ครั้งดึกดำบรรพ์เนิ่นนานเต็มที เมื่อพระอิศวรสร้างโลก สัตว์โลก ทั้งหลายอยู่ร่วมกันอย่างอยู่เย็นเป็นสุข สัตว์เล็กไม่ต้องเป็นเหยื่อสัตว์ใหญ่ เพราะทุกตัวใช้ธรรมนูญปกครองฉบับเดียว(อ่านยิ้มกันเอง เรื่องชวนหัวชาวใต้ ลอย เทพไชย สำนักพิมพ์นาคร พิมพ์ครั้งที่ 2 พ.ศ.2557)ธรรมนูญฉบับนี้ ไม่ต้องเสียเวลาร่างเหนื่อยแรง ไม่ต้องตีความให้เวียนหัวตาลาย เพราะใช้มาตราเดียวมาตรานั้น สัตว์ทุกตัวจำได้...สัตว์ใดนอนหลับฝัน อย่างไร เมื่อตื่นขึ้น ทุกอย่างต้องเป็นไปอย่างนั้นและแน่นอน ภายใต้ธรรมนูญปกครองโลก ไม่มีสัตว์ตัวใด โกหกพกลมหลอกกันเลยจำเนียรกาลผ่านมา จนถึงวันหนึ่ง เสือโคร่งตัวหนึ่ง นอนหลับแล้วไม่ฝันว่าได้กินสัตว์อะไร ติดต่อกันหลายๆคืน ความหิวทำให้มัน เดินไปหาช้างแม่ลูกอ่อนตัวหนึ่ง บอกว่า“เมื่อคืนฉันฝันว่าได้กินช้าง”แม่ช้างฟังแล้ว ก็พร้อมจะทำตาม แต่มันก็เสียใจ ที่จะไม่มีเวลาดูแลลูกน้อยอายุสี่เดือน จึงขอร้องเสือโคร่งว่า ขอเวลาไปเอานมให้ลูกกิน เป็นมื้อสุดท้ายก็อย่างที่ว่า ตามธรรมนูญปกครองสัตว์โลก ไม่มีสัตว์ใดโกหก เสือโคร่งแม้เริ่มโกหกก่อน แต่ก็เชื่อว่า แม่ช้างจะไม่โกหกเหมือนตัวเอง อนุญาตให้ไปแม่ช้างเดินไปนึกถึงลูกช้างก็ร้องไห้ไป ลิงตัวหนึ่งเห็นเข้าก็สงสาร“ฉันช่วยได้” ลิงว่า “แต่ท่านก็ต้องช่วยให้ฉัน ขี่คอไปเฝ้าพระอิศวร”ระหว่างเดินทางลิงก็สอนช้างพูดกับอิศวร...เมื่อไปถึง ช้างก็หมอบกราบ ขอความเมตตา ขอเวลามีชีวิตดูแลลูกน้อยอีกสักหน่อย“นี่เจ้าจะให้ข้าฉีกธรรมนูญปกครองโลกเลยเชียวหรือ” พระอิศวรทรงตวาดด้วยความกริ้วเจ้าต้องไม่ลืมว่า สัตว์ทั้งโลกอยู่ด้วยกันมาด้วยความผาสุก ก็ใช้ความฝันเป็นข้อตัดสินทุกชีวิต ข้าเขียนธรรมนูญโลกด้วยมือ เจ้าจะให้ข้าลบด้วยเท้า คงไม่ได้”นางช้างกลัวจนตัวสั่น ร้องไห้ต่อ พระอิศวรทรงรำคาญ หันไปเห็นลิงนั่งหลับ“ไอ้ลิงโง่” พระอิศวรกริ้วยิ่งกว่าเรื่องที่นางช้างขอ “เจ้ามานั่งหลับต่อหน้าข้า ไม่มีทีท่าเคารพยำเกรงเจ้าโลก”ลิงลืมตาทำท่างัวเงีย กราบทูลขอพระราชทานอภัย แล้วกราบทูลต่อ “ตอนที่ข้าหลับ ข้าได้ฝันว่า ได้กอดจูบพระแม่อุมา”ตามธรรมนูญปกครอง ลิงก็ปราดเข้าไปตั้งท่าจะเข้าไปกอดไปจูบ พระแม่อุมาทรงรังเกียจลิง กลัวลิง ก็โผเข้ากอดพระอิศวร ขอให้พระอิศวรช่วยถึงจุดนั้น พระอิศวรก็หมดทางเลือก ประกาศให้สัตว์รู้กันทั้งโลกว่า ธรรมนูญปกครองที่ใช้ความฝันเป็นเกณฑ์ตัดสินนั้นให้ยกเลิกนิทานเรื่องนี้จบลง ตรงนางช้างรอดจากการเป็นอาหารเสือโคร่ง กลับไปเลี้ยงลูกอ่อนให้เติบใหญ่ และนิทานไม่ได้เล่าว่า พระอิศวรทรงประทานธรรมนูญปกครองโลกแบบไหนให้พวกสัตว์ใช้กันต่อผมอ่านเรื่องพระอิศวร ฉบับนิทานแล้ว เข้าใจว่า น่าจะเป็นพระอิศวรคนละองค์ที่ปกครองโลกในสมัยรามเกียรติ์ พระอิศวรพระองค์นั้น พระทัยกว้างขวางยิ่งกว่าแม่น้ำห้าสายตอนทศกัณฐ์ไปช่วยยกเขาไกรลาส ออกปากขอพระแม่อุมา ไม่ทรงแสดงท่าหึงหรือหวง ประทานให้ทันทีเคราะห์ดีของพระแม่อุมาที่พระนารายณ์ใช้อุบาย...ทำให้ทศกัณฐ์ อุ้มไปถวายคืน และได้นางมณโฑไปแทนธรรมนูญปกครองโลกของพระอิศวร สมัยรามเกียรติ์ ไม่ค่อยขลังเท่าฉบับนิทาน เพราะถ้าใช้กติกาความฝัน คนกับลิงคงไม่ต้องทำสงครามกับยักษ์ ถึงขั้นฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ฝันรักใคร ก็ไปอุ้มสมกันไป ฝันจะหนีไปที่ไหน ก็หนีได้เลย ไม่ต้องตามจับกันให้เสียเวล่ำเวลา.กิเลน ประลองเชิง
