นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    พชรมนตรา

    SHARE

    “ไม่ได้หมายถึงด็อกเตอร์อมร หมายถึงวาโพต่างหาก” มาริสาลอยหน้าลอยตา อาทิตย์รีบสะกิดปรามเธอก่อนพูดกับทุกคนว่า

    “ผมว่าเราคงเครียดกันมาทั้งวัน แยกย้ายกันไปพักผ่อนดีกว่ามั้ย”

    “เพชร...เธอยังไม่ตอบฉันเลย เป็นลูกธนูของพ่อเธอรึเปล่า” ณดลถามอีกครั้ง เพชรพยักหน้าบอกว่า

    “เป็นหัวธนูทำเอง ลักษณะเดียวกับที่พ่อเคยสอนเพชร”

    ณดลฟังแล้วขุ่นใจ ปัทมาจงใจซ้ำเติมเพชรด้วยการตั้งคำถามว่า

    “ถ้าเราเจอพรานวิทย์ระหว่างทาง เธอจะอยู่ข้างใครล่ะเพชร”

    เพชรสะอึก ตอบไม่ได้จริงๆ ณดลมองเพชรอย่างเห็นใจ แต่ลึกๆก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน

    ooooooo

    คืนนี้เป็นคืนพระจันทร์สีเลือด วิญญาณเทวีปลุกผีจันและเหล่าคนป่าขึ้นมาเป็นผีดิบไปเล่นงานพวกณดล เพชรโดนจันกัดแขนเลือดอาบเพราะช่วยเหลือณดล

    เหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายมาก ปืนทุกกระบอกทำอะไรพวกผีดิบไม่ได้เลย จนกระทั่งณดลนำงากำจัดมัดติดกับปืนแล้วกราดยิง นั่นแหละถึงเล่นงานพวกมันได้หมด

    เช้าขึ้นเพชรตัวรุมๆเหมือนจะมีไข้เพราะแผลอักเสบ ณดลเฝ้าดูแลไม่ห่างแต่ปัทมาเตือนให้เขาอยู่ห่างๆ จะดีกว่า แถมยังเอาปืนเล็งเพชรไว้ตลอดเวลาเหมือนระวังภัย มาริสาไม่ชอบใจเลยเอาปืนส่องปัทมาด้วยเหมือนกัน

    “ผมว่าเราเอาปืนลงก่อนเถอะครับ ใจเย็นๆ” อาทิตย์ขอร้องพลางกดปากกระบอกปืนมาริสาลง ส่วนณดลก็กดปืนของปัทมาลงเบาๆ

    “ทำไมต้องเล็งปืนมาที่เพชรด้วย”

    “ปัทมาเขาไม่แน่ใจว่าเธอจะติดเชื้ออะไร...แล้วทำร้ายฉันรึเปล่า”

    คำตอบของณดลทำให้เพชรคิดทบทวน แล้วก็มองแผลที่แขนตัวเองที่ถูกพันผ้าเรียบร้อยแล้ว

    “พวกเมื่อคืนมันโดนปลุกขึ้นมา มันไม่ได้ฟื้นขึ้นมาเองเพราะติดเชื้ออะไร”

    “ก็เห็นอยู่ว่ายิงหัวมันไม่ได้ตาย ก็ยังเดินดาหน้ากันเข้ามาเป็นแผง”

    อาทิตย์กับมาริสามีเหตุผลอย่างนั้น แต่ปัทมาก็ยังแย้งอีกว่า

    “แล้วไม่เห็นเหรอ ลูกหาบที่โดนกัดไป แล้วลุกขึ้นมาต่อหน้าต่อตาน่ะ”

    “อืม...ผมว่ามันคงน่าจะอยู่ใต้ฤทธิ์มนตร์นะ”

    “แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าฤทธิ์มนตร์จะไม่แฝงอยู่ในตัวพวกมันตอนที่กัดเพชร”

    ทุกคนนิ่งคิดตามคำพูดปัทมา ณดลส่ายหน้าปฏิเสธทั้งที่ยังสองจิตสองใจ

    “เราจะมั่นใจได้ยังไงว่าเพชรไม่ตกอยู่ใต้ฤทธิ์มนตร์เหมือนลูกหาบที่โดนพวกมันกัดมา เราไม่มีความรู้เรื่องอำนาจมนตร์ของมันเลยนะ หรือมีใครรู้ ใครยืนยันได้” ปัทมาเร่งเร้า ทุกคนเหมือนจนมุมต่างพูดไม่ออก

    ณดลสงสารและเห็นใจเพชรมาก ให้ความมั่นใจว่า “เพชรไม่ต้องห่วงนะ พวกเราจะไม่มีวันทิ้งเพชร”

    “ตราบเท่าที่เพชรยังไม่มีอาการใช่ไหมคะ”

    เพชรถามเสียงเครือ ณดลอึ้งไป อาทิตย์กับมาริสาได้แต่ก้มหน้ารู้สึกเห็นใจ

    “อย่ารู้สึกผิดที่ไม่มั่นใจอะไรนะคะ เพราะเพชรเองก็ไม่มั่นใจตัวเองเหมือนกัน”

    ทุกคนหนักใจ ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง...

    วิทย์ซุ่มมองจากมุมหนึ่งครุ่นคิดว่าจะเอายังไงต่อไปดี

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:01 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์