ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เรือนหอรอเฮี้ยน

SHARE
  • แนว
  • :
  • บทประพันธ์โดย
  • :
  • บทโทรทัศน์โดย
  • :
  • กำกับการแสดงโดย
  • :
  • ผลิตโดย
  • :
  • ช่องออกอากาศ
  • :
  • อื่นๆ
  • นักแสดงนำ
  • :

เรือนหอรอเฮี้ยน ตอนล่าสุด

ตอนที่ 1

ตะวัน​ฉาย หนุ่ม​มาด​กวนเซอร์ๆ แต่​เท่ ลูก​ชาย​เศรษฐี​เจ้าของ​ตลาด​ร้อย​ล้าน เพิ่ง​เรียน​จบ​จาก​อเมริกา และ​กำลัง​เดินทาง​กลับ​ประเทศ เขา​ดวง​ดี​ที่​ได้​อัพเกรด​จาก​ชั้น​ประหยัด​มา​เป็น​ชั้น​เฟิร์สคลาส เพราะ​ความ​ผิด​พลาด​ใน​การ​ออก​ตั๋ว​ของ​พนักงาน

เขา​เดิน​ตาม​แอร์โฮสเตส​ไป​ที่​ชั้น​เฟิร์สคลาส​อย่าง​เท่ แอร์โฮสเตส​ฉีก​ยิ้ม​ให้​ตลอด​เวลา​ตาม​สโลแกน​ของ​สาย​การ​บิน​ซัน​ไช​น์​ที่​ว่า “การ​ให้​บริการ​ที่​ดี​ที่สุด เพื่อ​การ​เดินทาง​ที่​ดี​ที่สุด และ​รอย​ยิ้ม​พิมพ์ใจ”

แต่​รอย​ฉีก​ยิ้ม​ของ​แอร์โฮสเตส​ที่​ตะวัน​ฉาย​เห็น​ตลอด​เวลา​ที่​เธอ​ให้​บริการ​นั้น กลับ​ทำให้​เขา​รู้สึก​อึดอัด​ กระทั่ง​บาง​ครั้ง​สยอง​มาก​กว่า​อบอุ่นเป็น​กันเอง ดังนั้น เมื่อ​เธอ​พา​เขา​มา​นั่ง​ตาม​บอร์ด​ดิ้ง​พา​ส​และ​ฉีก​ยิ้ม​ให้​อีก​ที​ก่อน​เดิน​ไป ตะวันฉาย​มอง​ตาม​พึมพำ​แหยงๆ

“กว่า​จะ​ถึง​เมือง​ไทย​สงสัย​จะ​เหงือก​แห้ง”

แต่​ใน​ความ​โชค​ดี​ของ​ตะวัน​ฉาย ก็​มี​โชค​ร้าย​แฝง​อยู่​และ​กำลัง​คืบ​คลาน​เข้า​มา​หา​เขา...

ระหว่าง​ที่​ตะวัน​ฉาย​กำลัง​กระ​เย้​อก​ระ​แหย่​ง​ยัด​กระเป๋า​เป้​ใน​ช่อง​เก็บ​ของ​เหนือ​หัว​นั่นเอง...

รัตติกาล นัก​แสดง​สาว​สวย​ดาวรุ่ง​ในฟาก​ฟ้า​บันเทิง​ของ​ไทย ก็​เดิน​เชิด​เข้า​มา เธอ​มา​ทำ​งาน และ​กำลัง​จะ​เดินทาง​กลับ​ใน​เที่ยว​บิน​นี้​เช่น​กัน แม​รี่​ผู้จัดการ​ส่วนตัว​เดิน​มา​ส่ง​ที่​ชั้น​เฟิร์สคลาส เธอ​บอก​แม​รี่​ว่า อยาก​พักผ่อน​ให้​แม​รี่​กลับ​ไป​ที่นั่ง​ของ​ตัว​เอง​ได้​แล้ว

แม​รี่​บ่น​อุบอิบ​ว่า​มา​ก็​มา​ด้วย​กัน กลับ​ก็​กลับ​ด้วย​กัน​ทำไม​ตน​ไม่ได้​นั่ง​ชั้น​เฟิร์สคลาส​ด้วย​กัน รัตติกาล​อ้าง​ว่า ตน​เหนื่อย​มาก​อยาก​พักผ่อน​ต้องการ​ความ​เป็น​ส่วนตัว​มากๆ พอดี​แอร์โฮสเตส​มา​ตาม​บอก​ว่า​ชั้น​ประหยัด​เชิญ​ทาง​นี้ แม​รี่​เลย​เดิน​หน้า​ง้ำ​ตาม​ไป

ตะวัน​ฉาย​ยัง​กระ​เย้​อก​ระ​แหย่​ง​ยัด​กระเป๋า​เป้​ใส่​ที่​เก็บ​ของ​เหนือ​หัว พอ​ยัด​ได้​สำเร็จ​ก็​จะ​นั่ง​ เป็น​เวลา​ที่​รัตติกาล​เจอที่นั่ง​ของ​ตัว​เองหย่อนตัว​จะ​นั่ง​เหมือน​กัน

“โป๊ก!!” หัวต่อ​หัว​โขก​กัน​อย่าง​จัง จน​รัตติกาล​ร้อง​โอ๊ย ส่วน​ตะวัน​ฉาย​รีบ​ขอโทษ​ตาม​แบบ​สุภาพบุรุษ แต่​คำ​ขอโทษ​ของ​เขา​ไม่ได้​ทำให้​อีกฝ่าย​รู้สึก​ดี​เลย กลับ​ด่า​มา​อย่าง​หัวเสีย​ว่า

“ตา​อยู่​ที่​ตาตุ่ม​รึ​ไง ไม่​เห็น​เหรอ​ว่า​ฉัน​ยืน​อยู่​ตรง​นี้ ซุ่มซ่าม”

ถูก​เหวี่ยง​ใส่​ขนาด​นี้ ตะวัน​ฉาย​ก็​ยัง​ใจเย็น​บอก​ว่า​ไม่​เห็น ขอโทษ​ที่​ไม่ได้​สนใจ

คำ​ว่า “ไม่ได้​สนใจ” บาด​อารมณ์​รัตติกาล​นัก ​ตวาด​ถาม​ว่า​รู้​ใช่​ไหม​ว่า​ตน​เป็น​ใคร ตะวัน​ฉาย​มอง​กวนๆด้วย​สายตา​ว่าง​เปล่า​ถาม​ว่า​เป็น​ใคร​หรือ

“เพิ่ง​กลับ​มา​จาก​ดาว​อังคาร​เหรอ​ยะ​ ถึง​ไม่​รู้จัก​ดารา​ดัง​อย่าง​ฉัน” รัตติกาล​หาง​ตา​ใส่​เหมือน​เห็น​เขา​เป็น​ตัว​ประหลาด แล้ว​ก็​โกรธ​จี๊ด​ขึ้น​มา​อีก​เมื่อ​เขา​บอก​ว่า​ไม่ได้​ใส่ใจ​อะไร​เรื่อง​นี้ มัน​ไร้​สาระ

รัตติกาล​หาเรื่อง​ด่า​เขา​แม้​กระทั่ง​เสื้อ​ที่​เขา​ใส่​ที่​เขียน​ไว้​ว่า “เซ็กซ์​ปลอดภัย​ปกป้อง​โลก” ว่า​สมอง​คง​คิด​แต่​เรื่อง​นี้​เลย​กล้า​ใส่​เดิน​ไป​เดิน​มา​แบบ​นี้ เลย​ถูก​ตะวัน​ฉาย​อบรม​อย่าง​เจ็บแสบ​ว่า

“ผม​สนับสนุน​เรื่อง​พวก​นี้​แล้ว​มัน​ผิด​ตรง​ไหน ถ้า​คุณ​มี​เซ็กซ์​ไม่​ระวัง ไม่​ป้องกัน​ตัว​โรค​เอดส์​ก็​ถาม​หา ยิ่ง​หน้าตา

ดีๆอย่าง​คุณย่ิง​ต้อง​ระวัง​ไม่​งั้น​ได้​พา​คน​ตาย​ตาม​อีก​เป็น​เบือ”    

รัตติกาล​เห​วอ​ไป​เลย อึ้ง​ไป​นาน​กว่า​จะ​ด่า​ออก​มา​ได้​ว่า​ไอ้​โรคจิต ประกาศ​ว่า​ตน​ยัง​เ​วอ​ร์​จิ้น​อยู่​หลุดปาก​ไป​แล้ว​รีบ​หยุด​กึก ตะวัน​ฉาย​หรี่​ตา​มอง​กวนๆทำ​เป็น​หู​ฝาด​ฟัง​ไม่​ชัด​ถาม​ว่า​อะไร​นะ​ไม่​น่า​เชื่อ ถาม​อย่าง​จงใจ​ให้​เธอ​พูด​ใหม่​ว่า “คุณ​บอก​ว่า​คุณ​เป็น​อะไร​นะ”

รัตติกาล​ตอบ​มั่ว​ไป​ว่า​ตน​เป็น​ดารา ดัง​ด้วย ตะวัน​ฉาย​ได้ที​ย้ำ​ว่า​ยิ่ง​เป็น​ดารา​ยิ่ง​ไม่​น่า​เชื่อ​ใหญ่​เลย ทำเอา​รัตติกาล​เถียง​ไม่​ออก พาล​ด่า​ว่า​โรคจิต หุบปาก​ไป​เลย ตะวัน​ฉาย​เลย​เปลี่ยน​เรื่อง​บอก​เธอ​ว่า ​เธอ​นั่ง​ที่​ของ​เขา​อยู่ รัตติกาล​มอง​เขา​แต่​หัว​จด​เท้า​ด้วย​สายตา​ที่​ดูถูก​ว่า​สาร​รูป​แบบ​นี้​หรือ​จะ​มา​นั่ง​ชั้น​เฟิร์สคลาส พอดี​แอร์โฮสเตส​เข้า​มา​ดู​บอร์ด​ดิ้ง​พา​ส​ของ​รัตติกาล​แล้ว​ผาย​มือ​เชิญ​นั่ง​ใน​ที่​ถัด​ไป

ตะวัน​ฉาย​อมยิ้ม​ขำๆกับ​ความ​วี​น เหวี่ยงของ​รัตติกาล​แต่​สุดท้าย​ก็​ต้อง​จ๋อย​เพราะ​ตัว​เอง​เป็น​ฝ่าย​ผิด ส่วน​รัตติกาล พอ​แอร์โฮสเตส​บอก​ที่นั่ง​ของ​เธอ​แล้ว เธอ​ก็​กระแทก​ตัว​ลง​นั่ง​อย่าง​หงุดหงิด​บ่น​อุบอิบ

“นี่​มัน​วัน​ดวง​ซวย​อะไร​ของ​ฉัน​เนี่ย...หือ!”

ส่วน​พวก​แอร์โฮสเตส​คน​อื่นๆที่​อยู่​แถว​นั้น คน​หนึ่ง​พูด​อย่าง​รับ​ไม่ได้​ว่า​ไม่​อยาก​เชื่อ​เลย​ว่า​นี่​คือ​เจ้าหญิง​ของ​วงการ​ตัว​จริง​เหวี่ยง​จน​น่า​หมั่นไส้ อีก​คน​บอก​ว่า

“ก็​นั่น รัตติกาล นางเอก​ที่​กำลัง​ฮอต​ไง ขึ้น​เครื่อง​มา​ไม่ทัน​ไร ชี​ก็​โวยวาย​ทะเลาะ​กับ​ผู้โดยสาร​คน​อื่น ซวย​จริงๆต้อง​มา​ดูแล​ผู้โดยสาร​แบบ​นี้”

แต่​ที่​แอร์​ทั้ง​สอง​พา​กัน​วิตก​กว่า​นั้น​คือ ข่าว​พาด​หัว​จาก​หมอดู​ตา​ทิพย์​ที่​ว่า ดวง​ของ​รัตติกาล​ถึง​คราว​เคราะห์ ต่าง​วิตก กลัว​เธอ​จะ​พา​ซวย​กัน​ยก​ลำ

ooooooo

เวลา​เดียวกัน หมอดู​ตา​ทิพย์​ที่​ไป​อัด​รายการ​เสร็จ ก็​ถูก​นักข่าว​รุม​กัน​สัมภาษณ์​ถาม​ว่า​ดวง​ของ​รัตติกาล​จะ​ถึง​เคราะห์​จริง​หรือ หมอดู​ย้อน​ถาม​ว่าหมอ​เคย​ทำนาย​ดวง​ดารา​คน​ไหน​ผิด​บ้าง นักข่าว​อีก​คน​ยิง​คำ​ถาม​ว่า รัตติกาล​ให้​ข่าว​ว่าหมอ​ตา​ทิพย์​อยาก​เกาะ​กระแส​เธอ​ดัง คราว​นี้​หมอ​ตอบ​ด้วย​เสียง​หัวเราะ

“หึๆๆๆ ฮ่าๆๆ ฮิๆๆ”

จาก​นั้น​ตอบ​ว่า “หมอ​รู้...หมอดู​ดวง​ให้​เซ​เลบดังๆมา​หลาย​สิบ​ปี ดัง​อยู่​แล้ว​ไม่​จำเป็น​ต้อง​เกาะ​ใคร​ดัง​อีก ยัง​ไง​รัตติกาล​ก็​ต้อง​ตาย​แน่ๆเพราะ​ดวง​เธอ​ถึงฆาต จะ​แก้​กรรม​ก็​ทำ​ไม่ได้ ตาย​ชัวร์ๆแบบ​หา​ศพ​ไม่​เจอ​ด้วย”

นักข่าว​จอม​ซอกแซก​ถาม​อีก​ว่า​แล้ว​เมื่อ​ไหร่​ พอ​จะ​ระบุ​แบบ​เห็นจะ​จะ​ได้​ไหมหมอดู​ทำ​หน้า​ขลังตอบ​ชั​วะ “ไม่​เกิน​วัน​เกิด​ปี​นี้​แน่ หมอ​เห็น​เต็มตา!!!”

ooooooo

บน​เครื่องบิน...เมื่อ​ได้ที่​นั่ง​เรียบร้อย​แล้ว แทน​ที่​เหตุการณ์​จะ​สงบก็​มี​เรื่อง​โต้เถียง​กัน​อีก​จน​ได้​ เมื่อ​ตะวัน​ฉาย​หยิบ​คู่มือ​แนะนำ​การ​เอาชีวิต​รอด​ใน​สถานการณ์​ฉุกเฉิน​ขึ้น​มา​เปิด​ดู เสียง​พลิก​กระดาษ​ทำให้​รัตติกาล​รำคาญ ดึง​ที่​ปิด​ตา​ออก บอก​ให้​เงียบ​หน่อย​ตน​อยาก​พักผ่อน ตะวัน​ฉาย​แนะนำ​ว่า​ให้​เอา​อะไร​อุด​หู​เสีย​จะ​ได้​ไม่​
หนวกหู

เธอ​ถาม​อย่าง​หงุดหงิด​ว่า​หนังสือ​แบบ​นี้​จะ​ดู​ไป​ทำไม ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​เผื่อ​ฉุกเฉิน​จะ​ได้​แก้​สถานการณ์​เอา​ตัว​รอด​ได้ ส่วน​คน​ไม่​อ่าน​ก็​คง​ไม่​รอด เขา​พูด​ไม่ทัน​ขาดคำ​ดี​ก็​ถูก​ตบ​ผัวะ​ที่​ปาก รัตติกาล​ยิ้มเยาะ​อย่าง​สะใจ​แล้ว​ดึง​ที่​ปิด​ตา​ลง​จะ​พักผ่อน

ทันใดนั้น​ เครื่องบิน​สั่น​กระแทก​ปึงปัง รัตติกาล​ตกใจ​ร้อง​ลั่น “ว้าย​ยยยย...” เผลอ​โผ​ไป​ซบ​ตะวัน​ฉาย พอ​เงย​หน้า​ขึ้น เห็น​เขา​หัวเราะ​หึๆเพราะ​ทุก​อย่าง​เป็น​ปกติ เขา​บอก​เธอ​ว่า​แค่​เครื่องบิน​ตก​หลุมอากาศ​ก็​ร้อง​ว้าย​แล้ว เธอ​แก้เกี้ยว​ด้วย​การ​คว้า​คู่มือ​ไป​อ่าน เขา​ถาม​กวนๆว่า​กลัว​ตาย​หรือ

รัตติกาล​หาง​ตา​ขวับ​ใส่​มอง​แบบ “ฝากไว้ก่อน” แล้ว​ทำ​ไม่​รู้​ไม่​ชี้​เอาหน้า​รอด​ไป​คราว​หนึ่ง

ระหว่าง​ทาง​ทั้ง​คู่​ยัง​มี​เรื่อง​โต้เถียง​กัน​ตลอด​เวลา กระทั่ง​เรื่อง​รัตติกาล​ทาน​สลัด​เหลือ​มากมาย​ก็​ถูก​ตะวัน​ฉาย​อบรม​

ว่า​รู้​ไหม​ว่า​กว่า​ที่​ผัก​ต้น​หนึ่ง​จะ​โต​จน​ขนาด​นี้​ต้อง​สิ้น​เปลือง​ทรัพยากร​ไป​เท่าไร กิน​ทิ้ง​กิน​ขว้าง​แบบ​นี้​โลก​มัน​ถึง​ได้​ร้อน​อย่าง​ทุก​วัน​นี้​ไง

“ไอ้​โรคจิต​ตัว​พ่อ​ทำ​เป็น​รัก​โลก​ชอบ​ยุ่ง​เรื่อง​คน​อื่น​แบบ​นี้​ได้​ตาย​ก่อน​น้ำ​ท่วม​โลก​แน่”

“ถึงผม​ต้อง​ตาย​ก่อน​น้ำ​ท่วม​โลก ​แต่​ยัง​ไง​ก็​ยัง​ตาย​ช้า​กว่า​พวก​ดวง​ถึง​ฆาต​อย่าง​คุณ​แน่”

เป็น​เรื่อง​ทันที รัตติกาล​หา​ว่า​เขา​แช่ง ตะวัน​ฉาย

พยัก​เพยิด​ให้​เธอ​มอง​ไป​ที่​ผู้โดยสาร​สามี​ภรรยา​ที่นั่ง​ใกล้ๆกัน ทั้ง​สอง​กำลัง​วิพากษ์วิจารณ์​คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​ว่า​ทำนาย​อะไร​ไม่​เคย​พลาด​ ทั้ง​ยัง​วิตก​ว่า​บิน​มา​กับ​คน​ดวง​ถึงฆาต​แบบ​นี้​จับพลัดจับผลู​จะ​พลอย​ซวย​ไป​ด้วย

พอ​ฟัง​จับความ​ได้ รัตติกาล​แหว​ใส่​สอง​สามี​ภรรยา​ทันที​ว่า​ให้​เคารพ​สิทธิ​ส่วน​บุคคล​ด้วย ด่า​ว่า “นินทา​เผาขน​แบบ​นี้​เขา​เรียก​ว่า​ปากตลาด”

ขณะ​เรื่อง​กำลัง​จะ​บานปลาย​นั่นเอง เครื่องบิน​ก็​มี​สัญญาณ​ไฟ​เตือน​ให้​รัดเข็มขัด แอร์โฮสเตส​เข้า​มา​บอก​ให้​ทุก​คน​กลับ​ที่นั่ง​และ​รัดเข็มขัด​ด้วย เพราะ​กัปตัน​แจ้ง​ว่า​เรา​กำลัง​บิน​เข้า​เขต​พายุ

สอง​สามี​ภรรยา​ที่​อ่าน​คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​มอง​หน้า​กัน ฝ่าย​ภรรยา​พูด​เสียง​ดัง​ว่า

“เห็น​ไหม​คุณ...ดวง​ยัย​ดารา​นั่น​พา​เรา​ซวย​แน่”

ทันใดนั้น​เครื่องบิน​เริ่ม​สั่น สอง​สามี​ภรรยา​พนมมือ ​สวด​มนต์​ภาวนา รัตติกาล​จิก​เท้า​แน่น นั่ง​ตัว​เกร็ง ตะวัน​ฉายเหลือบ​มอง​ยิ้มๆ เธอ​รีบ​ทำ​เชิด​วางท่า​ว่า​ไม่​แยแส แต่​ที่แท้​ใจสั่น ตึกตัก...ตึก​ตัก...

ooooooo

ที่​คฤหาสน์​จันทรา เป็น​คฤหาสน์​เก่า​แก่​ทรง​ยุโรป​อายุ​ร่วม​ร้อย​ปี ตั้ง​อยู่​กลาง​ป่า​ที่​รก​ทึบ​ใน​ดง​พญาไฟ ดู​วังเวง

ที่​นี่ “หลวง​บวร​สงคราม” ชาย​หนุ่ม​หน้าตา​เคร่งขรึม​ใน​ชุด​ทหาร​ยศ​ร้อย​เอก​เมื่อ​สมัย​พุทธศักราช 2453 ยืน​อยู่​ใน​มุมมืด​มอง​ภาพ​วาด​บน​ผนัง พึมพำ​เสียง​ทุ้ม​น่า​เกรงขาม

“ท่านหญิง​ของ​ข้า ใกล้​เวลา​ที่​ท่านหญิง​จะ​กลับ​มา​หา​ข้า​เสียที ข้า​รอ​เวลา​นี้​มา​นาน​เหลือเกิน”

ครู่​หนึ่ง ​หลวง​บวร​สงคราม​ก้าว​ออก​จาก​มุมมืด ใบหน้า​ที่​หล่อเหลา​เมื่อ​ต้อง​แสงจันทร์​ที่​สาด​เข้า​มาก​ลับ​กลาย​เป็น​ใบหน้า​ของ​ผี​ตายซาก​ที่​โครงกระดูก​บน​หน้า​มี​เนื้อ​หนัง​ติด​รุ่งริ่ง​ดู​น่า​สยอง

หลวง​บวร​สงคราม คือ​นาย​ทหาร​ยศ​ร้อย​เอก​เมื่อ 100 ปี​ก่อน มี​คน​รับ​ใช้​ใกล้​ชิด​คอย​รับ​ใช้​หลาย​คน ​หนึ่ง​ใน​นั้น​คือ​กระทิง ขุน​ทหาร​คู่ใจ ผู้​บ้า​พลัง บ๊อง และ​หูตึง เพราะ​เคย​โดน​แรง​ระเบิด​กระแทก​ที่​หัว

กระทง ข้า​รับ​ใช้​ส่วนตัว​ของหลวง​บวร​สงคราม​ที่​หลง​รัก​เจ้านาย​หัวปักหัวปํา ประคอง​ถาด​แก้ว​ไวน์​สูง​ที่​มี​เลือด​สี​แดง​เข้ม​อยู่​ใน​นั้น​เข้า​มา โดย​มี​กระทิง​เดิน​ตาม​มา​ด้วย แต่​พอ​หลวง​บวรฯ​ยก​แก้ว​จะ​ดื่ม​ก็​ชะงัก​เมื่อ​ได้​กลิ่น​เลือด​ใน​แก้ว มอง​อย่าง​ไม่​พอใจ​ทำท่า​จะ​ปา​แก้ว​ทิ้ง กระทง​รีบ​คว้า​ไว้​หัน​มา​ทาง​กระทิง​ถาม​ว่า​เอา​เลือด​อะไร​มา​ให้​คุณ​หลวง

กระทิง​ยก​ถุง​เลือด​ให้​ดู​อ้าง​ว่า​วัน​นี้​หา​เหยื่อ​หลง​ป่า​เข้า​มา​ไม่ได้​เลย​เอา​เลือด​บริจาค​มา​แทน คุณ​หลวง​โกรธ​จัด ทำให้​เขี้ยว​ค่อยๆงอก​ยาว​ออก​มา กระทง​ตกใจ​รู้​ว่า​คุณ​หลวง​กำลัง​ไม่​พอใจ​รีบ​ขอโทษ

“ขอโทษ​เจ้า​ค่ะ​คุณ​หลวง   ต่อ​ไป​นี้ ดิฉัน​จะ​ให้​พวก​มัน​ไป​เอา​เลือด​มนุษย์​สดๆมา​ให้​เจ้า​ค่ะ และ​จะ​ห้าม​เอา​เลือด​บริจาค​มา​ให้​เจ้า​ค่ะ” พูด​แล้ว​กระทง​รีบ​ลากกระทิง​ออก​ไป

คุณ​หลวง​จ้อง​จิก​ตาม​ไป​นัยน์ตา​แดง​ก่ำ​เขี้ยว​งอก​ออก​มา​ยาว​ทำให้​ดู​ยิ่งน่า​​กลัว...

