หงส์เหนือมังกร
ตอนที่ 2
เช้าวันรุ่งขึ้นตี๋เล็กนำเรื่องที่ถูกป๋าเสริฐหยามไปฟ้องตี๋ซุ้งที่กำลังเล่นหมากรุกอยู่ในห้องทำงานโดยมีเต็งล้อยืนดูอยู่ไม่ห่างเขากลับไม่สนใจมองแต่หมากรุกที่อยู่ตรงหน้าตี๋เล็กโวยลั่น
“อาป๊าช่วยเลิกสนใจหมากรุกแล้วมาสนใจเล็กก่อนได้ไหมมันหยามศักดิ์ศรีเล็กขนาดนั้นถ้าป๊าไม่จัดการเล็กจะยกพวกไปจัดการมันเอง”
เต็งล้อสั่งสอนว่าคนที่บุกก่อนคือฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนตี๋เล็กมองเขาตาขวาง ประกาศกร้าวจะไม่ยอมให้ป๋าเสริฐดูถูกตนเองฝ่ายเดียวเต็งล้อเตือนว่าคนประมาทเปรียบเสมือนคนตายถ้าเขายกพวกไปจัดการมันจะเป็นการเอาชีวิตไปทิ้งเปล่าๆตี๋เล็กโกรธที่ถูกดูแคลนจะเข้าไปเอาเรื่องตี๋ซุ้งขัดขึ้นเสียก่อน
“ไม่เป็นไรหรอกเฮียมันก็ดีแล้วที่อาตี๋เล็กรู้จักรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง...ตี๋เล็กลื้อลงไปก่อนอาป๊ามีเรื่องจะคุยกับแปะเต็ง”น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยอำนาจของตี๋ซุ้งทำให้ตี๋เล็กจำต้องหันหลังกลับแต่ไม่วายต่อว่าเต็งล้อระบายอารมณ์ทีหน้าทีหลังไม่ต้องมาสั่งสอนตนคนที่จะทำอย่างนั้นได้มีเพียงอาป๊าคนเดียวตี๋ซุ้งเคืองที่เขาไม่รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่สั่งให้ขอโทษเต็งล้อเดี๋ยวนี้เขาไม่เข้าใจทำไมต้องขอโทษด้วยในเมื่อเต็งล้อเป็นแค่คนรับใช้
“ป๊าสั่งให้ขอโทษแปะเต็ง”ตี๋ซุ้งตวาดเสียงลั่นแม้จะขัดใจแต่ตี๋เล็กจำใจทำตามพ่อสั่งก่อนจะเดินหัวเสียออกไปตี๋ซุ้งขอโทษเต็งล้อแทนลูกด้วยตนคงตามใจลูกมากเกินไปเต็งล้อไม่ถือสาเขายังเป็นวัยรุ่นค่อยๆสอนกันไปตี๋ซุ้งพยักหน้าเห็นด้วยช่วงที่ตนต้องเปลี่ยนผ่านอำนาจอยากให้เต็งล้อคอยดูแลตี๋เล็กอย่าให้ไปมีเรื่องกับป๋าเสริฐตี๋เล็กแอบฟังอยู่หน้าห้องถึงกับหูผึ่งรีบผละออกมา
เต็งล้อนึกถึงงานเลี้ยงของประภพวันพรุ่งนี้แล้วอดเป็นห่วงตี๋ซุ้งไม่ได้อาสาจะไปด้วยประมุขบ้านธรรมกุลส่ายหน้าไม่ต้องเป็นห่วงตนเอาอยู่อีกอย่างตนมีงานสำคัญกว่านั้นจะให้เขาทำ...
