คอลัมน์นี้เขียนถึงคัมภีร์เต๋าของเหล่าจื่อ หลายครั้งจนจำไม่ได้ครั้งที่ชอบมาก จากหนังสือที่ป๋า (พลเอกเปรม ติณสูลานนท์) พิมพ์แจกในวันเกิด ปี พ.ศ.2526 และครั้งที่ฝังใจ แปลจากเจ้าเข้าทรง เขียนลงบนหาดทราย ไต้หวัน ทุกเล่ม ต่างลีลาคล้ายๆจะร้อยทำนอง แต่ก็เนื้อเดียวกันเล่มล่า...“ตูน” ปรัชญาเต๋า (สุรัติ ปรีชาธรรม โชติช่วง นาดอน แปล สำนักพิมพ์ พิมพ์ดี พ.ศ.2562) มาแปลก ไม่เพียงรวมอยู่ในชุดสี่เล่มหนาเข้าเล่มสไตล์หนังสือจีน อ่านจากขวาไปซ้าย ปกหน้ากลายเป็นปกหลังเนื้อเรื่องสั้นกระชับ มากับการ์ตูน ฝีมือไช่จื้อจง จากไต้หวันเรื่องที่เลือกมาวันนี้ ผู้ปกครองที่ดีเลิศ...ค่อยๆอ่านแล้วจะรู้ว่า ดีเลิศ ดีแค่ไหน? จะรู้ได้อย่างไรประมุขผู้ปกครองบ้านเมือง แบ่งออกเป็นสี่ระดับประมุขที่ยอดเยี่ยมที่สุด ใช้หลักสั่งสอนโดยไม่ว่ากล่าว ราษฎรดำรงชีวิตอย่างสุขสงบ ไปตามคุณลักษณะของตน ไช่จื้อจง เขียนภาพ กรอบที่ 1 พ่อค้านั่งขายส้มสูกลูกไม้ บ่นพึมกับลูกค้าที่ยืนตรงหน้า “ข้ารู้ว่ามีประมุข แต่ไม่รู้ว่า ท่านทำอะไรให้ข้าบ้าง”กรอบที่ 2 มีคำบรรยาย ประมุขที่ดีรองลงมา ใช้คุณธรรมสั่งสอนอบรมราษฎร ใช้มนุสสธรรมและจารีตคลองธรรมบริหาร ปกครองราษฎรมีภาพพ่อค้านั่งขายผลไม้ในท่าเดิม ฟังชาวบ้านคุยกัน “ประมุขของเราดีจริงๆ ท่านทำอะไรให้พวกเราเยอะ”ภาพกรอบที่ 3 ปิศาจตัวใหญ่ดำทะมึน ปากและตาบ่งว่าโหดร้ายใจทมิฬ มีคำบรรยาย ประมุขระดับ 3 ใช้การเมืองบริหารปกครองราษฎร ใช้อาญาข่มขู่ราษฎรในเงื้อมมือใหญ่ปิศาจ ชาวบ้านเอามือปิดปาก ซุบซิบเสียงเบา “ประมุขของเรา เข้มแข็งมาก ดุร้าย น่ากลัวเหลือเกิน”กรอบที่ 4 เปิดหน้าภาพปิศาจออกมาเป็นสีขาว มือซ้ายบีบร่างชาวบ้านร้องโอดโอย พร้อมคำบรรยาย ประมุขระดับสุดท้าย เห็นราษฎรเป็นผักปลา ขูดรีด กดขี่ หลอกลวง ฉ้อฉลด้านล่าง ชาวบ้านสีหน้าโกรธแค้นเข้มข้น มือถืออาวุธยาว ชุมนุมกัน ตะโกน “ประมุขกดขี่พวกเราเหลือทนแล้ว เราต้องลุกขึ้นสู้”กรอบที่ 5 เขียนภาพผู้รู้สรุปว่า...การปกครองที่ดีที่สุดคือ “ปกครองโดยไม่กระทำ”ราษฎรดำรงชีวิตอย่างสงบสุขไปตามคุณลักษณะของตน แบบนี้จะก่อเกิดผลดีที่สุดเมื่อประมุขดำเนินกิจกรรมสำเร็จบรรลุแล้ว แต่ราษฎรยังไม่รู้ นึกว่าเรื่องราวต่างๆมันเป็นของมันไปเองไช่จื้อจงเขียนภาพ พ่อค้าผลไม้ ยังนั่งขายผลไม้รำพึงบอกลูกค้าตรงหน้า “พวกเราอยู่ดีกินดีกันเองแหละ”ในวงกลมข้างกรอบสุดท้าย ไช่จื้อจงเขียนภาพผู้รู้เปรียบเทียบ ประมุขที่ดีที่สุดว่าเปรียบเหมือนปอด...ปอดที่ดีนั้นเราจะไม่รู้เลยว่า มันกำลังทำหน้าที่หายใจให้เราอยู่เมื่อใดเรารู้สึกตัวว่า ปอดมันทำหน้าที่หายใจให้เราอยู่ แสดงว่า ปอดเกิดโรคแล้วอ่านเรื่องนี้จบ ผมก็งง...สงสัยครับ บ้านเมืองเราได้ผู้นำคนใหม่ ทั้งเก่งกาจ ทั้งขยันขันแข็ง ทั้งอดทน ให้เวลางานจนแทบไม่มีเวลาจะหลับจะนอน เรื่องโกงกินก็ยังไม่มีสักเท่าไหร่?แต่เหตุใด? ทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่ว่าจะหันไปทางไหน...มีแต่เสียงบ่น “หายใจไม่ทั่วท้อง”จะเอาผลตรวจพีเอ็ม2.5 ที่มีสีแดงเกือบทั่วทุกจังหวัด...มาใช้ตัดสินผู้นำคงไม่ได้ ผมว่านะ น่าจะเป็นคนละเรื่อง แต่ถ้าจะบอกว่า ท่านยังไม่ใช่ผู้นำที่เลิศ ก็น่าจะถูกกว่าคนไทยยังรู้ตัวว่าถูกปกครองโดยข้าราชการไม่เอาไหน...เจอแค่เรื่องตำรวจเรื่องเดียวก็วัดได้ เพราะสมภารไม่ดีหรือไม่? หลวงชี จึงสกปรกซ้ำซากไม่เคยเปลี่ยน.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ "ชักธงรบ" เพิ่มเติม