เมื่อ​ออก​มา​ข้าง​นอก กระทง​พา​กระทิง​ไป​หา​อี​สี​ดวง​และ​ไอ้​ริ​ด​สมุน​ของ​กระทง​และ​กระทิง สั่ง​ให้​รีบ​ไป​หา​เลือด​มนุษย์​มา​ให้​คุณ​หลวง​เดี๋ยวนี้ มิ​ฉะนั้น​จะ​ถูก​คุณ​หลวง​ลงโทษ ตบ​หัว​กระทิง​ที่​ยืน​มึน​อยู่​ให้​ตาม​ไป​ช่วย​หา​เลือด​มนุษย์​มา​ให้​คุณ​หลวง​ด้วย

ทั้งหมด​ที่​อยู่​ใน​คฤหาสน์​จันทรา​นี้ คือ​มนุษย์​เมื่อ 100 ปี​ก่อน ที่​เวียน​ว่าย​รอ​คอย​วัน​แห่ง​ความ​หวัง

ooooooo

พายุ​ฝน​กระหน่ำ​ลง​มา​อย่าง​แรง ทำให้​เครื่องบิน​สั่น​สะเทือน​ไป​ทั้ง​ลำ รัตติกาล​นั่ง​ตัว​เกร็ง​เริ่ม​นับ...ลูก​แกะ​ตัว​ที่​หนึ่ง...ลูก​แกะ​ตัว​ที่​สอง...นับ​ไป​จน​เกือบ​ถึงตัว​ที่​สิบ ตะวัน​ฉาย​มอง​งงๆ พยายาม​เรียก​ให้​รู้สึก​ตัว​ก็​ไม่ได้​ยิน เลย​ตะโกน​กรอก​หู

“คุณ​ณณณณณ”

รัตติกาล​สะดุ้ง​โหยง​ตะคอก​ถาม​ว่า​มา​ตะโกน​ใส่​หู​ตน​ทำไม ตะวัน​ฉาย​ถาม​ว่า​กลัว​ตาย​จน​สติ​แตก​เลย​หรือ รัตติกาล​ไม่​ยอม​รับ​อ้าง​ว่า​ตน​อยาก​พักผ่อน​นอน​หลับ​สบาย​สัก​ตื่น เดี๋ยว​กัปตัน​ก็​พา​เรา​บิน​ผ่าน​พายุ​ได้

ทันใดนั้น​เอง เครื่องบิน​สั่น​และ​กระแทก​อย่าง​แรง รัตติกาล​ร้อง​ลั่น​หัน​ไป​ซบ​อก​ตะวัน​ฉาย​ไม่​รู้ตัว พอ​รู้สึก​ตัว​ก็​ผละ​ออก​หัน​หน้า​หนี​แล้ว​เริ่ม​นับ​ลูก​แกะ​ต่อ ทำท่า​ผยอง​อย่าง​ไม่​ยอม​เสีย​ฟอร์ม

ผัว​เมีย​ที่นั่ง​ที่​ใกล้​กัน ต่าง​ตกใจ​หน้าซีด​ปาก​สั่น ฝ่าย​เมีย​กลัว​จน​สติ​แตก​หัน​ไป​ด่า​รัตติกาล​ว่า

“ฉัน​ไม่​น่า​จะ​ต้อง​มา​ซวย​แบบ​นี้​เลย เพราะ​เธอ​คน​เดียว...ดวง​​เธอ​กำลัง​จะ​ทำให้​พวก​เรา​ตาย​ทั้ง​ลำ”

เสียง​ด่า​ดัง​ลั่น​จน​ผู้โดยสาร​พา​กัน​หัน​มอง​ด้วย​สายตา​ที่​กล่าวโทษ​ว่า​เธอ​เป็น​ตัว​ซวย รัตติกาล​หน้าเสีย รีบ​หลับตา​นับ​ลูก​แกะ​ไม่​หยุด นับ​ไป​จน​เกือบ​ถึง​ตัว​ที่​ห้า​ร้อย ตะวัน​ฉาย​ทน​ไม่​ไหว​บอก​ว่า​หัน​หน้า​มา​คุย​กับ​ตน​ดี​กว่า​บางที​อาจจะ​ทำให้​เธอ​หาย​กลัว​ได้ แต่​รัตติกาล​ไม่​สนใจ​หลับตา​นับ​ลูก​แกะ​ต่อ

ส่วน​คู่​โดยสาร​ผัว​เมีย​นั่ง​เกร็ง​หน้าซีด​ปาก​สั่น เมีย​พร่ำ​ถาม​อย่าง​รับ​ไม่ได้​ว่า​เรา​จะ​ต้อง​ตาย​จริงๆแล้ว​หรือ ฝ่าย​ผัว​ปลอบ​ใจ​ว่า​ให้​ทำใจ​เสีย​เพราะ​เรา​ทำ​ประกันชีวิต​ไว้ ถ้า​เรา​ตาย​ลูก​เรา​เป็น​มหา​เศรษฐี​แน่ๆ

“เหรอ...งั้น​ฉัน​ขอ​สารภาพ​ว่า​พวก​เขา​ไม่​ใช่​ลูก​คุณ” ตา​ผัว​ตกใจ​ร้อง​เสียงหลง​ถาม​ว่า​ว่า​ยัง​ไง​นะ ยัย​เมีย​เลย​ทำ​หน้าจ๋อย​สารภาพ​ว่า “ฉัน​ขอโทษ ก็​คุณ​ไม่ค่อย​ชอบ​ทำ​การบ้าน​กับ​ฉัน ถ้า​ไม่ได้​คุณ​ประกิต​ฉัน​คงต้อง​เฉา​แน่ๆ”

“ไอ้​ประกิต...ทนาย​เรา​น่ะ​เหรอ”

ยัย​เมีย​ร้องไห้​ฮือๆ รับ​ว่า​ใช่ ตา​ผัว​เลยรับ​สารภาพ​บ้าง​ว่า ที่​ตน​ไม่​ชอบ​ทำ​การบ้าน​กับ​เธอ​เพราะว่า​ตน​ก็​เป็น​เมีย​คุณ​ประกิต​เหมือน​กัน ยัย​เมีย​มอง​หน้าตา​ผัว​เห​วอๆคิด​ไม่​ถึง​ว่า​ใช้​ผู้ชาย​คน​เดียวกับ​ผัว​มา​ตั้ง​นาน...

ส่วน​แอร์โฮสเตส​สอง​คน คน​หนึ่ง​บอก​ว่า​ตน​ยัง​ไม่​อยาก​ตาย​เพราะ​พรุ่งนี้​จะ​ถึง​วัน​แต่งงาน​กับ​กัปตัน​อยู่​แล้ว เขา​เพิ่ง​เอ่ย​ปาก​ขอ​ฉัน​เมื่อ​เช้า​นี้​เอง แอร์​อีก​คน​แผด​เสียง​ใส่​ว่า​ไม่​จริง​เพราะ​กัปตัน​เป็น​ผัว​ตน ถาม​ว่า​มา​อ่อย​ผัว​ตน​ใช่ไหม

“เปล่า​นะ เขา​บอก​ว่า​เธอ​มัน​แอร์​กี่ เขา​อยาก​ได้​แอร์​ใหม่​อย่าง​ฉัน​มาก​กว่า”

เมีย​กัปตัน​กระโจน​เข้า​บีบ​คอ​เพื่อน​แอร์​ที่​คิด​มา​แย่ง​ผัว​ตน พอดี​เครื่อง​สั่น​โคลงเคลง​จน​ทุก​คน​สะดุ้ง แต่​ลม​เพชรหึง​ถือ​คติ​ว่า​เสีย​ทอง​เท่า​หัว​ไม่​ยอม​เสีย​ผัว​ให้​ใคร ทำให้​แอร์​กี่​ยัง​คง​บีบ​คอ​เพื่อน​แอร์​จน​หน้า​เขียว

รัตติกาล​หลับตา​ปี๋​นับ​ลูก​แกะ​รัว​เร็ว​จี๋​พริบตาเดียว​ก็​นับ​ถึง 499 แล้ว​ก็​หลุด​ตะโกน​ว่า​ฉัน​ยัง​ไม่​อยาก​ตาย หัน​ไป​ซบ​อก​ตะวัน​ฉาย​ภาวนา​ขอ​ให้​พ่อ​ช่วย​ด้วย ตะวัน​ฉาย​กอด​เธอ​ไว้​ปลอบ​ใจ​ว่า​ไม่​ต้อง​กลัว อยู่​ใกล้​ตน​รับรอง​ว่า​ปลอดภัย​แน่ แต่​รัตติกาล​ก็​ยัง​ตัว​สั่น​เทิ้​มอ​ยู่​กับ​อก​เขา ตะวัน​ฉาย​เลย​บอก​เตือนสติ​ว่า

“ไม่​ใช่​คุณ​คน​เดียว​หรอก​ที่​หมอดู​ตา​ทิพย์​ทำนาย​ดวง​เอา​ไว้”

รัตติกาล​เงย​หน้า​มอง​เขา​อย่าง​สงสัย ตะวัน​ฉาย​เลย​เล่า​ถึง​อดีต​เมื่อ 25 ปี​ก่อน​ตอน​ที่​ตน​กำลัง​จะ​เกิด​ให้​ฟัง​ว่า

ภัท​รา​คุณ​แม่​ของ​เขา​ได้​ไป​ให้​หมอดู​ตา​ทิพย์​ทำนาย​ขณะ​ที่​ท้อง​แก่​ใกล้​คลอด ภัท​รา​เล่า​ให้​หมอดู​ตา​ทิพย์​ฟัง​ว่า ตน​เจ็บท้อง​เหลือเกิน​ไม่​รู้​จะ​อั้นไว้​ตาม​ที่​หมอดู​ตาทิพย์บอก​ได้​นาน​แค่​ไหน

“ต้อง​ไหว เด็ก​คน​นี้​เป็น​เด็ก​พิเศษ คุณหญิง​ต้อง​ให้​เขา​เกิด​ตาม​เวลา​ที่​ฟ้า​ส่ง​เขา​มา​เท่านั้น ตาม​ลัค​นา​ราศี​ที่​เด็ก​คน​นี้​จะ​เกิด สวรรค์​ส่ง​เขา​มา​เพื่อ​ให้​คุณ​บิดา​มารดา ดวง​ของ​เขา​จะ​ส่งเสริม​ตัว​เอง​และ​ส่งเสริม​บุคคล​ใกล้​ชิด​ให้​พบ​แต่​โชค​ลาภ เป็น​อภิ​มหาชาตบุตร​แน่​นอน ​หมอ​เห็น​เต็มตา...”

ภัท​รา​เจ็บท้อง​คลอด​จน​บิด​ตัว​ไป​มา แต่​ก็​กัดฟัน​เม้มปาก​แน่น อั้น​ไว้​เพื่อ​ให้ “เกิด​ตาม​เวลา​ที่​ฟ้า​ส่ง​เขา​มา​เท่านั้น” ตาม​ที่​หมอดู​ตา​ทิพย์​บอก​ไว้

และ​เมื่อ​เขา​อายุ​ได้ 3 ขวบ​ก็ได้​รับ​บาดเจ็บ​เพราะ​ถูก​รถ​สิบ​ล้อ​ชน​หมด​สติ​ไป​หลาย​วัน

ภัท​รา​ต่อว่า​หมอ​ที่​บอก​ว่า​ลูก​ตน​ดวง​ดี​สวรรค์​ส่ง​มา​เกิด​ทำไม​จึง​ยัง​ได้​รับ​บาด​เจ็บ​จน​ไม่ได้​สติ​หลาย​วัน​เช่น​นี้ หมอดู​ติง​ว่า “โดน​สิบ​ล้อ​ชน​นะ​คุณหญิง ไม่​ใช่​สะดุด​ก้อน​หิน​ล้ม”

เห็น​ภัท​รา​สีหน้า​ทุกข์​หนัก หมอบ​อก​ว่า​ยัง​ไง​ลูก​ชาย​คุณหญิง​ก็​ต้อง​รอด  ​เพราะ​นอกจาก​จะ​มีด​วง​มหา​เฮง​แล้ว​เด็ก​คน​นี้​ยัง​มีด​วง​มหา​อุ​จอีก​ด้วย ดวง​มหา​อุ​จนี้​ตก​น้ำ​ไม่​ไหล​ตก​ไฟ​ไม่​ไหม้ ตก​เครื่องบิน​ไม่​ตาย อายุยืน​แม้แต่​ผี​ยัง​ไม่​กลัว หมอ​เห็น​เต็มตา” ว่า​แล้ว​หมอ​ถอด​แว่น​ดำ​ออก​เผย​ให้​เห็น​ดวงตา​ขาว​ขุ่น​ที่​บอด​สนิท​ไม่​เห็น​ตา​ดำ​เลย

พอ​ตะวัน​ฉาย​เล่า​จบ รัตติกาล​ยิ่ง​โวยวาย​ว่า​ถ้า​เช่น​นั้น​ตน​ก็​ต้อง​ตาย​เพราะ​หมอดู​ทำนาย​ไว้​ว่า​ดวง​ตน​ถึงฆาต

“มัน​ก็​ต้อง​เสี่ยง​ดู​ คน​ดวง​ดี​กับ​คน​ดวง​ซวย​มา​เจอ​กัน ผล​มัน​จะ​ออก​มายัง​ไง​เดี๋ยว​ก็​รู้ กอด​ผม​ไว้​แน่นๆแล้วกัน”

ระหว่าง​นั้น​เครื่องบิน​สั่น​อย่าง​แรง เสียง​ผู้โดยสาร​กรีด​ร้อง​กัน​สนั่น รัตติกาล​กอด​ตะวัน​ฉาย​ไว้​แน่น​ พร่ำ​บอก “ฉัน​ยัง​ไม่​อยาก​ตาย...ฉัน​ยัง​ไม่​อยาก​ตาย”

อึดใจ​ต่อ​มา เสียง​กัปตัน​ก็​ประกาศ​แจ้ง​ว่า ขณะ​นี้​เรา​ได้​บิน​ผ่าน​เขต​พายุ​มา​อย่าง​ปลอดภัย​แล้ว บรรยากาศ​คลาย​เครียด​ใน​พริบตา  กลาย​เป็น​ความ​กระอักกระอ่วน​ใจ​เข้า​แทน​ที่ ผัว​เมีย ​คู่​นั้น​มอง​หน้า​กัน​ไม่​สนิท​ตา แอร์​กี่​คลาย​มือ​ที่​บีบ​คอ​แอร์​สาว​ที่​กำลัง​หน้า​เขียว​ออก ส่วน​รัตติกาล​ก็​ยิ้ม​เรี่ยราด​ทำ​หน้า​ไม่​ถูก​ที่​กลัว​จน​กอด​ตะวัน​ฉาย​ไว้​เต็ม​แขน  สะบัด​หน้า​ไป​ทาง​อื่น​อย่าง​รู้สึก​เสีย​ฟอร์ม ตะวัน​ฉาย​เห็น​แล้ว​ยิ้ม​ขำๆ

ooooooo

ที่​สนาม​บิน...

หาญ​กล้า พ่อ​ของ​รัตติกาล อดีต​เคย​เป็น​เสนาธิการ​ทหาร​ฝ่าย​วาง​แผนการ​รบ มา​รอ​รับ​ลูก​สาว​ที่​สนาม​บิน​กับ​จ่า​ติ๊ก​ทหาร​คน​สนิท หาญ​กล้า​กระวนกระวาย​ใจ​เมื่อ​รอ​จน​เมื่อย​ตุ้ม​เครื่อง​ก็​ไม่​ลง​สัก​ที

แต่​แล้ว​ความ​กระวนกระวาย​ก็​หาย​เป็น​ปลิด​ทิ้ง เมื่อ​หัน​ไป​เห็น​แอร์โฮสเตส​สาว​สวย​เดิน​ผ่าน​ไป หาญ​กล้า​จับ​แต่ง​เสื้อ​ผ้า​เช็ก​ความ​หล่อ​แล้วเดิน​ตาม​แอร์โฮสเตส​สาว​สวย​ไป ลืม​เรื่อง​รอ​รับ​ลูก​ไป​ชั่ว​ขณะ

ที่​สนาม​บิน​เดียวกัน ภัท​รา แม่​ของ​ตะวัน​ฉาย มา​รอ​รับ​หนู​ดี หรือ​พิไล​พร ​เกิด​คัน​จมูก​จน​ทน​ไม่ได้​จาม​ฮัดเช้ย...ออก​มา​ลั่น ซ้ำร้าย​คือ​จาม​ใส่​หน้า​บอย​ฮ่ะ เลขาฯ​ส่วนตัว​เข้า​เต็มๆ บอย​ฮ่ะ​ไม่ได้​สนใจ​หน้า​ตัว​เอง แต่​รีบ​ควัก​ผ้าเช็ดหน้า​ให้​คุณหญิง​สั่ง​น้ำมูก คุณหญิง​รับ​ไป​สั่ง​ดัง​พรืด บ่น​เสียง​จมูก​บี้​เพราะ​เป็น​หวัด​ว่า

“ขอบใจ ฉัน​ล่ะ​รำคาญ​จริงๆ เมื่อ​ไหร่​มัน​จะ​หาย​เสียที​ไอ้​หวัด​เนี่ย” บอย​ฮ่ะ​ติง​ว่า​ก็​คุณหญิง​ไม่​ไป​หา​หมอ คุณหญิง​บ่น​ต่อว่า “เป็น​แค่​หวัด​ไป​ให้​หมอ​ฟัน​ค่า​รักษา​เป็น​พัน​ทำไม ซื้อ​ยา​หมอ​ตี๋​หน้า​ปาก​ซอย​มา​กิน​ก็​พอ ​แล้วนี่​ได้​เวลา​ทาน​ยา​ฉัน​รึ​ยัง”

บอย​ฮ่ะหยิบ​ยา​ออก​มา​แล้ว​ตกใจ เพราะ​ลืม​เอา​น้ำ​มา รีบ​วิ่ง​ไป​ซื้อ​น้ำ ได้ยิน​เสียง​คุณหญิง​จาม​ติดๆกัน​อีก​หลาย​ครั้ง จน​คน​รอบ​ข้าง​หัน​มอง​เป็น​ตาเดียว​กัน คุณหญิง​เดิน​เหนียมๆ เลี่ยง​ไป​สั่ง​น้ำมูก​ใส่​ผ้าเช็ดหน้า​พรืด...พรืด

ooooooo

หาญ​กล้า​จ้ำ​อ้าว​ตาม​แอร์โฮสเตส​สาว​ไป จน​เห็น​สอง​สาว​ขึ้น​แท็กซี่​  ทั้ง​ยัง​หัน​มา​โบก​มือ​ยิ้ม​ให้ หาญ-​กล้า​ใจ​เต้น​ตึกตัก​คิด​ว่า​สอง​สาว​ทอดสะพาน เห็น​ผ้าเช็ดหน้า​ขยุ้มๆตก​อยู่​ที่​พื้น​ยิ่ง​ดีใจ​นึก​ว่า​สอง​สาว​คง​ทิ้ง​เบอร์​โทรศัพท์​ไว้​ให้​แน่ๆ รีบ​คว้า​มา​คลี่​ออก​ดู กลาย​เป็นขี้มูก​เหนียว​เขียว​อื๋อ​ก้อน​เบ้อเริ่ม

หาญ​กล้า​ขว้าง​ผ้าเช็ดหน้า​ลงพื้น ​ใช้​เท้า​เขี่ย​ไป​ไกลๆอย่าง​รังเกียจ พลัน​ก็​สะดุ้ง​โหยง

“หยุด! หยุด​เดี๋ยวนี้​นะ” เสียง​ภัท​รา​เขียว​ยิ่ง​กว่า​ขี้มูก​แผด​ขึ้น เพราะ​เธอ​ทำ​ผ้าเช็ดหน้า​หล่น​เลย​เดิน​ย้อน​กลับ​มา​หา

หาญ​กล้า​หัน​มอง​ พอ​สบตา​กัน​เต็มๆ เห็น​หน้า​กัน​จะจะ​ต่าง​ก็​อุทาน​เหมือน​ถูก​ผีหลอก

“พี่​หาญ!”

“น้อง​ภัท!”

พริบตาเดียว ทั้ง​คู่​ก็​ด่า​สาด​ใส่​กัน​อย่าง​เผ็ดร้อน

หาญ​กล้า​ด่า​คุณหญิง​ว่า​ยัย​คุณหญิง​หนัง​เหนียว คุณหญิง​ก็​ด่า​หาญ​กล้า​ว่า​ตา​แก่​ตัณหา​กลับ

ขณะ​ภัท​รา​ด่าๆๆ นั่นเอง​ เกิด​คัน​จมูก​จาม​ใส่​หน้า​หาญ​กล้า​เข้า​เต็มๆ พอ​ตั้ง​หลัก​จะ​ด่า​กัน​ต่อ จ่า​ติ๊ก​ก็​มา​บอก​หาญ​กล้า​ว่า​เครื่องบิน​ของ​รัตติกาล​ลง​แล้ว ส่วน​บอย​ฮ่ะ​วิ่ง​มา​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้นหรือ​ บอก​มา​ได้​เลย​ตน​จะ​จัดการ​ให้

“ไม่​ต้อง รีบ​ไป​จัดการ​ธุระ​ให้​เสร็จ​เถอะ ไอ้​พวก​โรคจิต​สันดาน​เจ้าชู้​แบบ​นี้ สัก​วัน​กรรม​ต้อง​ตามทัน​มัน​แน่”

ส่วน​หาญ​กล้า​เดิน​หงุดหงิด​ผละ​ไป ยก​ผ้าเช็ดหน้า​ขึ้น​เช็ดหน้า  เจอ​ขี้มูก​ก้อน​โต​เข้าถึง​กับ​ทำท่า​สยอง พาล​โกรธ​ภัท​รา พูด​อาฆาต

“เว้ย​ยยย...​ฝากไว้ก่อน​เถอะ ยัย​แก่​หนัง​เหนียว”

ooooooo

ตอนที่ 2

ลง​จาก​เครื่อง  ขณะ​มา​รอ​รับ​กระเป๋า​เดินทาง​นั้น รัตติกาล​มอง​หา​ตะวัน​ฉาย​อย่าง​กังวล​จน​เห็น​เขา​กำลัง​เข็น​กระเป๋า​ตัว ​เอง​ออก​ไป เธอ​ผละ​จาก​ตรง​นั้น​เดิน​อ้าว​ตาม​ไป  แม​รี่​ถาม​ว่า​จะ​ไป​ไหน ก็​พอดี​กระเป๋า​เวียน​มา​ถึง เลย​ต้อง​รีบ​วิ่ง​ตาม​กระเป๋า​ไป

รัตติกาล​จํ้า​พรวดๆ เข้าไป​หา​ตะวัน​ฉาย  ร้อง​เรียก  “นาย​อา​ร์ต​ตัว​พ่อ” เลย​ถูก​เขา​หัน​มา​ร้อง​ถาม “ยัย​เซ็กซี่​ตัว​แม่ ยัง​ไม่​ไป​อีก​เหรอ” เท่านั้น​ไม่​พอ​ยัง​พูด​กวน​ประสาท​ว่า​อย่า​บอก​นะ ​ว่า​ติดใจ​ตน

เลย​เกิด​การ​จิก​แขวะ​กัน​ตาม​ประสา ตะวัน​ฉาย​อวดอ้าง​ว่า​ตน​เป็น​คน​ช่วย​ให้​เธอ​ไม่​ตาย ส่วน​รัตติกาล​ก็​ลอยหน้า​บอก​ว่า​ตน​ไม่​เชื่อ​เรื่อง​ดวง เถียง​สู้​ตะวัน​ฉาย​ไม่ได้​ก็​พุ่ง​เข้าไป​กระทืบ​เท้า​เขา ถูก​ตะวัน​ฉาย​เอ็ดตะโร​ว่า โรคจิต หน้าตา​สวย​แต่​อยู่​ใกล้​แล้ว​สยอง เลย​เรียก​ว่า “แบบ​นี้​มัน​สวย​สยอง​นี่​ห​ว่า”

ที่แท้​รัตติกาล​ตาม​มา​ขู่​ห้าม​เขา​เอาเรื่อง​บน​เครื่องบิน​ไป​ปูด​ที่ไหน ขืน​ทำ​ระวัง​จะ​โดน​เชือด

“ไม่​ต้อง​ห่วง ผม​ไม่​ใช่​พวก​บ้า​ดารา แล้ว​ผม​ก็​ไม่ได้​ กลัว​คำ​ขู่​ของ​คุณ​ด้วย คุณ​เอง​ต่างหาก​ที่​ต้อง​ระวัง​ตัว กลับ​บ้าน​ไป​หัด​ทำบุญ​เยอะๆ เก้า​วัด​ไม่​พอ​ก็​ทำ​มัน​ร้อย​วัด​เลย อ้อ...แล้ว​ก็​หา​นํ้า​มนต์​มาอาบ​กับ​บ้วนปาก​ด้วย​นะ เผื่อ​จะ​พ้น​เคราะห์​ไม่​ต้อง​พึ่ง​ดวง​คน​อื่น”

ขณะ​ทั้ง​คู่​กำลัง​โต้เถียง​กัน​จน​เอ็น​คอ​ขึ้น​นั่นเอง แม​รี่​ ก็​เข็น​รถ​ขน​กระเป๋า​เข้า​มา​บอก​รัตติกาล​ว่า​ให้​รีบ​ไป​เถิด​เพราะ​ เห็น​พวก​นักข่าว​มา​ดัก​รอ​กัน​เต็ม​เลย พลาง​ทิ้ง​สายตา​ให้​ตะวัน​ฉาย​ถาม​รัตติกาล​ว่า​ใคร​หรือ​หล่อ​จัง รัตติกาล

