นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เงินปากผี

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4

    ณ โรงทึมหรือที่พักศพก่อนเผา วัดหลวงตาอ่ำ ชายคนหนึ่งจดๆจ้องๆเปิดฝาโลงเพื่อขโมยเงินจากปากศพ ฝูงนกกลางคืนแผดเสียงร้องดังแสบแก้วหูจนเขาใจไม่ดี พลันศพที่เขาเอามือแหย่ปากก็ลืมตาโพลง!

    เสียงร้องด้วยความหวาดกลัวของชายหนุ่มที่เอามือแหย่ปากศพ ทำให้เหล่าทีมงานของรายการเรียลลิตี้ท้าสู้ผีตกตะลึง ก่อนจะพากันหอบกล่องเครื่องมือวิ่งหนี ผู้กำกับสั่งคัตหยุดถ่ายทำและวิ่งตาม พิธีกรรออยู่แล้ว

    ที่มุมหนึ่งของวัด มองที่ตากล้องและชี้มือไปทางชายหนุ่มผู้ร่วมรายการ

    “ตกลงว่าคุณไม่ผ่านการประลองความกล้าครั้งนี้... นี่คือรายการท้าสู้ผี ถ้าคุณคือผู้ที่มีความกล้า เงินรางวัลนับแสนบาทรอคุณอยู่ เพียงแต่คุณนำเงินปากผีออกมาให้เราได้สำเร็จเท่านั้น”

    จบคำพิธีกรก็วิ่งป่าราบ เมื่อเจอฝูงนกกลางคืนโฉบหาแบบไม่ทันตั้งตัว เหล่าทีมงานที่เหลือถึงกับตาเหลือก วิ่งหนีไม่คิดชีวิต เพราะคิดว่าเจอของดีเข้าให้แล้ว...

    รายการเรียลลิตี้ท้าสู้ผีออกอากาศสดผ่านจอโทรทัศน์ทั่วประเทศ พินทุอร ลูกสาวคนเล็กของเสริม มหาเศรษฐีหนุ่มใหญ่ เป็นแฟนคลับดูทุกตอน และตอนเงินปากผีของคืนนี้ก็ทำให้เธอถึงกับขนลุก!

    อุไรแม่บ้านเก่าแก่ประจำบ้านยกเครื่องดื่มก่อนนอนมาให้ ส่ายหน้าขำๆด้วยความเอ็นดู

    “ป้าบอกว่าไม่ให้ดู คุณพินก็ไม่เชื่อ”

    “แหม...ก็มันตื่นเต้นดีนี่คะ”

    วันพุธ หนุ่มหล่อลูกชายคนโตของเสริมผ่านมาได้ยิน แกล้งแตะไหล่น้องสาว พินทุอรถึงกับกรี๊ดลั่น

    “แค่นี้ก็ตกใจไปได้” วันพุธแหย่

    “ก็คนมันกลัวนี่พี่พุธ ท้าสู้ผีวันนี้น่ากลัวมาก เขาเล่นเรื่องเงินปากผี”

    เรื่องผีและไสยศาสตร์ไม่เคยอยู่ในความสนใจของวันพุธ เพราะคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ เรื่องเงินปากผีก็เช่นกัน พินทุอรรู้นิสัยพี่ชายดี แต่อยากเล่าเรื่องตื่นเต้นในรายการ

    “จู่ๆศพก็งับมือผู้มาแข่งขัน แล้วนกบ้าที่ไหน

    ก็ไม่รู้บินไปจิกทีมงานด้วย”

    อุไรที่กำลังฟังเพลินๆหน้าซีด คิดว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของวิญญาณใครบางคน...

