หนังสือ “ตำรวจน้ำดี” แจกในงานพระราชทานเพลิงศพ พล.ต.อ.ณรงค์ มหานนท์ 20 ต.ค.2567 ท่านผู้หญิง ภรณี มหานนท์ รู้ว่าผมเป็นนักข่าวรุ่นติดตามทำข่าวสามีท่าน เมตตาฝากผ่านรุ่งมณี เมฆโสภณ มาให้ใครที่กำลังคิดว่า “ตำรวจน้ำดีมีหรือ?” และ“มีได้อย่างไร?” ผมอ่านเจอหลายคน คนแรก รองอธิบดีกรมตำรวจเกษียณปี 2528 พล.ต.ท.สุวรรณ รัตนชื่นตำรวจใหญ่ท่านนี้ ที่อย่าว่าแต่ชาวบ้านรุ่นผม วงการตำรวจด้วยกัน ก็ยอมรับนับถือสนิทใจ ในความซื่อสัตย์สุจริตชนิดจะหาใครเทียบได้ยากเรื่องที่วงตำรวจเล่าขาน สมัยเป็นรองผู้บังคับการตำรวจนครบาลธนบุรี ระหว่างตรวจราชการ ที่ สน.หนึ่ง เจอวงไฮโลวงใหญ่ ท่านสั่งจับเข้าห้องขังดำเนินคดี ไม่ไว้หน้า ไม่ว่าระดับสารวัตรหรือลูกน้องผลงานที่เริ่มสร้างชื่อ...ตอนเป็น ร.ต.ต. พล.ต.ต.ประชา บูรณธนิต ผู้การเขต 7 มอบหมายให้ไปตามจับ เสือหรีด ขุนโจรสามร้อยยอด (อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์)งานนี้เป็นข่าวใหญ่แม้ไม่มีการปะทะแบบยิงกันบู๊ล้างผลาญ แต่ก็มีเหตุการณ์เร้าระทึกใจร.ต.ต.สุวรรณนำหน้าทีม 12 คน ลัดเลาะติดตามเสือหรีดที่หลบอยู่ในถ้ำซับซ้อน...เรื่องเล่าคุยกันวันหลัง เสือหรีดการข่าวดี เห็นตัวและรู้จัก ร.ต.ต.สุวรรณก่อนแต่ไม่ยิง แต่เมื่อถูกตามไล่ล่านานวันก็เหนื่อยใจเมื่อฝ่ายตำรวจเข้าหาแม่และเมียขอให้ยอมมอบตัว เสือหรีดรับ นัดหมายที่กระท่อมกลางทุ่งหลังเขาสามร้อยยอด แต่มีเงื่อนไข ให้ตำรวจมือเปล่าไปรับตัวแค่สามนายวันสถานการณ์จริง เสือหรีดมอบตัวจริงแต่กลัวตำรวจหักหลังยิงทิ้ง ขอตำรวจไม่ให้ใส่กุญแจมือ แล้วขอสะพายปืนคาร์บินให้อุ่นใจ ร.ต.ต.สุวรรณ ต่อรอง ให้มีกระสุน 1 นัด หากไม่แน่ใจยิงตำรวจได้เลยระหว่างสามตำรวจคุมเสือหรีด (ซึ่งสะพายปืน) เดินผ่านตลาดปราณบุรี มีข่าวแพร่ไป ชาวบ้านร้านตลาดแตกตื่นตกใจ ปิดร้านหนีกันชุลมุนระหว่างการดำเนินคดี มีนักร้อง...ร้องเรียน ทำไมยอมให้เสือหรีดสะพายปืนเข้าตลาด ร.ต.ต.สุวรรณ ต้องชี้แจงยืดยาวจนผู้ใหญ่เข้าใจคดีเสือหรีด มีคนกล้าเป็นเจ้าทุกข์รายเดียว ติดคุกปีเดียว ก็ถูกปล่อย แต่น้ำใจระหว่างผู้ร้ายกับตำรวจที่มีให้กัน เสือหรีดยังขอเข้าเยี่ยม ร.ต.ต.สุวรรณ ออกปากขอบคุณก้าวหน้าชีวิตราชการ ตอนเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พล.ต.ท.สุวรรณ คือนายตำรวจคนแรก ที่เริ่มงานนำตำรวจเข้าวัดพัฒนาจิตใจพร้อมกับงานเข้าหามวลชนซึ่งก็มีผลในการลดปัญหาอาชญากรรมได้ในระดับดีเรื่องเล่าท้ายจุดก่อเกิดตำรวจน้ำดี พ่อแม่ พล.ต.ท.สุวรรณ เป็นชาวสวนผลไม้นนทบุรี ตอนเป็นเด็กวันหนึ่ง แม่เอาทุเรียน ส้ม กระท้อน ลงเรือพายนำผลไม้มาขาย ลูกชายช่วยพายหัวเรือพอเรือเทียบท่าเทเวศร์แม่ยกกระจาดส้มขึ้นวาง ตำรวจนายหนึ่งเดินปรี่เข้ามา ใช้เท้าเตะตะกร้าหล่นลงน้ำ ปากก็ด่าโวยวาย ท่าเรือไม่ใช่ที่วางของขายความจริงแม่จะนำผลไม้ เข้าไปขายในตลาดเทเวศร์ เช่น ทุกครั้งตำรวจคนนั้นคงคิดไม่ถึง ลูกชายแม่ค้าคนหนึ่งเติบโตเป็นนายตำรวจใหญ่เพราะความแค้นฝังใจ จะเป็นตำรวจให้ได้ในวันหนึ่งข้างหน้ายังมีตำรวจน้ำดี ก่อเกิดจากตำรวจน้ำเน่าต่อจาก พล.ต.ท.สุวรรณ อีกคน ผมเพิ่งอ่านเจอ เป็นท่านใด ขอสำรองคิวเล่าไว้ในวันพรุ่ง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