ฉวย​โอกาส​ด่า​ส่งท้าย​ว่า พวก​โรคจิต แล้ว​ชวน​แม​รี่​รีบ​ไป​กัน

“ยั​ยส​ว​ยส​ยอง​เอ๊ย...” ตะวัน​ฉาย​พึมพำ​ทำ​หน้า​ละเหี่ย​แล้ว​เดิน​เลี่ยง​ไป​อีก​ทาง พลัน​ก็​ชะงัก​กึก​ถอยกรูด เมื่อ​เห็นหนู​ดี​ ลูก​สาว​นักการเมือง​ผู้​มาก​อิทธิพล​ทำตัว​แอ๊บแบ๊ว​ตลอด​เวลา​ที่​คุณหญิง ​ภัท​รา​หมายตา​ไว้​เป็น​สะใภ้ ตะวัน​ฉาย​หลบ​แว้​บ​อย่าง​ชำนาญ​เป็น​พิเศษ พึมพำ​กับ​ตัว​เอง

“ซวย​แล้ว​เรา”

ooooooo

รัตติกาล​เดิน​ระเหิด​ระหง​มา​ทาง​กลุ่ม​นักข่าว ถูก​นักข่าว​กลุ้มรุม​กัน​ยิง​คำ​ถาม​อุตลุด​เรื่อง​เกิด​อุบัติเหตุ​บน​ เครื่องบิน จน​เครื่อง​เกือบ​จะ​ตก นั่น​อาจจะ​เป็น​เพราะ​คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​หรือ​เปล่า

“ไม่​ใช่​อุบัติเหตุ​อะไร​ใหญ่​โต​หรอก​ค่ะ แค่​เจอ​พายุ​ธรรมดา​แค่​นั้น​เอง หมอดู​ก็​คู่​กับ​หมอ​เดา เขา​อยาก​ดัง​เลย​หาเรื่อง​ทำนาย​มั่วๆมาก​กว่า รติ​ขอตัว​นะ​คะ”

รัตติกาล​ขอตัว​แล้ว​เดิน​ฝ่า​วง​ล้อม​ของ​พวก​นักข่าว​ไป แม​รี่​รีบ​มา​ดัก​พวก​นักข่าว​ที่​จะ​ตาม​ไป แห​ล​กับ​พวก​นักข่าว​ว่า​ตอน​นี้​รัตติกาล​กำลัง​เหนื่อย​เอา​ไว้​มี​ข่าว​ เด็ดๆอะไร​ ตน​จะ​ส่ง​ให้ แล้ว​รีบ​จํ้า​อ้าว​ตาม​รัตติกาล​ไป ครู่​เดียว​ก็​เจอ​หาญ​กล้า

ยืน​รอ​อยู่ สอง​พ่อ​ลูก​ยิ้ม​ให้​กัน​อย่าง​ดีใจ รัตติกาล​ถลา​จะ​เข้าไป​กอด​พ่อ ถูก​แม​รี่​แทรก​เข้าไป​กอด​ก่อน ซุก​เข้าไป​ใน​อก​ของ​หาญ​กล้า​แนบแน่น

หาญ​กล้า​พยายาม​แกะ​มือ​แม​รี่​ออก บอก​จ่า​ติ๊ก​ให้​มา​ช่วย​แกะ​ออก​อีก​คน​จึง​สำเร็จ จาก​นั้น​สอง​พ่อ​ลูก​ก็​โผ​เข้าหา​กัน ต่าง​รำพึง​รำพัน​ความ​คิดถึง​กัน หาญ​กล้า​ถาม​ถึง​เรื่อง​อุบัติเหตุ​บน​เครื่อง รัตติกาล​ตัดบท​ว่า

“รติ​ไม่​อยาก​พูด​เรื่อง​นี้​แล้ว​ค่ะ​พ่อ รติ​อยาก​กลับ​ไป​พักผ่อน”

หาญ​กล้า​ประคบประหงม​รัตติกาล​ราว​ไข่​ใน​หิน ​พา​เดิน​ผ่าน​หน้า​คุณหญิง​ภัท​รา​กับ​บอย​ฮ่ะ ต่าง​อด​ที่​จะ​ทำ​เชิด​ใส่​กัน​ไม่ได้ รัตติกาล​เห็น​อากัปกิริยา​ของ​ทั้ง​สอง​ถาม​พ่อ​ว่า​ใคร​หรือ

“ไม่​มี​อะไร​หรอก​ลูก พวก​แก่​แล้ว​ลูกเต้า​ไม่​สั่งสอน เที่ยว​อิจฉา​คน​อื่น​น่ะ ไป​เถอะ”

หาญ​กล้า​ประคอง​รัตติกาล​เดิน​ผ่าน​ไป ภัท​รา​ค้อน​ตา​แทบ​กลับ​พึม​พำ​อย่าง​หมั่นไส้​ว่า  “ลูก​สาว​เป็น​ดารา​ดัง​หน่อย​เดียว​ทำ​เป็น...เชอะ​ไอ้​แก่”  พอดี​บอย​ฮ่ะ​สะกิด​บอก​ว่า​หนู​ดี​มา​แล้ว ภัท​รา​เลย​รีบ​เดิน​ไป​หา

ooooooo

พอ​หนู​ดี​เห็น​ภัท​รา​เท่านั้น ก็​ร้อง​ทัก​ราวกับ​ทัก​คน​ทั้ง​สนาม​บิน “อี​ป้า...” เสียง​ดัง​สำเนียง​อีสาน​ทำให้​ทุก​คน​หัน​มอง เห็น​หนู​ดี​ใน​ชุด​แฟชั่น​ไฮโซ​สวมกอด

ภัท​รา​จุ๊บ​ซ้าย​จุ๊บ​ขวา ทักทาย​เป็น​ภาษา​ฝรั่ง จน​ภัท​รา​ทำ​หน้า​งงๆ พอ​ภั​ทราบ​อก​ว่า​ตน​เป็น​หวัด​นิดหน่อย หนู​ดี​ก็​อุทาน

“โอ...มา​ยก๊​อด...ยู​ซิ​ค” พลาง​จับ​ตาม​เนื้อตัว​ราวกับ​เป็น​ปรอท​วัด​ไข้

“ขอบใจ​ที่​เป็น​ห่วง​ป้า​จ้ะ ป้า​ทาน​ยา​อยู่​เดี๋ยว​ก็​หาย หนู​ดี​โต​เป็น​สาว​แล้ว​สวย​จัง อยู่​อังกฤษ​ตลอด​เวลา​ไม่ได้​กลับ​มา​อยู่​เมือง​ไทย​เลย​ตั้งแต่​เล็กๆ คง​คิดถึง​เมือง​ไทย​มาก​สิ​นะ​จ๊ะ”

“คิด​ฮ​อด​หลาย​เด้อ​ค่ะ​อี​ป้า”

หนู​ดี​ตอบ​อย่าง​ภูมิใจ​เสียง​ดัง​ฟัง​ชัด บอย​ฮ่ะ​กับ​ภัท​รา​สะดุ้ง​โหยง บอย​ฮ่ะ​บอก​ว่า​ภาษาไทย​ของ​หนู​ดี​แปลก​ ดี ภัท​รา​จึง​ถาม​หนู​ดี​ว่า​ใคร​สอน​ภาษาไทย​ให้​หรือ หนู​ดี​ตอบ​เสียง​ใส​แจ๋ว​ว่า

“อี​แหวว​กับ​อี​น้อย หมอ​นวด​กับ​แม่​ครัว​ของ​หนู​ดี​เอง​ค่ะ​อี​ป้า สำเนียง​ไทย​ของ​หนู​ดี​ชัด​หลาย​เด้อ”

ภัท​รา​หน้าเสีย​กล้อมแกล้ม​เออออ ว่า​จ้ะ แล้ว​หนู​ดี​ก็​ถาม​ถึง​ตะวัน​ฉาย บอก​ว่า “คิด​ฮ​อด​หลาย​อยาก​กอด​จูบ​ลูบ​เป้า​มัน​ให้​หาย​คิด​ฮ​อด” พอ​ภั​ทราบ​อก​ว่า​ตะวัน​ฉาย​ยัง​อยู่​นิวยอร์ก หนู​ดี​บ่น​เสียดาย แต่​ก็​บ่​เป็น​ห​ยัง “เอา​ไว้​ไอ้​ตะวัน​ฉาย​กลับ​มา​เรา​ค่อย​เซอร์ไพรส์​มัน มัน​ต้อง​ดีใจ​หลาย​ที่​เห็น​ว่าที่​เจ้าสาว​มาร​ออ​ยู่​แล้ว หนู​ดี​จะ​ได้​เอา​มัน​เป็น​ผัว​เสียที”

ภัท​รา​กับ​บอย​ฮ่ะ​ปาด​เหงื่อ​ทำ​หน้า​พะอืดพะอม ตะวันฉาย​แอบ​ฟัง​อยู่​หน้า​เครียด​ทันที​เมื่อ​นึกถึง​อนาคต​ที่​รอ​ตน​อยู่

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​มี​เพื่อน​สนิท​คือ​พิชญ์ เป็น​นัก​เขียน​นิยาย​เร้นลับ​โดยเฉพาะ​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​ผีๆ ทั้งที่​ตัว​เอง​กลัว​ผี​จน​ขี้​ขึ้น​สมอง พิชญ์​อาศัย​อยู่​ที่​วัด มี​เณร​เปี๊ยก​วัย 13 ที่​บวช​เรียน​มา​ตั้งแต่​อายุ 7 ขวบ เป็น​เพื่อน​สนิท

คืน​นี้ พิชญ์​ดู​ข่าว​อยู่​หน้า​จอ​โน้ตบุ๊ก​แล้ว​ขน​พอง​สยอง​เกล้า​กับ​ข่าว​นัก​ ธุรกิจ​หนุ่ม​เจ้าของ​โชว์รูม​รถ​หรู​ซิ่ง​ตาย​สยอง​ที่​โค้ง​ร้อย​ศพ​หลัง​ มี​ข่าว​พยายาม​ขาย​ขนม​จีบ​รัตติกาล​ดารา​สาว​ชื่อ​ดัง ครั้น​เลื่อน​หน้า​จอ​ลง​มา​อีก​ก็​เจอ​ข่าว​ลูก​ชาย​นักการเมือง​ชื่อ​ดัง​ ผูก​คอ​ตาย​ปริศนา รัตติกาล​ดารา​สาว​ชื่อ​ดัง​แสดง​ความ​เสียใจ แต่​ปฏิเสธ​ว่า​ยัง​ไม่​ใช่​เพื่อน​คน​สนิท​ทั้งที่​เคย​ควง​คู่​ไป​ดู​หนัง ​
รอบ​ดึก​ด้วย​กัน

“นี่​มัน​ราย​ที่ 4 แล้ว​นี่​ห​ว่า แปลก​เว้ย แต่ละ​ศพ​ตาย​ไม่​ธรรมดา​เสีย​ด้วย น่า​กลัว​ทั้งนั้น” พิชญ์​พึมพำ​ทำ​หน้า​สยอง พลัน​ก็​สะดุ้ง​สุด​ตัว​เมื่อ​มี​แมว​ดำ​กระโจน​แผล็ว​เข้า​มา​ทาง​หน้าต่าง พิชญ์​ร้อง​แทบ​ไม่​เป็น​ภาษา กระโดด​ไป​นั่ง​คลุมโปง​อยู่​บน​เตียง ท่อง​นะ​โมตัสสะ...​เสียง​สั่น

ทันใดนั้น​ผ้า​ห่ม​ถูก​กระชาก​ออก พิชญ์​ตัว​สั่น​เทิ้มหลับ ตา​ปี๋ บอก​ว่า​อยาก​ได้​อะไร​จะ​ทำบุญ​ไป​ให้​ อย่า​มา​หลอกหลอน​กัน​เลย เณร​เปี๊ยก​ที่​เอา​แป้ง​พอก​หน้า​ขาว​วอก​ดัด​เสียง​ถาม​ว่า​จริง​หรือ พอ​พิชญ์​ยืนยัน​ว่า​จริง เณร​เปี๊ยก​ก็​ขอ​เล่น​เกม​คอ​มฯ ​ได้​ไหม พิชญ์​เอะใจ​ที่​ผี​มา​ขอ​เล่น​เกม พอ​ลืมตา​ดู​กลาย​เป็น​เณร​เปี๊ยก เลย​ลาก​คอ​เณร​ออก​ไป​นอก​กุฏิ ถาม​ว่า​แมว​ดำ​นั่น​ฝีมือ​เณร​
ใช่​ไหม

เณร​บอก​ว่า ​แมว​ไป​ขโมย​ของกิน​ใน​ครัว​ก็​ต้อง​ไล่ ถาม​พิชญ์​ว่า​อยู่​ใน​วัด​ยัง​กลัว​ผี​เหรอ แล้ว​เคย​เจอ​หรือ​เปล่า พิชญ์​ บอก​ว่า​ไม่​เคย​เจอ เลย​ถูก​เณร​อบรม​ว่า เมื่อ​ไม่​เคย​เห็น​ก็​ไม่​ควร​ไป​กลัว พิชญ์​ถาม​ว่าแล้ว​เณร​เคย​เจอ​หรือ  เณร​บอก​ว่า​ยัง​ไม่​เคย พิชญ์​บอก​ว่า​ถ้า​งั้น​ตน​เจอ​เมื่อ​ไร​จะ​ชวน​ไป​ดู​ด้วย​กัน เณร​รีบ​ส่าย​หน้า​อ้าง​ว่า​ไม่​เอา​ดี​กว่า​เดี๋ยว​หลวง​ตา​ดุ​เอา ว่า​ แล้ว​รีบ​ผละ​ไป
ครู่เดียว​ตะวัน​ฉาย​ก็​เดิน​เข้า​มา​ถาม​อย่าง​รู้​เรื่อง​ดี

“เป็น​นัก​เขียน​นิยาย​ผี​อะไร​ของ​แก​วะ​ไอ้​พิชญ์ กลัว​ผี​จน​ขี้​ขึ้น​สมอง​แบบ​นี้”

“เฮ้ย...ไอ้​ตะวัน...” พิชญ์​ตกใจ​สุดขีด​นึก​ว่า​ถูก​ผีหลอก​ที่​จู่ๆคน​อยู่​นิวยอร์ก​ก็​โผล่​หน้า​มา

ตะวัน​ฉาย​ไม่​พูด​พล่าม​ทำ​เพลง​ส่ง​เงิน​ให้​จำนวน​หนึ่ง​เป็น​ค่า​ โทรศัพท์​มือ​ถือ ค่าน้ำ ค่า​ไฟ พิชญ์​ถาม​งงๆว่า​ทำไม ​จู่ๆก็​เอา​เงิน​มา​ให้

“ฉัน​ไม่ได้​ใจดี​สงเคราะห์​แก​เปล่าๆเว้ย แต่​ที่​ช่วย​เนี่ย​เพราะ​เป็น​ค่า​ใช้​จ่าย​ที่​ฉัน​จะ​มา​อาศัย​อยู่​กับ​แก​ต่างหาก” แล้ว​ชี้แจง​เหตุผล​ว่า ยัง​ไม่​อยาก​กลับ​ไป​ฟัง​แม่​บ่น เพราะ​แม่​ส่ง​เงิน​ให้​เรียน​ธุรกิจ​แต่​ตน​กลับ​ไป​เรียน​กำกับ​หนัง เลย​ต้อง​มา​ฝึก​วิทยา​ยุทธ​สัก​พัก​แล้ว​พิสูจน์​ให้​แม่​เห็น​ว่า​ตน​ควร​ต้อง​ทำ​ใน​สิ่ง​ที่​ตัว​เอง​รัก​เท่านั้น

ระหว่าง​นั้น​ ตะวัน​ฉาย​เห็น​รูป​รัตติกาล​ใน​จอ​โน้ตบุ๊ก​ของ​พิชญ์ เขา​ร้อง​ลั่น​บอก​ว่า อย่า​บอก​นะ​ว่า​ชอบ​ดารา​คน​นี้​เหมือน​กัน พิชญ์​ถาม​ว่า ทำไม​ชอบ​ไม่ได้​เซ็กซี่​ตัว​แม่​ขนาด​นี้

“หึ...สวย​สยอง​น่ะ​สิ ฉัน​เจอ​ตัว​เป็นๆมา​แล้ว ชาติ​นี้​ขอ​อย่า​ให้​เจอ​อีก​เลย​ไม่​งั้น​ซวย​แน่ๆ”

“ซวย​ยัง​ไง​วะ​ไอ้​ตะวัน​ฉาย เล่า​ให้​ฟัง​หน่อย​สิ ฉัน​กำลัง​สนใจ​เรื่อง​ของ​เธอ​อยู่​เลย กะ​ว่า​จะ​เอา​มา​เขียน​เป็น​นิยาย มี​ผู้ชาย​หลาย​ราย​ที่​เข้า​ใกล้​รัตติกาล​แล้ว สุดท้าย​ต้องตา​ยส​ยอง​ทุก​คน”

ฟัง​พิชญ์​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​สนใจ​ขึ้น​มา​ทันที

ooooooo

ที่​คฤหาสน์​จันทรา​ใน​ป่า​ลึก​ดง​พญา​ไฟ...หลวง-​บวร​สงคราม​นั่ง​ดู​ทีวี​เครื่อง​เก่า​แต่​ดึกดำบรรพ์​อยู่ ภาพ​มี​คลื่น​แทรก​ดู​ไม่ได้​เลย คุณ​หลวง​หงุดหงิด​ตะโกน​เรียก​นั​งก​ระทง​ถาม​อย่าง​ไม่​พอใจ​ว่า​ทีวี​ไม่​ชัด​แบบ​นี้​จะ​ดู​ข่าว​ดี​ของ​ตน​ได้​ยัง​ไง นั​งก​ระทง​เรียก​ไอ้​ริ​ด​มา​ถาม​ว่า​ไหน​บอก​ว่า​ติด​จาน​ดาวเทียม​แล้ว​ไง ไอ้​ริ​ด​บอก​ว่า​เรา​อยู่​ใน​ที่​อับ​สัญญาณ​แบบ​นี้​ก็​ต้อง​ยอม​ทำใจ นัง​สี​ดวง​บอก​กระทิง​ให้​ไป​ช่วย​ไอ้​ริ​ด​จัดการ​ที

กระทิง​เข้าไป​อย่าง​ภาคภูมิ​ใจ ไป​ถึง​ก็​ตบๆทุบๆทีวีครู่​เดียว​ภาพ​ก็​ชัด​แจ๋ว​ขึ้น​มา คุณ​หลวง​พอใจ​มาก​จ้อง​จอ​ทีวี​เขม็ง เป็น​การ​ให้​สัมภาษณ์​ของ​รัตติกาล​เรื่อง​อุบัติเหตุ​บน​เครื่องบิน​พอดี ดู​แล้ว​ขัดใจ​นัก​ปิด​เครื่อง​ทันที​เมื่อ​รู้​ว่า​รัตติกาล​รอด​พ้น​จาก​อุบัติเหตุ​นั้น​มา​ได้​หวุดหวิด คุณ​หลวง​พึมพำ​อย่าง​แปลก​ใจ​มาก​กว่า

“เป็น​ไป​ไม่ได้ ท่านหญิง​ต้อง​กลับ​มา​อยู่​กับ​ข้า​ที่​นี่...ทำไม...ทำไม!!”

“บางที​อาจจะ​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​ของ​หม่อมเจ้า​มาลา​ก็ได้​เจ้า​ค่ะ” นัง​กระทง​เอ่ย

“เป็น​ไป​ไม่ได้...ข้า​รอ​เวลา​นี้​มา​ถึง​ร้อย​ปี ท่านหญิง​สัญญา​ว่า​จะ​กลับ​มา...ท่านหญิง​สัญญา​กับ​ข้า​ไว้​แล้ว” หลวง–​บวร​สงคราม​สีหน้า​เจ็บปวด​รวด​ร้าว​เมื่อ​นึกถึง​อดีต...

ooooooo

อดีต​เมื่อ​พุทธศักราช 2453 ร้อย​กว่า​ปี​ก่อน หลวง​บวร​สงคราม​ได้​วาง​แผน​ร่วมมือ​กับ​ชาว​ต่าง​ชาติ​ให้​เข้า​มา​ยึด​แผ่นดิน​ไทย​เป็น​เมืองขึ้น​ใน​ยุค​ล่า​อาณานิคม แต่​แผน​ถูก​ยับยั้ง ทำให้​หลวง​บวร​สงคราม​ต้อง​พา​พวก​หลบ​หนี โดย​ชิง​ตัว​หม่อมเจ้า​มาลา​ที่​คุณ​หลวง​เตรียม​จะ​แต่งงาน​ไป​ด้วย แต่​หม่อมเจ้า​มาลา​ล่วงรู้​ความ​จริง​ว่า​หลวง​บวร​สงคราม​คิดคด​ทรยศ​ชาติ แม้​จะ​ถูก​ชิง​ตัว​ไป​แต่​หม่อมเจ้า​มาลา​ก็​สิ้น​รัก​คุณ​หลวง​เสีย​แล้ว

เมื่อ​หลวง​บวร​สงคราม​หมาย​ใช้​กำลัง​เผด็จ​ศึก​หม่อม​เ​จ้า​มาลา เกิด​การ​ต่อสู้​หม่อมเจ้า​มาลา​แย่ง​ปืน​จาก​คุณ​หลวง เกิด​เสียง​ปืน​ลั่น​ขึ้น​ใน​ขณะ​ยื้อยุด​กัน ปรากฏ​ว่า​คุณ​หลวง​ถูก​ยิง หม่อมเจ้า​มาลา​ตกใจ​วิ่ง​หนี​ออก​จาก​บ้าน คุณ​หลวง​พยายาม​วิ่ง​ตาม ผ่าน​กระทิง กระทง และ​ริดกับสีดวง คุณ​หลวง​ร้อง​
พลาง​ตะเกียกตะกาย

“ข้า​จะ​ตาม​ท่านหญิง​ของ​ข้า​ไป...ท่านหญิง...ท่านหญิง...”

ooooooo

ที่​กอง​ถ่าย​คืน​นี้รัตติกาล​กำลัง​ถ่าย​ละคร​อยู่ ถ่าย​จน​หมด​คิว​แล้ว​เธอ​บอก​แม​รี่​ว่า​จะ​กลับ​ไป​พักผ่อน แม​รี่​ทำตัว​เป็น​แม่สื่อ​แม่​ชัก​นัด​ให้​เธอ​ไป​ดิน​เนอร์​กับ​อิง​ค์ อ้าง​ว่า​คุณ​พ่อ​เธอ​ก็​โอ​เค​ด้วย​แล้ว

แม​รี่​วาง​แผน​ให้​รัตติกาล​ไป​ดิน​เนอร์​กับ​อิง​ค์​ที่​กำลัง​ดัง​เพื่อ​ให้​เป็น​ข่าว​งาน​จะ​ได้​เข้า​เป็น​น้ำไหลไฟดับ​รับ​ทรัพย์​กัน​มือ​เป็น​ระวิง แต่​หา​รู้​ไม่​ว่า​อิง​ค์​เป็น​พวก​แอบ​จิต​ที่​ชอบ​ดม​กลิ่น​สาว

ระหว่าง​ดิน​เนอร์​กัน​นั้น พัดชา​นักข่าว​สาว​สาย​อาชญากรรม​เพื่อน​สนิท​ของ​รัตติกาล​โทร.​เข้า​มือ​ถือ รัตติกาล​ลุก​เลี่ยง​ไป​รับ​สาย พอ​รู้​ว่า​รัตติกาล​กำลัง​ดิน​เนอร์​อยู่​กับ​อิง​ค์​

ก็​อิจฉา​ตา​ร้อน​บอก​ว่า​ตน​อาจจะ​ออก​จาก​งาน​นักข่าว​ไป​เป็น​ดารา​แข่ง​กับ​เธอ คุย​พลาง​ก็​หัน​มา​สนใจ​งาน​ตรง​หน้า

เป็น​งาน​ไป​ทำ​ข่าว​ฆาตกรรม พัดชา​ไม่​เห็น​บาดแผล​ตาม​ตัวศพ ​ส่วน​ช่วง​ล่าง​มี​ผ้า​คลุม​ไว้ เธอ​ถาม​หา​บาดแผล พอ​ตำรวจ​เปิด​ให้​ดู​เธอ​สะดุ้ง​โหยง​อุทาน “แม่เจ้า...หาย​ไป​ทั้ง​พวง​เลย” เสียง​ลอด​เข้าไป​ใน​โทรศัพท์  รัตติกาล​ถาม​ว่า​อะไร​หาย​ไป​ทั้ง​พวง พัดชา​ตัดบท​ว่า​อย่า​รู้​เลย ตัด​สาย​แล้ว​เดิน​ไป​ถาม​ตำรวจ

“หมวด​คะ แล้ว​ไอ้​พวง​ที่​หาย​ไป​เนี่ย ยัง​อยู่​แถว​นี้​หรือ​ว่า​เป็น​อาหาร​ของ​เป็ด​ไป​แล้ว​คะ”

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​กับ​พิชญ์​ถือ​คติ​โบราณ​ที่​ว่าอยู่​บ้าน​ท่าน​อย่า​นิ่ง​ดูดาย​ปั้น​วัว​ปั้น​ควาย​ให้​ลูก​ท่าน​เล่น ดังนั้น เช้า​นี้​ทั้ง​สอง​จึง​เดิน​ตาม​เณร​เปี๊ยก​ต้อยๆ เป็น​ลูกศิษย์​วัด​ไป​ที่​ตลาด

