แม่อายสะอื้น
ตอนที่ 3
กินยาที่วิไลให้ไปแค่เม็ดเดียว ดาวนิลปวดท้องอย่างรุนแรงได้แต่นอนร้องโอดโอยเอามือกดท้องน้อยไว้ เพื่อนพนักงานรู้ว่าวิไลเป็นคนให้ยาเธอก็เลยโทร.ตามให้มารับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำ แทนที่จะพาเธอไปหาหมอ วิไลกลับพาไปคลินิกทำแท้งโดยโกหกว่าพามาให้หมอตรวจ
เจ้าหน้าที่ของคลินิกจับดาวนิลนอนลงบนเตียง เอายามาให้กิน เธอถามไม่ได้ว่าตนเองเป็นอะไร เจ้าหน้าที่อธิบายว่าเธอแค่กินยาขับเลือดเข้าไปถึงได้เป็นแบบนี้ ดาวนิลตกใจไปกินยาที่ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่
“ไม่ต้องกลัวหรอก ท้องอ่อนๆแบบนี้กินยาอีกเม็ดเดียวก็เรียบร้อยแล้ว”
ดาวนิลเพิ่งตระหนักว่าที่นี่เป็นคลินิกทำแท้ง รีบล้วงคอให้อาเจียนเอายาที่เพิ่งกินออกมา วิไลมาเห็นเข้าก็โวยวายว่าทำบ้าอะไร เธอต่อว่าว่าพามาที่นี่ทำไม เธอไม่ได้อยากทำแท้งสักหน่อย ระหว่างนั้นตำรวจบุกเข้ามาทลายคลินิกทำแท้งเถื่อน วิไลหน้าตื่นวิ่งหนีเอาตัวรอด ดาวนิลพยายามจะหนีแต่ถูกใครบางคนชนล้ม ก้มมองตัวเองเห็นเลือดไหลลงมาตามหว่างขาก็ตกใจ ร้องขอให้ตำรวจช่วยด้วยก่อนจะหมดสติไป...
ในเวลาต่อมา ดาวนิลถูกนำตัวมาส่งที่ห้องฉุกเฉิน เทวัญกำลังจะออกเวรแต่เห็นคนไข้อาการไม่ดีก็เลยอยู่ช่วยก่อน พยาบาลรายงานว่าคนไข้เสียเลือดมาก ยังไม่ได้สติ ทางเราไม่ได้ข้อมูลอะไรของเธอเลย ส่วนญาติก็ไม่มี ตำรวจเป็นคนเอาตัวมาส่ง เห็นว่าได้ตัวมาจากคลินิกทำแท้งเถื่อน เทวัญถอนใจรีบเข้าไปตรวจอาการ ดาวนิลที่ยังนอนไม่ได้สติ...
เหมือนมีลางบอกเหตุส่งถึงกัน คำปันหยิบแก้วจะดื่มน้ำแต่พลาดทำแก้วประจำตัวของดาวนิลตกแตก ช่อเอื้องได้ยินเสียงแก้วแตกวิ่งเข้ามาถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เขาส่ายหน้าแค่ซุ่มซ่ามไม่ทันเห็นว่ามีแก้วตรงนี้อีกใบซึ่งเป็นแก้วของดาวนิล ช่อเอื้องปลอบว่า
ไม่เป็นอะไร เดี๋ยวซื้อใหม่ก็ได้ คำปันใจคอไม่ดีอยากรู้ว่าดาวนิลโทร.มาอีกหรือเปล่า ช่อเอื้องส่ายหน้า บางทีพี่อาจจะยุ่งหาซื้อของฝากให้เราอยู่ก็ได้
“...พรุ่งนี้โทร.หาพี่เขาหน่อยนะ จะได้รู้ว่าเขากลับวันไหน” คำปันมองแก้วที่แตกสีหน้าไม่สบายใจ...
