เคยสงสัยกันบ้างหรือไม่? ในจำนวน 12 สัตว์ ที่ใช้เป็นชื่อเรียกปี...เอ้า! ทวนความจำกันก่อนก็ได้ เสือ กระต่าย มังกร งู ม้า แพะ ลิง ไก่ตัวผู้ หมา หมู และหนูกับวัว ทำไม? หนูจึงถูกเรียงชื่อไว้เป็นลำดับแรก(สมาธิเต๋า วิธีรู้แจ้งแห่งธรรมชาติ โจวจงฮว่า เขียน เหล่าซือ แปล สำนักพิมพ์ พ.ศ.2567)ชาวจีนเล่าขานต่อๆกันว่า ตอนแรกๆที่เริ่มเข้าแถววัดตามลำดับไหล่ สิบสัตว์แรกยอมรับโดยไม่มีเงื่อนไข แต่มามีปัญหาตรงวัวกับหนู ที่ตกลงกันไม่ได้ ต่างฝ่ายก็ไม่ยอมให้อีกฝ่ายครองปีก่อนระหว่างต่างก็ยกเหตุผลอ้าง วัวให้เหตุผลว่า “ทำไมข้าต้องครองปีก่อน เพราะข้าตัวใหญ่กว่าเจ้า”ไม่น่าเชื่อ หนูก็อ้างเหตุผลเดียวกัน “ข้ายอมเจ้าไม่ได้ ข้าควรครองปีก่อน เพราะความจริงข้าตัวใหญ่กว่า”หนูพูดแล้วก็เสนอวิธี “เราจะหาคนมาตัดสิน ระหว่างเรา ใครตัวใหญ่กว่า”ข้อเสนอนี้ถูกใจวัว วัวสนองทันที “มันเห็นได้ชัดอยู่แล้ว ข้าต้องได้ครองปีก่อนเจ้า”สิบสัตว์ในแถวต่างก็เงี่ยหูฟังวิธีที่หนูเสนอให้ตัดสิน หนูเสนอเสียงดังฟังชัด“เราจะเดินผ่านหมู่บ้าน ถ้าชาวบ้านบอกว่า ช่างเป็นวัวที่ตัวใหญ่โตอะไรอย่างนี้ละก็ เจ้าจะได้ครองปีก่อนข้า แต่ถ้าพวกเขาพูดว่า ช่างเป็นหนูที่ตัวโตอะไรอย่างนี้ ข้าจะครองปีก่อนเจ้า”วิธีที่หนูเสนอไม่เพียงสิบสัตว์จะเห็นพ้อง วัวคู่กรณีหนูก็เห็นด้วยแล้วทั้งวัวและหนูต่างก็ทำตามที่ตกลงกัน มันเดินผ่านหมู่บ้าน ที่มีคนเห็นมากๆแต่ผลการตัดสิน...ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาด...อย่าลืม นี่เป็นนิทานที่เล่าแบบเต๋า วิธีคิด วิธีตัดสิน ซับซ้อนผกผัน ต้องตั้งใจ และตามให้ทันวัวตัวนั้นเป็นสัตว์ใหญ่และแข็งแรง แต่ความจริงมันไม่ได้ตัวใหญ่กว่าวัวตัวอื่นๆแต่หนูตัวนั้นบังเอิญมันเป็นหนูตัวใหญ่กว่าหนูทั่วไป ยิ่งเมื่อมันพองขน มันก็เป็นหนูตัวใหญ่จริงๆเมื่อความจริงเป็นเช่นนี้ ทันทีที่พวกมันเดินผ่านหมู่บ้าน ผู้คนก็พากันวิ่งกันออกมานอกบ้าน และร้องเสียงเดียวกัน“ดูซี่! หนูตัวใหญ่อะไรอย่างนี้”พวกชาวบ้านเคยเห็นวัวหลายตัวมีขนาดพอๆกันมาก่อน จึงไม่มีอะไรน่าแปลกใจแต่ชาวบ้านไม่เคยเห็นหนูตัวใหญ่ขนาดที่เพิ่งเห็นเดินผ่านหน้า แน่นอน! นี่เป็นปรากฏการณ์ที่ผลการตัดสินออกมา หนูได้ครองปีก่อนวัวพวกเราจึงคุ้นลิ้นกับการเรียกปี เรียงตามความคล่องปาก ชวด ฉลู ขาล กันมา ด้วยประการฉะนี้ผลการตัดสินอาจมีบางคนข้องใจ คำอธิบายมีต่อไปนี้นี่คือสัจธรรมสัมพันธ์ ไม่มีใครพูดว่าหนูตัวใหญ่กว่าวัว ถ้าขนาดที่แท้จริงเป็นกรอบแห่งการอ้างอิงเพียงอย่างเดียวเท่านั้นแต่พวกชาวบ้านไม่ได้มองสิ่งต่างๆในกรอบอ้างอิงของวัว แต่มองสิ่งต่างๆในกรอบที่ว่า วัวขนาดนี้พบเห็นได้โดยทั่วไป และหนูขนาดนี้เป็นสิ่งพิเศษที่พบเห็นได้ยากที่จริงยังมีคำอธิบายที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อนให้เข้าใจยากกว่านี้ แต่ผมขอยกไว้ ไม่เอามาบอกให้สับสนกันต่อ แต่อยากจะบอกว่า ในบางมิติที่เรามองว่า หนูอาจจะใหญ่กว่าวัวได้นี้...ยังพอเข้าใจได้ยังมีเรื่องที่ฟังแล้วตัดสินได้ทันที ก็เรื่องทนายคนหนึ่งเอาเงินล้านใส่กล่องขนมไปทิ้งไว้ให้เจ้าหน้าที่ศาล และศาลท่านก็สั่งลงโทษให้ยึดใบอนุญาตทนาย...ความผิดความถูกก็ชัดๆ ไม่ต้องคิดให้มากเลย คนเป็นนายกฯ ยังเลือกเป็นรัฐมนตรี...ถ้าเรื่องนี้เป็นเหตุให้นายกฯพ้นเก้าอี้ ชาวบ้านอย่างผมก็คงได้แต่ยกมืออนุโมทนา...กฎแห่งกรรมมีจริง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ “ชักธงรบ” เพิ่มเติม