แม้​ตะวัน​ฉาย​จะ​ดวง​ดี​แต่​ถึง​คราว​โชค​ร้าย ไป​เจอ​คุณนาย​ภัท​รา​ผู้​เป็น​แม่​ไป​เก็บ​ค่า​เช่า​แผง​ที่​ตลาด​พอดี เขา​หลบ​แว้​บ​แต่​ไม่​พ้น​สายตา​ภัท​รา เพื่อ​ความ​แน่ใจ​ภัท​รา​จึง​โทร.​เข้า​มือ​ถือ​ของ​ลูก​ชาย เขา​บอก​ว่า​อยู่​ที่​นิวยอร์ก​กำลัง​คุย​กับ​โปร​เฟส​เซอร์​ปรึกษา​การ​ลงทุน​ใน​ตลาดหุ้น ภัท​รา​ดีใจ​มาก​ที่​ลูก​ใส่ใจ​กับ​การ​เรียน​และ​การ​งาน

ทันใดนั้น​มีเสียง​แม่​ค้า​แทรก​เข้า​ไป​ใน​โทรศัพท์ ร้อง​ขาย​ปลา​เผา​เชิญ​ชวน​ให้​ซื้อ​ปลา​เผา แต่​พอ​ถาม ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​แม่​หู​ฝาด​ไป​เอง​  ตน​ยัง​ไม่ได้​ยิน​อะไร​เลย แล้ว​ทำ​เป็น​สัญญาณ​ไม่​ดี​ขอ​คุย​แค่​นี้​ก่อน จาก​นั้น​รีบ​ชวน​เณร​เปี๊ยก​กลับ​วัด​ก่อน​ที่​จะ​ซวย​กว่า​นี้

ooooooo

ที่แท้​ภัท​รา​จับ​โกหก​ตะวัน​ฉาย​ได้​แล้วแต่​นิ่ง​ไว้​ให้​ตายใจ ตะวัน​ฉาย​เอง​ก็​เดา​ได้​ว่า​แม่​รู้​แล้ว บอก​พิชญ์​ว่า​ป่านนี้​คง​เต้น​เป็น​เจ้า​เข้า​แล้ว เขา​เล่า​ให้​พิชญ์​ฟัง​ถึง​ความ​เผด็จการของ​แม่​ว่า ก่อน​พ่อ​ตาย พ่อ​พูด​อย่าง​ดีใจ​ยิ้ม​อย่าง​มี​ความ​สุขที่มา​ถึง​วัน​นี้​ได้เสีย​ที ​เพราะ​ต่อ​จาก​นี้ “แม่​ของ​ลูก​จะ​มา​บังคับ​พ่อ​ไม่ได้​อีก​แล้ว”

ตะวัน​ฉาย​บอก​พิชญ์​ว่า​ตน​จะ​ไม่​มี​วัน​เป็น​อย่าง​พ่อ​เด็ดขาด​ที่​ได้​อิสระ​ก็​แค่​ตอน​ตาย ตน​จะ​พิสูจน์​ให้​แม่​เห็น​ว่าตน​ทำ​ทุก​อย่าง​ได้​ด้วย​ตัว​เอง​โดย​ไม่​ต้อง​พึ่ง​แม่ พิชญ์​รับปาก​ว่าจะ​ช่วย​เขา​เรื่อง​งาน แต่​เรื่อง​คู่หมั้น​นั้น​จน​ปัญญา​จริงๆ ตะวันฉาย​บอก​เพื่อน​รัก​ว่า “ไอ้​เรื่อง​รับมือ​กับ​หนู​ดี ฉัน​มี​คน​ช่วย​แล้ว”

พระเอก​ขี่​ม้า​ขาว​ที่มา​ช่วย​ตะวัน​ฉาย คือ​ตะวัน​รอน​ลูกพี่ลูกน้อง​ของ​ตะวัน​ฉาย​ผู้​มี​มาด​เท่​กวนๆเซอร์ๆ มี​รอย​ยิ้ม​ที่​ละลาย​หัวใจ​สาวๆได้​ฉมัง​นัก​นั่นเอง​และ​เขา​ก็​สวมรอย​เป็น​ตะวัน​ฉาย​ตบตา​หนู​ดี​ได้​สนิท​เนียน

ส่วน​ตะวัน​ฉาย​ไป​หา​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​ที่​กอง​ถ่าย​ตาม​คำแนะนำ​ของ​พิชญ์ เพราะ​ตัว​พิชญ์​เอง​ต้อง​ไป​หา​ข้อมูล​มา​เขียน​บท พูด​อย่าง​มั่นใจ​ว่า​ตะวัน​ฉาย​ต้อง​ได้​งาน​แน่

เมื่อ​ไป​หา​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​แนะนำ​ตัว​เองแล้ว ตะวัน​ฉาย​ยืน​ลุ้น​ฟัง​ผู้​กำกับ​พูด​เสีย​จน​เหนื่อย​ เพราะ​ผู้​กำกับ​ติดอ่าง​อย่าง​หนัก ผู้​กำกับ​ถาม​ว่า​เขา​ชอบ​งาน​อะไร

“เป็น​ผู้​กำกับ​ครับ​พี่” ตะวัน​ฉาย​ตอบ​ไม่​รีรอ

“ไม่...ไม่​ว่าง...กะ...กู...กู​ทำ​อยู่”

ตะวัน​ฉาย​ขอ​เป็น​ผู้​ช่วย ก็​บอก​ว่า​เต็ม ขอ​เป็น​ผู้จัดการ​กอง ก็​ไม่​ว่าง สุดท้าย​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า แล้วแต่​จะ​ให้​ทำ​อะไร​ก็​แล้วกัน ตน​ทำได้​ทั้งนั้น

ปรากฏ​ว่า​ผู้​กำกับ​ปิ๊ด​ให้​ตะวัน​ฉาย​ไป​เป็น​เด็ก​เสิร์ฟ​น้ำ​ใน​กอง​ถ่าย เขา​หัวเสีย​หนัก​เหมือน​ถูก​เอา​บัณฑิต​มา​ลากรถ บอก​ผู้จัดการ​กอง​ว่า​ตน​จบ​นอก​มา หนัง​สั้น​ก็ได้​รับ​รางวัล​ตั้ง​เยอะ​แยะ ผู้จัดการ​กอง​ปลอบ​ใจ​ว่า​แบบ​เขา​นี้ มี​อยู่​เต็ม​กองเลย ถือ​เสีย​ว่า​ค่อยๆไต่เต้า​ขึ้น​ไป​ก็​แล้วกัน

ที่​ซวย​หนัก​กว่า​นั้น​คือ มา​เจอ​รัตติกาล​ที่มา​ถ่าย​ละครใน​กอง​นี้​ด้วย เธอ​มอง​เขา​อย่าง​เย้ย​หยัน เรียก​มา​สั่ง​เครื่อง​ดื่ม​ให้ ชง​กาแฟ​มา​ให้ พอ​ตะวัน​ฉาย​ไป​ชง​มา​ก็​บ่น​ว่า​ขม  ให้​ไป​ชงมาใหม่​ จนกว่า​จะ​ถูกปาก​ตน

ขณะ​ที่​ตะวัน​ฉาย​กำลัง​กล้ำกลืน​กับ​การ​ถูก​รัตติกาล​เหยียด​หยัน​นั่นเอง ผู้จัดการ​กอง​ก็​มา​บอก​ข่าว​ดี​ว่า

“เมื่อกี้​พี่​คุย​กับ​พี่​ปิ๊ด แก​ดู​ผล​งาน​ของ​น้อง​แล้ว​แก​ชอบ​มาก​เลย โปรเจกต์​หน้า​แก​จะ​ให้​มา​เป็น​ผู้​ช่วย​ผู้​กำกับ”

ตะวัน​ฉาย​ดีใจ​ที่​จะ​ไม่​ต้อง​มา​ทำ​ด้าน​สวัสดิการ​อีก แต่​ผู้จัดการ​กอง​บอก​ว่า​ต้อง​ทำ​ไป​ก่อน ​เพราะ​ตอน​นี้​ขาดคนจริงๆ ย้ำ​ว่า “ทำ​ไป​ก่อน​นะ ไต่เต้า​ไง”

รัตติกาล​ยัง​คง​วาง​เขื่อง​ข่ม​ตะวัน​ฉาย​ฉวย​โอกาส​แบบ​ได้ทีขี่แพะไล่ จน​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​ให้​เอา​เวลา​ที่มา​แกล้ง​ตน​ไป​ท่อง​บท​ยก​ระดับ​การ​แสดง​ของ​ตัว​เอง​ดี​กว่า รัตติกาล​ถือว่า​เขา​บังอาจ​มา​สอน​ตน เมื่อ​เขา​บอก​ว่า​เสีย​เงิน​เรียน​มา​ก็​ต้องใช้ทำ​ประโยชน์​ให้​คน​อื่น​บ้าง เธอ​เลย​ลองดี​ให้​เขา​มา​ซ้อม​บทกับตนดู​ซิ​ว่า​จะ​เก่ง​แค่​ไหน พูด​แล้ว​ยัด​บท​ใส่​มือ​ตะวัน​ฉายอย่าง​ท้าทาย

ooooooo

ส่วน​พิชญ์​ก็​นัด​พัดชา​ไว้​เพื่อ​จะ​ขอ​ข้อมูล​ไป​เขียน​บท​หนัง​ผี​ที่​ทำ​อยู่ พัดชา​ยินดี​แต่​ให้​เขา​ตาม​ไป​ดู​การ​

ทำ​งาน​ของ​ตน พา​เดิน​ไป​ถึง​หน้า​ห้อง​นิติ​เวช​ก็​หัน​มา​บอก​ว่า

“ตาม​เข้า​มา​สิ​คะ ฉัน​กำลัง​มา​ดู​ผล​การ​ชันสูตร​ศพ​คดี​ที่​กำลัง​ตาม​อยู่ กลิ่น​ศพ​อาจจะ​แรง​หน่อย แต่​เดี๋ยว​ก็​ชิน” พูด​แล้ว​พัดชา​เปิด​ประตู​เดิน​เข้าไป พิชญ์​ยืน​เหว​ออ​ยู่​ตรง​ประตู กลืน​น้ำลาย​เอื๊อก​พนม​มือ​จด​หน้าผาก​ปาก​คอ​สั่น

พิชญ์​ถูก​พัดชา​ใช้​ให้​ช่วย​ยก​ศพ​เพื่อ​ถ่ายรูป ครั้ง​หนึ่ง​เสีย​จังหวะ​ศพ​ล้ม​ทับ​จูบ​ปาก​พิชญ์​เข้า​เต็มๆ ระหว่าง​นั้น​พัดชา​ได้​รับ​โทรศัพท์ เธอ​บอก​ว่า​เดี๋ยว​จะ​เข้าไป​เอา​ข้อมูล​ที่ สน. แต่​พอ​หัน​กลับ​มา​ดู​พิชญ์​อีก​ที ปรากฏ​ว่า​นอน​ชัก​กระแด่วๆ ตาเหลือก​ค้าง​หมด​สติ​ไป​แล้ว ทั้งที่​ปาก​ยัง​จุ๊บ​อยู่​กับ​ปาก​ศพ

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​ถูก​รัตติกาล​ลองดี​ด้วย​การ​ให้​เป็น​คู่​ซ้อม​บท​ให้​ตน เธอ​ฉวย​โอกาส​ตบ​หน้า​เขา​ทั้งที่​ไม่​มี​ใน​บท พอ​ถูก​ต่อว่า​ก็​อ้าง​ว่า​ตน​อิน​กับ​เรื่อง​จน​นอก​บท​ไป​เอง ตะวัน​ฉาย​เอา​บ้าง รัตติกาล​เลย​ถูก​ตบ​หน้า​เอา​คืน​ด้วย​ข้ออ้าง​เดียวกัน รัตติกาล​เลย​เถียง​ไม่​ขึ้น เอาเรื่อง​ไม่ได้​แต่​ก็​เอา​คืน​ด้วย​การ​เตะ​ผ่าหมาก​จน​ตะวัน​ฉาย​หน้า​เขียว​กุม​เป้า​ทรุด​ลง​ไป​กอง

ไม่​เพียง​เท่านั้น ตะวัน​ฉาย​ยัง​โมเม​จับ​รัตติกาล​เข้าไป​จูบ​อย่าง​รุนแรง พอ​ถูก​ด่า​ถูก​ต่อว่า​เขา​ก็​อ้าง​ว่า​เจอ​เซ็กซี่​ตัว​แม่​อย่าง​เธอ ​เห็น​แล้ว​ก็​อิน​จน​ทน​ไม่ได้

อิง​ค์​เห็น​รัตติกาล​มี​ปาก​เสียง​กระทั่ง​ลง​ไม้​ลงมือ​กับ​ตะวัน​ฉาย​ก็​ทำตัว​เป็น​พระเอก​ขี่​ม้า​ขาว​เข้า​มา แต่​พอ​ถูก​ตะวัน​ฉาย​ชก​ถูก​ครึ่ง​ปาก​ครึ่ง​จมูก​เลือด​กำเดา​ไหล​เท่านั้น ก็​เป็น​ลม รัตติกาล​จะ​เข้าไป​เอาเรื่อง ถูก​แม​รี่​ขอร้อง​ว่า​อย่า​ให้​เป็น​ข่าว​มาก​กว่า​นี้​เลย เธอ​เลย​พูด​อาฆาต​ไว้​ว่า “ฝากไว้ก่อน​เถอะ” แล้ว​ผละ​ไป
นักข่าว​กรู​กัน​เข้า​มา​ถ่ายรูป​ตะวัน​ฉาย เขา​พยายาม​ยกมือ​ปิด​หน้า​ขอร้อง​อย่า​ถ่าย​เพราะ​ตน​ไม่​ใช่​ดารา แต่​ก็​ถูก​ถ่าย​ไป​หลาย​แ​ชะ​แล้ว

รัตติกาล​กับ​แม​รี่​ช่วย​กัน​ประคอง​อิง​ค์​ไป​นอน​พัก​ใน​ที่​ร่ม รัตติกาล​เอ่ย​ขอโทษ​อิง​ค์​ที่​เป็นต้น​เหตุ​ให้​เขา​เจ็บ​ตัว อิง​ค์​ จับ​มือ​รัตติกาล​กุม​ไว้​บอก​เธอ​ตา​ซึ้ง​ว่า

“น้อง​รติ​อย่า​โทษ​ตัว​เอง​เลย​ครับ พี่​ดีใจ​ที่​น้อง​รติ​เป็น​ห่วง​พี่ น้อง​รติ​ไม่​เป็น​อะไร​พี่​ก็ดี​ใจ​แล้ว พี่​รัก​น้อง​รติ​ครับ” พูด​แล้ว​ยกมือ​เธอ​ขึ้น​จูบ​จน​รัตติกาล​ตกใจ

รัตติกาล​นึก​ขึ้น​ได้​บอก​อิง​ค์​ว่า​คุณ​พ่อ​มี​ของ​ฝาก​มา​ให้ หยิบ​ออก​มา​เป็น​พระเครื่อง​ใส่​กรอบ​มา​อย่าง​ดี แม​รี่​ลอยหน้า​เข้า​มา​บอก​ว่า

“คุณ​พ่อ​กลัว​ว่า​น้อง​อิง​ค์​จะ​เหมือน​ผู้ชาย​คน​อื่นๆ ที่​ต้องตา​ยอ​ย่าง​ไม่​มี​สาเหตุ​หลังจาก​คบ​กับ​น้อง​รติ​ค่ะ” รัตติกาล​หัน​มอง​ตาขวาง แต่​อิง​ค์​บอก​ว่า​ไม่​เป็นไร เรื่อง​นี้​ตน​พอได้​ยิน​มา​บ้าง​แล้ว

พอดี​รัตติกาล​ถูก​ตาม​ตัว​ไป​เข้า​ฉาก อิง​ค์​จึง​ขับ​รถ​กลับ​ออก​ไป​เจอ​ตะวัน​ฉาย​หิ้ว​ข้าว​กล่อง​มา​มากมาย​ก็​แกล้ง​เฉี่ยว​จน​ข้าว​กล่อง​หก​เรี่ยราด​เปรอะ​ตัว​ตะวัน​ฉาย​ไป​หมด

อิง​ค์​ด่า​ตะวัน​ฉาย​ว่า​เกะกะ​แล้ว​ขับ​รถ​ไป​เลย หา​รู้​ไม่​ว่า​กระทิง​แอบ​เข้า​มา​นั่ง​ที่​หลัง​รถ​จ้อง​อิง​ค์​ตา​แดง​ก่ำ ตะวัน​ฉาย​เห็น​แว้​บๆ ไม่​แน่ใจ​ตัว​เอง​จน​ต้อง​ขยี้​ตา​มอง​ตาม​ไป​งงๆ

ooooooo

ตอนที่ 3

หาญ​กล้า​ได้​ข่าว​มี​เรื่อง​ยุ่งๆใน​กอง​ถ่าย​จาก​แม​รี่​ ก็​รีบ​มา​ที่​กอง​ถ่าย​ถาม​ว่า​ใคร​ทำ​อะไร​ลูก​ตน​ มัน​อยู่่ไหน รัตติกาล​พยายาม​จะ​ห้าม​พ่อ​ก็​พอดี​ผู้​กำกับ​เรียก​ให้​ไป​ซ้อม​บล็อก​กิ้ง​เธอ​เลย​ต้อง​รีบ​ไป

ส่วน​หาญ​กล้า​เดิน​ก​ร่าง​เข้า​มา​ถาม​หา​คน​ที่​มี​เรื่อง​กับ​ลูก​สาว​ตน พอ​เจอ​ตะวัน​ฉาย​ถาม​ว่า​พี่​เรียก​มา​มี​อะไร​หรือ พอ​ถูก​เรียก​พี่​เท่านั้น​หาญ​กล้า​ก็​ยิ้ม​หน้าบาน   แต่​พอ​นึก​ขึ้น​ได้​ก็​ผลัก​อก​ตะวัน​ฉาย​ที่​หาเรื่อง​ลูก​สาว​ตน

“อ้าว...ลุง​เป็น​พ่อ​ยั​ยส​ว​ยส​ยอง​นั่น​เหรอ” ตะวัน​ฉาย​เปลี่ยนจาก​พี่​เป็น​ลุง เลย​ได้​เรื่อง หาญ​กล้า​ง้าง​หมัด​จะ​ชก ก็​ชะงัก​กึก​ยืน​ตัว​สั่น​เทิ้ม​ไป​หมด ตะวัน​ฉาย​ตกใจ​ถาม​ว่า​เป็น​อะไร​หรือ

“เปล่า​เว้ย​โทรศัพท์​เข้า” พลาง​ก็​ควัก​กระเป๋า​เอาโทรศัพท์​ขึ้น​มา​รับ​สาย

เป็น​สาย​จาก​ภัท​รา​ที่​อ่าน​นิตยสาร​เจอ​ข่าว​หาญ​กล้า​ได้​รับ​โล่​พ่อ​ที่​แสน​ดี​ ทน​ไม่ได้​โทร.​มา​ด่า ถาม​ว่า​ไม่​อาย​ปากบ้าง​หรือ​ที่​เที่ยว​โม้​กับ​ใคร​ต่อ​ใคร​จน​ได้​เป็น​พ่อ​ที่​แสน​ดี หาญ​กล้า​ปราม​ว่า​ยุ่ง​กับ​เรื่อง​ของ​ตน​มาก​ไป​แล้ว ภัท​รา​สวน​ไป​ทันทีก่อน​ที่​จะ​วาง​สาย​อย่าง​สะใจ​ว่า

“ฉัน​ไม่ได้​อยาก​ยุ่ง​หรอก แค่​จะ​โทร.​มา​ให้​แก​สำนึก​เอา​ไว้​ว่า ฉัน​รู้ไส้​รู้​พุง​แก​ทุก​อย่าง ไอ้​ผู้ชาย​ใจ​โลเล​เห็น​ผู้หญิงเป็น​แค่​ของเล่น​อย่าง​แก ชาติ​นี้​ไม่​มี​วัน​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​พ่อ​ผู้​แสน​ดี​หรอก”

พอ​วาง​สาย​แล้ว​ยัง​ยิ้มกริ่ม​พึมพำ “สะใจ​ฉัน​จริง​จริ๊ง!”

ส่วน​หาญ​กล้า​ถูก​ด่า​จน​หู​ชา มึน​ไป​อึดใจ พอ​เห็นตะวัน​ฉาย​จะ​เลี่ยง​ไป​ก็​เรียก​ไว้​ไม่​ยอม​ให้​ไป   ตะวัน​ฉาย​สัญญา​ว่า ต่อ​ไป​ตน​จะ​อยู่​ห่างๆลูก​สาว​ของ​ลุง   แต่​ลุง​เอง​ก็​ต้อง​ไป​บอก​ลูก​สาว​ให้​ทำตัว​ดีๆด้วย

รัตติกาล​ย้อน​กลับ​มา​เห็น​พ่อ​ฮึ่ม​ฮั่ม​จะ​เอาเรื่อง​ตะวันฉาย​ให้​ได้​ก็​เข้า​มา​ขอร้อง​ให้​พอ   เพราะ​ตน​ไม่​อยาก​เป็น​ข่าว​เสียหาย​อีก รับปาก​กับ​พ่อ​ว่า

“รติ​จะ​หา​ทาง​สั่งสอน​ไอ้​คน​อวด​เก่ง​อย่าง​หมอ​นั่นเอง ไม่​ต้อง​ห่วง​ค่ะ เลือด​พ่อ​ใน​ตัว​รติ​มัน​เข้ม​อยู่​แล้ว​ค่ะ” ปากพูด​กับ​พ่อ​แต่​ตา​จ้อง​จิก​ตะวัน​ฉาย​เอาเป็นเอาตาย

ooooooo

อิงค์​ขับ​รถ​กลับ​เปิด​เพลง​ฟัง​ใน​รถ​และ​ร้องตาม

อย่าง​สบาย​อารมณ์ แต่​แล้ว​จู่ๆก็​กลาย​เป็น​เพลง​ไทย​เดิม เขา​คิด​ว่า​คง​เป็น​เพราะ​คลื่น​แทรก เลย​กด​ปุ่ม​เปลี่ยนคลื่น​และ​แผด​เสียง​ร้อง​ตาม ร้อง​เพี้ยน​จน​ผี​อย่าง​กระทิง​ก็ยัง​ทน​ฟัง​ไม่ได้​ต้อง​เอา​มือ​อุด​หู​แน่น

กระทิง​โผล่​หน้า​ผีๆไป​ที่​กระจก​หลัง​ร้อง “แฮ่...” ทำเอา​อิงค์​ผงะ​ร้อง​แทบ​ไม่​เป็น​ภาษา กระทิง​ทำท่า​จะ​บีบ​คอ​อิงค์​แต่​ต้อง​หด​มือ​แล้ว​หาย​วับ​ไป​ทันที เมื่อ​เจอ​พระ​ที่​ห้อย​คอ​อิงค์​อยู่

เมื่อ​กระทิง​กลับ​ไป​บอก​กระทง​ว่า​ตน​ไม่​กล้า​ทำ​อะไร​อิงค์ เพราะ​มี​พระ กระทง​ด่า​ว่า​มัว​แต่​ทำ​เซ่อๆซ่าๆอยู่​ได้ แล้ว​ตัดสินใจ​จะ​ลงมือ​จัดการ​เอง เพื่อ​เจ้านาย​อันเป็น​ที่รัก

ooooooo

เพราะ​อยาก​โชว์​ฝีมือ​การ​แสดง หลังจาก​ถ่ายฉาก​ที่​รัตติกาล​กรี๊ด​ใส่​กล้อง​จน​คอ​แทบ​แตก​แล้ว เธอ​ขอ​ผู้​กำกับ​เล่น​อีก​เท​ก พูด​กระแทก​ใส่​ตะวัน​ฉาย​ที่​ยืน​ดู​อยู่ว่า

“พวก​ปาก​เสีย​จะ​ได้​รู้​ว่า​รติ​ได้​รางวัล​นัก​แสดง​ขวัญใจ​มหาชน​มายัง​ไง”

พี่​ปิ๊ด​อนุญาต รัตติกาล​เล่น​ใหม่​ด้วย​ลีลา​ที่​เ​วอ​ร์​เสีย​จน​ทุก​คนใน​กอง​ถ่าย​มอง​หน้า​กัน​เห​วอ แต่​พี่​ปิ๊​ดก​ลับ​ชม รัตติกาล​ยิ้ม​หน้าบาน​เป็น​กระด้ง​เชิด​อ​วด​ตะวัน​ฉาย​ที่​ดู​อยู่​อย่าง​สนใจ เขา​ทำ​ปาก​ขมุบ​ขมิบ​ว่า

“ทุเรศ”

นี่เอง เมื่อ​เขา​เข้าไป​ล้าง​คราบ​สกปรก​ที่​ถูก​อาหาร​หก​ใส่​ใน​ห้องน้ำ เขา​ถอด​เสื้อ​กอง​ไว้​แล้ว​เอา​น้ำ​ล้าง​ตัว รัตติกาล​กรีดกราย​เข้า​มา พอ​เจอ​หน้า​กัน​ก็​ปั้น​หน้า​ยักษ์​ใส่​กัน​ทันที พูด​ประชดประชัน​โต้เถียง​กัน รัตติกาล​สู้​ไม่ได้​ก็​คว้า​ไม้​ดูด​ส้วม​ครอบ​ปาก​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​จะ​ดูด​ของ​เสีย​ออก​จาก​ปาก​เขา

