ตอนที่ 2
ธามันก็มาที่สนามกอล์ฟนี้เช่นเดียวกัน!
เพราะได้รับแจ้งจากเหล่าพนักงานขาเม้าท์ เหมราชเลยตามมาถึงสนามกอล์ฟ แล้วก็ถึงกับส่ายหน้าหน่ายๆเมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตามวอแวลิมเปงเซียงคือชมพูนิษฐ์!
ชมพูนิษฐ์ตกใจมากที่เห็นหน้าเหมราช แต่ไม่ทันอ้าปากพูด ซาตานหนุ่มก็ตัดบทพูดกับลิมเปงเซียง
“ผมต้องขอโทษด้วยที่...คนของผมเสียมารยาท”
คำว่าคนของผมทำให้ชมพูนิษฐ์หน้าแดงจัด ทั้งอายทั้งโกรธจนต้องแหวลั่น
“นี่คุณอย่ามาปลอม ฉันเป็นคนของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่”
“เรื่องนี้ผมจะเป็นคนคุยกับคุณลิมคนเดียวเท่านั้น ต้องขอโทษด้วยนะครับคุณลิม”
พูดจบก็ลากตัวชมพูนิษฐ์ไปคุยอีกทาง พร้อมสั่งเหล่าพนักงานขาเม้าท์ให้เฝ้าลิมเปงเซียง ไม่ให้ใครตามวุ่นวายอีก โดยไม่ทันสังเกตว่าธามันเห็นเหตุการณ์จากมุมไกลๆ เจ็บใจมากที่เหมราชปิดโอกาสเขาทุกทาง...
ooooooo
แต่ถึงจะปิดโอกาสแค่ไหน ธามันก็ไม่ละความพยายามจะเข้าหาตัวลิมเปงเซียง โชคดีที่กวินทร์รู้ทันและรีบพาหุ้นส่วนหนุ่มของเจ้านายขึ้นรถกอล์ฟไปอีกทาง
เหมราชยกเรื่องคุ้มกันลิมเปงเซียงให้เป็นหน้าที่ของกวินทร์และเหล่าพนักงานขาเม้าท์ ส่วนตัวเองรับมือชมพูนิษฐ์ที่ฮึดฮัดไม่ยอมแพ้ จะกลับไปหาหุ้นส่วนคนสำคัญของเขาให้ได้
“ไม่ยอมขายสวนสนุกให้ฉัน ที่แท้ก็คิดจะแย่งคุณลิมนี่เอง”
“คุณลิมสามีคุณเหรอ เป็นเกย์รึไงถึงได้หวงขนาดนี้”
คำพูดยียวนกวนประสาทของเธอทำให้เหมราชอยากสั่งสอน กระชากตัวมากอด
“คุณทำบ้าอะไร”
“ก็พิสูจน์ให้ดูไงว่าเป็นเกย์รึเปล่า”
พูดพลางโน้มตัวมาใกล้เหมือนจะจูบ ชมพูนิษฐ์เบือนหน้าหนี เขาเลยกระซิบขู่ข้างหู
“ผมจะเตือนคุณเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามายุ่งกับคุณลิม”
“ถ้าฉันไม่เชื่อล่ะ”
“อย่าหาว่าผมเป็นสายโหดก็แล้วกัน!”
เหมราชปล่อยตัวเธอหลังจากนั้น แต่นอกจากคำขู่ของเขาจะไม่เป็นผล ชมพูนิษฐ์ไปตอแยลิมเปงเซียงอีกรอบ เธอยังก่อเรื่องให้เขาเข้าใจผิด ด้วยการขโมยรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจของธามันแลัวขับหนีไปด้วยกัน
ความจริงคือธามันไม่เคยเจอหญิงสาวที่ขโมยรถมอเตอร์ไซค์ของเขา แต่ตกกระไดพลอยโจนซ้อนท้ายเธอมาด้วยเพราะคิดว่าเธอเป็นโจรขโมยรถ จนกระทั่งได้รู้เวลาต่อมาว่าเธอไม่ใช่คนร้าย แต่ขโมยรถเขาเพราะจะไล่ตามลิมเปงเซียง และหนีเหมราชที่ขับรถตามมาขัดขวางเธออีกที
ธามันประทับใจบุคลิกลุยๆของชมพูนิษฐ์ จึงช่วยเธอหนีจากเหมราชและพาไปกินกาแฟที่ร้านเขา คุณหนูคนเล็กแห่งสุขสยามตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าเขาคือธามัน...
นักธุรกิจหนุ่มหน้าใหม่คนดังแห่งยุค
“ไม่คิดว่าเจ้าของบริษัทอสังหาจะแปลงร่างมาเป็นคนทำกาแฟที่นี่”
“ผมชอบนั่งทำงานที่ร้านกาแฟน่ะครับ ก็เลย
เปิดเองมันซะเลย”
“เก่งเว่อร์อะ”
“ชงกาแฟธรรมดาๆเนี่ยนะครับ”
“จะมีนักธุรกิจสักกี่คนคะที่ชงกาแฟได้น่ากินแบบนี้”
“น้อยคนจะเห็นคุณค่าของผม”










