เมื่อนายกฯประยุทธ์ ส่งสัญญาณ “ไม่ยอมแพ้” ออกมาให้รู้ว่ายังสู้ต่อ ผมก็ให้บังเอิญนึกถึงคำ “กาลเทศะ” เรื่องหนึ่ง เมื่อทำถูกที่ถูกเวลาก็เห็นว่าดี แต่เมื่อเวลาผ่านไป สถานที่ก็เปลี่ยนแปลงไป เรื่องดี ก็กลายเป็นเรื่องไม่ดีไปได้สโลแกน เลือกความสงบ จบที่ลุงตู่ ใช้ได้หลังการประท้วงยืดเยื้อของ กปปส.แต่เวลาผ่านมายาวนาน นานกว่าแปดปี ความสงบที่เคยมีชั่วระยะก็เริ่มหายไป เมื่อมีกลุ่มสามนิ้ว เขาส่งเสียงว่าลุงน่าจะหมดเวลาแล้วเรื่องของเวลา...เท่าไหร่ เป็นเวลาที่น่าเบื่อ เป็นเรื่องของใจคนที่ไม่เหมือนกันเวลาของป๋าเปรม...ก่อนที่ป๋าจะบอกกับตัวแทนพรรคการเมือง ที่ไปขอให้ท่านเป็นนายกฯต่อ“ผมพอแล้ว” ผมเคยได้ยินจากปากผู้ใกล้ชิด ป๋าบ่นแบบยอมรับว่า “แปดปี คนเบื่อ”คำพูด “ผมพอแล้ว” แสดงถึงหัวใจชายชาติทหาร พลเอกเปรม เข้าใจถึง กาลเทศะ เมื่อรู้ว่าคนเบื่อ ท่านก็ไม่ทนทู่ซี้ แม้เหตุ ปัจจัยจากหลายพรรคการเมือง ขอให้อยู่ต่อวลี “ผมพอแล้ว” ฟังเมื่อไหร่ ก็ได้ความรู้สึกประทับใจ ซึ่งผมก็หวังว่า จะได้ยินจากปาก “ลุงตู่” อีกชีวิตมนุษย์ ถึงที่สุดก็หวังความสุขเป็นที่ตั้ง เวลาหนึ่ง ความสุขเกิดจากการได้ทำงานเพื่อชาติบ้านเมือง อีกเวลา ความสุขก็อาจจะเกิดจากการรู้จักปล่อยวางหากรู้จักวางถูกที่ถูกเวลา ความสงบก็จะตามมา ความสุขก็ยิ่งทบทวีผมมีคาถาเคยท่อง เอ๊ย! เรื่องจีนเก่าๆ เคยเล่าไปหลายครั้ง ถึงเวลานี้ก็อยากจะเล่าให้บางคนฟังครั้งหนึ่งกว่าสองพันปีมาแล้ว กิตติศัพท์ของ จวงจื๊อ ปรัชญาเมธี ผู้ขึ้นชื่อในความรักสันโดษ เล่าขานไปเข้าหูท่านอ๋องรัฐฌ้อท่านอ๋องตั้งใจจริงๆ ถึงขั้นส่งขบวนราชทูต ไปเจรจาเชิญตัวมาช่วยงานบ้านเมือง ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกว่าจะถามหาทางไปถึงตัวจวงจื๊อได้ก็เป็นนาน เจอตัวท่านนั่งอยู่ริมลำธารเล็ก กลางป่าลึกพิธีการเชิญ...เป็นทางการ จบลงน่าประทับใจ สำหรับใครบางคน แต่กับจวงจื๊อ ผู้บรรลุฯ เป็นอีกเรื่อง“ข้าพเจ้าได้ยินว่า ในนครฌ้อ มีเต่าศักดิ์สิทธิ์โบราณ ว่ากันว่า อายุถึงสามพันปี อยู่ตัวหนึ่ง”ท่านราชทูตพยักหน้าตอบรับ จวงจื๊อกล่าวต่อ “ท่านอ๋องของท่าน นับถือว่าเป็นของขลังศักดิ์สิทธิ์ ห่อมันไว้ด้วยผ้าไหมอย่างดี ตั้งไว้บูชาในเทวาลัยข้าพเจ้า ขอถามหน่อยเถิด ถ้าเป็นท่าน ท่านจักยินดีเป็นเต่าตายซากเหลือแต่กระดอง ให้คนไหว้ หรือจะเป็นเต่าตัวเป็นๆ ที่กำลังคลานหาผักบุ้งกินอยู่กลางบึงในทุ่ง”ราชทูตตอบว่า คงเลือกเป็นเต่าตัวเป็นๆมากกว่าจะเป็นซากเต่าบนที่บูชา จวงจื๊อได้ช่องบอกราชทูตว่า “ก็เชิญท่านกลับไปกราบทูลท่านอ๋องของท่านเถิดว่า ข้าพเจ้าจวงจื๊อปรารถนาจะเป็นเต่ากินผักบุ้ง”เรื่องเล่าจบลงตรงนี้ คงไม่ต้องมีคำสอนต่อ คนมีสติปัญญาธรรมดาๆ ได้ฟังแล้ว ก็คงคิดได้ชีวิตเต่ากินผักบุ้ง อยู่ในท้องทุ่งท้องนานั้น น่ารื่นรมย์กว่า ซากกระดองเต่าบนเทวาลัยในราชสำนักมากน้อยส่วนเรื่องความรักชาติบ้านเมืองนั้น...ท่านไม่ต้องเป็นห่วง...หันไปทางไหน มีคนรักชาติบ้านเมือง ดาหน้าอาสาอยู่มากมาย ไม่มีตู่แล้ว ใครๆก็เป็นได้หลายคนประวิตร ด้วยแรงหนุนของธรรมนัส ก็มีสิทธิ์ อนุทิน เรี่ยวแรงดีมี ส.ส.มากขึ้นทุกวัน หมอชลน่าน ก็มีเค้าหรือเอ้า! ยังไม่เปิดหน้าเต็มตัว กระทั่งคุณสมคิด ก็เป็นตัวเลือก ที่คนไทยได้ยินชื่อ ก็รู้สึกดี ชื่อนี้อยู่การเมืองมานาน ไม่เคยถูกมองว่า เล่นการเมืองสีเทา.กิเลน ประลองเชิง
