นิทานเรื่องนี้พบในหีบหนังสือเก่า พระราชวังกรุงปักกิ่ง มีร่องรอยบอกว่า เขียนในสมัยราชวงศ์หมิง เมื่อราว 700 ปี ที่แล้ว เนื้อหาดูเหมือนจะตั้งใจ เตือนสติคนระดับผู้นำมีชายคนหนึ่งชื่ออู๋กัง เป็นชาวเมืองซีเหอ สมัยราชวงศ์ฮั่น ไปฝากตัวกับอาจารย์ ขอบำเพ็ญธรรม หวังเป็นเทวดาหลักสูตรวิชาเทวดา มีระเบียบเคร่งครัด ครั้งหนึ่งอู๋กังผิดพลาด อาจารย์สั่งยุติการบำเพ็ญธรรม ลงโทษด้วยการ ยื่นขวานเล่มหนึ่งให้ “เจ้าจงไปโค่นต้นกุ้ยบนดวงจันทร์”อู๋กังงง มองหน้า อาจารย์สำทับว่า “เมื่อใดที่เจ้าโค่นต้นกุ้ยได้ เจ้าก็จะได้กลับมาบำเพ็ญธรรมต่อ”ดูขวานคมในมือ มองแขนกำยำล่ำสันตัวเอง อู๋กังคะเนว่า น่าจะโค่นต้นกุ้ยได้ ชั่วเวลาอาหารมื้อเดียว เขาจึงเตรียมอาหารไว้กล่องหนึ่ง..ตั้งใจระหว่างการโค่นต้นกุ้ย จะได้กินรองท้องตอนหิวแต่พอไปเห็นต้นกุ้ย..บนดวงจันทร์ อู๋กังก็ยิ้มร่า ต้นกุ้ยที่ว่าเล็กนิดเดียว“อาศัยกำลังอู๋กังอย่างข้า ฟันสองสามครั้งก็ขาด” เขาวางกล่องอาหารไว้ข้างตัว แล้วเริ่มต้นเหวี่ยงขวานฟันต้นกุ้ยทันทีขวานคมมาก เนื้อต้นกุ้ยก็ไม่แข็งเกินไป อู๋กังย่ามใจฟันเพลิน จนโน่นแหละ! ต้นกุ้ยคอดกิ่วใกล้ขาดอู๋กังหัวเราะ ตั้งใจว่าฟันอีกที ต้นกุ้ยก็จะล้มทันทีที่อู๋กังเงื้อขวานจะฟันครั้งสุดท้าย นกแก้วตัวเล็กๆ มาจากไหนก็ไม่รู้ บินเข้าหากล่องอาหาร..จิกกินอย่างเอร็ดอร่อย..อู๋กังเงื้อขวานค้าง วางขวานแล้วหันขวานเข้าใส่ ไล่เจ้านกแก้วเจ้านกแก้วก็ว่าง่าย เมื่ออู๋กังไล่ มันก็บินปร๋อหายไปอู๋กังหันหาต้นกุ้ย ประหลาด มันประสานเนื้อตัวเองแน่นดีเหมือนเดิมได้ ท้องอู๋กัง ยังไม่หิว กำลังแขนก็ยังเหลือเฟือ เขาเริ่มต้นฟันต้นกุ้ย รอบใหม่พอต้นกุ้ยใกล้ขาด เรื่องก็เข้าอีหรอบเก่า..เจ้านกแก้วตัวนั้น ก็บินเข้าหากล่องข้าวของเขาอีก“ไปให้พ้น เจ้านกหน้าด้าน” อู๋กังคำรามด้วยความโกรธเจ้านกแก้ว ก็ไม่ดื้อเกินไป พอไล่มันก็หนี..พออู๋กังเริ่มต้นฟังต้นกุ้ยใหม่ จนใกล้ขาดอีก มันก็มาอีกสถานการณ์ ที่เขาฟันต้นกุ้ยไป หันมาไล่นกไป ต้นกุ้ยก็ไม่ขาด ไม่ล้มลงสักที ทำให้ความมั่นใจลดลงอู๋กังเริ่มเหนื่อย และสิ้นหวัง เขายังมองไม่เห็นตัวเอง..ถ้าเขาหยุดยั้งตั้งสติให้นิ่ง..ไม่ว่อกแว่กกับนกแก้ว ที่บินมาแย่งข้าวกิน ไม่สนใจเรื่องท้อง ตั้งหน้าจะฟันต้นกุ้ยอย่างเดียว..อู๋กังก็คงจะโค่นต้นกุ้ยล้ม กลับไปขอคิวบำเพ็ญธรรมเป็นเทวดาต่อไปได้ไม่ยากเกินไปน่าเสียดาย..อู๋กัง ใจร้อน มุทะลุ เผลอตัวว่าเก่งคนเดียว ปากบอกว่า ฟังมาทุกคน แต่ใจไม่เคยคิดฟังใครนิทานโบราณเรื่องนี้ มีคำสอนทิ้งท้ายคนมุทะลุมักง่าย จักทำสิ่งใดก็ไม่สำเร็จ คนสุขุมเยือกเย็น โชคจักค้ำจุนหนุนเนื่องท่านผู้นำ ฟังนิทานเรื่องอู๋กังตัดต้นกุ้ยบนดวงจันทร์ เอาไว้บ้าง อย่าเผลอดูแคลน เป็นนิทานเก่าล้าสมัย..หากคลี่ปริศนา ฟังให้เป็น เย็นให้ได้ ออก โอกาสจะยืดอายุเป็นเทวดา เอ๊ย เป็นผู้นำก็อาจจะได้ต่อยาวออกไปเรื่องที่คนเขาแอบนินทา ที่ผมได้ยินมา อายุงานของท่าน เดือนพฤษภาฯ ก็เดือนที่ผัดเวลาแจกแต๊ะเอีย แค่นั้นเอง.กิเลน ประลองเชิงคลิกอ่านคอลัมน์ "ชักธงรบ" เพิ่มเติม