ทางด้านตี๋เล็กตื่นเต้นกับสิ่งที่เพิ่งได้ยินรีบไปหาหลิวที่ห้อง ถามว่าตนจะทำอย่างไรดีพ่อจะวางมือแล้วเธอกลับย้อนถามว่าแน่ใจหรือเขาได้ยินเต็มสองหูพ่อพูดว่าจะเปลี่ยนผ่านอำนาจ
หลิวไม่ปักใจเชื่อจึงเอาเรื่องนี้มาถามพ่อซึ่งหน้าคำตอบที่ได้ทำให้เธอถึงกับหลั่งน้ำตา
“มันเป็นสิ่งที่หลิวอยากได้จากป๊ามากที่สุดไม่ใช่เหรอ”...
ในเวลาเดียวกันจางเหาพาเพ่ยมากินมื้อกลางวันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเป็ดอย่างที่เธออยากกินยังไม่ทันจะสั่งอาหารได้ยินเสียงโต๊ะข้างๆวิจารณ์ข่าวฆาตกรรมตี๋ซาว่าใหญ่คับฟ้าแต่ต้องมาตายราวกับหมาข้างถนน
“มันก็สมควรตายแล้วล่ะฉันได้ยินมาว่ามันชอบฆ่าคนใครพูดผิดหูก็สั่งฆ่าลูกเดียวไงล่ะ”
จางเหาหมดอารมณ์จะกินชวนเพ่ยกลับระหว่างทางกลับบ้านริมทะเลเพ่ยจับมือเขาไว้ปลอบว่าอย่าคิดมากใครจะว่าอย่างไรก็ช่าง จางเหารู้แก่ใจดีว่าตี๋ซาไม่ใช่คนโหดเหี้ยมอย่างที่คนอื่นมองแล้วถามเธอว่าจำได้ไหมที่เขาเคยเล่าให้ฟังว่าตี๋ซาเก็บพวกเรามาเลี้ยงเพราะถูกชะตาเพ่ยพยักหน้าจำได้
“ที่จริงพี่โกหกตอนนั้นพี่กำลังโดนชาวบ้านไล่จับเพราะไปขโมยของไหว้ในศาลเจ้ามาให้เพ่ย จนพี่วิ่งมาชนกับอาป๊าที่ข้างศาลอาป๊าเลยจับพี่เอาไว้ ตอนนั้นพี่ทั้งกลัวทั้งห่วงเพ่ยแล้วรู้ไหมพี่ทำยังไงพี่เอามีดที่พกไว้ออกมาแทงอาป๊าแต่อาป๊าไม่โกรธพี่แล้วยังรับเราสองคนพี่น้องเข้ามาเลี้ยงในบ้านอีก”
“แล้วพี่เคยถามอาป๊าไหมว่าทำไม”
ชาย หนุ่ม เคย ถาม ท่าน บอก ว่า ท่าน เคย เป็น เหมือน เรา มา ก่อน รู้ ซึ้ง ดี ว่าความ หิว มัน โหดร้าย แค่ ไหน เพ่ยว่า มัน มี มาก กว่า นั้น ตอน ที่ ท่าน มา หา จาง เหา เพื่อ จะ เอาเงิน ให้ แต่ เขา ไม่ อยู่ ท่าน เล่า ความหลัง ให้ เธอ ฟัง ว่า
ครั้งแรกที่เจอกับจางเหาท่านถูกเขาแทงแต่กลับไม่โกรธเพราะการแทงครั้งนั้นของเด็กชายจางเหาได้ฆ่าตี๋ซาคนเก่าที่จิตใจเหี้ยมโหดตั้งแต่วันนั้นท่านกลายเป็นตี๋ซาคนใหม่ที่มีหัวใจจางเหาได้ฟังถึงกับน้ำตาซึม
ooooooo
ในเมื่อเฮียกวงไม่ให้การสนับสนุนเฮียไฮ้จึงแวะไปขอให้ป๋าเสริฐช่วยโดยไม่ลืมให้คุงใช้เอาเงินสินน้ำใจติดมือมาด้วยนอกจากป๋าเสริฐจะปล่อยให้รอนานเป็นชั่วโมงยังปฏิเสธที่จะช่วยสนับสนุนให้เฮียไฮ้ขึ้นเป็นนายกสมาพันธ์การค้าไทยจีนแถมจะลงสมัครชิงตำแหน่งนี้เสียเองทำให้คุงใช้ไม่พอใจแนะให้จัดการมันให้สิ้นซาก
“มันยังไม่ถึงเวลาอย่างน้อยๆตอนนี้บารมีของป๋าเสริฐก็ยังพอใจคานอำนาจของตี๋ซุ้งได้”
“แต่มันจะลงแข่งชิงเก้าอี้นายกฯกับเฮียเราจะยอมอยู่เฉยๆอย่างนี้เหรอครับ”
“แล้วใครบอกว่าฉันจะอยู่เฉยๆล่ะ”เฮียไฮ้ยิ้มเจ้าเล่ห์...
