เรื่องเล่า “ติดกับระหว่างเสือกับงู” ใน “ชวนม่วนชื่น” เล่ม 1 พระอาจารย์พรหม บอกว่าเป็นตำนานพุทธเก่าเล่าต่อๆ กันมา เพื่อจะสอนว่า คนเราจะทำอย่างไร เมื่อเจอวิกฤตการณ์เกี่ยวกับความเป็นความตายผมเคยเล่าไปแล้วอ่านเจออีกวันนี้ ในสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ จึงอยากเอามาเล่าใหม่ชายคนหนึ่งกำลังถูกเสือวิ่งไล่อยู่ในป่า เสือธรรมดาวิ่งเร็วกว่าคนอยู่แล้ว แต่เสือหิวตัวนี้วิ่งเร็วกว่า ตอนที่เสือจวนเจียนจะถึงตัวเขาเห็นหลุมลึกอยู่ข้างทางไม่มีทางเลือกหนีใด ดีกว่านี้อีกแล้ว ชายคนนั้นกระโจนลงไปแต่ทันทีที่สายตาเหลือบลงไปก้นหลุม หลุมนั้นแห้ง เขาเห็นงูยักษ์ตัวใหญ่ขดตัวอยู่ เขารู้ว่าเขาทำผิดมหันต์ด้วยสัญชาตญาณเอาชีวิตรอด แขนเขาสัมผัสข้างหลุม เจอรากไม้ เขาก็ยื่นมือเกาะไว้ ขนาดของรากไม้ใหญ่และแข็งแรงพอที่จะช่วยไม่ให้เขาร่วงลงไปเจองูยักษ์ที่กำลังชูหัวขึ้นมาเขาแหงนหน้ามองเบื้องบน เจ้าเสือตัวนั้นมันไม่ยอมลดละ พยายามชะโงกหัวลงตะปบในสถานการณ์แสนอันตราย เจ้ารากไม้ความหวังเดียวที่ยึดโยงชีวิตเขาได้ ก็เกิดมีหนูสองตัว ตัวหนึ่งสีขาวอีกตัวสีดำ โผล่ออกมา ท่าทางหนูหิวโซ มันตั้งหน้าตั้งตาแทะรากไม้ก้นหลุม เจ้างูยักษ์ชูหัวสูงขึ้นทำท่าจะฉกข้อเท้า ปากหลุมเจ้าเสือตัวใหญ่ก็คำราม พยายามตะปบให้ถึงตัว ลำตัวเสือใหญ่ไปกระแทกต้นไม้ที่โน้มกิ่งอยู่ปากหลุมกิ่งไม้หนึ่งมีรังผึ้งใหญ่ แรงสะเทือนทำให้น้ำผึ้งหยดลงมา เขาอ้าปากแลบลิ้นรองรับน้ำผึ้งนั้นไว้รสน้ำผึ้งแสนหวาน เขายิ้ม และรำพึงให้ตัวเอง “อืม! อร่อยจัง”พระอาจารย์พรหมบอกว่า เรื่องเล่าเดิมจบตรงนี้ แล้วท่านก็สอนว่า บ่อยครั้งชีวิตเรา ดูประหนึ่งจะติดกับอยู่ระหว่างเสือหิวกับงูยักษ์ ทั้งยังถูกซ้ำเติมจากหนูสองตัว ที่คอยกัดกินเครื่องยึดเหนี่ยวของชีวิตในสถานการณ์เลวร้าย มันก็ย่อมจะมีน้ำผึ้งหยดลงมาจากที่ไหนสักแห่งเสมอถ้าเราใช้ปัญญา เราจะแลบลิ้นออกมาลิ้มรสน้ำผึ้งอันโอชะ ทำไมจะไม่ล่ะ? เมื่อใดที่ไม่มีอะไรให้ทำ เมื่อนั้นก็ไม่ต้องทำอะไร จงมีความสุขกับน้ำผึ้งในชีวิตเท่าที่มีเรื่องที่พระอาจารย์พรหมเล่า ต่อมาผมอ่านเจอในหนังสือบ่อเกิดลัทธิประเพณีอินเดีย เล่ม 1 อาจารย์สุชีพ บุญญานุภาพ ท่านแปลจากผู้รู้ฝรั่ง เป็นนิทานเรื่องเอกชื่อเรื่อง มนุษย์ในบ่อน้ำ ของมหาวีระ ศาสดาศาสนาเชน สมัยเดียวกับพระพุทธเจ้าของเรารายละเอียดยืดยาวกว่า ตัวละครก็แตกต่าง เริ่มจากคนหนีช้างป่า เจอนางยักษินีก่อนเจองู ฯลฯ แต่อ่านแล้วเข้าใจได้ว่า มาจากเค้าโครงเดียวกันเรื่องเล่าหรือนิทานดีๆ ก็เล่าต่อๆกันไปอย่างนี้แหละครับ ฉบับพระอาจารย์พรหม ท่านยังมีตอนต่อและจบอย่างเซอร์ไพรส์ เสือหล่นโครมลงบ่อไปทับงูยักษ์ตาย ตัวมันเองก็ตาย“อะไรๆ ที่ไม่ได้คาดคิดไว้ มันมักเกิดขึ้นได้” พระอาจารย์พรหมว่าผมตั้งใจเอานิทานเรื่องนี้เล่าซ้ำ ไม่มีเจตนาจะสอนใคร แต่ตั้งใจสอนตัวเองจะไปกลัวอะไรนักหนา แค่สถานการณ์กรุงเทพสีแดง...ครม.ติดโควิด-19 ไปเป็นสิบคน สถานบันเทิงห้ามขายเหล้า หรือ ตู่ จตุพร ตั้งม็อบ ไล่ได้นานแค่ไหน ตู่ ประยุทธ์ จะทนอยู่ได้มากน้อย ศาลจะให้ประกันพวกเด็กๆ หรือไม่?ถึงเวลา มีข้าวมีกาแฟ เราก็กิน ง่วงเราก็นอน ชีวิตคนเราก็เท่านี้เอง.กิเลน ประลองเชิง