    ผละจากเจ้านายทั้งสองมาได้ อุไรแม่บ้านเก่าแก่ก็รีบเข้าไปในห้องลับของบ้านที่มีภาพถ่ายของเลี้ยง อดีตเจ้านายและพ่อที่แท้จริง ผู้ล่วงลับของสองพี่น้อง...วันพุธกับพินทุอร

    “คุณอย่าทำร้ายใครนะคะ...อิฉันขอร้อง จะได้ไม่มีบาปติดตัวค่ะ”

    ooooooo

    รุ้งแก้ว แฟนสาวคนสวยของวันพุธซ้อมเต้นบัลเล่ต์ในโรงละครของมหาวิทยาลัย วันพุธนั่งมองการซ้อมของเธอด้วยแววตาชื่นชมอย่างปิดไม่มิด โดยมีพินทุอรนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ไม่ไกลกันนั้น

    ทศ เด็กวัดและเพื่อนร่วมรุ่นของวันพุธแอบมองรุ้งแก้วตาเยิ้ม ธงชาติเพื่อนสนิทต้องใช้ศอกกระทุ้งเรียกสติ

    “เอ็งจะมองยัยรุ้งแก้วก็เกรงใจไอ้พุธหน่อยสิวะ รุ้งกับไอ้พุธเป็นแฟนกันเอ็งก็รู้นี่หว่า”

    “ข้าก็ชอบรุ้งแก้ว ของอย่างนี้ใครดีใครได้ ทีเอ็งมองยัยพิน น้องสาวไอ้พุธตาเป็นมัน ข้ายังไม่ว่าอะไรเอ็งสักคำ”

    “ข้าเจียมตัวโว้ย เรามันเด็กวัด จะรักกับลูกสาวนักธุรกิจได้ไง”

    “นั่นมันเอ็งแต่ไม่ใช่ข้า คนอย่างข้า ถ้าอยากได้อะไร ข้าต้องได้!”

    ธงชาติส่ายหน้าอ่อนใจ คร้านจะบอกให้เก็บอาการ จนเมื่อวันพุธพารุ้งแก้วออกจากโรงละครหลังซ้อมเสร็จ พร้อมพินทุอร และพากันขึ้นรถกลับบ้าน จึงได้เตือนสติทศที่มองตามตาละห้อยอีกครั้ง

    “หมาวัดอย่างเรา...ไอ้ทศ เจียมตัวโว้ย”

    “มึงฟังกูนะไอ้ชาติ...รุ้งแก้วต้องเป็นแฟนกู!”

    รุ้งแก้วไม่รู้ตัวว่าจะถูกแย่งชิง มัวตกตะลึงเมื่อวันพุธขับรถผ่านวัดแห่งหนึ่งที่เป็นทางลัด ทำให้เธอเห็นผี

    และวิญญาณมากมายส่งสายตาเหมือนจะขอส่วนบุญ

    สัมผัสพิเศษเห็นผีและวิญญาณติดตัวรุ้งแก้วตั้งแต่เด็ก หญิงสาวจำได้ดีถึงประสบการณ์เห็นผีครั้งแรก แม้จะเคยชิน หมั่นทำบุญและแผ่เมตตาให้เสมอ แต่ก็อดกลัวไม่ได้ทุกครั้งที่เห็น

    วันพุธกับพินทุอรไม่ทันสังเกตท่าทางแปลกๆของรุ้งแก้ว มัวหัวเสียเมื่อได้ยินจากอุไรแม่บ้านเก่าแก่ว่าเสริมพ่อของพวกตนจะแต่งงานใหม่ โดยเฉพาะพินทุอร ผละไปเอาเรื่องพ่อทันที

    รุ้งแก้วพยายามเตือนวันพุธให้ใจเย็น และพูดกับพ่ออย่างคนมีสติ แต่น้ำตาของน้องสาวก็ทำให้เขาลืมหมด!

    “ถ้าคุณพ่อเหงา อยากมีเมียใหม่ ผมก็ไม่ว่าหรอก”

    “แต่พินไม่ยอม คุณพ่อจะมีเมียใหม่ไม่ได้”

    “พ่อเสียสละกับพวกเรามามากแล้ว วันพรุ่งนี้...

