เพชรกลางไฟ

อุรวศีเดินหนีอนลออกมาจากห้อง ต้องตกตะลึงเมื่อเห็นดวงแขยืนหน้าตาดุดันอยู่กับสาวใช้ พออนลตามออกมาในสภาพไม่ได้สวมเสื้อมีผ้าพันแผลรอบลำตัว ดวงแขก็โมโหหึง “อัปรีย์ บัดสีบัดเถลิง ผู้หญิงชิงสุกก่อนห่ามแบบนี้สินะที่พี่อนลชอบ” อนลโกรธจัด “มากเกินไปแล้วนะครับคุณพี่ จู่ๆ คุณพี่ก็มาที่เรือนคนอื่น แล้วยังมาด่าทอ...

ในขณะที่หม่อมสลวยหวั่นใจว่าอนลจะนำความเดือดร้อนมาให้ อุรวศีกลับบอกว่าเขาไม่มีอันตรายกับตน ที่เขามาวุ่นวายเพราะสงสัยใคร่รู้เท่านั้น เราหลบไม่สนใจสักพักคงเลิกราไปเอง แต่หม่อมสลวยกลัวเรื่องถึงหูหม่อมต่วน บุญทันยิ้มๆรู้แก่ใจ ปลอบภรรยา “คุณอนลรู้ว่าหม่อมต่วนเป็นภัยต่อท่านหญิง อย่างไรก็คงไม่ให้หม่อมต่วนรู...

หม่อมต่วนกลับจากวัด รู้เรื่องเมรากับอธิปมาทวงสมบัติของอุรวศีก็ไม่พอใจ แต่ต้องหักใจยอมแบ่งทุกอย่างตามส่วน ติโลตตมาไม่เห็นด้วย หม่อมต่วนเอ็ดอย่าตระหนี่จนหน้ามืด ที่ดินและทรัพย์สินต้องตกเป็นของพี่น้องทุกคน สู้คดีไปก็แพ้จะสู้ให้เปลืองเงินทองไปทำไม อทริกาแทรกเอาหน้าทันทีว่าตนบอกแล้วจะเอาชนะคะคานกันไปทำไม...

อนลมาเรียนดนตรีเห็นจางวางเหม่อลอยไม่เป็นอันสอน เขารู้ว่าเป็นเรื่องอุรวศี จึงเอ่ยถามว่าท่านชายสุรคมกับท่านหญิงเมราไปพูดให้ไม่สำเร็จหรืออย่างไร จางวางถอนใจไม่เพียงไม่สำเร็จกลับทะเลาะกันหนักกว่าเดิม ทำให้แสงเสียใจจนล้มป่วย ท่านหญิงต้องมาคอยดูแล ในขณะที่อุรวศีแปลกใจว่าแม่ไปไหน...หม่อมสลวยกับบุญทันพากันม...

เมื่อได้พบเจอกัน อนลคิดว่าอุรวศีจะกลับมาอยู่เรือนปั้นหยา ท่านหญิงรับว่าใช่หลังเสร็จพระราชพิธีศพเสด็จป้า ตอนนี้ทยอยขนของมาแล้วท่านหญิงนึกได้ถามอนลถึงเรื่องที่เขาถูกนำตัวขึ้นศาล สีหน้าอนลเศร้าลงเล่าว่า “ศาลตัดสินให้กระหม่อมพ้นผิด เพราะพี่ชายกระหม่อมเขียนหนังสือสารภาพผิดและยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดกระหม่อ...