พ่อมดเจ้าเสน่ห์

ทาฮีร่าพาโรซี่กลับมาบ้าน โรซี่ขอออกไปเดินเล่น เธอไม่ให้ไปเพราะรู้ว่าจะหนีเที่ยว โรซี่จึงกลายเป็นควันลงไปอยู่ในตะเกียงของตัวเอง ชิคเก้นเปรยว่าหลานยายทั้งเล็กและใหญ่เอะอะก็เข้าตะเกียงๆ ทาฮีร่าสะดุดหูหมายความว่าอย่างไร ชิคเก้นแกล้งไม่ตอบ แม่มดพันปีขู่จะสาปให้เป็นสัตว์อื่น ชิคเก้นร้องห้ามเพราะตนแทบจะจำตัวเองไม่ได้อยู่แล้วว่าเป็นตัวอะไร แล้วบุ้ยใบ้ไปที่ตะเกียงของโรม ทาฮีร่านึกได้ว่าณิศราก็อยู่ในนั้น จึงร้องเรียกโรมให้ออกมา

โรมกับณิศรายังขัดเขินที่ล้มทับกัน พอได้ยินเสียงเรียกโรมกลายเป็นควันลอยออกไป ณิศราร้องขอให้พาตนออกไปด้วยแต่ไม่ทัน...ทาฮีร่าเห็นหลานชายออกมาก็ยิงคำถามทันทีว่าทำไมไม่พาณิศรากลับไปส่ง เขาตอบตามตรงว่าต้องการดัดนิสัยไม่ดีของเธอ ทาฮีร่าเอ็ดว่าไม่ใช่หน้าที่ แล้วยิ่งรู้ว่านิสัยไม่ดี กลัวจะสร้างความเดือดร้อนให้กับนครเวทมนตร์ แม้โรมจะขังเธอไว้ในตะเกียงตลอด ทาฮีร่าก็ไม่เห็นด้วย โรมไม่เข้าใจว่าย่ากลัวอะไรกันแน่ ชิคเก้นแทรกลอยๆ

“ก็กลัวโรมจะปิ้งกับผู้หญิงคนนั้นไง ภาษามนุษย์ใช้ปิ๊ง แต่ภาษาพวกเราเรียกว่า...ปิ้ง ใครถูกอกถูกใจกันเรียกว่า...ปิ้งกัน”

“โธ่...คุณยาย...”

“อย่าลืมว่ายายจับจองโมนาให้โรมแล้ว คนอื่นหมดสิทธิ์ เพราะฉะนั้นโรมต้องพาผู้หญิงคนนั้นไปคืนญาติพี่น้องเขา เพื่อจะได้ไม่ต้องปิ้งกัน...ไปเอาตัวผู้หญิงคนนั้นออกมาจากตะเกียงเดี๋ยวนี้” โรมกลายเป็นควันกลับลงไปในตะเกียง ทาฮีร่ายิ้มเจ้าเล่ห์ “แค่นี้ก็เรียบร้อย”

ณิศรากำลังโวยวายอยากออกไปช็อปปิ้ง โรมปรากฏตัวขึ้นถามทำไมถึงไม่อยากไปทำบุญทำทาน เธอสะบัดหน้าหนี โรมคว้าข้อมือดึงออกไป...พอปรากฏตัวก็เห็นโมนามาคุยกับทาฮีร่า โมนาไม่พอใจที่โรมจับมือณิศรา ทาฮีร่ารีบบอกโรมว่าจะให้โมนาเป็นคนพาณิศราไปส่ง เขาจะค้าน ผู้เป็นย่าตัดบทว่าไว้ใจโมนามากกว่า ณิศราลังเลเพราะรู้ว่าโมนาไม่ชอบตน แต่พอโดนท้า

ก็เชิดหน้าเดินนำไป โรมมองตามอย่างกังวลใจ ทาฮีร่าสั่งให้กลับลงตะเกียง

ที่หน้าบ้านณิศราคิดจะหนีแต่โดนเกอร์ทรู้ดจับไว้ โมนาตามมาเยาะว่าแม่มดฉลาดอย่างตนรู้ทันมนุษย์ แล้วเสกเชือกมามัดข้อมือณิศราไว้ ให้เกอร์ทรู้ดลากจูงไป...แต่แล้วโมนากลับเอาณิศรามาให้เดวิด เขาลากเธอถูลู่ถูกังไปจนเธอต้านแรงไม่ไหว แล้วเอาตัวเธอขึ้นไม้กวาดลอยไป ชิคเก้นเห็นทาฮีร่านอนหลับกลางวัน

ก็รีบมาเรียกโรมให้ออกจากตะเกียง บอกว่าแม่มดอาวุโสใกล้หลักพันจะนอนกลางวันนาน ให้เขารีบตามณิศราไปเพราะรู้สึกไม่ไว้ใจโมนา