ตอนที่ 3
เมื่อได้ไฟเขียวจากแม่นมน้อย ทรงพลตรงดิ่งไปหาจิดาภาถึงที่ทำงานพร้อมดอกไม้ช่อใหญ่ เสนอให้ใช้บ้านของเขาจัดปาร์ตี้ต้อนรับเพื่อนที่กลับจากอเมริกา แถมบอกอีกว่างานนี้ให้เธอแต่งตัวสวยๆ จิดาภารอจนเขากลับไปแล้ว รีบโทร.บอกเพื่อนๆอย่างมั่นใจให้เตรียมตัดชุดได้เลย ทรงพลขอเธอแต่งงานในปาร์ตี้นี้แน่ๆ...
หลังกลับจากไปหาจิดาภา ทรงพลโทร.บอกเทวัญว่าแจ้งเพื่อนๆและก็นัดจิดาภาเรียบร้อยแล้ว เตือนพี่ชายให้รีบไปตัดสูทใหม่ไว้ได้เลยเดี๋ยวจะไม่ทันงาน เทวัญขอใส่สูทตัวเก่าไม่ได้หรือ
“ไม่ได้ สูทพี่เชยจะแย่แล้ว ไปตัดที่ร้านคุณติ๊ดก็ได้พี่ เดี๋ยวผมจ่ายเอง” ทรงพลวางสายยิ้มมีความสุข...
เพื่อนๆพนักงานของดาวนิลที่ผับ เห็นเธอหายหน้าไปก็เลยพากันขนข้าวของที่มีเพียงน้อยนิดของเธอเอาไปทิ้งรวมทั้งดาบของคำปันด้วย ระหว่างนั้นมีเสียงมือถือของดาวนิลดังขึ้น เพื่อนพนักงานมองหน้ากันก่อน
จะตัดสินใจไม่รับสาย เกรงจะเป็นการหาเรื่องซวยใส่ตัวจึงหยิบมือถือขึ้นมากดตัดสายแล้วแกะซิมโยนทิ้ง
ช่อเอื้องที่ยืมมือถือของทอนโทร.หาดาวนิล
แปลกใจที่สายถูกตัด ลองโทร.อีกครั้ง คราวนี้เครื่องปิดไปเลย ทอนตั้งข้อสังเกตว่าเธออาจจะยุ่งๆเก็บของอยู่ก็ได้ ให้ช่อเอื้องเอามือถือกลับไปบ้านเผื่อดาวนิลโทร.กลับมา
“งั้นคืนนี้ฉันยืมโทรศัพท์ไปก่อนนะพี่ทอน ฉันว่าพอพี่ดาวนิลเห็นฉันโทร.ไปต้องรีบโทร.กลับแน่ๆ”...
ทางฝ่ายดาวนิลไม่นิ่งดูดาย ช่วยงานในคลินิกทุกอย่าง ทั้งกวาดถูทำความสะอาด ทั้งเป็นลูกมือให้กับผู้ช่วยของเทวัญ รวมทั้งเตรียมอาหารไว้ให้กินอีกด้วย ยิ่งทำให้เทวัญชมชอบในตัวเธอเพิ่มขึ้น
ooooooo
นอกจากจะใจดีให้ที่พัก เทวัญยังเป็นธุระพาดาวนิลไปหาหมอสูติฯ เนื่องจากเคยกินยาขับเลือดและดื่มเหล้าตอนที่ไม่รู้ว่าตัวเองท้อง เธอจึงกลัวว่าจะมีผลถึงเด็ก หมอเองก็ฟันธงไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพราะเพิ่งตั้งครรภ์ได้ 6 สัปดาห์ ตอนนี้ขอให้เธอดูแลสุขภาพตัวเองไปก่อนโดยจะสั่งยาบำรุงให้กิน
ตรวจเสร็จเทวัญอาสาจะพาดาวนิลไปส่ง เธอเกรงใจมาก ขามาก็รบกวนเขา ขากลับยังจะพาไปส่งอีก เขาต้องออกไปธุระอยู่แล้ว ให้เธอติดรถไปด้วยกันก่อนแล้วเขาจะไปส่งที่คลินิก
ครู่ต่อมา เทวัญแวะมาเอาสูทที่ร้านคุณติ๊ด
ซึ่งทรงพลสั่งตัดไว้ให้ คุณนายติ๊ดตั้งข้อสังเกตจิดาภาก็มาสั่งตัดชุดใหม่ เขาเองก็มาเอาสูทใหม่เช่นกัน จะมีงานอะไรสำคัญหรือเปล่า เทวัญได้แต่ยิ้มๆไม่พูดอะไร ผึ้งเด็กในร้านเอาเสื้อสูทมาให้เขาลอง เทวัญไม่มีเวลาลองพอดีมีเพื่อนรออยู่ในรถ
“ถ้ามีปัญหาอะไรค่อยมาแก้แล้วกันนะคะ แต่ร้านคุณติ๊ดซะอย่าง รับรองค่ะว่าพอดีเป๊ะชัวร์”
“ครับ งั้นผมขอตัวนะครับ” เทวัญหิ้วถุงใส่สูทออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าร้าน คุณนายติ๊ดกับผึ้งรีบวิ่งไปดูเห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยนั่งหน้าคู่กับคนขับ พากันสงสัยว่าเป็นใครกันถึงทำให้เทวัญซึ่งไม่เคยแลผู้หญิงคนไหน ใจอ่อนลงได้ เทวัญเห็นดาวนิลมองร้านคุณติ๊ดด้วยความสนใจชวนให้เข้าดูข้างใน
“ไม่ล่ะค่ะ ดาวนิลแค่สนใจเพราะเคยคิดอยากจะเรียนตัดเสื้อจะได้เอาไว้ตัดชุดแสดงให้พ่อ”
“พ่อดาวนิลเป็นนักแสดงเหรอ” เทวัญเห็นดาวนิลนั่งเงียบก็เลยเปลี่ยนเรื่องชวนไปหาข้าวเที่ยงกินกัน...
