วันเวลาที่นายกฯเศรษฐามาถึงไทยรัฐ ผมถูกเรียกเข้าไปในหัวข้อสนทนา “หมาเยี่ยวรดภูเขาทอง” ประโยคนี้ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช พูดตอนที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ นโยบาย “เงินผัน” เป็น “เงินผลาญ” ความหมายของ “หมาเยี่ยวรดภูเขาทอง” ก็คงเป็นทำนอง “ด่าแล้วไง? จะอะไรกันนักหนา”แต่ก็นั่นล่ะครับ... เรื่องที่ด่าแล้วทนได้ก็มี แต่บางเรื่องทนไม่ได้ ก็ต้องพูดจากันบ้าง ก็ต้องมีนายกฯทุกคน ก็คือคน เป็นพระอรหันต์ซะเมื่อไหร่?และหากชาวบ้านเกิดไปหวังว่า นายกฯคือพระอรหันต์ คำถาม ก็คือ บทพิสูจน์ความเป็นอรหันต์ อยู่ตรงไหน คุยถึงอรหันต์ ผมเพิ่งเจอเรื่องเล่าของพระอาจารย์พรหม พระฝรั่งศิษย์หลวงปู่ชาจากเมืองไทย ไปเป็นสมภารถึงเมืองเพิร์ธ ออสเตรเลีย...ลองอ่านกันดูฉากเรื่อง อยู่ที่วัดดังริมทะเลสาบ...พระหนุ่มตั้งความหวัง จะบำเพ็ญภาวนาเพื่อบรรลุธรรม ถึงพระนิพพานภายในสามปี “กระผมจะได้ใช้เวลาที่เหลือหลังนิพพานไปทำอย่างอื่น” ท่านว่าอย่างนั้นบอกเหตุผลกับพระอาจารย์แล้ว พระหนุ่มก็ขอไปปลีกวิเวก บนเกาะเล็กๆริมทะเลสาบ โดยมีศิษย์วัดพายเรือลำเล็กส่งของกินของใช้ประจำทุกอาทิตย์สามสัปดาห์ ก่อนครบเวลาปลีกวิเวก พระหนุ่มเขียนโน้ต ขอแผ่นหนังอย่างดี ปากกาขนนก และหมึกคุณภาพเยี่ยม ฝากคนเรือจากวัดไปถึงพระอาจารย์ เที่ยวเรือต่อมาพระหนุ่มก็ได้ทุกสิ่งสมใจสองสามวันนั้น พระหนุ่มพยายามทำสมาธิภาวนาทบทวน จนแน่ใจว่า ท่านถึงจุดหมายท่านก็เขียนคำประพันธ์สั้นๆสี่บรรทัด บนแผ่นหนังด้วยลายมือประณีตสวยงาม เมื่อท่านส่งแผ่นหนังจารึกฝากเรือไปถึงพระอาจารย์ พระหนุ่มมั่นใจ พระอาจารย์ย่อมจะรู้ว่า บัดนี้ ศิษย์ของท่าน บรรลุธรรมแล้วพระหนุ่มตั้งใจรอเวลา ที่อาจารย์นำแผ่นหนังใส่กรอบหรูราคาแพง แขวนไว้ที่ศาลาใหญ่ ท่านเผลอคิดแค่นิดๆ...ไม่ต้องสงสัยท่านจะถูกกดดัน ให้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสแทนอาจารย์ทันทีเที่ยวเรือจากวัด อาทิตย์นั้น พระหนุ่มก็ได้รับม้วนแผ่นหนัง จากเจ้าอาวาส ท่านรีบคลี่ออกอ่าน ดวงตาพระหนุ่มเบิกกว้าง แต่สีหน้าท่านก็เผือดลง มันเป็นแผ่นหนังที่ท่านเขียนคำประพันธ์นั่นเองท้ายบรรทัดทั้งสี่ของคำประพันธ์ มีลายมือหวัดๆ และหยาบๆ ของเจ้าอาวาส เขียนคำว่า “ตด”คำ “ตด” สี่บรรทัดนั้น พระหนุ่มคิดว่าเป็นถ้อยคำที่ขาดความเคารพที่สุดนี่มันจะมากเกินไปแล้ว ไม่แค่เจ้าอาวาสผู้แก่ชรา จะไม่ตระหนักถึงคำประพันธ์ ที่ยืนยันการบรรลุธรรม ท่านยังไร้มารยาท ทำลายงานศิลปะชั้นเยี่ยมของโลกดวงตาพระหนุ่มหรี่ลงด้วยความโกรธ หน้าท่านแดงก่ำด้วยแรงมานะโทสะ ท่านลงเรือบอกศิษย์วัด ให้รีบพายกลับไปวัด บุกเข้าไปหาท่านเจ้าอาวาส โยนม้วนแผ่นหนังโครมบนโต๊ะ เรียกร้องคำอธิบายท่านเจ้าอาวาสผู้เปี่ยมประสบการณ์ หยิบแผ่นหนังขึ้นมาช้าๆ กระแอมกระไอให้คอโล่ง แล้วก็อ่านบทกวีนั้นพระหนุ่มผู้ไม่ประมาท ปฏิบัติสมาธิภาวนาตามลำพังถึงสามปีไม่เคลื่อนไหวอีกแล้ว เพราะลมทั้งสี่ของโลก(ลมทั้งสี่...ชาววัดความถึงโลกธรรม 8 มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ นินทา สรรเสริญ สุข ทุกข์)เจ้าอาวาสวางม้วนแผ่นหนังลง จ้องพระหนุ่ม“อึม! แล้วไงล่ะ!พ่อหนุ่ม ลมทั้งสี่แห่งโลกไม่เคลื่อนไหวท่านได้อีกต่อไป...แต่ทำไม! ก็แค่ “ลมตด” เล็กๆทั้งสี่ จึงเป่าท่านกระเจิงจากเกาะข้ามทะเลสาบมาถึงวัดนี่ได้เล่า!”อ่านเรื่องเล่าพระอาจารย์พรหมจบ ผมก็เลิกหวังกับพระอรหันต์ ขนาดพระบำเพ็ญภาวนาสามปี ยังไปไม่ถึงไหน สำมะหากับฆราวาสที่เพิ่งทำงานได้สามเดือน เรื่องที่มีหลุดๆออกมาบ้าง จะถือสาอะไรกันนักหนา.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ "ชักธงรบ" เพิ่มเติม