ณห้องประชุมกองปราบปรามปราบแจ้งต่อที่ประชุมถึงประวัติคร่าวๆของประภพว่าเป็นหัวหน้าพรรคไทยผดุงธรรมแต่มีเบื้องหลังเป็นนักค้ายาเสพติดรายใหญ่ของประเทศทางเราได้รับรายงานว่าจะมีการส่งยาลอตใหญ่กันภายในเดือนนี้นอกจากนี้ยังได้ข้อมูลจากสายอีกว่าตี๋ซุ้งจะมีการนัดพบกับประภพอาจเป็นไปได้ว่าทั้งสองคนจะร่วมมือกันมีตำรวจนายหนึ่งยกมือขึ้นเพื่อขอพูด
“แต่ถ้าพวกนั้นร่วมมือกันจริงย่อมต้องรู้ตัวว่ากำลังถูกเราเพ่งเล็งอยู่มันคงไม่ทำอะไรประเจิดประเจ้อแล้วถ้างานนี้ไปจับแล้วไม่มีหลักฐานพวกเราไม่ซวยกันหมดเหรอครับ”ขาดคำมีเสียงธานินทร์ดังขึ้น
“ถูกต้อง...เพราะฉะนั้นเราจึงจำเป็นที่จะต้องจับพวกมันให้ได้คาหนังคาเขาผมได้รับแจ้งจากสายทางภาคใต้มาว่าจะมียาส่งมาจากกรุงเทพฯโดยใช้ช่องทางทางภาคใต้แล้วออกไปทางประเทศเพื่อนบ้านเท่าที่รู้การเคลื่อนไหวยามาจากทางประภพ”ข้อมูลจากธานินทร์ทำให้ปราบนึกอะไรขึ้นมาได้
“วันนี้ประภพมีงานมอบถุงยังชีพที่จะถูกส่งไปทางภาคใต้ครับ”...
งานมอบถุงยังชีพที่ปราบพูดถึงถูกจัดขึ้นณที่ทำการพรรคไทยผดุงธรรมมีนักข่าวบางส่วนมารอทำข่าวอยู่ด้านหน้าแขกผู้มีเกียรติเริ่มทยอยกันมาร่วมงาน
รวมทั้งตี๋ซุ้งและหลิวนักข่าวเหลือบเห็นเขาเข้าต่างรุมถ่ายภาพบอดี้การ์ดหน้างานรีบเข้ามากันตี๋ซุ้งยกมือห้ามเหล่าบอดี้การ์ดจึงล่าถอยกลับไปประจำที่ตัวเองหลิวกระซิบถามพ่อทำไมเราถึงต้องมางานนี้ด้วย
“นี่น่าจะเป็นตัวช่วยหนึ่งที่ทำให้เราลงจากหลังเสือได้อย่างปลอดภัยไปป๊ามีคนอยากให้หลิวรู้จักเอาไว้”...