ยัน​กัน​ไป​มา​สุดท้าย​รัตติกาล​ก้าวพลาด​ล้ม​ทับ​ตะวัน–​ฉาย ปากต่อปาก​จุ๊บ​กัน​พอดี ต่าง​นิ่ง​ไป​เหมือน​ถูก​ไฟช็อต พอดี​มีเสียงทีม​งาน​ชาย​สอง​สาม​คน​เดิน​มา​เข้า​ห้องน้ำ ตะวัน​ฉาย ​รีบ​ลุก​ขึ้น​ลาก​เธอ​เข้าไป​ใน​ห้อง​ส้วม​เอา​มือ​อุด​ปาก​เธอ​ไว้

ยืน​เบียด​กัน​อยู่​ใน​ห้อง​ส้วม​เล็กๆ รอ​จน​ทีม​งาน​มา​ทำ​ธุระ​เสร็จ​ออก​ไป จึง​พา​กัน​ออก​มา

“ไอ้​บ้า...นี่​นาย​คิด​จะ​ล่วงเกิน​ฉัน​เหรอ” รัตติกาล​เปิดฉากด่า​ทันที

“น้อย​หน่อย​คุณ ผม​ปกป้อง​ศักดิ์ศรี​ผม​ต่างหาก ถ้า​มี​คน​มา​เห็น​คุณ​กับ​ผม​ใน​สภาพ​กึ่ง​เปลือย​แบบ​นี้ ทุก​คน​ต้อง​คิด​ว่า​นางเอก​สาว​เซ็กซี่​ตัว​แม่ แอบ​หนี​งาน​มา​พลอดรัก​กับ​ทีม​งาน​หนุ่ม​หล่อแน่ๆ” พูด​จน​รัตติกาล​อึ้ง ตะวัน​ฉาย​ตบ​ท้าย​ว่า “ผม​ไม่​อยาก​ตกเป็น​ข่าว​กับ​คุณ เข้าใจ​ไหม” พูด​จบเขา​ก็​ถูก​ตบ​เข้าฉาด​ใหญ่

“ฉัน​ต่างหาก​ที่​ไม่​อยาก​ตกเป็น​ข่าว​กับ​นาย ไอ้​โรคจิต”

รัตติกาล​เดิน​เชิด​ไป​แล้ว ตะวัน​ฉาย​ยกมือคลำ​หน้า​ป้อ​ยๆ ทั้ง​เจ็บ​เพราะ​ถูก​ตบ​และ​ถูก​เอา​ไม้​ดูด​ส้วม​ครอบ

ooooooo

หลังจาก​ดิน​เนอร์​กับ​หนู​ดีแล้ว ตะวัน​รอน​พา​เธอ​มา​ส่ง​บ้าน หนู​ดี​ดี๊ด๊าเ​ว่า​อีสาน​จ้อยๆ แต่​พอ​จะ​แยก​กัน​ก็​จุ๊บ​ตะวัน​รอน ปาก​จุ๊บแต่​​มือ​ตะปบ​ก้น ทำเอา​ตะวัน​รอน​จั๊กเดียม​สะดุ้ง​โหยง

หนู​ดี​ทวง​สัญญา​ของ​ตะวัน​ฉาย​ที่​บอก​ว่า​จะ​แต่งงาน​กับตน​เมื่อ​ตอน​เด็ก ตะวัน​รอน​จำ​ต้อง​เออออ​ห่อหมก​เอา​ตัว​รอด แต่​พอ​มา​เจอ​กัน​ที่​วัด​ถาม​ตะวัน​ฉาย​ว่า​สัญญา​จะ​แต่งงาน​กับ​หนู​ดี​ไว้​หรือ

ตะวัน​ฉาย​นิ่ง​คิด จำ​ได้​ว่า​ตอน​เด็กๆหนู​ดี​ขี้​แย​เลย​หลอก​ว่า​อย่า​ร้องไห้​โต​ขึ้น​เรา​จะ​แต่งงาน​กัน หนู​ดี​หยุด​ร้องไห้​ทันที ตะวัน​ฉาย​ทำ​หน้า​สยอง​บ่น​ว่า​หลอก​กัน​ตอน​เด็ก​ดั๊น​มา​จำ​ได้​เอา​ตอน​โต แล้ว​จะ​ทำ​ยัง​ไง ทาง​เดียว​คือ​ให้​ตะวัน​รอน​รับ​สมอ้าง​ไป​เสีย เพราะ​ตะวัน​รอน​เอง​ก็​แอบ​ชอบ​หนู​ดี​มา​นาน จะ​ได้​สมใจ​นึก​

เสียที แต่​ด้วย​ความ​เป็น​ห่วง​น้อง ตะวัน​ฉาย​เตือนสติ​ว่า ที่​ชม​ว่า​รัตติกาล​สวย​เซ็กซี่​น่ะ ไม่​ใช่​อย่าง​ที่​เขา​คิด​เลย เพราะ

“ไอ้​ความ​สวย​ที่​แก​เห็น​อยู่​นั่น มัน​แค่​เปลือก ตัว​จริง​ของ​ยัย​นั่น​สวย​สยอง​เว้ย”

แล้ว​ตะวัน​รอน​ก็ได้​รู้​ซึ้ง​ถึง​ความ​จริง​ข้อ​นี้ เมื่อ​รัตติกาล​เสนอ​ผู้​กำกับ​ให้​ตะวัน​ฉาย​แสดง​แทนพระเอก​เพื่อ​ถ่าย​ฉาก​ของ​ตน​ก่อน โดย​พระเอก​ต้อง​นอน​ใน​โลง​และ​นางเอก​จุด​เทียน​มา​เกาะ​ขอบ​โลง​ร้องไห้​ฮือๆ เธอ​บีบ​นํ้าตา​เป็น​เผา​เต่า แต่​ขณะ​เดียวกัน​ก็​เท​น้ำตาเทียน​ร้อนๆลง​ที่​เป้า​กางเกง​ตะวัน​ฉาย เขา​นอน​สะดุ้ง​

เฮือกๆ พอ​จะ​ร้อง​ก็​ถูก​ขู่​ว่า​มืออาชีพ​ห้าม​ร้อง​เด็ดขาด

พอก​ลับ​​ถึง​วัด​เล่า​ให้​ตะวัน​รอน​ฟัง พลาง​เอา​มือลูบ​เป้า​สงสาร​น้อง​ชาย​ที่​ถูก​น้ำตาเทียน​ลวก พูด​อย่าง​เจ็บใจ​ว่า “ฝากไว้ก่อน​เถอะ ฉัน​เอา​คืน​แน่”

ooooooo

คืน​นี้ พัดชา​เลย​ต้อง​เป็น​ธุระ​พา​พิชญ์​ใน​สภาพ​หมด​สติ​มา​ส่ง​วัด เจอ​เณร​เปี๊ยก​กำลัง​แอบ​ฉัน​บะหมี่​รอบ​ดึก​อยู่​พอดี​ เลย​ขอ​ให้​มา​ช่วย​เอา​พิชญ์​ลง​จาก​รถ

ครู่​หนึ่ง​ตะวัน​ฉาย​กลับ​มา เข้าไป​เขย่า​ร่าง​พิชญ์​จน​เขา​รู้สึก​ตัว พอ​ลืมตา​ก็​โวยวาย​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ​เพราะ​ไป​เห็น​ศพ​มา​ ทั้ง​สยอง หลอน​จน​ตน​หมด​สติ ตะวัน​ฉาย​เลย​ให้​ เณร​เปี๊ยก​ช่วย​พ่น​นํ้า​มนต์​ให้​หน่อย เณร​บอก​ว่าหลวง​พ่อ​ไม่​เคย​สอน แต่​ก็​ยอม​ทำ​เมื่อ​ตะวัน​ฉาย​ขอ​ให้​ลอง​ดู

เณร​อม​นํ้า​มนต์​ทำท่า​จะ​พ่น​ใส่​พิชญ์ ตะวัน​รอน​ถาม​ว่า​ไม่​สวด​ด้วย​แล้ว​จะ​ช่วย​ได้​หรือ เณร​เลย​กลืน​นํ้า​มนต์​แล้ว​ลอง​ใหม่ อม​นํ้า​มนต์​เต็มปาก​สวด​อู้อี้​ใน​คอ​แล้ว​พ่น​พรวดๆเข้า​เต็ม​หน้า​พิชญ์

“พอได้​แล้ว​ครับ​เณร ผม​หาย​กลัว​แล้ว​ครับ แฉะ​ไป​ทั้ง​หน้า​แบบ​นี้ ผม​เป็น​หวัด​ตาย​พอดี” พิชญ์​ยกมือ​ป้อง​หน้า ตะวัน​ฉาย​กับ​ตะวัน​รอน​กลั้น​ไม่​อยู่​ขำ​พรืด​ออก​มา แล้ว​ตะวัน​ฉาย​ก็​ให้​พิชญ์​เล่า​เรื่อง​ที่​เกิด​กับ​เขา​จน​ต้อง​ให้​หญิง​สาว​สวย​มา​ส่ง​ถึง​วัด

ส่วน​พัดชา​กลับ​ไป​เล่า​ให้​รัตติกาล​ฟัง​เรื่อง​พิชญ์​หนุ่ม​หล่อ​งาน​ดี​แต่​ขี้ขลาด​ตาขาว​แค่​เห็น​ศพ​ก็​ชัก​กระแด่วๆ เล่า​แล้ว​สอง​สาว​ก็​พา​กัน​หัวเราะ​ขำ รัตติกาล​ดักคอ​เพื่อน​ว่า​เล่า​ได้​ออกรส​ขนาด​นี้​ต้อง​ปิ๊ง​หนุ่ม​นั่นแน่​เลย พัดชา​บอก​ว่า​สู้​ของ​รัตติกาล​ไม่ได้​หรอก เท่​ซะ​ไม่​มี แล้ว​ถาม​ว่า

“ไหน​หมอดู​ตา​ทิพย์​บอก​ว่า​แก​จะ​ดวง​ซวย ​แล้ว​นี่​อะไร พี่​อิง​ค์​สุภาพบุรุษ​สุด​หล่อ​มา​บอก​รัก​แก​เนี่ย​นะ”

“ก็​บอก​แล้ว​ไง หมอดู​คู่​กับ​หมอ​เดา ชีวิต​ฉัน ฉัน​ลิขิต​ด้วย​ตัว​เอง​ ไม่​มี​ใคร​มา​ขีด​เส้น​ให้​หรอก”

สิ้น​เสียง​รัตติกาล​ แก้ว​นํ้า​ที่​วาง​อยู่ดีๆก็​แตก​เพล้ง สอง​สาว​ตกใจ​รีบ​ชวน​กัน​เข้า​บ้าน

ที่แท้​หลวง​บวร​สงคราม​มา​ยืน​ดู​ยืน​ฟัง​สอง​สาว​คุย​กัน​ด้วย​ความ​เจ็บปวด​เมื่อ​รู้​ว่า​ท่านหญิง​ของ​ตน​มี​ชาย​หนุ่ม​เวียน​มา​จีบ​ไม่​ขาด​ระยะ หลวง​บวรฯ​เฝ้า​อยู่​จน​ดึก มอง​รัตติกาล​ที่นอน​หลับตา​พริ้ม​อย่าง​หวงแหน ​พึมพำ

“ท่านหญิง...ท่านหญิง​จะ​รัก​ผู้​อื่น​มิได้ ท่านหญิง​รัก​ได้​แต่​กระผม​เพียง​ผู้​เดียว...”

ooooooo

หลวง​บวรฯ​คิดถึง​เมื่อ​หนึ่ง​ร้อย​ปี​ก่อน​ ที่​ตัว​เอง​ถูก​ท่านหญิง​ยิง​บาดเจ็บ​และ​วิ่ง​ตาม​ท่านหญิง​ออก​ไป​ถูก​ทหาร​ฝ่าย​รัฐบาล​ยิง​สกัด กระทง​ขอร้อง​ให้​รีบ​หนี เวลา​นั้น​หลวง​บวรฯ​บอก​ทั้งที่​บาดเจ็บ​สาหัส​ว่า

“ถ้า​ปราศจาก​ท่านหญิง​ของ​ข้า ข้า​จะ​ไม่​หนี​ไป​ไหน ขอบใจ...พวก​เอ็ง​คือ​ข้า​ที่​จงรักภักดี ข้า​สัญญา​ว่า​ข้า​จะ​ไม่​ทอดทิ้ง​พวก​เอ็ง แต่​ตอน​นี้​ข้า​จะ​ต้อง​พา​ท่านหญิง​ของ​ข้า​

กลับ​มา” แล้ว​หลวง​บวรฯ​ก็​วิ่ง​ตาม​ไป​อีก

จน​ไป​ทันกัน​ที่​นํ้า​ตก หลวง​บวรฯ​อ้อนวอน​ท่านหญิง​ให้​กลับ​ไป​ที่​เรือนหอ​ของ​เรา​กัน​เถิด ท่านหญิง​ไม่​ยอม​กลับ เพราะ​เห็น​ว่า​หลวง​บวรฯ​ทำ​ผิด​ก็​ต้อง​ชดใช้​ความ​ผิด​ก่อน หลวงบวรฯ​ อ้าง​ว่า​ตน​ทำ​เพื่อ​เรา​ต่างหาก

“คุณ​หลวง​อย่า​เอา​ฉัน​มา​อ้าง ความ​รัก​ที่​คุณ​หลวง​มี​ให้​ฉัน​มัน​น้อย​กว่า​ความ​โลภ​ที่​คุณ​หลวง​อยาก​ครอบครอง​ทุก​อย่าง​เสีย​อีก” คุณ​หลวง​ถาม​ว่า​ท่านหญิง​ไม่​รัก​ตน​แล้ว​หรือ “เพราะว่า​ฉัน​รัก​คุณ​หลวง​มาก​ต่างหาก อย่าง​น้อย​ความ​ตาย​ของ​ฉัน​จะ​ได้​ช่วย​ไถ่บาป​ให้​กับ​คน​ที่​ฉัน​รัก​บ้าง”

“อย่า​นะ​ขอรับ​ท่านหญิง” หลวง​บวรฯ​ปรี่​เข้าไป​จับ​ตัว​ท่านหญิง​มาลา​เอา​ไว้

“คุณ​หลวง...ชาติ​นี้​เรา​คง​สิ้นบุญ​ที่​ทำ​มา​ด้วย​กัน​แล้ว แต่​ฉัน​สัญญา​เมื่อ​ชาติ​หน้า​มา​ถึง ฉัน​จะ​กลับ​มา​เป็น​เจ้าสาว​ของ​คุณ​หลวง​อีก​ครั้ง” พูด​จบ​ท่านหญิง​ก็​แทง​ปิ่น​ปัก​ผม​ลง​กลาง​อก​เลือด​ทะลัก​ท่วม​ร่าง

หลวง​บวรฯ​ดึง​ปิ่น​ทิ้ง​นํ้า ปิ่น​ลอย​ไป​กับ​นํ้า คุณ​หลวง ​กอด​ร่าง​ท่านหญิง​มาลา​ร้องไห้​ครํ่า​ครวญ มิ​ไย​ว่า​จะ​ถูก​ทหาร​ระดม​ยิง​ใส่​สัก​ปาน​ใด จน​ต้อง​กระสุน​ล้ม​ตึง​ลง หลวง​บวรฯ​ก็​ยัง​กอด​ร่าง​ท่านหญิง​มาลา พูด​อย่าง​เคียดแค้น​ทั้งที่​หายใจ​รวยริน

“ความ​รัก​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​ข้า​จะ​ไม่​มี​วัน​ตาย ผี​ห่า​ซาตาน ณ ป่า​จันทรา​แห่ง​นี้ จง​เป็น​พยาน​ให้​ข้า ​ไม่​ว่า​กี่​ภพ​กี่​ชาติ​ขอ​ให้​ ท่านหญิง​มาลา​กลับ​มา​เป็น​ดวงใจ​ของ​ข้า​ตลอดกาล วิญญาณ​ของ​ข้า​เป็น​ของพวก​​เจ้า​แล้ว”

เมื่อ​กระทง​วิ่ง​ตาม​มา​เจอ​หลวง​บวรฯ​นอน​ตาย​เคียง​คู่​กับ​ท่านหญิง​มาลา​ก็​เสียใจ​จ่อ​ยิง​ตัว​เอง​ตาย​ตาม​เพื่อ​จะ​ได้​ไป​รับ​ใช้​คุณ​หลวง​ใน​ภพ​หน้า

คิดถึง​อดีต​เมื่อ​ร้อย​ปี​ก่อน​แล้ว หลวง​บวร​สง​ครา​มใน​วัน​นี้​มอง​ร่าง​รัตติกาล​ที่นอน​หลับตา​พริ้ม​อยู่​อย่าง​แสน​รัก รำพัน​ด้วย​ความ​คะนึง​หา...

“ถึง​กระผม​จะ​ต้อง​เจ็บปวด​ทรมาน​เพราะ​คำ​สัญญา...แต่​เพื่อ​ท่านหญิง กระผม​ทน​ได้ แม้​ชาติ​นี้​ท่านหญิง​จะ​แอบ​มี​ใจ​ให้​ผู้​อื่น​บ้าง แต่​นั่น​ก็​เพราะ​ท่านหญิง​ยัง​จำ​เรื่องราว​ของ​เรา​ไม่ได้ พวก​มัน​ต่างหาก​ที่​บังอาจ​เข้า​ใกล้​ท่านหญิง​ของ​กระผม”

ooooooo

ความ​ลับ​ของ​ตะวัน​ฉาย​แตก​ดัง​โพละ เมื่อ​ภัท​รา​เห็น​รูป​ถ่าย​ตะวัน​ฉาย​ที่​ชก​ต่อย​กับ​อิง​ค์​ต่อหน้า​รัตติกาล​ลง​หนังสือพิมพ์​หรา ภัท​รา​เรียก​สมชาย​คนสวน​ที่​บ้าน​ที่​กาย​เป็น​ชาย​แต่​ใจ​เป็น​แต๋ว​ให้​ไป​บ้าน​หาญ​กล้า​ด้วย​กัน ถูก​จ่า​ติ๊ก​กันท่า​ไม่​ให้​เข้า​บ้าน ภัท​รา​ให้​สมชาย​หลอกล่อ​ยั่วยวน​จ่า​ติ๊ก​จับ​มัด​กับ​เก้าอี้​แล้ว​ตัว​เอง​ก็​ลุย​เข้าไป

เป็น​เวลา​ที่​หาญ​กล้า​กำลัง​ให้​แม​รี่​นวด​เค้น​อย่าง​ใกล้​ชิด แต่​หาญ​กล้า​ก็​ไม่​มี​นํ้า​ยา​จะ​ทำ​อะไร​ได้ แต่​ขณะ​กำลัง​นวด​กัน​เพลินๆนั้น​เอง ภัท​รา​โผล่​พรวด​เข้า​มา หาญ​กล้า​ตกใจ​แต่​ยัง​ทำ​ปาก​ดี​ถาม​ว่า

“คุณหญิง​ยัง​อาลัยอาวรณ์​ผม​อยู่​ใช่​ไหม” เลย​ถูก​ภัท​รา​เอา​รูป​ใน​หนังสือพิมพ์​ให้​ดู หาญ​กล้า​ยิ่ง​โมโห หา​ว่า​ภัท​รามา​ด่า​ลูก​สาว​ตน​ถึง​บ้าน​แบบ​นี้​จะ​ให้​คน​มา​ลาก​ไป​ทิ้ง​ถัง​ขยะ​เดี๋ยวนี้

“คน​ของ​แก​เสร็จ​คน​ของ​ฉัน​ไป​แล้ว ส่วน​แก​ก็​ต้อง​เสร็จ​ฉัน​เหมือน​กัน” พูด​จบ​ภัท​รา​ชัก​ปืน​ออก​มา​จ่อ

หาญ​กล้า​ขอร้อง​อย่า​เอา​ปืน​มา​เล่น​กัน​แบบ​นี้ ทั้ง​ยัง​บอก​ว่า​ลำพัง​เรื่อง​ลูก​สาว​ตน​คง​ไม่​ทำให้​เธอ​โมโห​ได้​ขนาด​นี้  ินี่​คง​เป็น​เพราะ​หึง​ตน​ที่​กำลัง​มี​กิ๊ก​ใหม่​ใช่​ไหม

“หา​ว่า​ฉัน​หึง​แก​กับ​ไอ้​ข้าว​นอก​นา​เนี่ย​นะ จะ​บอก​ให้​นะ​หาญ​กล้า ฉัน​เลิก​รัก​แก​ไป​ตั้งแต่​แก​ทิ้ง​ฉัน​ไป​แต่งงาน​กับ​นัง​หน้า​หนอน​ชา​เขียว​นั่น​แล้ว ที่​ฉัน​มา​นี่ เพื่อ​ปกป้อง​ลูก​ชาย ​ฉัน​จาก​ลูก​สาว​แก เพราะฉะนั้น​แก​ต้อง​สั่ง​ห้าม​ลูก​สาว​แก​เข้า​ใกล้​ลูก​ชาย​ฉัน ไม่​อย่าง​นั้น​ฉัน​ยิง​จริงๆด้วย”

หาญ​กล้า​รีบ​รับปาก แต่​ภัท​รา​ก็​ยัง​สอด​นิ้ว​เหนี่ยว​ไก หาญ​กล้า​หลับตา​ปี๋ แต่​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​กระบอก​ปืน​กลับกลาย​เป็น​นํ้า​พุ่ง​เข้าใส่​หน้า​เต็มๆ ที่แท้​มัน​คือ​ปืน​ฉีด​นํ้า​นั่นเอง

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​ยัง​คง​ทำ​งาน​ที่​กอง​ถ่าย เขา​แสดง​ฝีมือ​จน​พี่​ปิ๊ด​ยอม​รับ โดยเฉพาะ​การ​ถ่าย​ภาพนิ่ง​ของ​รัตติกาล​ออก​มา​สวย​เซ็กซี่​จน​พี่​ปิ๊ด​ชม​ว่า แม้​จะ​ปาก​เสีย​ไป​หน่อย​แต่​ฝีมือ​มัน​ดี​ว่ะ

มี​ปัญหา​วุ่นๆอีก​จน​ได้ เมื่อ​หมอดู​ตา​ทิพย์​ได้​รับ​เชิญ​ ให้​เล่น​หนัง​ที่​กำลัง​ถ่าย​ทำ​อยู่ รัตติกาล​ขัดใจ​มาก​เพราะ​ถูก​หมอดู​ทำนาย​ว่า​ชะตา​ถึงฆาต หา​ว่า​หมอดู​กำลัง​หา​ผล​ประโยชน์​จาก​ความ​ดัง​ของ​ตน จะ​เข้าไป​ขอ​ถอน​ตัว​ไม่​เล่น​หนัง​เรื่องนี้ ตะวัน​ฉาย​เตือนสติ​ว่า งาน​แบบ​นี้​มัน​ไม่ได้​ดัง​เพราะ​เธอ​คน​เดียว​หรอก​นะ จะ​

ทำ​อะไร​ให้​เห็นแก่​ทุก​คนใน​กอง​ถ่าย​บ้าง เพราะ​พวก​เขา​เอาใจ​เธอ​ทุก​อย่าง​เพื่อ​จะ​ได้​ทำ​งาน​ได้​สบายๆ

หมอดู​ตา​ทิพย์​รู้​ว่า​รัตติกาล​ไม่​พอใจ​ที่​ตน​มา​ร่วม​งาน​ด้วย เรียก​ไป​คุย​กัน​ส่วนตัว​และ​ให้​ตะวัน​ฉาย​เข้าไป​ร่วม​คุย​ด้วย

แม้​รัตติกาล​จะ​ฮึ่ม​ฮั่ม​ใส่​ตะวัน​ฉาย แต่​แล้ว​ก็​ต้อง​นิ่ง​ฟัง​เมื่อ​หมอดู​ตา​ทิพย์​พูด​ถึง​ดวง​ชะตา​ของ​รัตติกาล ​ทั้ง​เรื่อง​อุบัติเหตุ​บน​เครื่องบิน​และ​ผู้ชาย​ที่​เข้า​มา​เกี่ยวข้อง​กับ​เธอ​ทุก​คน​ที่​ตาย​ไป​อย่าง​น่า​สงสัย

รัตติกาล​โกรธ​ขู่​จะ​ฟ้อง​หมอ​ตา​ทิพย์ ตะวัน​ฉาย​เตือนสติ​ให้​ฟัง​ไว้​ก็ดี ดี​กว่า​จะ​ปล่อย​ให้​เสียหาย เมื่อ​รัตติกาล​สงบ​ลง หมอดู​ยืนยัน​ว่า​ตน​เห็น​กับ​ตา​และ​ยัง​เห็น​ทาง​ช่วย​ผ่อน​หนัก​ให้​เป็น​เบา​ได้​ด้วย สุดท้าย​ฟัน​ธง​ว่า

ดวง​ดี​ของ​ตะวัน​ฉาย​และ​ดวง​ซวย​ของ​รัตติกาล​เป็น​ดวง​เนื้อคู่​กัน​โดย​แท้ ดี​กับ​ซวย​มา​เจอ​กัน​มัน​คือ​รสชาติ​ที่​กลมกล่อม​ขาด​กันและกัน​ไม่ได้ ทั้ง​ยัง​ฟัน​ธง​ว่า​ดวง​เนื้อคู่​ของ​ทั้ง​สอง​คน​ถึง​ขั้น​ต้อง​แต่งงาน​กัน รัตติกาล​ถึง​จะ​พ้น​เคราะห์

คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​ถูก​ทั้ง​สอง​ปฏิเสธ ทั้ง​ยัง​บ่น​ว่า​เป็น​เรื่อง​บ้า​ที่สุด​เท่า​ที่​เคย​ได้ยิน​มา

“ผม​พูด​ความ​จริง คุณ​จะ​ประมาท​คำ​เตือน​ของ​ผม​ไม่ได้ ผม​พูด​อะไร​มาก​ไป​กว่า​นี้​ไม่ได้​แล้ว เพราะ​ผม​ก็​ไม่​รู้​ว่า​จะ​มี​โอกาส​ได้​ดูด​วง​ให้​คุณ​อีก​รึ​เปล่า” หมอดู​พูด​เป็น​ปริศนา​ก่อน​เดิน​ออก​ไป

ไม่ทัน​ข้าม​วัน ก็​มี​ข่าว​ร้าย​ว่า​หมอดู​ตา​ทิพย์​ตาย​แล้ว ตำรวจ​ไป​เก็บ​หลักฐาน​ไม่​พบ​สิ่ง​ผิด​ปกติ เพราะ​หมอดู​ตา​ทิพย์​นั่ง​ตาย​อยู่​คา​โถส้วม​ใน​ลักษณะ​ตา​เบิก​โพลง​เหมือน​ตกใจจน​ช็อก

ระหว่าง​นั้น หลวง​บวร​สงคราม​มา​สังเกตการณ์​อยู่​ด้วย พึมพำ​เหี้ยม​ก่อน​หายตัว​ไป​ว่า

“แก​มัน​รู้​มาก​เกินไป จึง​ไม่​สมควร​มี​ชีวิต​อยู่​อีกต่อ​ไป...หึๆๆ”

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​เล่า​คำ​ทำนาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์​ให้​พิชญ์​ฟัง พิชญ์​บอก​ว่า​ถ้า​เป็น​จริง​อย่าง​นั้น​ก็​นับ​ว่า​ตะวัน​ฉาย​เป็น​ผู้ชาย​ที่​โชค​ดี​ที่สุด

แต่​พอ​เดิน​ออก​มา​ใน​บริเวณ​วัด ก็​ตกใจ​หยุด​กึก​เมื่อ​เห็น​ภัท​รา​กำลัง​คุย​อยู่​กับ​เณร​เปี๊ยก​เอาเป็นเอาตาย ภัท​รา

มา​สืบ​ว่า​ตะวัน​ฉาย​มา​อยู่​กับ​พิชญ์​ที่​วัด​หรือ​เปล่า เณร​นึกออก​ว่า​ตะวัน​ฉาย​มา​อยู่​ด้วย ขณะ​กำลัง​จะ​บอก​ภัท​รา​นั่นเอง พิชญ์​ก็​พุ่ง​ออก​มา​เอา​มือ​อุด​ปาก​เณร​ไว้​แน่น ขู่​ว่า​ได้​เวลา​ทำวัตร​เย็น​แล้ว เดี๋ยว​โดน​หลวง​พี่​ตาม​แน่ๆ ให้​รีบ​ไป​เสีย แล้ว​หัน​มา​ยกมือ​ไหว้​สวัสดี​คุณหญิง​แม่

พิชญ์​ถูก​ภัท​รา​ดึง​หู​ลาก​เข้าหา​ตัว​ให้​บอก​มา​เดี๋ยวนี้​ว่า​ลูก​ชาย​ตน​อยู่​ไหน พิชญ์​ปากแข็ง​ยอม​สาบาน​ว่า​ไม่​รู้​จริงๆ ถ้า​ตะวัน​ฉาย​อยู่​ที่​นี่​จริง​ขอ​ให้​ตน​ถูก​หวย​หรือ​ไม่​ก็​หา​งาน​ทำ​ไม่ได้

“ก็ได้ ฉัน​จะ​ยอม​เชื่อ แต่​ฉัน​จะ​ส่ง​คน​มา​จับตา​ดู​

เธอ ถ้า​เธอ​โกหก​ฉัน ร่วมมือ​กับ​ตะวัน​ฉาย​หลอก​ฉัน​อยู่​ละ​ก็...ฉัน​จะ​ส่ง​เธอ​ไป​ขัง​คุก​ขี้​ไก่”

พอ​ภัท​ราก​ลับ​ไป ตะวัน​ฉาย​ก็​หน้า​เครียด​เมื่อ​รู้​ว่า​ถูก​แม่​ตาม​ล่า​อยู่

ส่วน​เณร​เปี๊ยก​ก็​หว่านล้อม​ให้​ตะวัน​ฉาย​ยอม​บอก​คุณหญิง​แม่​เสีย​เพราะ​โกหก​บุพการี​นั้น​บาป​หนัก ตะวัน​ฉาย ​เอง​ก็​อยาก​แก้​ปัญหา​ให้​จบๆไป แต่​ก็​ยัง​ไม่​รู้​จะ​แก้​อย่างไร

“เฮ้ย...ฉัน​รู้​แล้ว ที่​หมอดู​ตา​ทิพย์​บอก​แก​ไง ถ้า​แก


ได้​แต่งงาน​กับ​คุณ​รัตติกาล​จริงๆ อย่าง​ที่​หมอดู​ว่า ฉัน​ว่านะ แม่​แก​ไม่​กล้า​ขัด​ดวง​แก​แน่ๆ”

“บ้า​แล้ว​ไอ้​ฟู...ให้​ฉัน​แต่งงาน​กับ​ยั​ยส​ว​ยส​ยอง​นั่น​น่ะ ชีวิต​ฉัน​ได้​สยอง 24 ชั่วโมง​แน่”

“แล้ว​มัน​มี​ทางออก​ที่​ดี​กว่า​นี้​ไหม​ล่ะ” พิชญ์​ถาม​เสียง​อ่อย

ooooooo

หนู​ดี​นัด​ตะวัน​รอน​จะ​ไป​ดิน​เนอร์​กัน ตะวัน​รอน​ถือ​ช่อ​ดอกไม้​จะ​มา​รับ​หนู​ดี​ก็​เจอ​เข้า​กับ​บอย​ฮ่ะ​ที่​ภัท​รา​ส่ง​มา​อยู่​เป็น​เพื่อน​หนู​ดี​เข้า​อย่าง​จัง ตะวัน​รอน​โกหก​ว่า​ตน​มา​เยี่ยม​เพื่อน​แต่​สงสัย​จะ​มา​ผิด​ที่​แล้ว​หา​ทาง​ชิ่ง​ไป

ระหว่าง​นั้น​ตะวัน​ฉาย​ดู​ข่าว​ทีวี​รายงาน​เรื่อง​การ​ตาย​ของ​หมอดู​ตา​ทิพย์ เขา​คิดถึง​คำ​พูด​ที่​เป็น​นัย​ของ​หมอดู​ที่​ว่า​ไม่​รู้​จะ​มีโอกาส​ดูด​วง​ให้​เขา​อีก​หรือ​เปล่า เขา​บอก​พิชญ์​ว่า​ก่อน​ตาย​หมอ​พูด​ราวกับ​รู้ตัว​ว่า​ต้อง​ตาย พิชญ์​ยิ่ง​เชื่อ​ว่า​หมอดู​ดู​แม่น​จริงๆ ยุ​ตะวัน​ฉาย​ให้​รีบ​แต่งงาน​กับ​รัตติกาล​เสีย เพราะ​นี่​เป็น​ทางออก​ทาง​เดียว​ของ​เขา

ขณะ​กำลัง​คิด​หนัก​นั่นเอง ตะวัน​รอน​ก็​โทร.​เข้า​มือ​ถือ​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​เจ​อบ​อย​ฮ่ะ​ที่​คอน​โดฯ​หนู​ดี ตะวัน​ฉาย​ขอร้อง​ให้​บอก​หนู​ดี​ให้​ช่วย​ปิด​เรื่อง​ตน​มา​เมือง​ไทย แล้ว​อย่า​ให้​แม่​รู้​เด็ดขาด ตอน​นี้​ตน​มี​เรื่อง​ให้​ปวด​หัว​มากมาย​ยัง​แก้​ไม่​ตก

ตะวัน​รอน​รีบ​โทร.​เข้า​มือ​ถือ​ของ​หนู​ดี ขอร้อง​อย่า​บอก​ภัท​รา​เรื่อง​ตะวัน​ฉาย​กลับ​เมือง​ไทย​แล้ว เพราะ​ต้องการ​พิสูจน์​ให้​แม่​เห็น​ว่า​ตน​สามารถ​เลี้ยงดู​หนู​ดี​ได้​ด้วย​ลำ​แข้ง​ตน​เอง หนู​ดี​หลง​เชื่อ​รับปาก​มั่นเหมาะ จาก​นั้น​หัน​มา​หว่านล้อม​บอย​ฮ่ะ​ให้​กลับ​ไป​เสีย ฝาก​บอก​คุณหญิง​แม่​ด้วย​ว่า​ตน​อยู่​ดูแล​ตัว​เอง​ได้ บอย​ฮ่ะ​สงสัย​ถาม​ว่า​เมื่อกี้​คุย​กับ​ใคร หนู​ดี​บอก​ว่า​คุย​กับ​พ่อ ถ้า​ไม่​มี​อะไร​ก็​ให้​รีบ​กลับ​ไป​เสีย​เพราะ​ตน​
นัด​ดิน​เนอร์​กับ​พ่อ​ไว้ บอย​ฮ่ะ​เลย​กลับ

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​ตัดสินใจ​ไป​หา​รัตติกาล​ใน​งาน​เปิด​ตัว​เครื่อง​ดื่ม​ชู​กำลัง​ที่​เธอ​เป็น​พรีเซ็นเตอร์ พยายาม​จะ​คุย​กับ​เธอ แต่​รัตติกาล​ไม่​ยอม​คุย​ด้วย​ท่า​เดียว จน​ตะวัน​ฉาย​ต้อง​บอก​ว่า​อยาก​คุย​เพราะ​ข้องใจ​ที่​หมอดู​คุย​กับ​เรา วัน​นี้​เลย​อยาก​มา​คุย​กับ​เธอ รัตติกาล​บอก​ว่า​ตน​ไม่​สนใจ​กับ​คำ​ทำนาย​ไร้​สาระ​แบบ​นั้น​แล้ว​เดิน​หนี​ไป​ซะ​งั้น

ตะวัน​ฉาย​เซ็ง​มาก แต่​เพราะ​ต้อง​แก้​ปัญหา​ให้​ได้​ยัง​ไง​ก็​ต้อง​ตาม​ไป​คุย

อิง​ค์​ไป​หา​รัตติกาล​ตาม​แผน​ของ​แม​รี่​จอม​จุ้น เพื่อ​เบน​ความ​สนใจ​ของ​นักข่าว​เรื่อง​หมอดู​ตา​ทิพย์ ที่​ทำนาย​ดวง​ถึงฆาต​ของ​รัตติกาล​ไว้

อี​สี​ดวง​กับ​กระทง​มา​จัดการ​อิง​ค์​ที่​เข้า​มา​พัวพัน​กับ​รัตติกาล​ตาม​คำสั่ง​ของหลวง​บวรฯ มา​เจอ​อิง​ค์​ที่​แม​รี่​ให้​ยืน​รอ​ตน​จะ​ไป​ตาม​รัตติกาล​ที่​ห้องน้ำ​ให้ อี​สี​ดวง​กับ​กระทง​ใน​คราบ​ของ​สาว​พริตตี้​ยั่วยวน​อิง​ค์​จน​หน้ามืด​เดิน​ตาม​ทั้ง​สอง​ไป

ตะวัน​ฉาย​ตาม​ตื๊อ​จะ​คุย​กับ​รัตติกาล​จน​เธอ​เดิน​เข้า​ห้องน้ำ เขา​เลย​ยืน​มึน​อยู่​ตรง​นั้น แม​รี่​เดิน​ตาม​หา​จน​เจอ​รัตติกาล​อยู่​ใน​ห้องน้ำ บอก​ว่า​อิง​ค์​รอ​อยู่​แล้ว​รีบ​พา​ไป​พบ แต่​ปรากฏ​ว่า​อิง​ค์​หาย​ไป​แล้ว ถาม​คน​แถว​นั้น​บอก​ว่า เห็น​เดิน​ออก​ไป​กับ​พริตตี้​สอง​คน รัตติกาล​ฟัง​แล้ว​หงุดหงิด ส่วน​แม​รี่​เซ็ง​จน​บอก​ไม่​ถูก

อิง​ค์​พา​อี​สี​ดวง​กับ​กระทง​เข้า​โรงแรม​หมาย​จะ​เขมือบ​ขม้ำเสีย​ให้หา​ยก​ลัด​มัน แต่​ไม่ทัน​ที่​อิง​ค์​จะ​ลงมือ​ทำ​อะไร

ก็​ถูก​สอง​สาว​หลอก​ให้​ถอด​สร้อย​พระ​ออก​แล้ว​แสยะ​ยิ้มเขี้ยวงอก​​ยาว​ออก​มา รุม​กัน​ขย้ำ​ฝัง​เขี้ยว​ลง​ไปจน​อิง​ค์​ร้อง​เหมือน​ควาย​ถูก​เชือด

หลวง​บวรฯ​พอใจ​ผล​งาน​ของ​กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​มาก แต่​ยัง​ไม่​วางใจ​เพราะ​รู้​เรื่อง​ตะวัน​ฉาย​กับ​รัตติกาล กระทิง​อาสา​รับ​ใช้​เต็มที่ หลวง​บวรฯ​มอบหมาย​ให้​กระทิง​กับ​ไอ้​ริ​ด​ไป​จัดการ​ตะวัน​ฉาย กระทง​ไม่​เชื่อ​ฝีมือ​กระทิง แต่​พอ​ท้วงติง หลวง​บวร​สงคราม​ตัดบท​ว่า

“ข้า​มี​เรื่อง​สำคัญ​กว่า​ที่​ต้อง​ใช้​เอ็ง​กับ​นัง​สี​ดวง​ไป​จัดการ”

ooooooo

ตอนที่ 4

ระหว่าง​ที่​ภัท​รา​พา​หนู​ดี​ไป​ทาน​อาหาร​กลางวัน พูด​ปลอบ​ใจ​ให้​รอ​อีก​สัก​พัก​ตะวัน​ฉาย​กลับ​มา​เธอ​ก็​จะ​ไม่​เหงา​อีก​แล้ว​นั้น บอย​ฮ่ะ​ที่​ภัท​รา​ใช้​ให้​ไป​สืบ​เรื่อง​ตะวัน​ฉาย​ก็​โทร.เข้า​มา​รายงาน​ว่า

“ผม​สะกด​รอย​ตาม​นาย​พิชญ์​หัว​ฟู​ตาม​ที่​คุณหญิง​สั่ง เลย​โป๊ะ​เ​ชะ​เจอ​ฮ่ะ”

คุณหญิง​ภัท​รา​ตา​ลุก บอก​หนู​ดี​ว่า​มี​ธุระ​ด่วน​ต้อง​ไป​จัดการ หนู​ดี​อยาก​ได้​อะไร​เรียก​ใช้​บอย​ฮ่ะ​ได้​ตาม​สบาย พูด​แล้ว​ขอตัว​ลุก​ไป แต่​พอ​ออก​ไป​ถึง​หน้า​ร้าน​ก็​เจอ​หาญ​กล้า​เข้า​อย่าง​จัง หาญ​กล้า​เจ็บใจ​ที่​ถูก​เอา​ปืน​ฉีด​น้ำ​มา​หยามน้ำหน้า​เลย​ตาม​มา​จะ​เอาเรื่อง ภัท​รา​สวน​ไป​ทันที​ว่า​ลูก​สาว​เขา​มา​ล่อลวง​ลูก​ชาย​ตน ทำ​แค่​นั้น​ยัง​น้อย​ไป​ด้วย​ซ้ำ

ทั้ง​คู่​โต้เถียง​กัน​อีก​ตามเคย ภัท​รา​โกรธ​จัด​ยกมือ​จะ​ตบ หาญ​กล้า​จับ​ไว้​ยื่น​หน้า​เข้า​มา​ถาม

“อย่า​นะ​คุณหญิง จำ​ไม่ได้​เหรอ ตอน​สาวๆเอ๊าะๆคุณหญิง​ตบ​ผม​ที​ไร​เป็น​ต้อง​โดน​ผม​จูบ​ทุกที”

ภัท​รา​ชะงัก​ไป​กับ​หน้า​เหี้ยมๆของ​หาญ​กล้า ​ถาม​เสียง​อ่อย​ว่า​แล้ว​จะ​เอา​ยัง​ไง​กับ​ตน

ooooooo

ที่​กอง​ถ่าย พริ้ง​ที่​เล่น​เป็น​นาง​ร้าย​ใน​ละคร​ที่​รัตติกาล​เล่น​เป็น​นางเอก เห่อเหิม​ทะเยอทะยาน​เล่น​แง่​กับ​ทีม​งาน​ไม่​ยอม​ใส่​ชุด​ที่​จัด​มา​ให้​เพราะ​สวย​สู้​รัตติกาล​ไม่ได้ แม​รี่​หมั่นไส้​พูด​เบาๆแต่​จงใจ​ให้​พริ้ง​ได้ยิน​ว่า “เพิ่ง​จะ​ดัง​ไม่​เท่า​ไหร่ ทำ​เป็น​ลั่น​ล้า​ดี๊ด๊า​อยาก​เทียบ​รัศมี​รติ”

พริ้ง​ได้ยิน​หัน​เอาเรื่อง​ทันที​เถียง​กัน​ไม่​กี่​คำ​พริ้ง​ก็​เล่น​บท​นาง​ร้าย​นอก​จอ​ตบ​จน​แม​รี่​หน้า​สะบัด​ถลา​ไป​ชน​เ​จิ​น​คู่หู​ของ​พริ้ง ถูก​เ​จิ​น​ผลัก​ไป​หา​พริ้ง​อีก เลย​ถูก​พริ้ง​ตบ​อีก​ฉาด​จน​หน้า​ชา​สมอง​มึน​ยืน​งง พริ้ง​เลย​ตบ​ทั้ง​สอง​ข้าง​พร้อม​กัน คราว​นี้​แม​รี่​หมุนคว้างไป​ทั้ง​ตัว จาก​นั้น​พริ้ง​ประกาศ

“ถ้า​วัน​นี้​พริ้ง​ไม่​สวย​กว่า​รติ พริ้ง​ไม่​ถ่าย” พูด​แล้ว​เดิน​เชิด​ออก​ไป​กับ​เ​จิ​น

พอ​แม​รี่​ได้สติ​ก็​แจ้น​ไป​ฟ้อง​รัตติกาล รัตติกาล​กำลัง​ปวด​หัวเรื่อง​ของ​ตัว​เอง​ไม่​ไป​เอาเรื่อง​กับ​พริ้ง​ตาม​คำ​ยุยง​ของ​แม​รี่ บอก​ว่า​ช่วง​นี้​ไม่​อยาก​สร้าง​ศัตรู ว่า​แล้ว​ขอ​ไป​เข้า​ฉาก แม​รี่​วิ่ง​ทะเล่อทะล่า​ตาม​ไป​ชน​ตัวประกอบ​สอง​คน​ที่​ยืน​รอ​อยู่ กลับ​ด่า​เขา​ว่า​มา​ยืน​เกะกะ เลย​ถูก​มอง​ตาขวาง

“ด่า​แล้ว​ยัง​มา​จ้อง​หน้า​อีก เดี๋ยว​แม่​ก็​บอก​ผู้​ช่วย​ให้​ไล่​ออก​จาก​กอง​ซะ​นี่ พวก​ตัวประกอบ” แม​รี่​ด่า​แล้ว​เดิน​เชิด​ตาม​รัตติกาล​ไป

ที่แท้​ตัวประกอบ​ทั้ง​สอง​คือ​อี​สี​ดวง​กับ​กระทง​นั่นเอง อี​สี​ดวง​บอก​ว่า​เดี๋ยว​จัดการ​รัตติกาล​เสร็จ​ค่อย​จัดการ​นัง​ดำ​นี่ พอดี​ทีม​งาน​มา​เรียก​ไป​แต่งหน้า ทั้ง​สอง​จึง​รีบ​ไป

พริ้ง​นั่ง​ให้​ช่าง​แต่งหน้า​อยู่​ก่อน​แล้ว​บอก​ช่าง​ว่า​วัน​นี้​ตน​ต้อง​สวย​กว่า​รัตติกาล ช่าง​รับคำ​อย่าง​เอาใจ

ระหว่าง​เข้าไป​ให้​ช่าง​แต่งหน้า​นั้น ทีม​งาน​คน​หนึ่ง​เอา​เครื่องประดับ​เข้า​มา พริ้ง​เห็น​ปิ่น​ปัก​ผม​หยิบ​ขึ้น​มา​ดู​ชม​ว่า​สวย​จัง ถาม​ว่า​ของ​เก่า​หรือ​ของ​ทำ​ใหม่ ทีม​งาน​บอก​ว่า​เป็น​ของ​เก่า​แท้ๆ เพิ่ง​ยืม​มา​จาก​ร้าน​ขาย​ของ​โบราณ

กระทง​หูผึ่ง​เหล่​มอง​ปิ่น​ปัก​ผม​แล้ว​ตะลึง​อึ้ง จำ​ได้​ว่า​เป็น​ปิ่น​ปัก​ผม​ของ​หม่อมเจ้า​มาลา เมื่อ​ทีม​งาน​เอา​ปิ่น​ปัก​ผม​เดิน​ผ่าน​กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​ไป ทั้ง​สอง​ต่าง​ขนลุก​ซู่​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว​ปิ่น​โบราณ​นั้น...

ooooooo

เพราะ​กลัว​ถูก​แม่​จับ​ได้​ว่า​กลับ​เมือง​ไทย​แล้ว ตะวัน​ฉาย​ตัดสินใจ​เท​กระเป๋า​ซื้อ​บ้าน​ต่อ​จาก​รุ่น​พี่​ที่​ไป​ตั้ง​หลัก​ปัก​ฐาน​ที่​เมืองนอก พา​พิชญ์​ไป​ดู พิชญ์แซว​ว่า​เตรียม​ไว้​เป็น​เรือนหอ​แหงๆ เพราะ​หมอดู​ยืนยัน​ว่า​เขา​กับ​รัตติกาล​เป็น​เนื้อคู่​กัน

สิ้น​เสียง​พิชญ์ ประตู​ก็​ปิด​กระแทก​เข้า​มา​อย่าง​แรง พิชญ์​กระโดด​ขี่​หลัง​ตะวัน​ฉาย​ถาม​เสียง​สั่น​ว่า​ทำไม​จู่ๆประตู​ถึง​ปิด​เอง​ได้ ก่อน​ซื้อ​ถาม​เจ้าของ​บ้าน​รึ​เปล่า​ว่า​บ้าน​หลัง​นี้​มี​ประวัติ​อะไร​ไหม

“ไม่​มี​เว้ย ไอ้​ตาขาว ไป​ได้​แล้ว ฉัน​ต้อง​รีบ​ไป​ทำ​งาน” ตะวัน​ฉาย​บอก​ให้​พิชญ์​ลง​จาก​หลัง​แล้ว​เดิน​ไป พิชญ์​เดิน​เหลียว​ซ้าย​แล​ขวา​หวาดๆแล้ว​เดิน​ตาม​ตะวัน​ฉาย​ไป

ที่​กระจกเงา​ใน​บ้าน กระทิง​กับ​ไอ้​ริ​ด​ยืน​แสยะ​ยิ้ม​มอง​ตาม​สอง​หนุ่ม​ไป​อย่าง​สะใจ

เมื่อ​ตะวัน​ฉาย​ขับ​รถ​กลับ​ก็​ถูก​กระทิง​กับ​ไอ้​ริ​ด​นั่ง​รถ​ไป​ด้วย ทำให้​รถ​หนัก​จน​เร่ง​อย่างไร​ก็​ไม่​ขึ้น​ ซ้ำ​ยัง​โผล่​หน้า​ไป​หลอก​ตะวัน​ฉาย​จน​ตกใจ​หัก​พวงมาลัย​ออก​ข้าง​ทาง หัว​กระแทก​พวงมาลัย​แต่​ดี​ที่​แค่​มึนๆ

ลง​จาก​รถ​มา​ดู​ก็​ตกใจ​ที่​รถ​เกือบ​ชน​เสา​ไฟฟ้า แต่​พอ​จะ​กลับ​ขึ้น​รถ​ก็​ตกใจ​ยิ่ง​กว่า​เมื่อ​เห็น​กระทิง​กับ​ไอ้​ริ​ด​ใน​ชุด​ทหาร​โบราณ​ยืน​จ้อง​หน้า​เหี้ยม​อยู่ แต่​ทั้ง​สอง​เข้า​ใกล้​ตะวัน​ฉาย​ไม่ได้​เพราะ​พอ​ตะวัน​ฉาย​ยกมือ​ขึ้น​ปัด​ป้อง ตัว​เขา​ก็​เปล่ง​ประกาย​เรืองรอง​จน​มัน​ทั้ง​สอง​ปวดแสบปวดร้อน​ผงะ​ถอย​แล้ว​หาย​วับ​ไป

