สิบพ่อค้าไม่เท่าหนึ่งพระยาเลี้ยง เป็นคำเปรียบเปรยโบราณกาล และเป็นที่ยอมรับยิ่งในยุคก่อนเพิ่งเสื่อมถอยไปในยุคอัศวินโลกที่สาม เมื่อพ่อค้าวานิชคือผู้กุมอำนาจตัวจริง ทั้งด้านเศรษฐกิจและการเมืองแต่ในวันนี้...โดยเฉพาะทีวีดิจิตอล หนึ่งพระยาเลี้ยงยังเหนือกว่าสิบพ่อค้า!!พระยาเลี้ยงอย่าง กสทช.ยังขี่คอบรรดาพ่อค้าเช่นทีวีดิจิตอลเช่นเดิมกฎเกณฑ์กติกาที่ กสทช.วางไว้ คือกฎเหล็กที่พ่อค้าอย่างทีวีดิจิตอล ไม่เข้าใจว่าบางข้อมีไว้ทำไม เพื่ออะไร และเพื่อใคร??กล่องรับชมทีวีดิจิตอลที่แลกซื้อ หรือแม้แต่กล่องที่ซื้อด้วยเงินสด นอกจากสถานีที่ล้มหายตายจากไปและสถานีที่ยังไม่ออกอากาศกสทช.ยืนยันได้ไหมว่า ท่านผู้ชม... รับชมสถานีที่เหลือได้จริงๆกี่สถานี... กระโดดข้ามหายไปกี่สถานี?!?แฟนคลับของทีวีบันเทิงแจ้งมาว่า กล่องดิจิตอลบางพื้นที่ ขึ้นหน้าจอแจ้งเตือนให้อัพเดตแทบจะรายวัน และอัพเดตไปก็เหมือนเก่าคือ บางช่องหายไปทั้งที่ช่องที่หายไปนั้น ก็เสียค่าสัมปทานให้กับรัฐ เทียบเท่าช่องอื่นๆที่ออนแอร์อยู่ ความได้เปรียบเสียเปรียบจึงเกิดขึ้นกสทช.อาจอ้างว่า เป็นเรื่องเทคนิค เป็นเรื่องความไกลของระยะทาง เป็นจุดอับในบางพื้นที่แต่นี่เกือบจะห้าปีแล้วกระมัง จะหน้า ไม่อายไปหน่อยไหม หากแถไปแบบนั้นมวยชกกันห้ายก แต่มัวรำมวยและไหว้ครูอยู่ 4 ยก ถ้าไม่บ้าก็คงเมาเท่านั้น...ควรหยุดทำตัวเป็นพระยาที่เอาแต่ออกคำสั่งและสร้างระเบียบ หันมาเป็นพ่อค้าดูแลคู่ค้าอย่างทีวีดิจิตอลบ้างเถิดครับถ้าพ่อค้าล้มตายกันหมด สิบพระยาก็อยู่ไม่ได้เหมือนกันเชื่อผม!!“สันติพงษ์ นาคประดา”‘‘แจ๋วริมจอ’’jaewrimjor@gmail.com
