พชรมนตรา
ตอนที่ 16
“นี่ไงๆ ณดลมันเดาอะไรไม่ผิด มันถึงให้ฉันมานั่งเฝ้าเราอยู่นี่ ไว้รอมันกลับมาก่อน จะทำอะไรก็ให้เห็นหัวมันมั่ง”
“นายพูดแบบนี้เหรอ”
“เปล่า ฉันพูดเอง...ถ้าเธอหายไปตอนนี้มันเล่นงานฉันตายแน่ คิดซะว่าเห็นแก่หัวฉันก็ได้”
“อย่าพูดอย่างงี้สิคะคุณอาทิตย์”
“สัญญานะว่าจะไม่หายไปในระหว่างที่ฉันอยู่ยามที่นี่”
“เพชรสัญญา ถ้านายมาแล้วเพชรถึงจะไป”
“ฉันไม่รู้นะว่าเธอสองคนมีเรื่องอะไรกัน แต่บอกตรงๆว่าคนเราถ้าจะต้องจากเพราะหัวใจไม่ตรงกันนี่เข้าใจได้ แต่ถ้าต้องจากทั้งที่ใจตรงกันมันน่าเสียดายนะ”
อาทิตย์พูดแล้วถอนใจ มองหน้าเพชรที่เริ่ม
น้ำตาปริ่ม...สะท้อนใจอยู่เหมือนกัน
ooooooo
นันทากลับเข้าบ้านค่อนข้างดึกและพบว่าประตูหลังบ้านโดนงัด นันทารีบไปสำรวจทรัพย์สินเงินทองก่อนจะโล่งใจว่าไม่มีอะไรหายไป
เมื่อณดลพูดเรื่องขโมยที่แอบถ่ายคลิปพ่อเขาไว้ นันทาทำทีไม่รู้เรื่อง ขณะที่ประพจน์เพิ่งได้ยินว่ามีคลิปของตนก็งุนงง ถามว่าคลิปอะไร?
“มีคนแอบถ่ายคลิปคุณพ่อตอนที่โวยวายเรื่องเพชรตาแมว แล้วโพสต์ลงโซเชียลเน็ตเวิร์ก”
“อ้าว...ก็ดีสิ เช็กไอพีดูเลยว่าโพสต์ที่ไหน จะได้ตามจับไอ้หัวขโมยนี่ได้ด้วย” นันทายุ
“ผมเชื่อว่ามันฉลาดพอที่จะซ่อนไอพีแอดเดรสได้ว่าใครเป็นคนโพสต์ มันคงไม่โง่ใช้ชื่อตัวเองโพสต์ ใช้เครื่องตัวเองโพสต์ อานันว่ามั้ย”
“ก็เป็นไปได้ นี่ถ้าอาไม่ไปเป็นลมที่ห้างก็คง
ไม่มีขโมยเข้าบ้าน”
“เธอไปเป็นลมที่ไหน” ประพจน์ซัก
“ก็บอกอยู่ว่าที่ห้าง ไม่เชื่อก็เช็กกล้องวงจรปิดดูก็ได้”
“ไม่ใช่ไม่เชื่อ แต่พี่เป็นห่วง...ณดล คลิปนั่นพ่อขอดูหน่อยสิ”
“อย่าดูเลยครับ...เสื่อมเปล่าๆ”
นันทาฟังแล้วชะงัก แต่รีบเก็บซ่อนพิรุธไว้อย่างแนบเนียน...
ณดลกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้งในเช้าวัน
ถัดมาและพบว่าเพชรยังไม่ได้ไปไหน
“เพชร...ฉันซื้อข้าวมาฝาก”
“คือเพชรสัญญากับคุณอาทิตย์ไว้ว่าจะรอจนนายมา”
“นี่เธอยังไม่เปลี่ยนใจอีกเหรอ”
“นายมาแล้ว เพชรก็คงไปได้แล้ว”
“เธอจะไปไหน เอาจริงๆ ตอบเป็นเรื่องเป็นราวซิ ออกพ้นรั้วโรงพยาบาลนี่ไปฉันว่าเธอก็เคว้งแล้ว”
“อยู่ไหนเพชรก็เคว้งอยู่แล้วล่ะนาย เพชรทำ
ตามสัญญาแล้ว เพชรไปได้แล้วนะ”
เพชรลงจากเตียง แต่แล้ววูบเซเกือบล้มถ้าณดลเข้ามาพยุงไว้ไม่ทัน
“ตั้งแต่บริจาคเลือดได้กินอะไรรึยังเนี่ย สงสัยเธอไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เมื่อวาน”
“เพชรไม่หิว”
