ในตลาด อ.ต.ก.สองเสาร์ที่แล้ว ตาแก่อายุ 80 นั่งร่วมโต๊ะกับสองหนุ่มเหน้าสาวน้อย กำลังกินเพลินๆ คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เดินนำทีมเข้ามาหาเสียง...บรรยากาศขานรับอึงมี่หนุ่มหล่อเป็นหมอ สาวน้อยสวยมากเป็นนักบิน เพ่งตาดูคุณอภิสิทธิ์ สีหน้าแววตานิยม “เลือกเขาหรือ?” ผมถาม คำตอบ คนอายุเจนวาย เลือกนายก...เป็นไปตามหลายโพล...ทำเอาผม ต้องย้อนมาดูตัวเอง ยังสองจิตสองใจหนังสือ ชวนม่วนชื่น ธรรมะบันเทิงหลายเรื่องเล่า...(บ้านทอสีจัดทำ แจกเป็นธรรมทานปี 2549 คนเขียนปก ชัย ราชวัตร ยื่นให้ผมด้วยมือ) เรื่องแรก ก้อนอิฐที่ไม่เข้าที่เข้าทางสองก้อน ผมอ่านแล้ว กราบฝากตัวเป็นศิษย์ถาวร พระอาจารย์พรหม สมภารวัดเพิร์ธ ออสเตรเลีย มาจนวันนี้ลองอ่านแล้วหลายครั้ง ขออ่านทบทวนอีกสักครั้งพระอาจารย์พรหม เริ่มต้นว่า เราซื้อที่ดินสร้างวัดเมื่อปี พ.ศ.2526 ก็หมดตัวโดยยังไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆ แม้แต่เพิงที่อาศัย สามอาทิตย์แรกเรานอนบนบานประตูเก่าที่มีรู ที่หนุนจากพื้นดินด้วยก้อนอิฐ ลมหนาวพัดเข้ารูมาถึงตัวจนไม่ได้หลับนอนเริ่มต้นสร้างอาคาร จึงต้องเรียนรู้งานก่อสร้าง เตรียมฐานราก ผสมคอนกรีต ก่ออิฐ ตั้งหลังคา...ตอนเริ่มงานก่ออิฐ คิดว่าโปะปูนลงแล้ววางก้อนอิฐ แตะด้านนี้ด้านนั้นให้เข้าที่พอเอาเข้าจริง กดมุมหนึ่งลงให้ได้ระดับ อีกมุมกลับยกขึ้น พอกดด้านที่ยกขึ้นให้ลงมา อิฐก็เริ่มแตกแถวแตกแนว พอดันให้กลับเข้าที่ มุมแรกก็เริ่มสูงเกินไปอีก“พระต้องอดทนและมีเวลา อาตมาตั้งใจทำอย่างประณีต เพื่อให้อิฐทุกก้อนวางไว้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด และแล้ว... กำแพงอิฐแผงแรกก็สำเร็จ”พระอาจารย์พรหม ก้าวถอยออกมาชื่นชมผลงาน อิฐทั้งแผงเป็นแถวแนวสวยงาม แต่ชั่วขณะนั้นเอง โอ๊ย! อิฐแตกแถวสองก้อน กำแพงอิฐแรกดูไม่ดีเอาเลยขอเจ้าอาวาสทุบกำแพงทำใหม่ แต่ไม่ได้รับอนุญาต เวลาผ่านไปสี่เดือน พาแขกไปเดินเยี่ยมชม พระอาจารย์พรหม พาเลี่ยงกำแพงแถวนั้นไปทางอื่น “อาตมา ไม่อยากให้ใครๆได้เห็นมันเลย”แต่วันนั้น วันที่แขกเยี่ยมชมคนหนึ่ง สังเกตเห็นกำแพงแถวนั้น เปรยว่า “กำแพงนี่สวยดี”“อะไรกัน คุณไม่เห็นอิฐสองก้อนที่เรียงผิดที่หรือ? มันทำให้กำแพงนี้เสียหาย”“ใช่! ผมเห็นอิฐสองก้อนนั้น” คำตอบของแขกผิดคาด “แต่ผมเห็นอิฐอีก 998 ก้อน ก่อไว้อย่างมีระเบียบสวยงามมาก”นาทีนั้น พระอาจารย์พรหมสารภาพ อาตมาถึงกับอึ้ง สามเดือนที่ผ่านมา อาตมามองไม่เห็นอิฐก้อนอื่น ด้านบน ด้านล่าง ด้านซ้าย ด้านขวา...บนกำแพงนั้น...เห็นแต่อิฐสองก้อนที่เป็นปัญหาอาตมาตามืดบอดต่อสิ่งอื่นๆจึงไม่อาจมองกำแพงสวยงามนั้น นับแต่ได้ยินโยมบอก มาถึงวันนี้กว่ายี่สิบปีแล้ว พระอาจารย์พรหมลืมไปแล้ว อิฐไม่ดีสองก้อนนั้นอยู่ตรงไหน?เรื่องเล่าเรื่องนี้ พระอาจารย์เล่าซ้ำหลายครั้ง ช่างก่อสร้างคนหนึ่งที่ฟังบอกความลับเรื่องงานช่างมืออาชีพพวกผม มักทำผิดพลาดได้เสมอ แต่เมื่อเราบอกลูกค้าว่า มันเป็นเอกลักษณ์พิเศษ ที่ไม่มีบ้านในละแวกนั้นเหมือน เรายังได้โบนัสแถมอีกสองสามพันเหรียญอ่านเรื่องก้อนอิฐสองก้อน จบครั้งนี้...ผมก็โล่ง...ตัดสินใจได้...จะเลือกใคร? พรรคไหน?แต่ที่แน่ใจ ทั้งตาแก่รุ่นเบบี้บูมอย่างผม หรือหนุ่มเหน้าสาวน้อยเจนวาย...ไม่เลือกแน่นอน พรรคการเมืองที่พายเรือให้โจรนั่ง หรือพรรคที่นั่งเรือที่โจรพาย ผมยังตระหนกอกสั่นไม่หาย กลัวพวกจีน สแกมเมอร์มันยึดเมือง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