    มาลินจะมาอยู่ที่นี่”

    เสริมประกาศกร้าว พินทุอรไม่ยอม เขย่าแขนแม่บ้านเก่าแก่ให้ช่วยพูด

    “ป้าอุไรคุยกับคุณพ่อทีสิคะ...พี่รุ้งช่วยพูดกับ

    คุณพ่อให้หน่อยสิ ท่านรักพี่รุ้งเหมือนลูกคนนึง”

    รุ้งแก้วพลอยโดนขอร้องไปด้วย เลยต้องเอ่ยอย่างเป็นกลาง

    “เอ้อ...คุณอาคงอยากมีเพื่อนน่ะ”

    วันพุธส่ายหน้าไม่เชื่อ “ถ้าจะมาเป็นเพื่อนที่ดีกับคุณพ่อ พี่ไม่ว่าหรอก แต่ถ้าไม่ดีพี่ไม่มีวันยอมแน่”

    “พินอยากรู้จังว่าผู้หญิงที่ชื่อมาลินมันเป็นใคร...”

    ooooooo

    มาลิน สาวสวยว่าที่เมียใหม่ของเสริมและแม่เลี้ยงของวันพุธกับพินทุอร รับรู้ด้วยญาณพิเศษจากการฝึกวิชาคุณไสยมนตร์ดำจากอาจารย์หยดว่ามีคนพูดถึงเธอไม่ดี หญิงสาวจ้างให้อาจารย์หยดทำพิธีสาปแช่งให้คนเหล่านั้นต้องเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน และอุไรแม่บ้านเก่าแก่บ้านเสริมก็โดนเป็นคนแรก!

    “ใครที่มันไม่ชอบดิฉัน อาจารย์ต้องทำให้มันเจ็บ ให้มันสยบแทบเท้าดิฉันเลยยิ่งดีค่ะ”

    เพราะอิทธิฤทธิ์คุณไสยของอาจารย์หยด ทำให้อุไรปวดท้องอย่างหนัก แถมถูกเศษแก้วที่ตกแตก

    บาดแขนเลือดไหลทะลักไม่ยอมหยุด โดยไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันนั้น...พินทุอร ลูกสาวคนเล็กของเสริม

    ที่ตั้งป้อมรังเกียจมาลินก็เจอฤทธิ์ของอาจารย์หยดด้วย ปวดท้องจนหน้าซีด

    วันพุธกับรุ้งแก้วต้องแยกกันดูแล โดยวันพุธเข้าประคองอุไรที่เอามือกุมท้องและมีแผลเลือดออกที่แขน

    “เกิดอะไรขึ้นครับป้า”

    “ป้าปวดท้อง”

    “ยัยพินก็เป็นครับป้า”

    อุไรตกใจมาก รีบบอกวันพุธให้ไปเอาน้ำมนต์ที่ห้องพระ

    “เอามาทำไมครับ ผมว่าป้าไปหาหมอดีกว่า”

    “เถอะน่าคุณพุธ...เร็ว...เร็วเข้า!”

    วันพุธวิ่งไปเอาน้ำมนต์ ทิ้งให้อุไรมองไปนอกหน้าต่างบ้านที่มีลมพัดแรงเครียดๆ

    “ขนาดตัวยังไม่มา ฤทธิ์แกยังมากถึงเพียงนี้”

    มาลินรับรู้ถึงผลงานของอาจารย์หยดด้วยสีหน้าพอใจ หยิบเงินปึกใหญ่มาใส่พาน

    “ถ้างานดี เงินก็ดีค่ะ หวังว่าคนบ้านนั้นจะตกอยู่ในอำนาจดิฉัน...โดยเฉพาะผู้ชายที่มันเป็นเหยื่อของดิฉัน!”