ขณะที่ดาวนิลยังคงผจญกรรมอยู่ที่กรุงเทพฯ
อ้ายศักดิ์ซึ่งอยู่ที่บ้านแม่อายวางแผนจะแก้เผ็ดดาวนิลที่เล่นงานเขาคราวก่อน ทำทีเข้ามาถามคำปันว่าลูกสาวคนโตจะกลับจากกรุงเทพฯแล้วใช่ไหม เขามีงานใหญ่มาเสนอให้ คำปันไม่ค่อยจะมีงานอยู่แล้วตั้งแต่ดาวนิลจากไป จึงรับข้อเสนอของเขา แม้ช่อเอื้องจะไม่ค่อย
เห็นด้วยก็ตาม เนื่องจากไม่ไว้ใจที่ก่อนหน้านี้เขาแกล้งคณะของเราไม่ให้มีงาน แต่อยู่ๆกลับเอางานมาให้...
ด้วยความเกรงใจที่เทวัญต้องมาคอยดูแล ดาวนิลจึงอยากจะแบ่งเบาภาระของเขาด้วยการออกไปหางานทำ จะได้มีเงินเก็บเอาไว้ให้ลูกที่จะเกิดมา จะมาคอยพึ่งให้เขาช่วยเหลือไปตลอดได้อย่างไร เทวัญทักท้วงเธอเรียนจบแค่ ม.6 แถมหลักฐานติดตัวก็ไม่มีสักอย่าง
จะไปสมัครงานที่ไหนได้ หรือเธอจะกลับบ้าน
ดาวนิลยังไม่พร้อมจะกลับตอนนี้ เทวัญพยายามคิดหาทางออก แล้วนึกถึงคุณนายติ๊ดขึ้นมาได้ ในเมื่อเธออยากเรียนตัดเสื้อ เขาจะไปฝากงานให้ที่ร้านคุณติ๊ด ได้ยินมาว่าทางนั้นอยากได้คนทำงานเพิ่ม
“จริงเหรอคะ แล้วเขาจะมีที่พักให้ไหม ดาวนิลนอนเฝ้าร้านให้ก็ได้ค่ะ”
เทวัญจะลองถามคุณนายติ๊ดให้ แม้ใจจริงจะไม่อยากให้ดาวนิลไปอยู่ที่อื่นก็ตาม
ooooooo
ถึงวันจัดงานปาร์ตี้ จิดาภาพาเพื่อนกลุ่มหนึ่งเข้ามาในบ้านทรงพลโดยมีพนักงานเข็นราวแขวนเสื้อผ้าหรูตามเข้ามาด้วย บอกกับกล้วยและอ้อยที่ออกมาต้อนรับว่าตนกับเพื่อนจะมาเตรียมแต่งตัวเพื่อร่วมงานเลี้ยงเย็นนี้ที่นี่โดยบอกกับทรงพลไว้แล้ว และจะใช้ห้องนอนใหญ่เป็นห้องแต่งตัว แม่นมน้อย
ออกมาดูแต่เธอไม่สนใจ
“ขึ้นไปได้เลย ตามสบายนะเพื่อนๆนึกว่าเป็นบ้านของตัวเองนะ” จิดาภายิ้มให้แม่นมน้อยอย่างท้าทาย
ในเมื่ออีกฝ่ายแสดงท่าทีข่มกันต่อหน้าคนอื่น
มีหรือแม่นมน้อยจะปล่อยเอาไว้ จัดการแก้เผ็ดด้วยการสับคัตเอาต์ไฟฟ้าดับทั้งบ้าน แล้วให้กล้วยกับอ้อยไปโกหกจิดาภาว่าโทร.ไปแจ้งการไฟฟ้าแล้วว่าที่นี่ไฟดับ ทางนั้นบอกว่ามีอุบัติเหตุรถชนเสาไฟ ส่งช่างไปดูแล้วอีกไม่นานคงซ่อมเสร็จ...
