ชาวตะวันตกส่วนใหญ่เข้าใจผิดเรื่องกฎแห่งกรรม เขาเข้าใจว่าเป็นเรื่องของพรหมลิขิต คนจะถูกกำหนดให้ทนทุกข์ทรมาน ด้วยความผิดซึ่งเขาไม่รู้จากอดีตชาติที่เขาลืมไปแล้ว(ชวนม่วนชื่น ธรรมะบันเทิงหลายเรื่องเล่า โรงเรียนทอสีพิมพ์แจกเป็นธรรมทาน พ.ศ.2549)พระอาจารย์พรหมเกริ่นนำแล้วทักว่า มันไม่ใช่เช่นนั้นทีเดียวหรอกหญิงสองคนต่างกำลังทำขนมเค้ก หญิงคนแรกมีส่วนผสมที่แย่มากๆ แป้งสาลีเก่าขนาดต้องเก็บเศษเชื้อราเขียวๆออกก่อน เนยที่อุดมด้วยไขมันเกือบๆจะเหม็นหืนเธอต้องหยิบก้อนสีน้ำตาลออกจากน้ำตาลทรายขาว เพราะใครบางคนเคยเอาช้อนกาแฟเปียกๆเปื้อนกาแฟลงไปตักมาแล้ว ผลไม้เดียวที่มีคือองุ่นเก่าที่แข็งราวแร่ยูเรเนียมทั้งครัวที่เธอทำยังเป็นรุ่นก่อนสงครามโลก แต่จะเป็นสงครามโลกไหน ต้องเอาไปเถียงกันทีหลังหญิงคนที่สองมีส่วนผสมคุณภาพเยี่ยม แป้งสาลีไฮสวีทปลอดสารเคมี ได้รับการรับรองว่าปราศจากการตัดแต่งพันธุกรรม เธอมีเนยมาร์การีนไร้ไขมัน น้ำตาลดิบ และผลไม้สดฉ่ำจากสวนหลังบ้านและครัวของเธอก็สวยราวกับงานศิลปะ ครบครันไปด้วยอุปกรณ์ทันสมัยหญิงคนไหน? จะทำขนมเค้กได้อร่อยกว่ากันบ่อยครั้งมากที่คนพร้อมด้วยส่วนผสมชั้นยอด กลับไม่ใช่คนที่ทำขนมเค้กได้อร่อยกว่าคนอื่นการทำขนมเค้กมีอะไรมากไปกว่านั้นไม่ใช่แค่ส่วนผสมของเนื้อ บางครั้งคนที่มีส่วนผสมแย่ๆ ทุ่มเทความพยายาม ความเอาใจใส่ และความรัก ลงไปในการทำขนมเค้ก ก็ทำให้ขนมเค้กของเขาอร่อยมากที่สุดถ้าเป็นเช่นนั้น วิธีการที่เขาทำกับส่วนผสมต่างๆ นั่นแหละที่มีคุณค่าพระอาจารย์พรหมเล่าเรื่องเค้กเป็นอุปมาแล้ว ก็อุปไมยไปถึงคนบ่อยครั้งที่คนพร้อมด้วยส่วนผสมชั้นยอด กลับไม่ใช่คนที่ทำขนมเค้กได้อร่อยกว่าคนอื่นเพื่อนพระอาจารย์พรหมบางคนมีส่วนผสมแย่ๆที่จะใช้การได้ในชีวิต พวกเขาเกิดมาจน อาจโดนทารุณเมื่อยังเด็ก ไม่ค่อยฉลาดในการเรียน อาจพิการ เล่นกีฬาไม่ได้แต่คุณภาพอันน้อยนิดที่เขามี เขาได้เอามันมารวมกันไว้อย่างดีมาก เขาสามารถทำขนมเค้กออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม น่าประทับใจ“อาตมาชื่นชมพวกเขาเป็นที่สุด โยมเคยรู้จักคนเช่นนี้บ้างไหม?”แต่อาตมาก็มีเพื่อนอีกประเภท เขามีส่วนผสมยอดเยี่ยมที่ใช้การได้ในชีวิต ครอบครัวร่ำรวยให้ความรักแก่เขา เขาเรียนหนังสือเก่ง มีพรสวรรค์ด้านกีฬา หน้าตาดี มีคนชื่นชอบมากแต่ชีวิตหนุ่มสาวของพวกเขา กลับสูญเปล่าด้วยยาเสพติด และแอลกอฮอล์“โยมคงพอรู้จักคนพวกนี้บ้างหรอกน่า!”พระอาจารย์พรหมสรุปเรื่องนี้ว่า...ครึ่งหนึ่งของกรรมคือส่วนผสมที่เรามีอยู่ และใช้การได้ส่วนอีกครึ่ง...ซึ่งเป็นส่วนสำคัญยิ่ง คือ การเอาส่วนผสมเหล่านั้นไปทำอะไร?ประโยคท้ายของพระอาจารย์พรหม...สอนผมว่า...คนดีไม่ได้ตัดสินด้วยเกิดมาดี เกิดมาเลว หากอยู่ที่วิธีทำ หากทำด้วยความรัก ความเอาใจใส่...สุดท้ายตัดสินกันที่รสชาติที่แตะลิ้นคนดีทำดีมีอยู่ไม่น้อย...ถ้าเลือกใช้เป็น บ้านนี้เมืองนี้ก็จะพ้นจากภัยโจร.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