    ผู้ชายที่เป็นเหยื่อของมาลินก็คือเสริม เขาได้ยินเสียงร้องโอดโอยจากอุไรและพินทุอร แต่เมื่อจะไปดู ก็ถูกมนตร์ดำของอาจารย์หยดขวางไว้ สะกดจิตให้นั่งอยู่แต่ในห้อง

    น้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์จากห้องพระทำให้อุไรหายปวดท้อง แต่เมื่อวันพุธเอาให้น้องสาวดื่ม พินทุอรกลับอาเจียนอย่างหนัก มีเลือดออกมาเป็นลิ่มๆ น้อย สาวใช้ในบ้านเบ้หน้าไม่อยากเชื่อ รุ้งแก้วมองมาอย่างตำหนิ แต่ไม่ทันอ้าปากเตือน ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นเงาดำเคลื่อนตัวแวบผ่านหน้า!

    หลังอาเจียนออกมาเป็นเลือด พินทุอรก็อาการดีขึ้น อุไรจะพาไปพัก แต่สีหน้าเหมือนช็อกของรุ้งแก้วก็ทำให้เอะใจ และอดไม่ได้จะถามอย่างรู้ทัน

    “ท่าทางเหมือนคุณรุ้งเห็นอะไร...ใช่หรือเปล่าคะ”

    “ไม่...ไม่ค่ะ รุ้งไม่เห็นอะไรเลย รุ้งว่าจะกลับบ้านก่อน”

    “เดี๋ยวให้คุณพุธไปส่งค่ะ”

    อุไรพูดจบก็ขอตัว และเข้าไปในห้องลับที่เก็บภาพถ่ายของเลี้ยง อดีตเจ้านายและพ่อแท้ๆของวันพุธกับพินทุอร ซึ่งเธอแอบตั้งเครื่องเซ่นไหว้ไว้เหมือนว่าเขาเป็นผีบ้านผีเรือนตนหนึ่ง

    “คุณท่าน...ช่วยด้วย อย่าทิ้งพวกเรานะคะ”

    มาลินไม่รู้ว่ามีวิญญาณตนไหนคุ้มครองคนในบ้านเสริม ฮึดฮัดด้วยความหงุดหงิดที่แผนสั่งสอนพวกตั้งป้อมรังเกียจเธอพังไม่เป็นท่า...มันไม่ง่ายอย่างที่คิด...ฝากไว้ก่อนเถอะ!

    ooooooo

    วันพุธขับรถมาส่งรุ้งแก้วที่หอพัก โดยเลือกเส้นทางลัดผ่านวัดเหมือนเดิม เงาตะคุ่มสีดำที่แวบผ่านตาทำให้หญิงสาวอดคิดถึงอดีตไม่ได้...ครั้งแรกที่เธอได้เจอผี

    รุ้งแก้วจำได้ดีว่าประสบการณ์ครั้งแรกคือตอนเธอนั่งเล่นบนศาลาท่าน้ำในวัดแห่งหนึ่ง จู่ๆมีเสียงผู้หญิงร้องขอความช่วยเหลือ รุ้งแก้วหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเห็นร่างผู้หญิงคนหนึ่ง นอนคว่ำหน้า ผมสยายเต็มน้ำ!

    ตอนนั้นรุ้งแก้วคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจมน้ำ เลยตะโกนเรียกคนมาช่วย เลยได้ค้นพบจากแม่ชีที่รีบวิ่งมาตามเสียงร้องเรียกของเธอว่าทั้งหมดเป็นแค่ภาพลวงตา

    “หนูเห็นคนจมน้ำเหรอ”

    “ค่ะแม่ชี...หนูเห็นจริงๆนะคะ ได้ยินเหมือนเสียงร้องให้ช่วยด้วย แต่ทำไมตอนนี้ไม่มี”

    “เมื่อเดือนก่อนมีคนจมน้ำตายตรงนี้แหละ...เป็นผู้หญิงผมยาวๆ ศพขึ้นอืดเลย”

    คำอธิบายของแม่ชีทำให้รุ้งแก้วขนลุก หน้าซีดตัวสั่น จนแม่ชีต้องปลอบ

    “หนูไม่ต้องกลัวนะ การที่หนูเห็นแสดงว่าหนูทำบุญในชาติที่แล้วไว้มาก เลยได้เห็นสิ่งลี้ลับที่คนทั่วไปมองไม่เห็น แต่ทางที่ดี...หนูอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร บางทีก็อาจเป็นภัยกับตัวหนูได้”

