สถานการณ์นี้คนสมุทรสาครเจอฤทธิ์ของความตระหนกหนักกว่าใคร รีสอร์ตปราณบุรีปฏิเสธไม่รับลูกค้าขาประจำจากมหาชัย ที่สามชุก สุพรรณบุรี แม่พาลูกไปภาวนาในวัดแถวกระทุ่มแบน โรงเรียนสั่งปิดเออ! ฟังดูประหนึ่ง อะไรๆ กระทั่งอากาศที่หายใจเข้าไป ถ้าอยู่ในละแวกสมุทรสาคร เป็นอากาศพิษถนนพระราม 2 ที่บ่นๆกันว่า ติดแบบเจ็ดชั่วโคตร ก็เกิดมีปาฏิหาริย์ว่าง เพราะต้องผ่านมหาชัย...คนที่เผลอแนะนำ ใช้ถนนเพชรเกษม ไปหัวหิน ชะอำ ปลอดภัยกว่า ว่า มีข่าวว่าถูกคนมหาชัยด่าพึมและเพราะเชื่อกันว่าอาหารทะเล ส่วนใหญ่มาจากมหาชัย ร้านอาหารทะเลในจังหวัดใกล้เคียงไม่มีคนเข้า แม้เจ้าของร้านจะออกมาย้ำ...กุ้ง หอย ปลา ปู ไม่เกี่ยวกับโควิด-19 แม้จะเกี่ยวกับแรงงานพม่า แต่ก็ปรุงสุกแล้วเหตุของความกลัวเกินจริง ที่รัฐบาลจะต้องรู้เท่าทัน และรีบบริหารจัดการ ก็คือข่าวลือหากปล่อยให้ลือและลือกันไป เทศกาลปีใหม่ที่หวังว่าเงินจะหมุนไป และหมุนไป ก็อาจจะหมดหวังสื่อกระดาษอย่างผม วันนี้มีกำลังน้อย...แต่ก็ยังยึดหลัก ไม่ต่อยอดข่าวลือ ไม่ตอกลิ่ม ไม่จุดไฟ แม้จะ “มึน” ไปด้วยกัน แต่ก็พยายามหาเรื่องเบาๆขำๆ มาเล่าสู่กันฟังหนังสือเล่มสวย ชื่อ “ลิงโลนโลน” (เพชรภูมิการพิมพ์ นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว บก. พ.ศ.2563) “เรื่องในวงเล่า” เล่าโดยอาจารย์ล้อมเพ็งแก้ว เรื่องหนึ่งในเล่ม มาถึงมือพอดี ช่วยให้ยิ้มออกมาได้อาจารย์ล้อมเคยเขียนจดหมาย ติดต่อกับอาจารย์เปลื้อง ณ นครสามแฟ้มใหญ่ วันดีคืนดีท่านก็เปิดอ่านฟื้นความหลัง เช่นครั้งหนึ่ง ท่านปรารภเรื่องวรรณกรรมท้ายรถบรรทุก ที่พบเห็นระหว่างเดินทางว่ามีความกระชับไพเราะ มีเล่นสัมผัส เล่นอักษร และเสียงกระทบ เช่น รักแท้คือแม่ข้า รองลงมาคือแม่โขงตอนนายชวน หลีกภัย เป็นนายกฯ ก็ทันสมัย “นายชวนยังหลีกภัย มึงเป็นใครไม่หลีกกู”จากวรรณกรรมท้ายรถ มาถึงวรรณกรรมท้ายสมุด อาจารย์ล้อมคุยถึง โคลงนิราศนรินทร์อินทร์“โคกขามดอนโคกคล้าย สัณฐาน ขามรุ่นริมธารสนาน สนุกนี้ พูนเพียงโคกฟ้าลาน แลลิ่ว โคกแม่ ถนัดดั่งโคกขามชี้ เล่ห์ให้เรียมเห็น”สุนทรภู่ผ่าน ก็เขียน “ถึงโคกขามคร้ามใจได้ไถ่ถาม โคกมะขามดอกมิใช่อะไรอื่น”ที่ท่านบอกว่า “อะไรอื่น” เป็นปริศนา ทำให้ติดใจว่า แล้วอะไรล่ะตอนที่อาจารย์ล้อมเขียนลงฟ้าเมืองไทย ท่านถูกแฟนๆขอให้แปลโคลงบทนี้ ท่านก็อธิบายหากมองกันอย่างวิเคราะห์ เนื้อความในบาทที่ 1 3 และ 4ขยายซึ่งกันและกัน ส่วนบาท 2 มีความปลีกออกไปที่เป็นดังนี้ ก็เป็นวิธีการทางศิลปะ ขอยกภาพผู้หญิงเปลือยมาเป็นข้อเปรียบ จะเห็นว่าจิตรกรเขามีวิธีปกปิดส่วนที่อาจเห็นเป็นอนาจาร วางตำแหน่งแขนมือปกปิดเสียบ้าง ใช้ฉาก เช่นใบไม้ เถาวัลย์ เป็นการลดความโจ่งแจ้งการเขียนก็เช่นกัน กวีมีวิธีลดความโจ่งแจ้งต่างๆ เช่นใช้วิธีอุปมาอาจารย์ล้อม ลำดับความในโคลงบทนี้ ดังนี้เมื่อเดินทางถึงโคกขาม เห็นขามรุ่นอยู่ริมน้ำ ดูน่ารื่นรมย์ ดอนโคกนั้นนูนชัด เหมือนจะชี้ให้พี่เห็นถนัด ว่าคือโคกสวรรค์ที่ละลานใจ ไม่ว่าจะมาไกลถึงไหน ก็ยังเห็นชัดเจียวนะแม่คุณเอ๋ยนี่คือคำแปลโคลงโคกขาม ของนิราศนรินทร์ ที่อาจารย์ย้อนถามไปว่า “เหมาะใจหรือยังล่ะคุณ”โคกขาม ที่ว่าๆกันมา อยู่ในเขตสมุทรสาครครับ ศาลพันท้ายนรสิงห์ก็มีให้ไหว้ ร้านอาหารดีๆมากมายมีให้เลือกกิน ถ้าใช้เหตุใช้ผลคิด ตระหนักความเป็นจริง โคกขามก็ยังมีเสน่หายาใจให้คนถิ่นอื่นไปเยือนทุกเมื่อเชื่อวันตั้งสติกันอีกสักพัก...แล้วค่อยไปหาของอร่อยๆ แถวโคกขามกินกัน คงไม่นานเกินไป.กิเลน ประลองเชิง