คนที่ตี๋ซุ้งพาหลิวไปรู้จักไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นประภพนั่นเองประภพเห็นความสวยสง่าของเธอชมไม่หยุดปากว่าเธอสมกับเป็นหงส์ในวังมังกรแล้วหันไปทางตี๋ซุ้งขอบคุณและรู้สึกเป็นเกียรติที่เขามาร่วมงานเล็กๆของพรรคเรานี่แสดงว่าเขาสนใจจะร่วมงานกันแล้วใช่ไหมตี๋ซุ้งตอบเลี่ยงไม่อยากผูกมัดตัวเอง
“จะพูดอย่างนั้นก็ไม่เชิงครับพอดีผมรู้มาว่าวันนี้ท่านประภพจะทำความดีเลยว่าจะมาขอร่วมด้วยท่านคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ”
“จะว่าได้ยังไงผมต้องบอกว่ายินดีสิถึงจะถูกคุยกันตรงนี้คงจะไม่ค่อยสะดวกเอาอย่างนี้เดี๋ยวเราขึ้นไปคุยข้างบนดีกว่าเชิญๆ”ประภพผายมือให้ตี๋ซุ้งเดินออกไปด้วยกันอย่างอารมณ์ดีหลิวมองทุกอย่างรอบตัวพร้อมกับเก็บข้อมูลเอาไว้
ooooooo
ซ้อซานำรูปถ่ายของตี๋ซากลับจากงานศพมาวางบนโต๊ะที่มีกระถางธูป ตะเกียงและอ่างธัญพืช โดยมีเจ็กตงตามมาช่วยดูแลเรื่องพิธีการให้ ระหว่างนั้นเต็งล้อเดินนำพวกสมุนพร้อมปืนในมือเข้ามาจี้ทุกคนไว้
“จะมาเยี่ยมทำไมต้องพาคนมาเยอะขนาดนี้ด้วย” ซ้อซามองไม่พอใจ
“อาซ้อย่อมรู้อยู่แล้ว ว่าอั๊วมาที่นี่ทำไม”
เจ็กตงไม่เกี่ยวข้องกับความบาดหมางครั้งนี้ รีบขอตัวกลับก่อน...
ในขณะเดียวกันปราบนำกำลังตำรวจบุกเข้าตรวจค้นสิ่งผิดกฎหมายที่เก็บไว้ที่ทำการพรรคไทยผดุงธรรม เลขาฯพรรคโวยวายว่าที่นี่ไม่มีสิ่งผิดกฎหมาย มีแต่
ถุงยังชีพที่จะนำไปแจกให้กับประชาชนที่เดือดร้อนทางภาคใต้ ปราบไม่สนใจขึ้นไปตรวจค้นบนรถบรรทุกที่มีถุงยังชีพอัดแน่น พบยาเสพติดซุกซ่อนอยู่ในถุงข้าวสารซึ่งอยู่ในถุงยังชีพอีกทีหนึ่ง เลขาฯถึงกับหน้าจ๋อย ปฏิเสธเป็นพัลวันว่าไม่เกี่ยว ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย
“จับตัวไว้ให้หมด อีกส่วนเฝ้าของกลางเอาไว้ห้ามขนย้ายเด็ดขาด รอฟังคำสั่งจากผมเท่านั้น” สั่งเสร็จปราบนำกำลังตำรวจอีกส่วนหนึ่งขึ้นไปบนตึกที่ทำการพรรค...
ภายในห้องรับรองของพรรค ประภพยื่นข้อเสนอให้ตี๋ซุ้ง หากจะเข้าพรรคของตนต้องมีข้อแลกเปลี่ยน แล้วสั่งให้สมุนเอาถุงยังชีพมาวางตรงหน้า หยิบถุงข้าวสารที่อยู่ข้างในมากรีดออกเผยให้เห็นยาเสพติดที่ซุกซ่อนอยู่ หลิวถึงกับตะลึง ประภพต้องการให้ยาพวกนี้เข้าไปค้าขายในเขตอิทธิพลของตี๋ซุ้ง แล้วตนจะมอบตำแหน่งเลขาธิการพรรคให้ ตี๋ซุ้งแค่ต้องการจะเล่นการเมือง ไม่ได้จะมาแลกเปลี่ยนอะไร