    “แล้วหนูต้องทำยังไงคะ”

    “ทำบุญสิจ๊ะ...แสดงว่าเขาต้องการบุญจากหนู เลยมาขอให้ช่วย”

    “ค่ะแม่ชี แล้วหนูจะทำบุญให้เขา”

    รุ้งแก้วดึงตัวเองจากอดีต พนมมือกลางอก อธิษฐานเสียงเบา

    “ไม่ว่าเงาดำที่รุ้งเห็นจะเป็นใครก็ตาม พรุ่งนี้รุ้งจะไปทำบุญให้นะคะ”

    วันพุธอาสาพารุ้งแก้วไปทำบุญและถวายสังฆทานที่วัดหลวงตาอ่ำวันต่อมา หญิงสาวอึกๆอักๆ อยากเล่าเรื่องเงาสีดำที่ตัวเองเห็นเมื่อวันก่อน แต่เกรงใจแฟนหนุ่มที่ไม่เชื่อเรื่องแบบนี้

    “เอ่อ...หลวงตาเจ้าคะ คือรุ้ง...”

    อาการอ้ำๆอึ้งๆของแฟนสาวทำให้วันพุธพอเดาได้ โพล่งออกไปแทน

    “รุ้งชอบคิดว่าตัวเองเห็นอะไรแปลกๆครับหลวงตา”

    “หนูหมายถึงวิญญาณใช่ไหม”

    “ใช่ค่ะหลวงตา”

    “ทุกที่มีวิญญาณทั้งนั้น อยู่ปะปนกับเรา แต่ไม่เห็นกัน เพราะอยู่กันคนละภพละภูมิ วิญญาณที่หนูเห็นอาจเป็นเจ้ากรรมนายเวร หรือมีความประสงค์บางอย่างที่ต้องการให้หนูช่วย”

    วันพุธนิ่วหน้าไม่ค่อยเชื่อ “ทำไมผมไม่เห็นบ้าง...ผมไม่เชื่อว่าผีมีจริงหรอกครับ”

    “เรื่องแบบนี้...บังคับให้เชื่อกันไม่ได้หรอก”

    คำสอนของหลวงตาอ่ำทำให้รุ้งแก้วหนักใจ วันพุธเป็นห่วง พยายามปลอบไม่ให้คิดมาก

    “หลวงตาแก่แล้ว พูดไปเรื่อยเปื่อย รุ้งอย่าไปเชื่อเลย”

    “แต่รุ้งเห็นจริงๆนะคะ เมื่อคืนก็เห็น...”

    “เห็นที่ไหน”

    รุ้งแก้วไม่อยากให้แฟนหนุ่มกังวล เลยโกหกแบบขอไปที

    “เอ้อ...ในความฝันน่ะพุธ”

    “ขวัญอ่อนจังนะเรา...กลับกันเถอะ”

    ทศเพื่อนร่วมรุ่นของวันพุธ เห็นรุ้งแก้วมาที่วัดก็ปรี่ไปทัก

    “ไม่รู้ว่ารุ้งชอบทำบุญ วันหลังให้ทศบริการพารุ้งไปก็ได้นะ ที่พูดนี่เพราะทศรู้ว่าไอ้พุธมันไม่เชื่อเรื่องพวกนี้”

    ธงชาติเห็นหน้าบึ้งตึงของวันพุธก็จะเตือนเพื่อนสนิท แต่ไม่ทันแล้ว

    “คงไม่จำเป็นหรอก รุ้งเป็นแฟนข้า ข้าดูแลเองได้”

    พูดจบวันพุธก็พารุ้งแก้วจากไป ทิ้งทศให้มองตามเซ็งๆ...ไม่สะทกสะท้านหรือรู้สึกผิดที่คิดแย่งแฟนคนอื่น

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 06:51 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์