การเลือกตั้ง 2569 ที่แข่งกันเป็น แกนนำรัฐบาล ณ ขณะนี้มีอยู่ 3 สี ส้ม น้ำเงิน และ แดง หมายถึง พรรคประชาชน ภูมิใจไทยและเพื่อไทย ยิ่งใกล้วันเลือกตั้ง มีแนวโน้มว่าจะเหลือแค่ 2 สี คือ ส้มกับน้ำเงิน ที่อยู่กันคนละขั้ว อยู่กันคนละอุดมการณ์ชัดเจนเพราะฉะนั้น ถ้าสองสีนี้ ประกาศจับมือกันตั้งรัฐบาล คนที่ผิดหวังมากที่สุดก็คือ ประชาชน ผิดหวังจากการที่ไปยกมือให้ อนุทิน ชาญวีรกูล ครั้งหนึ่งแล้ว ถ้าครั้งนี้ยังจะร่วมรัฐบาลกับ พรรคภูมิใจไทย อีก จะเห็น Vote No ทั้งแผ่นดิน ถ้าคิดไปไกลอีกนิด สภาพของ รมต.พรรคภูมิใจไทย กับ พรรคประชาชน ที่เป็นปลาคนละน้ำ จะทำงานร่วมกันอีท่าไหน ถ้าจะบอกว่า ภูมิใจไทยเทา พรรคประชาชนก็ต้องเทาด้วยยังไม่นับพรรคตัวแปร อาทิ กล้าธรรม ประชาธิปัตย์ ไทยก้าวใหม่ รวมไทยสร้างชาติ พลังประชารัฐ ไทยสร้างไทย โอกาสใหม่ ที่จะถูกกลืนเข้าไปเป็นรัฐบาลผสม แบบหวานอมขมกลืน และจะถูกกลืนในที่สุดสมมติพรรคประชาชนได้เสียงข้างมาก ซึ่งหมายถึง 150 หรือ 200 หรือเกินครึ่ง 250 เสียง พรรคประชาชนจะจับมือกับพรรคไหนตั้งรัฐบาลได้บ้าง ประชาธิปัตย์ ไทยก้าวใหม่ รวมไทยสร้างชาติ โอกาสใหม่อาจจะได้ แต่รวมแล้วจะได้กี่เสียง มีปัญหาเรื่องของเสถียรภาพรัฐบาลแน่นอน ก็ต้องหาให้ได้อย่างน้อยเผื่อเหลือเผื่อขาด 270 เสียงขึ้นไปสูตรนี้จะมั่นคงหรือไม่มั่นคงขึ้นอยู่กับพรรคเพื่อไทยจะร่วมกับฝ่ายไหนหมายถึงว่า ถ้าพรรคประชาชน ได้ 150 บวกลบ 10 ก็ยังตั้งรัฐบาลลำบาก ถ้า 200 เสียงถึงจะมีสิทธิ ถ้า 250 เสียงขึ้นไป ถึงจะชัวร์ แต่จะเป็น รัฐบาลเสียงปริ่มน้ำ หรือไม่ ว่ากันอีกทีสมมติ ภูมิใจไทย ได้มากกว่า ในตัวเลขเดียวกัน 150 เสียง ก็ต้องเอาพรรคการเมืองที่เหลือทั้งหมดมาบวก ยกเว้น พรรคประชาชน แต่อาจจะได้ รัฐบาลเสียงปริ่มน้ำ เช่นกัน ถ้าจะให้เป็นรัฐบาลเสียงข้างมาก ก็ต้องได้ พรรคเพื่อไทย มาเป็นพรรคร่วมรัฐบาลด้วย ขึ้นอยู่กับว่า พรรคเพื่อไทย จะได้ สส.มากกว่า หรือน้อยกว่า 100 และไม่ต่ำกว่า 50 เสียง พรรคเพื่อไทยจะเป็นตัวแปรชี้ชะตาว่า ส้มหรือน้ำเงินจะได้ตั้งรัฐบาลหรือไม่แต่ ถ้าออกสูตรที่สาม คือ พรรคเพื่อไทย ได้เกิน 100 สูตรนี้ ยุ่งตายหะ สภาพจะเหมือนกับการตั้งรัฐบาลเมื่อปี 2566 ไม่มีเสถียรภาพ 100% เช่น ถ้าเพื่อไทยไปจับมือกับพรรคเล็กทั้งหมดได้ เสียงจะมากกว่าพรรคอันดับ 1 และ 2 เพราะเพื่อไทยประกาศแล้วว่าไม่ปิดกั้นว่าจะจับมือกับใครสีไหนทั้งนั้น จับได้ทุกพรรครักทุกคนตาอินกับตานาทะเลาะกัน ตาอยู่คว้าพุงปลาไปกิน ก็ให้นึกภาพการเมืองที่ผ่านมาและผ่านไปเอาว่า จะล้มลุกคลุกคลานขนาดไหน ถ้าประชาชนเลือกไม่ขาด ประเทศไทยก็ไม่พัฒนา แค่นั้นแหละ.หมัดเหล็กmudlek@thairath.co.th คลิกอ่านคอลัมน์ “คาบลูกคาบดอก” เพิ่มเติม
