โควิด-19 ทำเอาโลกทั้งโลกต้องแก้สองปัญหาเดียวกัน ด้านหนึ่ง ทำอย่างไรจะไม่ให้คนไม่มีอาชีพ “อด”...อีกด้าน ทำอย่างไรจะไม่ให้คน “ตาย” ซึ่งก็เพิ่มจำนวนอยู่ทุกวัน เรากำลังจับตาดูว่า บ้านเมืองใดทำ “ดุล” หรือความพอดี ของสองปัญหานี้ให้ลงตัวแต่หากเปลี่ยนปัญหา “อด” กับ “ตาย” ไว้เป็นเรื่องเดียวกัน คือ “อดตาย” กาญจนาคพันธุ์ เขียนไว้ในหนังสือคอคิดขอเขียน อธิบายจุดก่อเกิดของอย่างน้อยศาสนาใหญ่ ว่ามาจากเรื่องคนอดข้าวก่อนสมัยพระพุทธเจ้ากว่า 2,500 ปีที่แล้ว ชาวอินเดียมีความเชื่อว่าโลกหน้านั้นมี คนต้องเวียนว่ายตายเกิด แล้วเป็นทุกข์ไม่สิ้นสุด เมื่อไม่อยากทุกข์ ก็ต้องหาทางไม่ให้เกิด คือตายแล้วก็สูญไปเสียเลยการไม่มีข้าวกินเป็นทุกข์อย่างยิ่ง จะถูกกดขี่บีบคั้นเหยียบหยามอย่างไร ถ้าพอมีข้าวกินอิ่มท้องก็ไม่ทุกข์ หนทางหนีทุกข์โดยทำให้ตัวตายไปจากโลกนี้ ไม่มีวิธีใดจะเหมาะเท่าการอดข้าวถัดจากทุกข์อดข้าว ก็มาถึงทุกข์เรื่องไม่มีผ้านุ่ง ไม่อยากทุกข์ก็ไม่ต้องนุ่งผ้าเสียก็ได้ ทุกข์ข้อถัดไปอีก คือเรื่องที่อยู่ เมื่อที่อยู่หายากนัก ก็ไปอยู่เสียตามโคนต้นไม้ การอยู่โคนต้นไม้ก็เป็นเช่นเดียวกับการอดข้าวให้ตาย จึงต้องพยายามบังคับใจตอนหิวให้สงบ ถ้าทำใจให้สงบอยู่ได้ ก็เท่ากับสำเร็จวิธีที่จะนำไปสู่ความสำเร็จของนักบวชอินเดียยุคนั้นมีหลายอย่าง เช่น นั่งอยู่ที่เดียวจนเล็บงอกยาวทะลุหลังมือ หรือชูแขนไม่เอาลงเลยหลายพวกที่ไม่สนใจผ้านุ่งห่ม หรืออาหารการกิน เช่น พวกภูต หรือภูติก เอาขี้เถ้าทาตัว พวกปากาลิก เอากระดูกคนมาทำพวงมาลัยคล้องคอ หรือสวมหัว พวกชุฏิก หรือมโฆริ กินคูก กินของเน่า และกินศพมนุษย์“กาญจนาคพันธุ์” เคยอ่านข่าวชายอินเดียสมัยใหม่กินซากศพหญิงที่ริมแม่น้ำคงคา ตำรวจจับฟ้องศาล เขาให้การว่าเขาถือลัทธิกินศพเน่า ศาลเห็นว่าก่อความหวาดเสียวให้สาธารณชน ตัดสินปรับ 15 รูปีด้วยเหตุปัจจัยประดามีเหล่านี้ จวนสมัยพระพุทธเจ้า จึงเกิดศาสนาอดข้าวขึ้น คือศาสนาเชนต้นศาสดา เรียกกันว่า “มหาวีระ” ชื่อทางการ “ชินวรรธมาน” เกิดในสกุลใหญ่มั่งคั่งดั่งพวกลิจฉวีเมืองไพศาลีบิดามารดาเชื่อเรื่องเวียนว่ายตายเกิด บำเพ็ญทุกรกิริยาอดข้าวจนตาย ตอนตายลูกชายอายุได้ 31 ปี สืบทอดวิถี สละทรัพย์สมบัติ ไม่เอากระทั่งเสื้อผ้า ออกเดินแก้ผ้าโทงๆ ท่องเที่ยวแบบฤาษีชีไพร ไปทางแคว้นองคราษฎร์ แสวงหาทางตายแล้วให้สูญ13 ปีต่อมา มีคนนับถือมากขึ้น จนเป็นต้นศาสนาใหม่ คำสอนสำคัญคืออหิงสา ไม่เบียดเบียนใครให้เดือดร้อน (ในพระบาลี ชาวพุทธเรียกพระมหาวีระว่า นาฏบุตร เรียกสาวกผู้ถือศาสนาว่านิครนถ์) ที่แคว้นมหิษาสูร (ไมโชร์ ปัจจุบัน) สาวกเชนไปชุมนุมบำเพ็ญตบะอดข้าวให้ตาย หลายพันคนตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ถึงวันนี้ศิษย์คนสำคัญที่ว่ากันว่านับถือศาสนาเชน คือ มหาตมคานธี รับหลักอหิงสา และวิธีอดข้าวมาใช้ทางการเมือง มีผ้าขาวนุ่งผืนเดียวติดตัว ซึ่งเป็นข้อปฏิบัติของศาสนาเชน นิกายเศวตัมพร นิกายนี้ แตกหน่อมาจากนิกายทิฆัมพร (แก้ผ้า) ของต้นศาสดาข้อปฏิบัติหลายๆประการระหว่างพระสิทธัตถะกุมารทิ้งราชสมบัติและลูกเมียจากกบิลพัสดุ์ มาทำบำเพ็ญที่เรียกทุกรกิริยา ถึง 6 ปี จนพบทางสายกลาง ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ก็เอามาจากนักบวชนิกายเชนนี่เองในทัศนะของ “กาญจนาคพันธุ์” ท่านว่า ที่มาของพุทธศาสนา ที่ให้พระภิกษุฉันข้าววันละมื้อ ก็มาจากการแก้ปัญหาเรื่อง “อดข้าว” เหมือนกัน.กิเลน ประลองเชิง
