“พระอุโบสถ” อาคารศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในวัด แต่สิ่งที่ทำให้มีชีวิตหาใช่หลังคา หน้าบัน หรือช่อฟ้าใบระกาไม่ หากคือสิ่งที่ฝังอยู่ลึกลงไปจนหลายคนลืมมอง สิ่งนั้นเรียกว่า “หัวใจของพระอุโบสถ”...หัวใจนี้ไม่ได้เต้น ไม่ได้ส่งเสียงแต่ทำหน้าที่กำหนดว่าที่ตรงนี้คือพื้นที่แห่งพระธรรมอย่างแท้จริงนั่นคือ “เขตพัทธสีมา” และ “ลูกนิมิต” ที่ถูกฝังไว้ใต้ผืนดินในทางพระวินัย พระอุโบสถจะยังไม่สมบูรณ์ หากไม่ได้รับการผูกสีมา...ไม่มีสีมาก็ไม่มีเขตสังฆกรรม ไม่มีเขตสังฆกรรม การอุปสมบท การสวดญัตติ หรือพิธีสำคัญของสงฆ์ ล้วนไม่อาจกระทำได้อย่างถูกต้อง จึงกล่าวได้ว่าหัวใจของพระอุโบสถไม่ได้อยู่ “เหนือพื้น” แต่ฝังอยู่ “ใต้ดิน”ลูกนิมิตหนึ่งลูกถูกฝังตรงกลาง...อีกแปดลูกล้อมรอบเป็นทิศทั้งแปด เปรียบเสมือนหัวใจที่ถูกห่อหุ้มด้วยจักรวาลแห่งศีลและธรรม... มองไม่เห็น แต่ค้ำจุนทั้งระบบคนโบราณเชื่อว่า “ผู้ใดได้ร่วมสร้างหัวใจของพระอุโบสถ ย่อมได้บุญหนักแน่น ไม่หวือหวา เพราะเป็นบุญที่ไม่ฉาบฉวยเป็นบุญที่ตั้งมั่นเหมือนรากไม้ใหญ่ ไม่ใช่บุญแห่งความคึกคะนองแต่คือบุญแห่งความยั่งยืน” อีกทั้งยังมีเรื่องเล่าจากวัดเก่าแก่หลายแห่งว่าแม้อุโบสถจะทรุดโทรม ผนังแตกร้าว หลังคารั่ว แต่ตราบใดที่หัวใจยังอยู่ครบ เขตสีมายังบริบูรณ์...พระศาสนาก็ยังไม่เสื่อมจากสถานที่นั้นในเชิงธรรม หัวใจของพระอุโบสถอาจเปรียบได้เหมือนดั่งใจของมนุษย์...ไม่ต้องสวย ไม่ต้องอวดแต่ต้องมั่นคง มีศีลเป็นกรอบ มีธรรมเป็นหลัก ภายนอกอาจดูธรรมดาแต่ภายในต้องตั้งตรงหัวใจของพระอุโบสถก็คือบทเรียนสำคัญว่าศาสนาไม่ยืนอยู่ได้ด้วยความงามของอาคารหากแต่ยืนอยู่ได้ด้วย “หลัก” ที่ถูกต้อง และ “ใจ” ที่ซื่อตรง...บุญลูกนิมิตจึงเป็นบุญฝังลึก ผลมาช้าแต่มั่นคงO O O Oตามตำนานเล่าขานว่า “ลูกนิมิต” เปรียบเสมือนหมุดหมายแห่งความบริสุทธิ์ ในสมัยพุทธ กาลพระพุทธองค์ทรงกำหนดให้มีการวางขอบเขตวิสุงคามสีมา เพื่อให้สงฆ์ใช้ประกอบสังฆกรรมโดยไม่ถูกรบกวนจากทางโลก แต่ในมิติของ “ความเชื่อและอาคม” ลูกนิมิตไม่ใช่แค่ก้อนหินทรงกลมธรรมดาทว่า...คือจุดเชื่อมต่อระหว่างโลกมนุษย์และเทพยดา ในอดีตพระเกจิอาจารย์ผู้เรืองเวทมักจะลงอักขระเลขยันต์ ปลุกเสกด้วยคาถา “หัวใจอริยสัจ 4” หรือ “บารมี 30 ทัศ” ก่อนจะนำไปวางตามทิศทั้ง 8 ทิศ และทิศที่ 9 คือ “ลูกเอก” กลางอุโบสถ เพื่อสะกดสิ่งอัปมงคลและคุ้มครองธรณีสงฆ์ “ลูกนิมิต” จึงเปรียบได้เหมือนศิลาศักดิ์สิทธิ์... เขตแดนแห่งอริยสงฆ์ อีกทั้งยังมีอานิสงส์เหนือคำบรรยาย โดยเฉพาะผู้ศรัทธาที่มีความเชื่ออันใหญ่หลวงว่า...ช่วยให้พลิกชีวิตร้ายกลายเป็นดีนี่กระมังที่จะเห็นกันอยู่บ่อยครั้งว่าทำไมคนไทยถึงยอมหลั่งไหลเบียดเสียดไปปิดทองลูกนิมิตกันแน่นวัด? คำตอบอยู่ที่ความเชื่อเรื่อง “อานิสงส์แรงกล้า” ที่สืบทอดกันมาว่า...