กว่าดาวนิลจะฟื้นคืนสติพระอาทิตย์ตกดินไปนานแล้ว เทวัญกำลังตรวจอาการของเธออยู่พอดี แจ้งว่าเป็นโชคดีของเธอที่เด็กไม่เป็นอะไร เธอร้องไห้โฮที่รู้ว่าลูกยังอยู่ เขากลับคิดว่าเธอเสียใจที่ทำแท้งไม่สำเร็จ ตำหนิว่าทำไมถึงต้องทำอย่างนี้ พ่อเด็กรู้เรื่องนี้หรือเปล่า เธอส่ายหน้า
“แล้วญาติล่ะมีไหม คนที่พาคุณไปทำแท้ง”
ดาวนิลเล่าว่าคนที่พาไปทำแท้งไม่ใช่ญาติแต่เป็นคนที่หลอกเธอมาขายตัว เทวัญถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะบอกว่าคุยกับตำรวจให้แล้วในเมื่อเด็กปลอดภัย เธอก็ยังไม่มีความผิด ถ้าเธอโดนบังคับหรือโดนข่มขืนมา ก็มีสิทธิ์ทำแท้งโดยถูกกฎหมายได้ ดาวนิลตกใจที่เขาพูดเรื่องทำแท้ง คว้ามือเขามาจับไว้
“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้อยากทำแท้ง ฉันโดนบังคับให้กินยา ฉันไม่รู้ว่ามันคือยาทำให้แท้ง”
เทวัญตระหนักว่าตัวเองเข้าใจผิด หญิงคนนี้ไม่ได้อยากทำแท้ง พยายามซักว่าพ่อเด็กคือใคร บอกเขา
หรือเปล่าว่าตัวเองท้อง เธอได้แต่ส่ายหน้าลูกเดียว เทวัญอาสาจะโทร.ตามคนมารับเธอให้ขอแค่บอกเบอร์มา เธอไม่มีใครให้มารับ และไม่อยากกลับไปที่ผับนั้นอีกขอร้องอย่าส่งเธอไปที่นั่นได้ไหม เทวัญเห็นเธอร้องไห้ก็สงสาร เสนอให้นอนค้างที่นี่ไปก่อน วันนี้เธอเหนื่อยมามาก
นอนพักได้แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
“ถ้าไม่คิดถึงตัวเองก็ต้องห่วงลูกในท้องนะ ไม่ต้องกังวลหมอไม่ไปไหน พรุ่งนี้คุณตื่นขึ้นมาจะเจอหมอ
คนแรกเลยโอเคไหม” เทวัญยิ้มให้ดาวนิลก่อนจะออกไปบอกพยาบาลเวรว่าคืนนี้ให้คนไข้ค้างที่นี่ไปก่อน เนื่องจากเธอไม่มีญาติ บัตรอะไรก็ไม่มี จึงให้พยาบาลลงชื่อเขาเป็นเจ้าของไข้ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายเขาจะจัดการเอง
พยาบาลรอจนเทวัญไปแล้ว หันไปชื่นชมเขาให้พยาบาลอีกคนฟังว่าช่างเป็นหมอที่ดีจริงๆ มัวแต่รักษาคนไข้ก็เลยไม่มีแฟนกับเขาสักที...
ตั้งแต่กลับมาคืนดีกันครั้งล่าสุด ทรงพลไม่พูดถึงเรื่องแต่งงานอีกเลย จิดาภาจึงบ่นเรื่องนี้ให้เพื่อนรักฟังเพื่อนแนะให้เธอสร้างสถานการณ์ให้เขาอยากขอเธอแต่งงาน จิดาภาเห็นดีด้วยทั้งคู่จึงช่วยกันวางแผน...
ดึกมากแล้วกว่าเทวัญจะกลับถึงบ้าน แต่ต้องแปลกใจที่เห็นทรงพลนั่งรอท่าอยู่ มีเรื่องจะขอคำปรึกษา จิดาภาบอกเขาว่าเพื่อนสนิทของเธอจะกลับจากอเมริกา เพื่อนๆในเมืองไทยก็เลยอยากจัดปาร์ตี้ให้ เพราะนานๆจะรวมตัวกันได้สักที เขาจึงคิดได้ว่าไหนๆเพื่อนของเธอก็อยู่กันพร้อมหน้าก็จะขอเธอแต่งงานอีกครั้ง คราวนี้เขาจะกำหนดวันแต่งงานไปเลยจะได้ไม่มีอะไรผิดพลาดอีก เทวัญสงสัยตนไปเกี่ยวอะไรด้วย
ทรงพลอยากให้พี่ชายช่วยบอกเรื่องนี้ให้แม่นมน้อยรับรู้ ถือว่าทำให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของเขา เทวัญแกล้งอิดออดพอเป็นพิธี สุดท้ายก็รับปากจะจัดการให้
ooooooo
หลังจากตรวจอาการดาวนิลซ้ำอีกครั้งในเช้าวันรุ่งขึ้น เทวัญไม่พบสิ่งผิดปกติ ไม่มีเลือดออก ไม่มีการปวดเกร็งใดๆ จึงอนุญาตให้เธอกลับบ้านได้ แต่เนื่องจากเธอไม่มีที่ไป ญาติที่กรุงเทพฯก็ไม่มี ครั้นจะปล่อยไปตามยถากรรมก็ดูจะใจร้ายเกินไป เขาตัดสินใจพาเธอไปพักที่คลินิกของเขาเป็นการชั่วคราวก่อน
“แล้วคุณหมอไว้ใจดาวนิลเหรอคะ ไม่กลัวดาวนิลจะเป็นมิจฉาชีพเหรอ”
เทวัญออกตัวว่าคลินิกเก่าๆขนาดนี้คงไม่มีอะไรให้ขโมย แล้วบอกให้ดาวนิลไปล้างหน้าล้างตาก่อน เดี๋ยวจะพาไปซื้อเสื้อผ้ากับของใช้ ไม่มีอะไรติดตัวมาเลยนี่ หรืออยากจะให้เขาพาไปเก็บของที่ไหนหรือเปล่า
“ไม่ค่ะดาวนิลจะไม่กลับไปเหยียบที่นั่นอีก” ดาวนิลนึกเสียดายดาบของพ่อที่ทิ้งไว้ที่ผับแต่จำต้องตัดใจ...
