พ่อมดเจ้าเสน่ห์

ปรารถนาไม่มีโอกาสจะอ้าปากอธิบาย หยดย้อยให้ทานยา เน้นให้เขย่าถ้วยยาก่อนกินแล้วเข้านอน หยดย้อยคิดว่าปรารถนาคงจะเหงาจนสร้างเพื่อนในจินตนาการขึ้นมา เธอกลับไปรายงานมธุรสถึงอาการปรารถนาอีกครั้ง เพื่อให้มธุรสรายงานหมอแมทธิวต่ออีกทอด

แมทธิวกับมาริสากำลังคุยกันเรื่องณิศรายัง

ไม่กลับมา มธุรสเข้ามารายงานอาการของปรารถนาว่าหนักขึ้นจนสร้างเพื่อนในจินตนาการ แมทธิวคิดจะไป

คุยด้วยวันพรุ่งนี้ มธุรสถามถึงณิศราที่ไม่มาทำงานวันนี้ว่าป่วยหรือ แมทธิวเออออไปว่าป่วย ไม่อยากให้รู้มาก

โรซี่ยืนรอปรารถนาอยู่ฝั่งโรงพยาบาลเวทมนตร์ ทาฮีร่าเดินมาเอ็ดว่าหนีไปไหนมา แม่มดน้อยบ่นอุบ เฟลอีกแล้ว และบอกผู้เป็นทวดว่า จะหนีไปไหนได้ ในเมื่อถูกขังอยู่กับคุณยาย...ทาฮีร่าชักหวั่นใจว่าหลานจะแอบไปเที่ยวเมืองมนุษย์

ooooooo

โมนาเดินมาหาโรมที่ห้องทำงาน โรมถอนใจหลบไม่ทัน โมนาถามโรมว่าเอาตัวณิศราไปส่งหรือยัง พอเขาตอบว่ายังเธอก็ทุบโต๊ะปัง!

“ขอถามว่าทำไม! เพราะโรมชอบมันใช่ไหม!” โรมจะปฏิเสธแต่โมนากราดเกรี้ยว “โรมกำลังจะทำให้พวกเราเดือดร้อน”

“ผมจะรับผิดชอบเอง” โรมเริ่มไม่พอใจขึ้นบ้าง

“รับผิดชอบยังไง ขอถามหน่อย...โรมจะรับผิดชอบทุกชีวิตในนครเวทมนตร์นี่ไหวเหรอ พวกเราอาจจะต้องสลายไปทั้งหมดเพราะความเห็นแก่ตัวของโรม!” โรมฉุนเฉียวเดินหนี โมนาตวาดถามจะไปไหนแต่เขาไม่ตอบเดินเลี้ยวหายไป

โมนาวิ่งตามมาเจอเดวิดยืนเยาะ “รักเขาข้างเดียวเสียละกระมัง...โรมไม่รักดี มองข้ามแม่มดสาวสวย

อย่างคุณไปอย่างไม่ไยดี เพราะมนุษย์สาวสวยคนนั้น!”

“หยุดเดี๋ยวนี้!” โมนาตวาดกร้าว

“หรือไม่จริง” เดวิดทำหน้าล้อ

 “ฉันบอกให้หยุด โรมอุตส่าห์ไปช่วยคุณแต่คุณกลับเนรคุณ”

“ใช้คำนั้นแรงไปหน่อยนะ ผมมีข้อเสนอให้คุณ” โมนาไม่สน เดวิดรีบบอก “ไม่สนแม้กระทั่งจะกำจัดมนุษย์คนนั้นไปเหรอ...ทีนี้สนแล้วใช่ไหม ผมต้องการผู้หญิงคนนั้น!”

โมนายิ้มเยาะคิดว่าเขาชอบณิศราเหมือนกัน เดวิดไม่ตอบบอกเป็นเรื่องของเขา ให้เธอเอาตัวณิศรามาให้ก็พอ ถ้าเธอไม่ต้องการให้โรมถูกมนุษย์แย่งไป พูดจบเดวิดจะเดินไป โมนาลังเลสักครู่ก็ตะโกนไล่หลังว่าตกลง เดวิดแอบยิ้มอย่างผู้ชนะ

ณิศรานั่งกอดเข่าอยู่ในตะเกียงหลังจากระบาย อารมณ์พังข้าวของในนี้กระจัดกระจาย โรมปรากฏตัวขึ้น มองไปรอบห้องแล้วร่ายมนต์ให้กลับสภาพเดิม ณิศราโกรธจะทำลายใหม่ โรมจับแขนเธอไว้ หญิงสาวคว้ามีดปอกผลไม้มาเสียบเข้าที่ท้องเขาอย่างโมโห โรมทรุดฮวบลง 

ณิศราหน้าเสียคุกเข่าลงเขย่าร่างโรมด้วยความแปลกใจที่เป็นพ่อมดทำไมตายง่าย สักพักโรมหัวเราะลุกขึ้นดึงมีดออกแผลสมานดังเดิม ณิศรายิ่งโกรธหาว่าหลอกลวง โถมตัวเข้าทุบตีทำให้โรมล้มหงายดึงเธอล้มไปด้วย ทั้งสองสบตากันนิ่งอึ้ง