ทุกครั้งที่มองทะเลระยับพลิ้วแดด เสียงเพลง “ลูกทะเล...เค็มทะเลให้เราข้น คนทะเลต้องเข้มแข็ง” งานเขียน–ร้องเพลงชีวิตสุดเข้มข้นคลาสสิกของ “จุ้ยศุ–สักกพงษ์ บุญเลี้ยง” ก็ดังกังวานก้องเกริกกำแหงแกร่งรุกไปทุกโสตประสาท“แดดที่เต้นบนริ้วคลื่น” ก็งดงามทระนงเริงอบอุ่นไปทุกซอกซอยรอยจำ เป็นภาพ “อิมเพรสชันนิสม์” สุดล้ำค่าทุกครั้งที่ชีวิตออกเดินทาง “เที่ยวละไม” ก็มาล้อมรุมกระซิกใจก้องกังวานอยู่ในทุกรอยเท้ารอยทางไม่ลับเลือนเคลื่อนคลา “เอาตูดแช่น้ำแล้วเดินต่อไป” นี่คือสองเพลงที่แสนอบอุ่นตรึงอยู่ในความทรงจำตลอดมา ทุกวารกาลของดวงชีวิตวันนี้ “นักผจญเพลง” ของ “อนุรักษ์ ภูมิทรัพย์” เดินทางผจญภัยไปเยี่ยมเยียนจุ้ยถึง “เกาะสมุยบ้านเกิด” ย้อนรำลึกกันอบอุ่นสนุกสนาน...แค่มี, อิ่มอุ่น, เติมใจให้กัน เพลงรักหวานละมุนอุ่นละไมที่ยืนยันฉายชัดลายมือและลายเซ็นแสน “เซ็นทิเมนทัล” (sentimental) ของ “ศุ บุญเลี้ยง” ตลอดกาล“ศุ บุญเลี้ยง” ในผมเผ้าสีดอกเลาของวัย 61 ปีในวันนี้ ยังคงปริ่มอารมณ์ “ขันเนียน” และมุมมองทุกโลกทัศน์ของชีวิตในแบบฉบับ “ปัจเจก เอกอัตตา” ทับซ้อนอยู่ในนามปากกา “สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก” ไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้เพียงนิดงานเขียนหนังสือ-เขียนเพลง- ร้องเพลง ยังคงเป็น 3 สิ่งที่จุ้ยยืนหยัดยืนยันมั่นคง เขียนลงใน “แผนที่ชีวิต” ของเขาตลอดมา เดินตามรอยเท้าพ่อ “ฝังพล บุญเลี้ยง” เจ้าของตำนานอมตะนิรันดร์กาล “หนุ่มสมุยสาวพะงัน”“แดดที่เต้นบนริ้วคลื่น” ยังคงลึกคมใน “ลูกทะเล” ผู้ทระนง ยังคงเกริกประกายงามแกร่งในใจทุกดวงตลอดกาลชั่วกัลปาวสานครับ.“ดร.ศาสตร์ธนิก จุลมณี”‘‘แจ๋วริมจอ’’jaewrimjor@gmail.com
