พ่อมดเจ้าเสน่ห์

ไพจิตรเองก็คิดเลยเถิดทำให้ตัวเองแค้นใจ อุษณีย์ไม่อยากคิดอย่างนั้นแต่ไพจิตรเน้นว่า พ่อมดต้องการขยายเผ่าพันธุ์ที่เมืองมนุษย์ พวกแม่มด

ก็หลอกล่อมนุษย์ผู้ชายไปแล้วไม่รู้กี่คน รวมทั้งพ่อของเขาด้วย พูดแล้วก็ให้โมโหทำไมต้องเป็นลูกสาวตน ทำไมไม่เอาแมทธิวหรือสารกิจไปแทน ช่วงเวลานั้นมาริสาเข้ามาถามอย่างห่วงใยว่าทั้งสองเป็นอะไร อุษณีย์จึงบอกเรื่องณิศรากลับมาแล้ว มาริสาแปลกใจที่คุณอาทั้งสองจะร้องไห้ทำไม

ตลับกำลังปลอบณิศราว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่ เพราะพ่อมดตนนั้นดูมีสัจจะ ณิศราแย้งว่าคุณย่า

บอกเองว่าไม่มีสัจจะในพวกพ่อมดแม่มด แล้วทำไมพ่อมดต้องลบความจำตนด้วย...มาริสาเคาะประตูเปิดเข้ามาสีหน้าดีใจที่เห็นณิศรา พอทักไม่ทันจบประโยคก็โดนณิศราตบหน้าฉาดใหญ่ ตลับตกใจ ณิศราหาว่ามาริสามาเยาะเย้ย ไม่ได้เป็นห่วงจริง ตลับสงสารมาริสาจึงให้กลับออกไปก่อน แล้วพยายามปลอบณิศรา

ไม่ให้คิดมากและเชื่อคำตน

มาริสาเดินกุมแก้มน้ำตาคลอออกมาชนแมทธิว เขาจับเธอไว้ไม่ให้ล้มแล้วถามเป็นอะไร น้ำตาเธอยิ่งไหลแต่ปฏิเสธว่าไม่เป็นอะไร แมทธิวไม่เชื่อซักไซ้ เธอไม่ตอบบอกแค่ว่าจะไปหาแม่กับยาย แมทธิวจึงจูงเดินไปด้วยกัน

ในห้องธงชัย กรองทองกำลังวิพากษ์วิจารณ์เรื่องณิศราอย่างสนุกปาก ถ้าเป็นมาริสาคงสะใจกว่านี้ ธงชัยแทรกว่าเป็นใครก็ไม่ดีทั้งนั้น กรองทองแหวใส่ว่าไม่อยากได้ลูกเขยเป็นพ่อมดหรือ ธงชัยหน่ายใจขี้เกียจทะเลาะด้วยเดินหนี กรองทองหาว่าจะไปหาจันเมียน้อยอีก กุลนภาเบื่อหน่ายที่พ่อแม่ชอบทะเลาะกัน แต่ก็โทษแม่ชอบหาเรื่องพ่อทั้งที่พ่อกลัวแม่จนขึ้นสมอง

ทุกคนต่างสงสัยว่าทำไมพ่อมดถึงเจาะจงเอาตัวณิศราไปรวมทั้งชดและจันด้วย ตลับคิดว่าจะนิ่งเฉยไม่ได้ ต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้พ่อมดมาเอาตัวใคร

ไปได้อีก

ในคืนนั้นดวงจันทร์ทรงกลดสวยงามกระจ่าง ตลับให้ลูกหลานทุกคนแต่งชุดขาว ทำพิธีรอบอ่างน้ำมนต์ โดยถือเทียนคนละเล่ม ตลับท่องคาถาในหนังสือเบาๆ น้ำในอ่างค่อยๆเป็นฟองผุดขึ้น ลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆจนเกือบเหมือนพายุ

ตลับหยดน้ำตาเทียนลงอ่างน้ำ ทุกคนทำตาม ดวงจันทร์กลายเป็นสีแดงเข้มน่ากลัว แสงจันทร์ส่องลงมายังอ่าง น้ำกลายเป็นสีแดงเดือดพลั่กควันกระจายโดยรอบ ตลับยกเทียนขึ้น ทุกคนทำตาม ควันจางลง น้ำในอ่างสงบนิ่ง ตลับกล่าวขึ้น

“เราจะเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์สำหรับไล่แม่มดนี้ไปพรมให้รอบบ้าน พวกมันก็จะเข้ามาไม่ได้...ชด ไปเอาขวดมาใส่ จะได้แจกจ่ายกันไปพรมให้ทั่วๆ”