ต้นเหตุของสงครามประจำฤดู ระหว่างพวกเทวดากับพวกอสูร ที่เรียกว่า “เทวาสุรสงคราม” นั้น เล่ากันสักกี่ครั้งก็ยังไม่เบื่อแดนสวรรค์ชั้นเดิมชื่อสุทัศน์ ในงานรับน้องใหม่งานนั้น พระอินทร์เก่าสั่งเอาสุรามาเลี้ยงเป็นการเอิกเกริก เทวดาเก่าคุ้นกับสุราก็เมาไม่ลืมหูลืมตา ไม่ทันดูว่าเทวดาน้องใหม่ไม่ดื่มเลยสักองค์กว่าจะรู้ตัว พระอินทร์เก่ากับเทวดาเก่าที่เมาที่ได้ที่ก็ถูกผลักหล่นลิ่วๆลงไปเกิดใหม่ในพิภพอสูรพระอินทร์ใหม่ยึดอำนาจได้เรียบร้อย ก็เปลี่ยนชื่อสวรรค์เป็นดาวดึงส์บนดาวดึงส์มีต้นปาริชาต กลิ่นหอมได้กลิ่นแล้วระลึกชาติได้ในพิภพอสูร ที่พระอินทร์เก่ากลายเป็นจอมอสูร ชื่อเวปจิตติ ก็ยังอุตส่าห์มีต้นไม้สวยใกล้เคียงกัน ชื่อจิตตปาฏลี ถึงปีก็ออกดอกสวยให้เห็นทีพวกอสูรเห็นดอกจิตตปาฏลีก็ของขึ้น อยากได้กลิ่นดอกปาริชาต ชักชวนกันเหาะขึ้นรบกับพวกเทวดาถึงดาวดึงส์ว่ากันตามจริงๆพวกอสูรน่าจะอยู่ได้ดีกับพิภพใหม่ที่อยู่ในที่ว่างระหว่างเขาตรีกูฏกับเขาพระสุเมรุ เพราะมีบุญเก่าได้เครื่องอำนวยความสะดวกสบายไว้ครบครันตัวพระอินทร์เก่าในเก้าอี้ใหม่จอมอสูร ท้าวเวปจิตติก็ทรงนั่งพระเก้าอี้ใหญ่ แม้ไม่นุ่มก้นเท่า “ทิพยอาสน์” ของดาวดึงส์นักก็ตามที ถ้าไม่มีเหตุเป็น “ฟางเส้นสุดท้าย” กระทบใจเรื่องสงครามเทวดากับอสูรก็คงไม่มีเรื่องมาจากพระอินทร์องค์ใหม่ ตอนเป็นมฆมานพ ทำบุญกุศลไว้มาก แต่ภรรยาสี่คน นางสุธัมมา สุนันทา สุจิตตา และนางสุชาดา ทำบุญไว้ไม่เท่ากันนางสุธัมมาสร้างศาลา นางสุนันทาสร้างสระน้ำ นางสุจิตตา สร้างสวนสวย ขึ้นสวรรค์เป็นสวนจิตรลดามีแต่นางสุชาดา ภรรยาสุดท้องนางเดียวไม่ยอมทำบุญอะไรไว้เลยสามเมียมฆมานพตายไปขึ้นสวรรค์ ก็เป็นชายาพระอินทร์ผู้ยิ่งใหญ่ ส่วนนางสุชาดา พอตายก็ไปเกิดเป็นนกยาง จิกปลาหากินโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาอยู่ในซอกเขาพระอินทร์คิดถึงก็แปลงกายไปแนะนำให้นกยางถือศีล ไม่กินปลาจนอดตาย ไปเกิดเป็นลูกสาวช่างหม้อในเมืองพาราณสี พระอินทร์ก็แปลงกายไปสอนให้ถือศีล พอตายครั้งนี้ก็ไปเกิดเป็นธิดาท้าวเวปจิตติ จอมอสูรนางสุชาดาสวยมาก อายุ 16 ปี ท้าวเวปจิตติจัดพิธีหาคู่แบบเสี่ยงพวงมาลัย เหมือนนางรจนาในเรื่องสังข์ทอง พระอินทร์ได้โอกาสก็ปลอมเป็นยักษ์แก่ไปเข้าคิวรอพวงมาลัยบุญเก่าที่ทำร่วมกันไว้ นางสุชาดาโยนพวงมาลัยไปให้ยักษ์แก่ ท้าวเวปจิตติสงสัยพยายามซักถาม...จนความแตก ยักษ์แก่กลายร่างเป็นพระอินทร์ อุ้มนางสุชาดาขึ้นเวชยันต์ ขึ้นไปสวรรค์ดาวดึงส์เฉยเลยนี่ละ ฟางเส้นสุดท้ายท้าวเวปจิตติคิดถึงความแค้นหนหลัง ถูกชิงสวรรค์ดาวดึงส์ไม่ได้ดมกลิ่นดอกปาริชาต ก็แค้นหนักหนา ยังมาถูกพระอินทร์ตามมาหยาม ชิงลูกสาวขึ้นดาวดึงส์ไปซึ่งหน้าจอมอสูรลั่นกลองรบ สั่งอสูรทั้งพิภพดาหน้าขึ้นไปท้ารบกับเทวดาบนสวรรค์...ทันทีก็รบกันอย่างนี้ ทุกปีที่ดอกจิตตปาฏลีบาน แต่รวมๆแล้วฝ่ายอสูรผูกขาดการรบแพ้ เหมือนฝ่ายค้านบ้านเมืองเรา ที่นับมือที่ยกกันทีไร ก็แพ้ฝ่ายรัฐบาลไปทุกทีผมนั่งลุ้นให้กลยุทธ์ยุให้รำตำให้รั่วฝ่ายค้านได้ผล อยากเห็นคุณอนุทินเป็นนายกฯกับเขาสักทีเหมือนกันแต่ลุ้นเท่าไหร่ก็ลุ้นไม่ขึ้น เพราะแม่ไม้ซื้องูเห่าของฝ่ายรัฐบาลขลังกว่า เอาเป็นว่า อยู่กับพระอินทร์เก่า เอ๊ย!นายกฯเก่าต่อไป ตามกติกาก็ทนอีกปีกว่าๆเท่านั้นเอง.กิเลน ประลองเชิง
