มหากาพย์รามายณะ หรือที่ไทยเรียก รามเกียรติ์ ในอินเดียมีมากมายหลายฉบับ ฉบับหนึ่งชื่อ อัธยาตมรามายณะ แบ่งออกเป็น 7 กัณฑ์(ศัพทานุกรมวรรณคดีสันสกฤต รองศาสตราจารย์ ทองสุก เกตุโรจน์ สำนักพิมพ์แสงดาว พ.ศ.2559)กัณฑ์สุดท้าย เข้าใจว่าแต่งต่อเติมภายหลัง อุตตรกัณฑ์จบเนื้อหา กัณฑ์ที่ 6 พระรามชนะศึกลงกา ก็กลับอโยธยา ทำพิธีราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ โดยมีพระลักษณ์เป็นผู้ช่วยดูแลราชการแล้ว เริ่มอุตตรกัณฑ์ ภาคผนวก นางสีดาทรงครรภ์ และได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนางแล้วแม้พระรามเชื่อ แต่ก็ยังเหลือความหึงหวงอยู่ในพระทัย ขณะเดียวกันไพร่ฟ้าประชาชนก็ยังแคลงใจ ตำหนิพระรามที่รับนางสีดากลับ พระรามเจอแรงกดดันทางการเมือง ตัดสินพระทัยส่งนางสีดาไปอยู่ป่ากับพระฤาษีวาลมิกิในอาศรมพระฤาษี นางสีดาประสูติพระโอรสแฝดสององค์ พระกุศะ พระลวะเมื่อสองพระองค์เติบโตชันษา 15 ปี มีความสูงส่งสง่าเหมือนพระบิดา เดินทางท่องเที่ยวไปถึงอโยธยาสองพระโอรสได้พบพระบิดา พระรามยอมรับพระโอรส แล้วเชื้อเชิญนางสีดามาแสดงความบริสุทธิ์ของนางอีกครั้งหนึ่ง นางสีดากลับมาครั้งนี้ ขอใช้วิธีพิสูจน์ด้วยการขอให้พระธรณีมายืนยันสัจจะพระธรณีสนอง แผ่นดินเปิดกว้างออก และรับ “ธิดาแห่งรอยไถ” กลับคืนไปเพื่อให้ผู้อ่าน เข้าใจความนัยของเรื่องตอนนี้ ต้องย้อนไปกล่าวถึง กำเนิดนางสีดาในคัมภีร์พระเวท นางสีดา เป็นรอยไถ หรือการทำนาที่สมมติให้เป็นบุคคลที่ได้รับการเคารพสักการะในฐานะเทพธิดาองค์หนึ่ง เป็นประธานในการเกษตรและการทำสวนผลไม้ในรามายณะ และวรรณกรรมชั้นหลัง นางสีดาเป็นธิดาของท้าวชนก กษัตริย์ของวิเทหะ แต่ความเชื่อในพระเวทเก่าก่อน นางสีดาเกิดจากรอยไถพระชนก บิดาของนางกล่าวว่า “เมื่อเรากำลังไถนาอยู่ เด็กหญิงคนหนึ่งเกิดขึ้นมาจากรอยไถ เราได้นางมาในขณะที่เรากำลังทำให้นาของเราสะอาดหมดจด เราจึงให้ชื่อนางว่า “สีดา” (ซึ่งแปลว่ารอยไถ)เด็กหญิงคนนี้เกิดมาจากพื้นดิน เราเลี้ยงดูเหมือนธิดาของเรา ด้วยเหตุนี้ นางจึงได้อีกชื่อ “อโยนิชา” แปลว่า มิได้เกิดจากครรภ์กล่าวกันอีกว่า นางเคยเกิดมาก่อนแล้วในกฤดายุค มีชื่อว่า เวทาวตี ความจริงนางเป็นพระลักษมีในรูปมนุษย์ มากำเนิดในโลกเพื่อนำหายนะมาสู่ทศกัณฐ์ กษัตริย์รากษสแห่งกรุงลงกา ซึ่งไม่มีใครปราบได้ด้วยวิธีการปกติด้วยกำเนิดจากรอยไถ ตอนจบของนางสีดาในอุตตรกัณฑ์ จึงให้แผ่นดินเปิดกว้างมารับนางกลับไปรอยไถ ภพภูมิเดิมเรื่องยังมีต่อ พระรามสูญเสียมเหสีสุดที่รัก ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ตัดสินใจตามนางสีดา โดยก้าวลงในแม่น้ำสรยู และหายตัวไปเมื่อเขียนให้พระรามจบลงตรงนี้ อาจมีคนนินทา พระรามกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ประโยคสุดท้ายในกัณฑ์นี้ จึงเขียนต่อว่า พระพรหม เชิญพระองค์ขึ้นไปสู่สรวงสวรรค์รามายณะหลายฉบับเขียนให้พระรามสีดา กลับมารักใคร่ครองคู่กันเหมือนเดิม แต่ฉบับนี้ เขียนให้จบลงด้วยความตายของทั้งสองพระองค์ความตาย ความพลัดพรากจากคนที่รัก ความร่ำไห้โศกา ความทุกข์กาย ทุกข์ใจ ความคับแค้นใจ เป็นความจริงในชีวิตมนุษย์ ไม่มีใครในโลกนี้หนีพ้น.กิเลน ประลองเชิง