จากนั้นไม่นาน เทวัญพาดาวนิลไปซื้อของที่ห้างฯแห่งหนึ่ง บังเอิญเหลือเกินที่ทรงวุฒิไปกินข้าวในร้านอาหารที่ห้างฯแห่งนั้นเช่นกัน เห็นพี่ชายพาสาวมาเดินซื้อของ พยายามชะเง้อมองจะให้เห็นหน้า แต่ก็ไม่สำเร็จเห็นเธอแค่เพียงด้านหลัง เขาทนเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียวไม่ไหว นำไปเล่าให้แม่นมน้อยฟัง
ท่านต่อว่าว่าทำไมไม่ตามไปดูจะได้เห็นหน้าเธอคนนั้น ทรงวุฒิกลัวพี่ชายเห็นเข้าจะถูกเอ็ดเอาได้ แม่นมน้อยกลัวผู้หญิงคนนั้นจะมาหลอกเทวัญ ยิ่งเป็นคนดีไม่ทันใครอยู่ด้วย
“ไม่ได้ นมจะต้องคุยกับคุณเทวัญให้รู้เรื่อง”...
แม่นมน้อยอุตส่าห์ถ่างตารอเทวัญกลับมาเพื่อจะคุยเรื่องสาวปริศนาที่เขาพาไปซื้อของในห้างฯ นอกจากจะไม่ได้คำตอบ ท่านยังต้องรับรู้เรื่องบาดใจว่าทรงพลจะขอจิดาภาแต่งงานอีกครั้งระหว่างงานเลี้ยงต้อนรับเพื่อนที่เพิ่งกลับจากอเมริกา เทวัญเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของท่าน ถามว่าโอเคกับเรื่องนี้ไหม
“ค่ะ ก็ไม่เห็นมีอะไรเลยนี่คะ นมว่าคุณพลก็ถึงวัยที่ควรจะแต่งงานได้แล้ว คุณเทวัญน่าจะบอกให้คุณพลจัดงานเลี้ยงซะที่บ้านนี้เลยดีไหมคะ จะไปจัดงานที่อื่นทำไมให้ยุ่งยาก บ้านนี้ก็บ้านคุณพล คุณจิก็คงไม่สงสัย เดี๋ยวนี้เขาชอบจัดกันไม่ใช่เหรอคะ พวกเซอร์ไพรส์ปาร์ตี้ขอแต่งงานอะไรพวกนั้น”
ทรงวุฒิที่ยืนฟังอยู่ด้วยชมเปาะว่าแม่นมน้อยทันสมัยไม่ใช่เล่น เทวัญเชื่อว่าถ้าทรงพลรู้เข้าต้องดีใจแน่ๆ ท่านยังรับอาสาจะเป็นแม่งานครั้งนี้อีกด้วย แล้วขอตัวไปพักผ่อนก่อน ทันทีที่ท่านกับกล้วยและอ้อยลับสายตา ทรงวุฒิหันมาแขวะพี่ชายที่เจ้าเล่ห์ไม่เบาเอาเรื่องทรงพลมากลบเรื่องตัวเอง เทวัญทำไก๋ไม่รู้ว่าพูดเรื่องอะไร
“ก็วันนี้พี่ควงสาวที่ไหนไปเดินที่ห้างฯมา”
เทวัญอธิบายว่าสาวคนนั้นเป็นแค่คนไข้ไม่มีอะไรพิเศษ แล้วขอตัวไปอาบน้ำนอนพรุ่งนี้ต้องเข้าเวรแต่เช้า ก่อนจะเดินลิ่วออกไป ทรงวุฒิมองตามยิ้มๆที่เห็นพี่ชายเขินเป็นกับเขาเป็นด้วย...
ด้านกล้วยกับอ้อยอดสงสัยไม่ได้ว่าคราวนี้แม่นมน้อยจะยอมแพ้ให้จิดาภาจริงๆหรือ ท่านส่ายหน้า ครั้งที่แล้วตีงูแค่หลังหักก็เลยกลับมาแว้งกัดได้ คราวนี้ถ้าจะตีต้องตีให้ตาย หลอกให้ตายใจจะได้ไม่ทันระวังตัว
“ครั้งนี้จะต้องจัดการให้เด็ดขาด คอยดูเขี้ยวเล็บนมน้อยคนนี้แล้วกัน” แม่นมน้อยยิ้มเหี้ยม
ooooooo
เทวัญแวะมาที่คลินิกแต่เช้าพร้อมด้วยโจ๊กร้อนๆ ติดมือมาฝากดาวนิล นอกจากจะให้ที่พักพิง เขายังให้เงินเธอไว้ใช้อีกด้วย เธอไม่ขอรับเงินด้วยไม่อยากรบกวนอะไรเขาอีก เทวัญต้องคะยั้นคะยอให้เก็บไว้ใช้ หากเธอหายดีทำงานได้เมื่อไหร่ค่อยเอาเงินมาคืน ดาวนิลยกมือไหว้ขอบคุณ จะไม่มีวันลืมบุญคุณครั้งนี้...