พอ​ลด​มือ​ลง ตะวัน​ฉาย​ก็​ไม่​เห็น​อะไร​อยู่​ตรง​นั้น​แล้ว งง​ไป​พัก​หนึ่ง​เลย​คิด​ว่า​ตัว​เอง​ตาฝาด

ooooooo

ส่วน​ที่​กอง​ถ่าย รัตติกาล​มอง​ปิ่น​ปัก​ผม​ตัว​เอง​ใน​กระจก​แล้ว​ก็​รู้สึก​แปลกๆกับ​ปิ่น​อัน​นี้ กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​จับตา​มอง​อยู่​ปรารภ​กัน​ว่า​ตอน​ที่​คุณ​หลวง​ทิ้ง​ปิ่น​ลง​น้ำ​คง​มี​ใคร​พบ​แล้ว​นำ​ออก​จาก​ป่า​จันทรา แต่​มัน​ไม่​ควร​ถูก​พบ​อีก​ครั้ง กระทง​เร่ง​อี​สี​ดวง​ให้​รีบ​จัดการ​กับ​รัตติกาล​ตาม​คำสั่ง​คุณ​หลวง​ดี​กว่า

“เดี๋ยว​เจ้า​ค่ะ​คุณ​กระทง ดู​คุณ​รัตติกาล​สิ​เจ้า​คะ เอาแต่​มอง​ปิ่น​อัน​นั้น​ตลอด​เวลา ดิฉัน​ว่า​บางที​ปิ่น​นั่น​อาจจะ​ทำให้​คุณ​รัตติกาล​ระลึก​ชาติ​ได้”

แต่​ไม่ทัน​ไร​แม​รี่​ก็เ​ข้า​มา​ถาม​รัตติกาล​ว่า​เรียบร้อย​หรือ​ยัง

“พี่​แมร์​ ช่วย​รติ​นึก​หน่อย​สิ ใส่​ชุด​นี้​แล้ว​รติ​คุ้นๆยัง​ไง​ไม่​รู้ ทรง​ผม​แบบ​นี้ แต่งหน้า​แบบ​นี้​ ชุด​แบบ​นี้ รติ​ต้อง​เคย​แต่งตัว​แบบ​นี้​มา​แล้ว​แน่ๆ”

“โธ่​เอ๊ย...น้อง​รติ​ขา ก็​ปี​ที่​แล้ว​งาน​โชว์​ตัว​สงกรานต์​ถนน​ข้าวสาร​ไง​คะ” แม​รี่​พูด​อย่าง​มั่นใจ​ รัตติกาล​จำ​ได้ แม​รี่​เลย​เร่ง​ให้​รีบ​ไป​กัน

กระทง​หัน​ขวับ​มอง​อี​สี​ดวง​อย่าง​ไม่​พอใจ​ที่​ทำให้​เสีย เวลา​พลาด​โอกาส อี​สี​ดวง​หน้าจ๋อย​แก้ตัว​ว่า

“ก็...ดิฉัน​นึก​ว่า​คุณ​รัตติกาล​จะ​ระลึก​ชาติ​ได้​เจ้า​ค่ะ”

ooooooo

กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​เปลี่ยน​แผน​ใหม่ โดย​อี​สี​ดวง​เข้า​สิง​เ​จิ​น และ​กระทง​เข้า​สิง​พริ้ง เมื่อ​เริ่ม​ถ่าย​พริ้ง​ที่​ถู​กกระทง​เข้า​สิง​ถาม​เ​จิ​น​ที่​ถูก​อี​สี​ดวง​เข้า​สิง​ว่า​ตอน​นี้​เล่น​เรื่อง​อะไร​อยู่ อี​สี​ดวง​เอา​บท​มา​ดู​บอก​ว่า​เล่น​เรื่อง​สาป​ภูษา เป็น​ฉาก​เด็ด​ด้วย​ตน​ดู​มา​หลาย​รอบ​จำได้​ขึ้นใจ​เลย

“ดี...ข้า​รู้​แล้ว​ว่า​จะ​จัดการ​ด้วย​วิธี​ไหน   ฉาก​นี้​แหละ ที่​รัตติกาล​จะ​ต้อง​พบ​กับ​ความ​ตาย” พริ้ง​หัน​มอง​หน้า​เ​จิ​น​ยิ้ม​เหี้ยม​ให้​กัน

ตะวัน​ฉาย​เพิ่ง​มา​ถึง สวัสดิการ​บอก​ว่า​เขา​จะ​ถ่าย​กันแล้ว​และ​เมื่อ​ครู่​นี้​รัตติกาล​ก็​ถาม​หา​เขา​ด้วย ​ตะวัน​ฉาย​ถาม​ว่า​ถามหา​ทำไม สวัสดิการ​ส่าย​หน้า​บอก​ว่า​ไม่​รู้​แล้ว​เดิน​ออก​ไป ตะวัน​ฉาย​นิ่ง​คิด​สงสัย

การ​ถ่ายทำ​เริ่ม​แล้ว พี่​ปิ๊ด​บอก​รัตติกาล​ว่า​ขอ​ฉาก​นี้​เท​ก​เดียว​เลย มี​พลัง​เท่าไร​ปล่อย​มา​ให้​หมด​ แล้ว​หัน​ไป​เรียก​พริ้ง​แต่​ไม่ทัน​พูด​อะไร พริ้ง​ก็​ตอบ​มา​พร้อม​สายตาน่ากลัว​ว่า“ข้ารู้ ไม่​ต้อง​สั่ง​ข้า...” ทำเอา​พี่​ปิ๊ด​สะดุ้ง​รีบ​บอก​โอ​เค แล้วสั่งแอ็กชั่น

ปรากฏ​ว่า​กระทง​ที่​สิง​พริ้ง​อยู่ และ​อี​สี​ดวง​ที่​สิง​เ​จิ​นอยู่ ต่าง​เล่น​นอก​บท​กัน​อย่าง​รุนแรง พริ้ง​พยายาม​จะ​ฆ่า​รัตติกาล​

ให้​ได้ จน​ทุก​คนใน​กอง​ถ่าย​ตกใจ​มอง​กัน​เห​วอ แต่​พี่​ปิ๊ด​กลับชอบใจ​สั่ง​ให้​เล่น​ต่อ​บอก​ว่า​มัน​ดี

กระทง​ใน​ร่าง​พริ้ง​บีบ​คอ​รัตติกาล​จน​หน้า​เขียว พี่​ปิ๊ด​ก็​ยัง​หัวเราะ​พอใจ จน​กระ​ทั่ง​ตะวัน​ฉายวิ่ง​เข้า​มา รัตติกาล​พยายาม​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ ตะวัน​ฉาย​วิ่ง​เข้าไป​ใน​ฉาก​ทันที

พริบตา​นั้น​ทั้ง​กระทง​และ​อีสี​ดวง​ใน​ร่าง​พริ้ง​กับ​เ​จิ​น​ต่าง​ร้อง​กัน​โหยหวน​เพราะ​แสง​ที่​เปล่ง​จาก​ตะวัน​ฉาย ทั้ง​กระทง​และ​อีสี​ดวง​ออก​จาก​ร่าง​พริ้ง​กับ​เ​จิ​น​ทันที   สอง​สาว​ล้มพับ​สลบเหมือด​กับ​ที่

ตะวัน​ฉาย​เข้าไป​ประคอง​รัตติกาล​ที่​ตกใจ​กลัว​จน​ตัวสั่น​กอด​เขา​ไว้​แน่น ตะวัน​ฉาย​เอง​ก็​กอด​เธอ​ไว้​อย่าง​เป็น​ห่วง

ooooooo

คุณหญิง​ภัท​รา​กับ​หาญ​กล้า​พา​กัน​ลุย​ไป​ที่​บ้าน​ของ​ตะวัน​ฉาย ​ร้อง​เรียก​ค้น​หา​ทั่ว​บ้าน​ก็​ไม่​เจอ​ตัว แต่​ไป​ทะเลาะ​ล้ม​ทับ​กัน​ที่​ห้อง​นอน​ของ​ตะวัน​ฉาย​ปากต่อปาก​จุ๊บ​กัน​ทำเอา​ถ่าน​ไฟ​เก่า​เกือบ​คุ พอ​รู้ตัว​ต่าง​ก็​ผละ​จาก​กัน หาญ​กล้า​ลูบ​รอย​ลิปสติก​ที่​ปาก​ตัว​เอง​ไป​ดมๆแล้ว​บ่น​อุบอิบ​ว่า

“ยัย​ขี้​เหนียว​เอ้​ย ยี่สิบ​กว่า​ปี​ไม่​เปลี่ยน​ลิปสติก​เลย กลิ่น​เดิม​รส​เดิม​เป๊ะ”

ทั้ง​ภัท​รา​และ​หาญ​กล้า​ต่าง​โทษ​ว่า​ลูก​ของ​อีก​ฝ่าย​มาจับ​ลูก​ของ​ตน เป็น​ตาย​อย่างไร​ก็​ไม่​ยอม​ให้​สอง​คน​นี้​คบ​กัน​เด็ดขาด ตาม​ลุย​ไป​ถึง​กอง​ถ่าย​หมาย​จะ​ดึง​ลูก​ของ​ตน​ออก​จาก​ลูก​ของ​อีก​ฝ่าย

ที่​กอง​ถ่าย​กำลัง​วุ่นกันกับ​เหตุการณ์​ที่​ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​เกิด​จาก​อะไร รัตติกาล​ถูก​พริ้ง​บีบ​คอ​เกือบ​ตาย​ทั้งที่​ใน​บท​ไม่มี แล้ว​จู่ๆพริ้ง​กับ​เ​จิ​น​ก็​ล้ม​หงาย​ผลึ่ง​เมื่อ​ตะวัน​ฉาย​เข้า​มา​ช่วย​รัตติกาล

แต่พอ​รู้สึก​ตัว​ขึ้น​มา พริ้ง​กับ​เ​จิ​น​ก็​เล่า​ขน​หัว​ลุก​ว่า​เมื่อกี้​ตน​เห็น​ผี แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ร้องไห้​ฟูมฟาย​พร่ำ​ร้อง​แต่​ว่า“กลัวแล้ว...

กลัว​แล้ว​อย่า​เข้า​มา”ปาก​ร้อง​ตะโกน​ตัว​สั่น​เทิ้ม ทั้ง​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​เข้า​​ใกล้​ด้วย

ครั้น​พริ้ง​หัน​มา​เห็น​รัตติกาล​ก็​ปรี่​เข้า​มา​ขอโทษ ยืนยันว่า​ตน​ไม่ได้​ทำร้าย​เธอ​แต่ผี​มัน​สิง​มัน​สั่ง​ให้​ทำ มันสั่ง​ให้​ฆ่า​เธอ พูด​แล้ว​พริ้งก็​ตาเหลือก​เมื่อ​เห็น​กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​ยืน​จ้อง​อยู่​ข้างหลัง​รัตติกาล ทั้ง​พริ้ง​และ​เ​จิ​น​ร้อง​เหมือน​คน​บ้า ท่ามกลาง​ความ​แปลก​ใจ​ของ​ทุก​คน​เพราะ​ไม่​มี​ใคร​เห็น​อย่าง​สอง​คน​นี้​เห็น

กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​ตวัด​สายตา​มอง​รัตติกาล​กับ​ตะวันฉาย​อย่าง​ดุร้าย​อีก​ที​ก่อน​หาย​วับ​ไป

ooooooo

กระทง​กับ​อี​สี​ดวง​กลับ​ถึง​คฤหาสน์​จันทรา เจอ​หลวง​บวร​สงคราม​กำลัง​เกรี้ยวกราด​ใส่​บริวาร​อยู่​โดยเฉพาะ​กระทิง​กับ​ไอ้​ริ​ด​ที่​ไป​ทำ​งาน​ไม่​สำเร็จ​กลับมา

“กระผม​กับ​ไอ้​ริ​ด​พยายาม​จะ​จัดการ​กับ​มัน​แล้ว​ขอรับ​แต่​ดวง​มหา​อุ​ดของ​มัน​มี​อานุภาพ​จริงๆ”กระทิง​ชี้แจง​ปาก​คอสั่น

หลวง​บวร​สงคราม​กระชาก​ทั้ง​กระทิง​และ​ไอ้​ริ​ด​ไป​บีบคอ​อย่าง​โกรธ​จัด​จน​ทั้ง​สอง​ดิ้น​พราดๆ

“คุณ​หลวง ปล่อย​มัน​สอง​ตัว​เถอะ​เจ้า​ค่ะ ดิฉัน​มี​ของ​สำคัญ​นำ​กลับ​มา​ด้วย” กระทง​รายงาน​แล้ว​เอา​ปิ่น​ปัก​ผม​ของ​ท่านหญิง​มาลา​ชู​ให้​ดู แทนที่จะ​ดีใจ คุณ​หลวง​กลับ​ตกใจ​ถามว่า​ไป​เอา​มา​จาก​ไหน กระทง​บอก​ว่าที่​กอง​ถ่าย​ของ​ท่านหญิง​มาลา คง​มี​คน​เจอ​แล้ว​นำ​ออก​​จาก​ป่า​จันทรา​ตกทอด​หลาย​มือ​จน​มา​อยู่​ที่​ร้าน​ขาย​ของ​โบราณ

“ท่านหญิง​ทำลาย​ความ​รัก​ที่​ข้า​มี​ต่อ​ท่านหญิง​ด้วย​ปิ่น

อัน​นี้ ​เพราะฉะนั้น​มัน​คือ​ตัวแทน​ความ​จงเกลียดจงชัง​ที่​ท่านหญิง​มี​ต่อ​ข้า เอา​มัน​ไป​ให้​ไกลๆข้า”คุณ​หลวง​หวาด​กลัวลนลาน

สุดท้าย​กระทง​เสนอ​ให้​เอา​ไป​เก็บ​ใน​ที่​ปลอดภัย​เพื่อ​ไม่ให้​นำ​ภัย​มา​สู่​คุณ​หลวง​อีก

ooooooo

ที่​กอง​ถ่าย​ยัง​โกลาหล​กัน​ไม่​หยุด รัตติกาลใจคอ​ไม่​ดี​ยิ่ง​เมื่อ​คิดถึง​พริ้ง​ตอน​ที่​ถูก​กระทง​สิง​เงื้อ​ปิ่น​คำราม“ถึง​เวลา​ตาย​ของ​เธอ​แล้ว​รัตติกาล”ก็​ทำเอา​เธอ​ขวัญ​ผวา

พัดชา​ที่​ไป​ทำ​ข่าว​และ​เจอ​ศพ​ของ​อิง​ค์​ใน​โรงแรม​ที่​ถูก​ฆาตกรรม โทร.​มา​บอก​รัตติกาล​ว่า​อิง​ค์​ตาย​แล้ว ตาย​อย่าง​สยอง​มาก​ตา​ถลน​มือ​เกร็ง​หน้าซีด ไม่​มี​เลือด​เลย​สงสัย​ก่อนตาย​คง​เจอ​เรื่อง​สยอง​สุดๆ

“พอได้​แล้ว ไม่​ต้อง​สาธยาย” รัตติกาล​ร้อง​ห้าม​อย่าง​ทน​ฟัง​ไม่ได้

“รติ...ที่​หมอดู​ตา​ทิพย์​ว่า​แก​กำลัง​โดน​เจ้ากรรม​นายเวร​ตาม​เอาชีวิต​อยู่ ฉัน​ว่า​ของ​อย่าง​นี้​ไม่​เชื่อ​อย่า​ลบ​หลู่​แล้ว​ล่ะแก” พัดชา​เตือน​เพื่อน​เสียง​สั่น​มา​ตาม​สาย

ฟัง​พัดชา​แล้ว​รัตติกาล​หน้าซีด​เครียด​จัด​ขนลุก​ซู่​แต่ยัง​ปฏิเสธ​เสียง​สั่น​ว่า​ไม่​จริง เป็น​ไป​ไม่ได้​จน​ตะวัน​ฉาย​ต้อง​เข้าไป​ปลอบ​เธอ​จึง​ดี​ขึ้น บอก​เขา​ว่า​อิง​ค์​ตาย​แล้ว ตาย​เพราะ​ตน ใคร​อยู่​ใกล้​ตน​ต้อง​ตาย​พูด​แล้ว​ร้องไห้​ฮือๆ

ตะวัน​ฉาย​สงสาร​ดึง​เธอ​เข้าไป​กอด​ไว้​แน่น ปลอบ​ใจ​อย่าง​อ่อนโยน อบอุ่น​ว่า

“คุณ​ไม่​ต้อง​กลัว​อะไร​ทั้งนั้น อยู่​กับ​ผม​ไว้ รับรอง​ไม่​มี​ใคร​ทำ​อะไร​คุณ​ได้​หรอก”

รัตติกาล​สบตา​เขา​นิ่ง รู้สึก​อบอุ่น​และ​ปลอดภัย​อย่าง​ประหลาด​เมื่อ​อยู่​ใน​อ้อม​กอด​ของ​เขา

ooooooo

ภัท​รา​กับ​หาญ​กล้า​มา​ถึง​กอง​ถ่าย​เจอ​แม​รี่​ถามว่า​รัตติกาล​อยู่​ไหน  แม​รี่​พา​เดิน​ไป​หา​รัตติกาล​  ระหว่างทาง​ทั้ง​คู่​ก็​ยัง​จิก​กัด​กัน​ไม่​ยอม​หยุด จน​เมื่อ​มา​ถึง​ลาน​จอดรถ​เห็น​ตะวัน​ฉาย​เปิด​ประตู​รถ​ให้​รัตติกาล​ขึ้น​นั่ง​แล้ว​ขับออกไป​อย่าง​เร็ว หาญ​กล้า​บอก​ภัท​รา​ให้​โทร.​เรียก​ตะวัน​ฉาย​กลับ​มา​ไม่​อย่าง​นั้น​ตน​จะ​แจ้ง​ตำรวจ

“เสียใจ...ฉัน​ไม่​มี​เบอร์​ลูก​ฉัน แล้ว​ก็​อย่า​คิด​ว่า​ฉัน​จะ​ยอม​ให้​แก​เอา​ตำรวจ​เข้า​มา​ยุ่ง​ด้วย เพราะ​เห็นๆอยู่​ว่า​ลูกสาว​แก​ลัน​ล้า​ดี๊ด๊า​ตาม​ลูก​ชาย​ฉัน​ไป​เอง เชอะ!”ภัท​รา​สะบัด​หน้าใส่​หาญ​กล้า​แล้ว​เดิน​เชิด​ไป หาญ​กล้า​เถียง​ไม่​ออก​ยืน​มอง​ตามไป​อย่าง​เจ็บใจ

เมื่อ​ภัท​ราก​ลับ​ถึง​บ้าน​เจ​อบ​อย​ฮ่ะ ภั​ทราบ​อก​ว่า​เจ็บใจ​ที่​ตะวัน​ฉาย​ถูก​รัตติกาล​ปั่นหัว​เสีย​จน​บ้านช่อง​ไม่​ยอม​กลับ บอย​ฮ่ะ​อาสา​จะ​สาด​น้ำกรด​รัตติกาล​ให้​เอา​ไหม​เพราะ​ขืนปล่อย​ไว้​หนู​ดี​ระ​แคะระ​คาย​เข้า​คุณหญิง​จะ​แย่

“ฉัน​ไม่​มี​วัน​รับ​ลูก​สาว​ของ​ไอ้​เฒ่า​ปาก​เสีย​มา​เป็น​ลูกสะใภ้​ฉัน​แน่ แต่​ฉัน​จะ​ปล่อย​ให้​ลูก​ชาย​ฉันเริงร่า​ไป​กับ​นัง​นั่น​ก่อน ยัง​ไง​ฝ่าย​ฉัน​ก็​ผู้ชาย​ ไม่​มีเสียหาย​อะไร​อยู่​แล้ว แต่​ลูก​สาว​มัน​สิ​จะ​ต้อง​เสียหาย​มาก​กว่า ​หึๆๆๆ” ภัท​รา​ยิ้ม​ร้ายกาจ จน​บอย​ฮ่ะ​ยอม​รับ​ว่า​คุณหญิง​นี่​ร้าย​ตัว​แม่​จริงๆ

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​พา​รัตติกาล​มา​หา​พิชญ์​ขอ​ให้​เณร​เปี๊ยก​ให้​ช่วย​รัตติกาล​หน่อย​เพราะ​เธอ​ไม่ค่อย​สบายใจ พิชญ์​จึง​พา​ตะวัน​ฉาย​เข้าไป​ใน​โบสถ์​หา​เณร​เปี๊ยก​ที่​กำลัง​สวด​มนต์​อยู่ ส่วน​รัตติกาลรอ​อยู่​ข้าง​นอก​กับ​พัดชา​ที่มา​อยู่​เป็น​เพื่อน

ระหว่าง​นั้น  ​รัตติกาล​เล่า​ถึง​ความ​น่า​กลัว​ใน​สิ่ง​ที่​ตน​เห็น​ให้​พัดชา​ฟัง พัดชา​ถาม​ว่า​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​จะ​ช่วย​เธอ​ได้​จริง​หรือ รัตติกาล​บอก​ความรู้สึก​ว่า ทุก​ครั้ง​ที่​อยู่​ใกล้​เขา​ตน​รู้สึก​อบอุ่น​และ​ปลอดภัย

พอดี​ตะวัน​ฉาย​กับ​พิชญ์​ออก​มา​พา​สอง​สาว​เข้าไป​ใน​โบสถ์ เห็น​เณร​เปี๊ยก​กำลัง​จุด​ธูป​บูชา​พระ​พนม​มือ​สวด​มนต์​ดู​ขรึม ​ขลัง พัดชา​ถาม​พิชญ์​ว่า​เณร​ตัว​กะ​เปี๊ยก​นี่​จะ​ช่วย​ได้​จริง​หรือ พิชญ์​รับรอง​ว่า​เณร​เป็น​ศิษย์​ก้นกุฏิ​เบอร์​หนึ่ง​ของหลวง​ตา เรียน​วิชา​จาก​หลวง​ตา​มา​หลาย​ปี

ตะวัน​ฉาย​ตัดบท​ว่า​ให้​เณร​บอก​เรื่อง​ที่​ไป​ปรึกษา​หลวง​ตา​มา​ดี​กว่า เณร​เลย​เล่า​เป็น​ฉากๆว่า

“ก็​อย่าง​ที่​โยม​พี่​คน​สวย​กลัว​และ​กังวล​นั่นแหละ​จ้ะ เณร​เอา​ดวง​ชะตา​ของ​โยม​พี่​ให้​หลวง​ตา​ดู​ หลวง​ตา​บอก​ว่า​โยม​พี่​คน​สวย​จะ​ต้อง​แต่งงาน​กับ​โยม​พี่​ตะวัน​ฉาย เคราะห์​หาม​ยาม​ร้าย​ก็​จะ​พอ​บรรเทา​จาก​เจ้ากรรม​นายเวร​ได้​จ้ะ”

รัตติกาล​ขัด​ขึ้น​ทันที​ว่า​เณร​อย่า​ล้อ​เล่น เณร​ยืนยัน​ว่าที่​พูด​นี่​พูด​ตาม​หลวง​ตา​ทุก​คำ​เลย​นะ รัตติกาล​ไม่​เชื่อ​จะ​ไป​ถาม​หลวง​ตา​เอง ตะวัน​ฉาย​ถาม​ว่า​เป็น​ผู้หญิง​จะ​ไป​หา​หลวง​ตา​ถึง​เตียง​ได้​ยัง​ไง ยืนยัน​ว่า

“หลวง​ตา​พูด​มา​แบบ​นั้น​จริงๆ หมอดู​ตา​ทิพย์​ก็​ยืนยัน แล้ว​ที่​คุณ​ตาม​ผม​มา​ก็​เพราะ​คุณ​เอง​ก็​เจอ​มา​กับ​ตัว​ไม่​ใช่​หรือ”

รัตติกาล​เถียง​ไม่​ออก​ถาม​ว่า​ไม่​มี​ทาง​อื่น​เลย​หรือ​ จะ​ให้​สร้าง​โบสถ์ สร้าง​ห้อง​นํ้า สร้าง​ศาลา​ถวาย ตน​ยอม​ทำให้​หมด แต่​ถ้า​ให้​แต่งงาน​กับ​ตะวัน​ฉาย​นี่...ขอ​ผ่าน

“สร้าง​บุญ​สร้าง​กุศล​เป็น​เรื่อง​ดี​จ้ะ ถวาย​จักรยาน​ให้​เณร​ด้วย​กุศล​ยิ่ง​แรง แต่​กรรม​ที่​โยม​พี่​กำลัง​เจอ​เป็น​กรรม​เก่า​ที่​ต้อง​ชดใช้ ยัง​ไง​โยม​ก็​หนี​ไม่​พ้น​จ้ะ”

เมื่อ​ออก​จาก​โบสถ์​ตะวัน​ฉาย​บอก​พิชญ์​ว่า​ตน​ไม่​อยาก​ลงเอย​กับ​ผู้หญิง​ที่​อยู่​ใกล้​แล้ว​มี​แต่​เรื่อง​สยอง​แบบ​นี้ แต่​พิชญ์ ยํ้า​ว่า​ชั่วโมง​นี้​มี​แต่​รัตติกาล​เท่านั้น​ที่​เป็น​ทางออก​ทาง​เดียว​ของ​เรา

รัตติกาล​บอก​พัดชา​ว่า​ตน​ไม่​เอา​ด้วย​หรอก พัดชา​ก็​บ่น​ว่า​แบบ​นี้​มัดมือชก​กัน​ชัดๆ ดังนั้น เมื่อ​ตะวัน​ฉาย​เดิน​เข้า​มา​ถาม​ว่า​ตกลง​จะ​เอา​ยัง​ไง พัดชา​ตอบ​ไป​ทันที​ว่า