ในเวลาเดียวกัน เทวัญพาดาวนิลไปฝากงานกับคุณนายติ๊ดให้ช่วยสอนตัดเย็บเสื้อให้ ขอให้เธอถือเสียว่าเมตตาคนท้อง และที่สำคัญเรื่องที่เขาเอาดาวนิลมาฝากห้ามบอกคนที่บ้านเขาเด็ดขาด คุณนายติ๊ดคิดว่าดาวนิลเป็นเมียลับของเขาก็เลยรับไว้ หวังจะได้ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ในภายภาคหน้า...
ทางด้านจิดาภากับเพื่อนทนร้อนไม่ไหวจึงชวนกันลงไปเล่นน้ำที่สระว่ายน้ำ ก็ถูกแม่นมน้อยตามมาป่วนจนต้องขึ้นจากสระกันแทบไม่ทัน จิดาภากับเพื่อนทนไม่ไหวหอบเสื้อผ้าจะไปเปิดโรงแรมเพื่ออาบน้ำแต่งตัว
ทรงพลเดินนำทรงวุฒิและเทวัญเข้ามาเจอพอดี ถามว่าเกิดอะไรขึ้น จิดาภายังไม่ทันจะฟ้องว่าไฟดับ แม่นมน้อยเข้ามาบอกเสียก่อนว่าไฟมาแล้ว พอดีฟิวส์ขาด เธอก็เลยให้คนงานไปซื้อมาเปลี่ยน แต่คงเร็วไม่
ทันใจจิดาภากับเพื่อน เธอต้องขอโทษด้วย จิดาภาโกรธมากที่เธอโกหกจะเข้าไปเอาเรื่อง ทรงพลรีบขวางไว้
“อะไรกันน่ะจิ เรื่องแค่ไฟดับทำไมต้องโมโหขนาดนั้น”
“อย่าไปว่าอะไรคุณจิดาภาเลยค่ะคุณพล นมผิดเองที่ซ่อมแผงไฟอะไรพวกนี้ไม่เป็น”
“เล่นละครเก่งมากนะ ไหนแกบอกว่ารถชนเสาไฟฟ้าไง...พล ถ้าคุณยังจะเชื่อคำพูดยัยแม่นมตัวแสบของคุณ เราก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก...มันตั้งใจทำจิขายหน้าต่อหน้าเพื่อน ว่าไงคะพล ตกลงคุณจะเชื่อใคร”
ทรงพลพยายามไกล่เกลี่ยแต่จิดาภาไม่ยอมจบง่ายๆถ้าเขาเลือกที่จะเข้าข้างมัน เธอจะไม่อยู่งานปาร์ตี้คืนนี้ เขาจำต้องถามแม่นมน้อยว่าแกล้งจิดาภาอย่างที่ถูกกล่าวหาหรือเปล่า ท่านยอมรับหน้าชื่นว่าตั้งใจแกล้งเธอจริงๆเพราะไม่อยากให้ทรงพลแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ เขาควรจะได้คนที่ดีกว่าเธอที่เที่ยวควงชายอื่นออกงานประชดให้แฟนมาง้อ เขาออกตัวว่าเขาเองก็ไม่ใช่คนดีเด่อะไร เผลอพูดเป็นทำนองว่าตัวเองก็เคยทำผิดพลาดมาเหมือนกัน จิดาภาหันขวับ สั่งให้เขาสารภาพว่าเคยทำผิดพลาดเรื่องอะไร
แม่นมน้อยสบช่องแกล้งพูดขึ้นลอยๆ หรือว่าเรื่องที่ทรงพลทำผิดพลาดคือเรื่องที่หายไปคืนนั้น จิดาภาคาดคั้นให้เขาบอกว่าหายไปไหนกับใครมา ทรงพลถูกรุกหนักเข้า สุดท้ายยอมรับว่าคืนที่หายไปเขาอยู่กับ
คนอื่น เธอโกรธมากตบเขาหน้าหัน ประกาศตัดขาดกับเขาไม่ต้องติดต่อเธออีกแล้วขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว
งานปาร์ตี้พังไม่เป็นท่า การขอแต่งงานจึงต้องล้มเลิกไปโดยปริยาย ทรงพลได้แต่นั่งซึมดื่มไวน์อยู่ข้างสระว่ายน้ำ มองแหวนที่จะขอจิดาภาแต่งงานในมือตัวเองด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ooooooo










