พระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำไทย (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2560 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันนี้ (23 มิ.ย.2560) สิ่งปลูกสร้าง ในน้ำ โดยเฉพาะบ้านเรือนริมน้ำ...จะเจอข้อหาผู้ล่วงล้ำลำน้ำถูกดำเนินคดีทางอาญา ต้องรื้อถอน หรือไม่ก็ถูกยึดไว้เป็นทรัพย์สินของแผ่นดินจำนวนผู้เดือดร้อน ทั้งผู้รู้ ผู้ไม่รู้ ในทะเล ริมแม่น้ำ ลำคลอง มีจำนวนมากมหาศาลความเดือดร้อน...นี้ ผมดูข่าวทีวี ได้ยินว่า ระดับรัฐมนตรีท่านรับปาก จะผ่อนผันให้อีก 1 ปี...แต่ในระดับ ครม. ซึ่งมีผลชี้ขาด ยังฟังไม่ชัดเจน...คุณสุรจิต ชิรเวทย์ อดีต ส.ว.สมุทรสงคราม...บอกผมว่า ทำอย่างไร จะบอกให้ชาวบ้านรู้ อย่าเพิ่งไปเซ็นชื่อรับผิด...เพราะความจริง ชาวบ้านไม่ผิดบ้านเรือนมากมาย ริมแม่น้ำลำคลอง หรือกระทั่งริมทะเล ปลูกบ้านเรือน อยู่ตามวิถีชีวิตดั้งเดิม...มีหลักฐานภาพถ่าย ราวตากอวนเรือโป๊ะ สมัยที่อวนทำจากเส้นด้าย จับปลาแล้ว ก็ต้องมาซักล้าง แล้วย้อมน้ำกะเตาวันนี้ไม่มีราวตากอวน ไม่มีเรือนแพ แต่บ้านเรือนที่ปลูกริมน้ำ ตามสภาพอาชีพก็ยังมีอยู่แม่น้ำแม่กลอง เมื่อหก-เจ็ดสิบปีที่แล้ว สมัยทรายในแม่น้ำ ไม่ถูกดูดขึ้นไปทำถนน...หน้าแล้ง ดอนทรายโผล่...ชาวบ้านต้องเอาขอนไม้มาทอดจากแม่น้ำ...ต่อไปกลางแม่น้ำบ้านเรือน ร้านค้าริมคลองยังมี อย่างที่บางน้อย อัมพวา...ปักเสาริมคลอง ใต้ถุนเกือบทุกบ้านยังมีเรือต่อมา เมื่อมีเรือเครื่องวิ่งเร็ว รุกแผ่นดินใต้ถุนบ้านเข้าไป...มองด้วยตาเห็น บ้านรุกลำน้ำ แต่ความจริง ความเปลี่ยนแปลงทำให้ น้ำต่างหาก...รุกบ้านก็เมื่อชาวบ้านริมน้ำมีวิถีชีวิตอย่างนี้ ถ้ายึดเอาน้ำเป็นเขต...ของเจ้าท่า แน่ใจแล้วหรือว่า การใช้กฎหมาย ไล่รื้อ หรือยึด หรือคิดเงินค่าเช่า...นั้นถูกต้องข้อสังเกตหนึ่งจากคุณเตือนใจ ดีเทศน์ กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ...กรณีอาคารบ้านเรือนในเขตอุทยานแห่งชาติ ชุมชุนเกาะช้าง ชุมชนมอแกนเกาะสุรินทร์ ชุมชนมอแกนเกาะเหลา ชุมชนเกาะปันหยี กรมอุทยานแห่งชาติฯ ผ่อนผันให้ตั้งถิ่นฐานอยู่ได้แม้แก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงให้อาคารและบ้านเรือนเป็นประเภทของสิ่งปลูกสร้างล่วงล้ำลำน้ำที่พึงอนุญาตได้แล้วก็ตามแต่ตาม พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำไทยฉบับใหม่ ก็จะเป็นกรณีที่กรมเจ้าท่าไม่สามารถอนุญาตได้ จะนำความเดือดร้อนของราษฎรในหลายๆชุมชนผมเพิ่งอ่าน นิทานชาวไร่...น.อ.สวัสดิ์ จันทนี เล่าว่า ปี 2471 นำ ร.ล.ลิ่วทะเล ไปสำรวจสมุทรศาสตร์ ในทะเลหน้าเมืองพังงา เกาะปันหยีมีบ้านหลายหลัง แต่บ้านไม่ได้ตั้งบนพื้นดิน เพราะไม่มีดินให้ปลูกชาวบ้านปักเสาระเกะระกะ เหมือนกับร้านตากอวนของชาวประมงสมุทรปราการ ปลูกบ้านซึ่งน่าจะเรียกทับบนเสา มีสะพานเดินถึงกัน (วันนี้ เด็กเกาะปันหยีมีสนามฟุตบอลลอยน้ำให้เล่น)ทั้งบ้าน ทั้งสนามฟุตบอล ตามวิถีชีวิตก่อนเก่า...เหล่านี้ จะกลายเป็นเรื่องผิดกฎหมาย...โทษฐานบุกรุกล่วงล้ำลำน้ำ...ตามกฎหมายเจ้าท่าผมเลือกพูดเฉพาะกรณีวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวบ้านตลาดน้ำบางน้อย อัมพวา หรือชาวเกาะปันหยี...ที่รัฐบาลทหารจะต้องรับรู้ และเว้นช่องว่าง...เอาไว้ให้ชัดคนละเรื่องกับอาคาร โรงแรม หลังใหญ่ๆของนายทุน ที่สุมหัวสร้างกันไว้...จนแม่น้ำใหญ่ๆ กระทั่งแม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำปิง แคบลง...นี่คือผู้บุกรุกผู้ล่วงล้ำลำน้ำตัวจริง ที่ต้องเร่งจัดการ.กิเลน ประลองเชิง
