สารวัตรใหญ่
ตอนที่ 9
หมู่ปราการแอบฟังการสอบสวนอยู่หน้าห้องและแสดงท่าทีมีพิรุธเมื่อใหญ่เปิดประตูออกมา ใหญ่สังเกตเห็นแต่ไม่พูดอะไร เดินไปบอกกอบเกียรติให้ตามมาที่ห้องทำงานเพื่อสอบถามเรื่องงานที่มอบหมาย
“เรื่องเอกสารที่ผมให้คุณรวบรวมคดีป้าสำอางไปถึงไหนแล้ว”
“พอดีตอนนี้ผมกำลังทำคดีของนายกำจรอยู่ก็เลย...”
“คดีนายกำจรยังรอได้เพราะผลชันสูตรยังไม่ออก ผมว่าคุณน่าจะยังมีเวลาอยู่นะ”
“พอดีมีคดีชิงทรัพย์ แล้วก็คดีนายเชื่อมแทรกเข้ามา ผมก็เลย...”
“กอบเกียรติ...” ใหญ่แทรกขึ้นทั้งที่ลูกน้องยังพูดไม่จบ เพราะเริ่มรู้สึกไม่ไหวกับอาการอึกๆอักๆนั้น “เรื่องนี้ผมสั่งคุณมาหลายวันแล้วนะ คุณบอกผมมาดีกว่าว่าจะเสร็จเมื่อไหร่”
“ผมขออีกอาทิตย์นึงครับสารวัตร”
“ผมให้เวลาคุณสามวัน ถ้าตั้งใจทำเรื่องนี้ผมคิดว่ามันไม่เกินความสามารถของคุณแน่” ใหญ่สีหน้าท่าทางจริงจัง ขณะที่กอบเกียรติเริ่มเครียด ส่วนปราการแอบฟังอยู่เงียบๆรู้สึกหวั่นหวาด
บรรยากาศยามค่ำภายในโรงพักค่อนข้างเงียบเพราะตำรวจบางตา ปราการมองซ้ายขวาก่อนจะเดินมาที่ห้องขังและไขกุญแจเข้าไปเผชิญหน้ากับนายเชื่อมเพื่อข่มขู่อาฆาตให้หวาดกลัว
“เรื่องที่สารวัตรคุยกับเอ็ง อย่าคิดนะว่าเสี่ยจะไม่รู้”
“หมู่...หมู่พูดอะไร”
“ถ้าเอ็งทรยศเสี่ย เอ็งคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
“ผม...เปล่า”
ปราการจิกตาร้ายใส่ก่อนหันหลังกลับออกมาอย่างพอใจที่เห็นท่าทีเชื่อมหวาดกลัว โดยไม่รู้ว่าอยู่ในสายตาของบุญเชิดที่แอบมองจากมุมหนึ่ง
ooooooo
ใหญ่เพิ่งถึงบ้านพัก คำแพงวางหนังสือในมือรีบเดินไปถามสามีด้วยความห่วงใยว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า
“ผมปลอดภัยดี คำแพงไม่ต้องห่วง”
“แล้วจับมือปืนได้ไหมคะ”
“ยังเลย แต่เราน่าจะสืบหาคนจ้างวานมันได้ไม่ยาก”
“เมืองนี้อันตรายจริงๆ ไม่นึกเลยว่าจะหนีเสือปะจระเข้”
“ที่ไหนๆก็อันตรายทั้งนั้น ตราบใดที่ยังมีคนเลวอยู่ในสังคม”
“ได้ยินว่าวันนี้หมวดพิทยาธรก็ไปด้วย เขาเป็นยังไงบ้างคะ”
ใหญ่ชะงักเล็กน้อย แล้วเดินมานั่งเก้าอี้เห็นหนังสือที่คำแพงอ่านเมื่อสักครู่คือหนังสือของพิทยาธร เขาพยายามพูดให้เป็นปกติแม้ว่าในใจจะรุ่มร้อน
“หมวดปลอดภัยดี”
“นั่นสิคะ หมวดแกอายุยังน้อย ถ้าเป็นอะไรไปที่บ้านคงแย่แน่ๆ โดยเฉพาะแฟนแก”
“หมวดมีแฟนแล้วเหรอ”
“เคยได้ยินแกเคยพูดว่าแอบชอบคนมีเจ้าของแล้ว แล้วก็ปักใจอยู่คนเดียว ไม่รู้หมายถึงใครนะคะ”
คำแพงพูดไปโดยไม่รู้ว่าสิ่งที่กำลังพูดนั้นทำให้ใหญ่รู้สึกหวั่นไหวและคิดมาก เธอเดินมาหยิบหนังสือออกไปเพื่อจัดโต๊ะอาหารและชวนสามีกินข้าว แต่ไม่ทันสองคนจะลงมือ ได้ยินเสียงบุญเชิดมาร้องเรียกสารวัตร
สารวัตรใหญ่ลุกออกไปโดยที่คำแพงไม่ได้ตาม แต่ยืนมองจากในบ้านเห็นสองคนคุยกันเบาๆเหมือนมีเรื่องสำคัญ
ooooooo
