เรื่องเล็กๆความหมายใหญ่ๆ (อินสไปร์ เครือนานมีพิมพ์ พ.ศ.2553) สุริยเทพ ไชยมงคล ตั้งชื่อเรื่องที่ 35 เลือกที่จะสูญเสีย กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนักปราชญ์ท่านหนึ่งได้รับความนับถือจากผู้คนทั้งบ้านเมืองท่านเป็นคนจิตใจดีงาม โอบอ้อมอารี ละเอียดรอบคอบ ระมัดระวัง กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆปลีกย่อยในชีวิต ความประพฤติของท่านบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทั้งยังนอบน้อมต่อเทวดาฟ้าดิน ไม่รบกวนสิ่งมีชีวิตต่างๆคนทั่วไปรู้ กระทั่งมดเล็กๆสักตัวเดียว ท่านก็ไม่เคยฆ่า ไม่แปลกที่ลูกศิษย์ลูกหาจะเคารพท่านสุดจิตสุดใจจนถึงวันที่ท่านอายุยืนมาถึงวันอายุครบแปดสิบ ศิษย์บ้านไกลที่พากันมาก็เริ่มเห็นว่า ร่างกายท่านอาจารย์ทรุดโทรม และอ่อนแอลงทันตาท่านนอนบนเตียงขณะศิษย์ใกล้ชิดแวดล้อมรอบข้าง สิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น แทนการสั่งเสีย ท่านอาจารย์กลับร้องไห้โฮๆศิษย์บางคนคิด หรือว่าเป็นวันที่ท่านลืมอ่านหนังสือ ลืมสร้างกุศล ฯลฯ ศิษย์คนหนึ่งอดทนไม่ได้ หลุดปากรำพัน...“ท่านเป็นคนที่ได้ชื่อว่า นอบน้อมต่อเบื้องสูง เคารพต่อเทวดาฟ้าดินการเมืองที่รู้กันว่าสกปรกตลอดมา ท่านก็ไม่เคยยื่นมือเข้าไปแตะต้องให้แปดเปื้อนพวกเราทุกคนคิดเหมือนกัน ท่านไม่มีเหตุผลอันใดที่จะต้องร้องไห้”“ก็เพราะสิ่งทั้งหลายที่เจ้าพูดกันออกมานั่นแหละ ข้าจึงร้องไห้” นักปราชญ์ตอบ“ข้าอยู่มานานจนวันที่อายุถึงแปดสิบปี จึงเริ่มทบทวนตัวเอง ทำไมชีวิตจึงไม่เหมือนคนอื่นๆ แล้วข้าก็ตอบตัวเองไม่ได้ ข้ามีชีวิตเหมือนคนปกติเขาหรือไม่ คำตอบก็คือไม่เหมือนนี่แหละคือเหตุผลที่ข้าร้องไห้”เรื่องเล็กๆจบแค่นี้ มีคำอธิบาย ความหมายดีๆต่อไปนี้เบคอน ปราชญ์ชาวตะวันตก กล่าวว่า พระเจ้าผู้สร้างโลกนี้ ช่างตระหนี่นัก ท่านประทานของสิ่งหนึ่งให้แก่คนนี้แล้ว ก็ไม่ สามารถให้แก่คนนั้นได้อีกในความเป็นจริงของโลกนี้ คำบ่นพร่ำของเศรษฐีก็ไม่น้อยกว่าเสียงบ่นของคนธรรมดาคนทั่วไปคิดว่า ความสำเร็จในหน้าที่การงาน และความมั่งคั่งของพวกเศรษฐีนำความโชคดีมาให้คนพวกนี้แน่แท้ แต่ความจริงไม่เป็นเช่นนั้นเหตุผล...ง่ายๆ ก็คือ มีได้ก็ต้องมีเสีย คุณไม่อาจได้รับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ การเลือกเท่ากับการสูญเสีย เราจำเป็นต้องเลือกอย่างเจ็บปวด สิ่งที่ได้รับกับความสูญเสียดังนั้น การรักษาสมดุลระหว่างสองสิ่งนี้ จึงเป็นบทเรียนสำคัญที่สุดมารี กูรี นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบล ต้องชดเชยความสำเร็จ ด้วยการสูญเสียสามี และไขกระดูกถูกทำลายระหว่างการทดสอบทางเคมี ประธานาธิบดีเคเนดี หนุ่มแน่นและมุ่งมั่น ต้องแลกตำแหน่งหน้าที่ด้วยชีวิตตัวเองเจ้าชายเอดเวิร์ดที่ 8 เลือกความรัก จึงต้องสละบัลลังก์ ร็อกกีเฟลเลอร์ มหาเศรษฐีโลก แต่ไม่โชคดีในชีวิตครอบครัวคนส่วนใหญ่มักเฉยชากับสิ่งที่ได้รับมาแล้ว มักอาลัยอาวรณ์กับสิ่งที่สูญเสียไป มักคร่ำครวญกับเงาที่คว้าไม่ได้ จนละเลยตัวตนอันสวยงามที่อยู่แค่เอื้อมบทสรุปของเรื่องนี้ ทางเลือกที่ชาญฉลาด คือการมีความสุขกับสิ่งที่เรามีอยู่ อาหารมื้อตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นอาหารของคนในคุก หรืออาหารในจานทองของคนนั่งเก้าอี้ผู้นำ...มีค่าเท่ากัน หากมันอร่อยทุกคำที่กลืนกินลงท้อง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