ช่วยเรื่อง แก้เคล็ดตัดกรรม เชื่อกันว่าการปิดทองลูกนิมิตเป็นการ “ตัด” วิบากกรรมเก่า เหมือนการวางศิลาฤกษ์ให้ชีวิตใหม่ถัดมา...วาสนาบารมี กล่าวกันว่าใครที่ได้ปิดทองครบทั้ง 9 ลูก ทิศทั้ง 8 และลูกเอก จะมีตบะเดชะ เป็นที่รักของเทวดาและมนุษย์ ไปทิศใดจะมีผู้คอยช่วยเหลืออีกทั้งเรื่อง สุขภาพและความมั่นคง รูปทรงกลมของลูกนิมิตสื่อถึงความกลมเกลียวและความไม่มีที่สิ้นสุด เชื่อว่าทำแล้วชีวิตจะราบรื่น ไม่มีอุปสรรคมาขัดขวาง ตอกย้ำเคล็ดลับโบราณในขณะปิดทอง ให้ตั้งจิตนิมิตถึงความสำเร็จที่ปรารถนา แล้วกล่าวคำอธิษฐานเบื้องหน้าลูกนิมิตทิศบูรพา (ทิศตะวันออก) เพื่อขอความเจริญรุ่งเรืองดุจแสงอาทิตย์ยามเช้า...ที่สำคัญคือของมงคลใต้ก้นหลุม เสมือนฝากดวงไว้กับแผ่นดิน...นับเป็นอีกหนึ่งไฮไลต์สำคัญที่เป็นความเชื่อเฉพาะตัวของชาวพุทธคือการ “หย่อนของมงคล” ลงใต้หลุมก่อนฝังลูกนิมิต ไม่ว่าจะเป็น เข็มเย็บผ้า...เพื่อให้สติปัญญาเฉลียวฉลาด, สมุด ดินสอ...เพื่อให้มีความรู้หรือ...แม้แต่เหรียญเงินเหรียญทอง เพื่อแก้เคล็ดเรื่องทรัพย์สิน ทั้งนี้ทั้งนั้นเหล่าศิษย์สายมูบางท่านถึงขั้นนำ “แผ่นทองเขียนชื่อ– นามสกุล” หย่อนลงไปด้วย เพื่อฝากดวงชะตาไว้ในเขตวิสุงคามสีมา ให้ได้รับไอเย็นแห่งบุญจากการสวดมนต์ของพระสงฆ์ในโบสถ์ไปชั่วนิจนิรันดร์O O O Oอีกหนึ่งความเชื่อของชาวบ้านแต่โบราณนานมา ผู้ใดมีโอกาสร่วมทำบุญ “ลูกนิมิต” ไม่ว่าจะเป็นการหล่อ การหาม การฝัง หรือแม้แต่การถวายทราย ดิน น้ำ เพื่อใช้ในพิธีย่อมได้บุญใหญ่ เพราะเป็นบุญที่เกี่ยวข้องกับ “เขตพระศาสนา” ไม่ใช่เพียงวัตถุ แต่คือการสืบอายุพระธรรมวินัยให้ดำรงอยู่มีเรื่องเล่ามากมายถึงอานิสงส์ของลูกนิมิต... บางคนชีวิตติดขัดมานาน แต่เมื่อร่วมบุญ กลับมีทางออกอย่างประหลาด บางคนขอไม่ได้ ขอไม่เป็น แต่เมื่อทำด้วยใจบริสุทธิ์ ผลกลับงอกงามเกินคาดผู้เฒ่าผู้แก่จึงสอนกันไว้ว่า “อย่าทำบุญลูกนิมิตด้วยการบนบาน แต่ให้ทำด้วยการตั้งใจ ฝากชีวิตไว้กับความดี”...ไม่ต้อง “ขอ” มากให้ “ตั้งใจ” มาก...อย่าอธิษฐานเกินบุญ ให้ฝากชีวิตไว้กับความดี ตอกย้ำในมุมของธรรม ลูกนิมิตคือเครื่องเตือนใจว่า...ศรัทธาที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องอวด ไม่จำเป็นต้องอยู่สูง แต่ต้องมั่นคง เหมือนลูกนิมิตที่ฝังลึก เงียบงัน ทว่าเป็นฐานให้พระศาสนาตั้งอยู่ได้อย่างสง่างาม“ข้าพเจ้าขออุทิศบุญจากการร่วมสร้างลูกนิมิตและเขตพัทธสีมานี้...เพื่อบูชาพระพุทธเจ้า เพื่อความมั่นคงแห่งพระธรรม เพื่อเกื้อกูลพระสงฆ์ ด้วยอานิสงส์แห่งบุญนี้...ขอให้ความทุกข์ โศก อุปสรรคทั้งปวงจงสิ้นไปและขอให้ข้าพเจ้าได้เข้าถึงหนทางอันประเสริฐ”“ศรัทธา”...นำมาซึ่งปาฏิหาริย์? เชื่อไม่เชื่อโปรดอย่าได้...“ลบหลู่”.รัก-ยมคลิกอ่านคอลัมน์ “เหนือฟ้าใต้บาดาล” เพิ่มเติม