“ฉัน​กับ​เพื่อน​ตกลง​กัน​แล้ว​ว่า​จะ​หา​ทาง​จัดการ​ปัญหา​นี้​เอง”

ooooooo

เณร​เปี๊ยก​เจอ​ดี​จน​ได้ เมื่อ​ออก​ไป​เห็น​กระทง​ยืน​อยู่​ข้าง​รถ​ของ​รัตติกาล ขณะ​สอง​สาว​เดิน​ไป​ที่​รถ กระทง​ขู่​เณร​ว่า​เป็น​เด็ก​เป็น​เล็ก​อย่า​ยุ่ง​เรื่อง​ชาว​บ้าน เณร​กลืน​นํ้า​ลาย​เอื๊อก​รีบ​บอก​ว่า​ไม่​ยุ่ง​แล้ว​พลาง​ก็​

หัน​หลัง​วิ่ง​จีวร​ปลิว​กลับ​มา​หา​พิชญ์​กับ​ตะวัน​ฉาย​ที่​ยัง​คุย​กัน​อยู่ บอก​ว่า​ตน​ถูก​ผีหลอก ตอน​นี้​ผี​ตาม​รัตติกาล​ไป​แล้ว

ตะวัน​ฉาย​เป็น​ห่วง​รัตติกาล​ขึ้น​มา รีบ​ไป​โรงแรม​ที่​รัตติกาล​เป็น​พิธีกร​งาน​ปาร์ตี้​ทันที

หาญ​กล้า​กำลัง​หว่านล้อม​ลูก​สาว​ไม่​ให้​ยุ่ง​กับ​ตะวัน–

ฉาย เธอ​จึง​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า อิง​ค์​ตาย​ไป​แล้ว​และ​หมอดู​ก็​ทำนาย​ว่า​ทุก​คน​ที่​เกี่ยวข้อง​กับ​ตน​ไม่​มี​ใคร​รอด​สัก​ราย ​แต่​หาญ​กล้า​ไม่​เชื่อ

“รติ​ก็​ไม่​อยาก​เชื่อ​เหมือน​กัน​ค่ะ​พ่อ แต่​รติ​เห็น​จริงๆ

ผู้หญิง​คน​นั้น​ต้องการ​ให้​รติ​ตาย”

แม​รี่​ติง​ว่า​ไป​กัน​ใหญ่​แล้ว​โทษ​ว่า​พริ้ง​ร่วมมือ​กับ​ตะวันฉาย​แต่ง​เรื่อง​หลอก​ให้​เธอ​หลง​เชื่อ​มาก​กว่า หาญ​กล้า​ผสมโรง​ด่า​ตะวัน​ฉาย​ว่า​เจ้าเล่ห์​นิสัย​ถอด​แบบ​แม่​มา​ไม่​มี​ผิด ยืนยัน​ว่า​โลก​นี้​ไม่​มี​ผี แม​รี่​ดู​นาฬิกา​แล้ว​เร่ง​ให้​รัตติกาล​รีบ​แต่งตัว​เพราะ​จวน​ได้​เวลา​เปิด​งาน​แล้ว รัตติกาล​จึง​ขอ​ให้​พ่อ​กับ​แม​รี่​ลง​ไป​ก่อน​ตน​ขอตัว​ทำ​งาน

หาญ​กล้า​ออก​จาก​ห้อง​พัก​เดิน​ไป​ที่​หน้า​ลิฟต์​เจอ​ตะวันฉาย​ออก​จาก​ลิฟต์​พอดี ปรี่​จะ​เข้า​เล่น​งาน​เดิน​ดุ่ยๆเข้าหา​ไม่​ฟังตะวัน​ฉาย​ที่​พยายาม​จะ​ชี้แจง ทาง​เดียว​ที่​จะ​รอดตัว​คือ​หนี ตะวัน​ฉาย​วิ่ง​อ้าว​ไป หาญ​กล้า​วิ่ง​ตุ้บๆตั้บๆตาม​ไป แต่​ไม่ทัน ตะวัน​ฉาย​หาย​ไป​แล้ว

อึดใจ​เดียว​ก็​มี​พนักงาน​ของ​โรงแรม​เข็น​รถ​ผ่าน​มา หาญ​กล้า​เรียก​ไว้​ถาม​ว่า​เห็น​ผู้ชาย​สูงๆวิ่ง​ผ่าน​ทาง​นี้​บ้าง​รึ​เปล่า ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า​ไม่​เห็น หาญ​กล้า​ไม่​ติดใจ ขอบ​ใจ​แล้ว​ไล่​ให้​ไป​ได้​แล้ว

ที่แท้​เขา​คือ​ตะวัน​ฉาย พอ​พ้น​จาก​หาญ​กล้า​มา​ก็​แอบ​ถอน​ใจ​โล่ง​อก​ที่​มุม​ตึก อึดใจ​ก็​รีบ​วิ่ง​ไป​ที่​ห้อง​รัตติกาล

ooooooo

แม​รี่​เดิน​ร้องเพลง​หงิงๆ ออก​จาก​ห้อง​รัตติกาล จน​เกือบ​ถึง​ลิฟต์​ก็​เจอ​กระทง​ใน​ชุด​โบราณ​ยืน​หน้าซีด​จน​เขียว​อยู่ แม​รี่​ถูก​กระทง​แยกเขี้ยว​ใส่​ตกใจ​จน​หมด​สติ​อยู่​หน้า​ลิฟต์ ครู่​หนึ่ง​ก้อง​ที่​เป็น​ออร์​กะไนซ์​จะ​มา​ตาม​รัตติกาล เจอ​แม​รี่​นอน​หมด​สติ​อยู่​หน้า​ลิฟต์​ก็​ตกใจ พริบตาเดียว​ก้อง​ก็​ถูก​กระทง​แยกเขี้ยว​ใส่​จน​สลบ​ไป​อีก​คน กระทง​มอง​เหยื่อ​ทั้ง​สอง​ที่นอน​ก่าย​กัน​ที่​พื้น​อย่าง​สะใจ

ส่วน​รัตติกาล​อยู่​ใน​ห้อ​งกำ​ลัง​แต่งหน้า​อยู่ พอ​ลุก​จะ​เดิน​ออก​จาก​ห้อง​ก็​ตกใจ​ผงะ​เมื่อ​เห็น​หลวง​บวรฯ​ใน​ชุด​ทหาร​โบราณ​ยืน​จ้อง​อยู่ พอ​ถาม​ว่า​เป็น​ใคร เข้า​มา​ใน​ห้อง​นี้​ได้​ยัง​ไง ก็ได้​รับคำ​ตอบ​ที่​ชวน​ขน​หัว​ลุก​ว่า

“ท่านหญิง กระผม​จะ​มา​รับ​ตัว​ท่านหญิง”

รัตติกาล​ตกใจ​สุดขีด​ไล่​ให้​ออก​จาก​ห้อง​กลับ​ถูก​เดิน​เข้าหา เธอ​ถอย​ไป​จน​หยุด​ที่​กระ​จก​บาน​ใหญ่ พอ​เหลือบ​มอง​จึง​เห็น​ว่า​ไม่​มี​เงา​ของหลวง​บวรฯ​ใน​กระจกเงา เธอ​ยิ่ง​ตกใจ​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ หู​แว่ว​เสียง​หลวง​บวรฯ​บอก​ก่อน​เธอ​จะ​หมด​สติ​ไป​ว่า

“ได้​เวลา​ที่​ท่านหญิง​จะ​ต้อง​กลับ​ไป​เรือนหอ​ของ​เรา​แล้ว​ขอรับ”

หลวง​บวรฯ​ประคอง​เธอ​ไป​วาง​ไว้​บน​เตียง เอ่ย​ขออภัย​ที่​ทำให้​ตกใจ พร่ำ​บอก​ว่า

“แต่​กระผม​จำเป็น​ต้อง​ทำ  ​เพราะ​ท่านหญิง​คือ​รัก​เดียว​ที่​กระผม​เฝ้า​รอ​มา​นาน​แสน​นาน และ​นี่​ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​กระผม​จะ​ได้​ยุติ​ความ​ทรมาน​เสียที” พูด​พลาง​ยื่น​ข้อ​มือ​ที่​มี​เลือด​ของ​ตัว​เอง​ไป​จ่อ​ที่​ปาก​รัตติกาล​ให้​เธอ​ดื่ม เฝ้า​มอง​รัตติกาล​อย่าง​แสน​เสียดาย

เวลา​เดียวกัน​ตะวัน​ฉาย​วิ่ง​มา​ถึง​หน้า​ลิฟต์​เจอ​แม​รี่​หมด​สติ​นอน​ก่าย​อยู่​กับ​ก้อง​ก็​ตกใจ​แต่​เป็น​ห่วงรัตติกาล​จึง​รีบ​วิ่ง​ขึ้น​ไป​ที่​ห้อง เจอ​เธอ​นอน​หมด​สติ​อยู่​บน​เตียง พอได้​สติ​เห็น​ตะวัน​ฉาย​เธอ​โผ​เข้า​กอด​อ้อนวอน

“ตะวัน​ฉาย...ช่วย​ฉัน​ด้วย...ฮือๆ” ตะวัน​ฉาย​กอด​เธอ​ไว้​บอก​ว่า​ไม่​ต้อง​กลัว​ตน​มา​ช่วย​แล้ว “อยู่​กับ​ฉันนะ อย่า​ให้​ฉัน​อยู่​คน​เดียว” รัตติกาล​ก​อด​เขา​ไว้​แน่น

ตะวัน​ฉาย​กอด​เธอ​ไว้​แน่น​บอก​ว่า “ผม​สัญญา” ต่าง​มอง​หน้า​กัน​ใน​อ้อม​กอด​ของ​กันและกัน​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​ก็​ประคอง​เธอ​ออก​จาก​ห้อง พา​ไป​อยู่​ที่​บ้าน​ของ​เขา

แม้​รัตติกาล​จะ​ตะขิดตะขวง​ใจ​แต่​ความ​สุภาพ​ของ​ตะวัน​ฉาย​ทำให้​เธอ​คลาย​กังวล เขา​บอก​ให้​เธอ​ไป​อาบ​น้ำ​ก่อน ระหว่าง​นั้น​ภัท​รา​กับ​บอย​ฮ่ะ​มา​ซุ่ม​ดู เห็น​รัตติกาล​ใน​ชุด​เตรียม​ไป​อาบ​น้ำ​ก็​เชื่อ​ว่า ​สอง​คน​ต้อง​มี​อะไร​กัน​แน่ๆ ภัท​รา​คำราม​อย่าง​เจ็บใจ​ว่า

“นัง​รัตติกาล ฝัน​ไป​เถอะ​ว่า​แก​จะ​อ่อย​ลูก​ชาย​ฉัน​ได้ แม้แต่​ขาอ่อน​ลูก​ชาย​ฉัน​แก​ก็ไม่ได้​เห็น” แล้ว​สั่ง​บอย​ฮ่ะให้​ไป​บอก​สมชาย​กับ​นังคิตตี้​ให้​เตรียม​แผน​ปฏิบัติการ​จัด​ฉาก​ให้​พร้อม พอ​บอย​ฮ่ะ​ผละ​ไป ภัท​รา​พึมพำ​อย่าง​สะใจ​ว่า “ไอ้​แก่...คราว​นี้

ลูก​สาว​แก​เสร็จ​ฉัน​แน่!”

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​รอจะ​อาบ​น้ำ​ต่อ​จาก​รัตติกาล แต่​เธอ​ก็​ไม่​ออก​มา​สัก​ที​ครั้น​ไป​ตะโกน​ถาม​ที่​หน้า​ห้องน้ำ​ก็​ไม่​มีเสียง​ตอบ   ​เพราะ​รัตติกาล​เปิด​ฝักบัว​เสียง​ดัง​นอน​แช่​ ใน​อ่าง​หลับตา​อย่าง​ผ่อนคลาย

บอย​ฮ่ะ​ไป​ตาม​สมชาย​กับ​คิตตี้​มา บอย​ฮ่ะ​สั่ง​การ​วาง​แผน​ให้​ทั้ง​สอง​ทำ​งาน​ตาม​คำสั่ง​ของ​ภัท​รา​ให้​คิตตี้​คอย​ดู​ต้นทาง สมชาย​เอา​ยา​นอน​หลับ​ให้​บอย​ฮ่ะ พอ​รับ​ยาบ​อย​ฮ่ะ​ก็​เท​ใส่​เหยือก​น้ำ​คนๆๆให้​ละลาย คิตตี้วิ่​งมาบ​อก​ว่า​ตะวัน​ฉาย​ลง​มา​แล้ว​ ทั้ง​สาม​รีบ​วิ่ง​หา​ที่​ซ่อน​ตัว

“ป่านนี้​ยัง​ไม่​เสร็จ​อีก หลับ​คา​ห้องน้ำ​เหรอ​ไง​เนี่ย” ตะวัน​ฉาย​บ่น​พลาง​เท​น้ำ​จาก​เหยือก​ใส่​แก้ว​ดื่ม​รวดเดียว​หมด จาก​นั้น​เดิน​กลับ​ขึ้น​ไป​  บอย​ฮ่ะ​โผล่​มา​ยิ้ม​อย่าง​สมใจ​ที่​แผน​สำเร็จ​ง้าย...​ง่าย

ตะวัน​ฉาย​ขึ้น​ไป​เร่ง​รัตติกาล​อีก เห็น​เงียบ​ผิด​ปกติ​เลย​ผลัก​ประตู​เข้าไป พอดี​รัตติกาล​กำลัง​จะ​ถอด​ชุด​คลุม​ออก เธอ​ร้อง​กรี๊ดๆๆแล้ว​พุ่ง​เข้า​เอา​สารพัด​อย่าง​ที่​ใกล้​มือ​ขว้าง​ปา​ใส่ ตะวัน​ฉาย​วิ่ง​หนี เธอ​ก็​ไล่​ตี​จนถึง​ห้อง​นอน

รัตติกาล​จับ​ตะวัน​ฉาย​ขึงพืด​บน​เตียง​ดึง​จมูก​ฉีก​ปาก​เขา​วุ่น​ไป​หมดจน​ตะวัน​ฉาย​ร้อง​ลั่น เสียง​คำราม​และ​เสียง​ร้อง​อย่าง​เจ็บปวด​ของ​ทั้ง​สองดัง​ไป​ถึง​หู​ภัท​รา สมชาย คิตตี้​ และ​บอย​ฮ่ะ ทุก​คน​ทำ​หน้า​สยอง​ ภัท​รา​ตา​ลุก​หา​ว่า​รัตติกาล​กำลัง​ปล้ำ​ลูก​ชาย​ตน

ครู่​หนึ่ง​เสียง​ก็​เงียบ​ไป สมชาย​ทำ​หน้า​เคลิ้ม​บอก​ว่า​รัตติกาล​คง​จะ​หมด​แรง​ไป​แล้ว

แต่​หา​รู้​ไม่​ว่า​ทั้ง​คู่​ยัง​โรมรัน​พันตู​กัน​อยู่ ครู่​หนึ่ง​ตะวัน–​ฉาย​ก็​หลับ​ผล็อย​ไป​ไม่​ไหวติง รัตติกาล​ขู่​ว่า ​ถ้า​ตน​นับ​หนึ่ง​ถึง​สาม​ไม่​ลุก​ขึ้น​มา​จะ​ตี​ซ้ำ​ให้​ตาย​เลย

หา​รู้​ไม่​ว่า​ ข้าง​หลัง​รัตติกาล​นั้น​บอย​ฮ่ะ​แอบ​ย่อง​เข้า​มา​ใน​มือ​ถือ​ผ้า​ชุบ​ยา​นอน​หลับ พอ​เธอ​นับ​ได้​แค่​สอง ก็​โดน​โปะ​ยาสลบ​ร่วง​ผล็อย​ไป​อีก​คน

จาก​นั้น การ​จัด​ฉาก​ดำเนิน​ไป​อย่าง​รวดเร็ว จับ​ตะวัน–​ฉาย​นอน​อยู่​กับ​รัตติกาล​บน​เตียง​มี​ผ้า​คลุม​เผย​ให้​เห็น​ไหล่​เปลือย​ทั้ง​คู่ ภัท​รา​จัด​ท่า​ให้​สอง​คน​นอน​กอด​กัน​แล้ว​ถ่ายรูป​เก็บ​ไว้​อย่าง​สะใจ

ooooooo

รุ่ง​ขึ้น ภัท​รา​พา​พวก​ของ​ตน​ไป​ที่​บ้าน​ตะวันฉาย พอ​เจอ​หาญ​กล้า​กับ​แม​รี่ ก็​ปรี่​เข้าไป​เอา​รูป​ยื่น​พรวด​ไป​ตรง​หน้า​ให้​ดู หาญ​กล้า​เถียง​ทันที​ว่า​ไม่​จริง​ต้องเป็น​รูป​ตัด​ต่อ​แน่ๆ ทั้ง​ยัง​ตะคอก​ภัท​รา อย่า​มา​ว่า​ลูก​สาวตน​เสียๆหายๆ ลูก​สาว​ตน​ไม่​มี​วัน​ทำ​เรื่อง​เสียหาย​แบบนี้​แน่นอน

“โ​ฮะๆๆสงสัย​แก​จะ​ไม่​รู้จัก​ลูก​สาว​ของ​ตัว​เอง​เสีย​แล้ว​ไอ้​เฒ่า เขา​เรียก​ว่า​กรรม​ตามทัน  ​ตอน​หนุ่มๆแก​อยาก​ทำร้าย​จิตใจ​ผู้หญิง​ดี​นัก ตอน​นี้​แก​เลย​ต้อง​มา​อกแตก​เพราะ​ลูก​สาวบ้าง” ภัท​รา​เยาะเย้ย​แต่​หาญ​กล้า​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ​อยู่ดี ภัท​รา​เลย​ท้า “ถ้า​เห็น​จาก​รูป​แล้ว​ยัง​ไม่​เชื่อ ก็​คง​ต้อง​ให้​ไป​ดู​ของจริง”

รัตติกาล​กับ​ตะวัน​ฉาย​ยัง​นอน​ก่าย​กอด​กัน​อยู่​บน​เตียง ทั้ง​สอง​ต่าง​ฝัน รัตติกาล​ฝัน​เรื่อง​เครื่องบิน​ตก ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ จน​ตัว​เอง​สะดุ้ง​ตื่น ส่วน​ตะวัน​ฉาย​ละเมอ​จะ​จับ รัตติกาล​ไป​แก้เผ็ด​ที่​แกล้ง​ตน รัตติกาล​ตกใจ คว้า​หมอน​ฟาด​ใส่​ไม่​ยั้ง จน​ตะวัน​ฉาย​ตื่น ยกมือ​ปัด​ป้อง​ร้อง​ว่า นี่​มัน​เรื่อง​อะไร​กัน

แต่​พอ​ก้ม​ดู​ตัว​เอง​ที่​ใต้​ผ้า​ห่ม​เห็น​ล่อนจ้อน​ก็​ยิ่ง​ตกใจ แต่​กลับ​หา​ว่า​รัตติกาล​ปล้ำ​ตน

“ไอ้...ไอ้​เลว” รัตติกาล​ด่า​ลุก​พรวด​ขึ้น​จะ​ทำร้าย​ตะวัน​ฉาย แต่​ตัว​เอง​กลับ​สะดุด​ผ้า​ห่ม​ล้ม​ทับ​เขา​เต็มตัว ต่าง​มอง​กัน​ตะลึง​อึ้ง

วินาที​นั้น​เอง หาญ​กล้า ภัท​รา และ​พวก​ก็​โผล่​พรวด​เข้า​มา​เห็น​เต็มตา พอ​รัตติกาล​เห็น​พ่อ​ก็​โผ​เข้า​กอด​พ่อ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ แต่​พอ​หาญ​กล้า​จะ​เล่น​งาน​ตะวัน​ฉาย ภัท​รา​ก็​สะอึก​ออก​มา​ขวาง

“ถ้า​แก​แตะต้อง​ลูก​ชาย​ฉัน​แม้แต่​ปลาย​เล็บ​ละ​ก้​อ...แก​กับ​ฉัน​ได้​เห็นดี​กัน​แน่​ไอ้​เฒ่า”

หาญ​กล้า​ยัง​ฮึ่มๆจะ​เอาเรื่อง ตะวัน​ฉาย​ชี้แจง​ว่า​ทุก​คน​เข้าใจ​ผิด ภัท​รา​กลัว​เสีย​แผน​รีบ​ตวาด​ลูก​ชาย​ให้​หุบปาก​เสีย​แล้ว​หัน​ไป​รุกฆาต​หาญ​กล้า

“ถ้า​แก​กล้า​ทำให้​ลูก​ฉัน​เจ็บ แก​จะ​ต้อง​เจ็บปวด​กว่า​เป็น​ร้อย​เท่า รูป​ที่​ฉัน​มี​จะ​ถูก​ส่ง​ไป​ให้​นักข่าว  แล้ว​คน​ที่​เสียหาย​ที่สุด​คือ​ลูก​สาว​แก ไม่​ใช่​ลูก​ชาย​ฉัน”

หาญ​กล้า​เห็น​ทาง​หายนะ​อยู่​ตรง​หน้า​ก็​นิ่ง​งัน จ้อง​ภัท​รา​ราวกับ​จะ​กิน​เลือด​กิน​เนื้อ จน​รัตติกาล​บอก​พ่อ​ว่า​อยาก​กลับ​บ้าน หาญ​กล้า​ยัง​ชี้​หน้า​ภัท​รา​พูด​อาฆาต​ว่า จะ​ไม่​ยอม​ให้​เรื่อง​นี้​จบ​ลง​ง่ายๆแน่ ​แล้ว​โอบ​รัตติกาล​พา​ออก​ไป กระนั้น​รัตติกาล​ก็​ยัง​หัน​มอง​ตะวัน​ฉาย​ด้วย​แวว​ตา​เศร้า​จน​เขา​สงสาร

“ไป​ใส่​เสื้อ​ผ้า” ภัท​รา​ดึง​หู​ตะวัน​ฉาย​ลาก​ขึ้น​มา “แก​กับ​แม่​มี​เรื่อง​ต้อง​เคลียร์!”

ooooooo

พอก​ลับ​ถึง​บ้าน ตะวัน​ฉาย​ตัดพ้อ​แม่​ว่า นึก​ไม่​ถึง​ว่า​แม่​จะ​ทำ​เรื่อง​ขนาด​นี้​ได้ เพราะ​รัตติกาล​เป็น​ผู้หญิง​ไม่​สงสาร​เธอ​บ้าง​หรือ ภัท​รา​สวน​ไป​ทันที​อย่าง​เสียใจ เจ็บใจ​ว่า

“ไม่!! ฉัน​สงสาร​ตัว​เอง​มาก​กว่า ลูก​ชาย​คน​เดียว​ที่​ฉัน​ทะนุถนอม​เลี้ยง​มา ต้อง​มาก​ลาย​เป็น​ลูก​อกตัญญู​เพราะ​ผู้หญิง​คน​เดียว”

ตะวัน​ฉาย​เถียง​ว่า​ตน​ไม่​เคย​คิด​อกตัญญู​กับ​แม่ โดน​เอ็ด​กลับ​มา​ว่า​แล้ว​โกหก​แม่​หนี​กลับ​มา​ทำไม

ตะวัน​ฉาย​ชี้แจง​ว่า ตน​ไม่​อยาก​ถูก​แม่​บังคับ​ให้​แต่งงาน​กับ​หนู​ดี​และ​ไม่​อยาก​ทำ​งาน​ที่​ตน​ไม่​ชอบ

“ที่​แม่​ต้อง​บังคับ​เพราะ​แม่​รัก​แก...” ภัท​รา​เริ่ม​ร้องไห้​สะอื้น “แต่​แก​กลับ​มอง​ไม่​เห็น หัน​ไป​สนุกสนาน​ร่าเริง​ทำร้าย​เหยียบย่ำ​หัวใจ​แม่​ด้วย​การ​ไป​คบ​ลูก​สาว​ไอ้​คน​ที่​มัน​ชั่ว​มัน​เลว นี่แหละ​แก​กำลัง​อกตัญญู”

พูด​แล้ว​ก็​ร้องไห้​โฮๆ ตะวัน​ฉาย​มอง​แม่​อย่าง​หนักใจ พยายาม​เรียก​เพื่อ​จะ​ชี้แจง

“ไม่​ต้อง​มา​ยุ่ง​กับ​แม่...ใช่​สิ แก​ก็​ฟัง​แต่​พ่อ​แก​คน​เดียว หา​ว่า​แม่​เป็น​พวก​ชอบ​เผด็จการ บังคับ​พ่อ​แก​จน​ชิง​ตาย​ไป​ก่อน ฉัน​มัน​นัง​มาร​ร้าย ไม่​อยาก​รัก​ฉัน​ก็​ไม่​ต้อง​มา​รัก​ฉัน​อีก”

ภัท​รา​ร้องไห้​สะอึกสะอื้น​เหมือน​เด็ก​ถูก​ขัดใจ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป ตะวัน​ฉาย​ได้​แต่​มอง​อย่าง​หนักใจ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

กรีน พลิกบทบาท รับบทสาวใช้สุดแสบ ในละครดราม่าเข้มข้น "กระเช้าสีดา"
21 เม.ย. 2564

02:27 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 21 เมษายน 2564 เวลา 08:10 น.