อ่านหนังสือเรียน ชั้น ป. 2 เรื่องลูกวัวสามตัว เจ้าเผือก เจ้าแต้ม เจ้าแดง เลี้ยงง่ายๆ มีข้าวเปลือกไว้เต็มราง...จบไปแล้ว ผมคิดต่อว่า จะหา เรื่องสัตว์เลี้ยงยาก ลูกเสือลูกจระเข้ ได้จากหนังสือเล่มไหนเปิดสารบัญ หนังสือสำนวนไทย...เล่ม 2 เจอหัวข้อ “เลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้”“กาญจนาคพันธุ์” อธิบายว่า สำนวน เลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้ หมายความว่า ต้องได้รับความลำบาก ต้องได้รับความเดือดร้อน ต้องมีเรื่องร้ายถึงตัว ฯลฯคิดไปตามความเป็นจริง ใครที่ใจกล้าไปเอาลูกเสือลูกจระเข้มาเลี้ยง...เมื่อตัวมันยังเล็กๆก็น่ารัก แต่พอโตขึ้นผู้เลี้ยงจะลำบาก ธรรมชาติเสือธรรมชาติจระเข้ ไม่ทิ้งสันดานดุร้ายแต่ความจริงนั้น สำนวนนี้ เปรียบเทียบถึงนิสัยของลูกตัวเอง หรือลูกใครก็ตาม ที่ส่อสันดานชั่ว โตขึ้นผู้เลี้ยงนั้นจะเดือดร้อนเรื่องทำนองนี้ คงมีเกิดขึ้นในทุกสมัย...จึงมีโคลงสุภาษิตเก่า ไม่บอกชื่อผู้แต่ง ว่าชนโฉดบ่ได้ตรึก ตรองการ เลี้ยงลูกเสือสามานย์ มุ่งร้าย เล่ห์เลี้ยงบุตรอันธพาล พาชั่ว ได้นา ความผิดมันมักบ้าย ถูกต้องตนเสมอคนเขลาบ่ได้นึก กาลนาน เลี้ยงลูกจระเข้หาญ ฮึกร้าย เล่ห์เลี้ยงลูกอันธพาล พาผิด ให้นา เอาแต่ความร้ายบ้าย บวก เปื้อนเหม็นเสมอกาญจนาคพันธุ์ฺ ไม่มีนิทานเรื่อง ลูกเสือลูกจระเข้ เล่า...เพียงแต่ให้ความรู้ไกลไปถึงบ้านเมืองอื่น หลายชาติมีสำนวนคล้ายๆกันแขกอาหรับมีว่า “ใครเลี้ยงงู จะต้องถูกมันขบเอา” คัมภีร์ไบเบิลว่า “ชาวเอธิโอเปีย เปลี่ยนผิวได้หรือ แล้วเสือเปลี่ยนลายได้หรือ” ตุรกีว่า “ เอานิโกรมาอาบน้ำก็เสียสบู่เปล่า” เปอร์เซียว่า “เอาสบู่มาฟอกแมวก็ขาวไปไม่ได้”ชาวกะลิงว่า “มะขามถึงตากแห้งก็ไม่หายเปรี้ยว” ชาวอูรดูว่า “เอางัวใส่กรุง ก็พูดอย่างนกแก้วไม่ได้” รัสเซียว่า “หมาป่าเปลี่ยนขนได้ แต่ก็เป็นหมาป่าอยู่นั่นเอง” ชาวพิหารว่า “ให้กากิน การบูร มันก็ไม่ขาว”และญี่ปุ่นว่า “ต่อให้เอางูไปใส่กระบอกไม้ไผ่ ก็ทำให้มันหายคดงอไปมาไม่ได้”สำนวนบ้านเมืองอื่นๆ อ่านแล้วพอเข้าใจความหมายไปในทิศทางเดียวกัน แต่ฟังแล้ว ไม่เห็นภาพเสียดหัวใจ เท่ากับ สำนวนไทย เลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้ใน “พระอภัยมณี” สุนทรภู่ เขียนกลอนไว้บทหนึ่ง“เคยเลี้ยงดูสู้ถนอมเฝ้ากล่อมเกลี้ยง เหมือนหลงเลี้ยงลูกเสือมันเหลือแสน สู้พ่อแม่ทรยศคิดทดแทน ให้หายแค้นคิดหมายไม่วายวัน”ผู้คนสมัยก่อน ถ้าไม่ใช่คนมีอำนาจมีบุญหนักศักดิ์ใหญ่ ก็ไม่กล้าเอาเสือเอาจระเข้มาเลี้ยง แต่โลกสมัยใหม่ คนธรรมดา วิทยาการก้าวหน้า ก็เลี้ยงเสือ เลี้ยงจระเข้ได้ไม่ยากมีเสือมากๆเรียก “สวนเสือ” อย่างสวนเสือศรีราชา มีจระเข้มากๆ ก็เรียก “ฟาร์มจระเข้” อย่างฟาร์มจระเข้ปากน้ำ ทั้งเสือทั้งจระเข้ กลายเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ทำรายได้ให้เจ้าของเป็นเจ้าสัวส่วนสวนเสือ หรือฟาร์มจระเข้ แห่งใหญ่ ที่ใหญ่กว่า สวนและฟาร์มก่อนๆ แค่เริ่มกิจการก็มีปัญหา เสือ จระเข้ ออกอาการกินเท่าไหร่ไม่รู้จักอิ่ม ทำให้หุ้นส่วนปวดหัว...ทุกวี่ทุกวันจนมีข่าวว่า จะต้องเปลี่ยนตัวผู้จัดการคนใหม่ ที่ดุกว่า เด็ดขาดกว่า เขาว่ากันว่า หนึ่งเดียวคนนี้ มีทั้งปืนมีอำนาจ จะเอาลูกเสือลูกจระเข้ต่างสายพันธุ์อยู่เสือจระเข้พวกนี้...ก่อสงครามป่วนบ้านเมือง...เมื่อกว่าห้าปีที่แล้ว ถูกทหารเขาปฏิวัติดัดสันดาน...ถึงวันนี้ ก็ยังไม่รู้สึกรู้สา หาเรื่องกวนท็อปบูตเขาอยู่นั่น สันดานคางคก ยางหัวไม่ตกไม่รู้สึก.กิเลน ประลองเชิง
