บอลโลกไม่ได้ดูสดๆกระแทกตา คนดูถูก นินทาเถิดเทิงแน่ ยังมองโลกแง่ดีว่าเป็นกุศโลบายสร้างฉากจบฟินเว่อร์ พระเอกขี่ม้าขาวฝ่าวงล้อมศัตรูมาชิงตัวนางเอกไปได้อย่างเหลือเชื่อ ทำให้มันดูยากเย็นจวนเจียนสิ้นหวัง แล้วหักมุมปั้ง รัฐบาล “3 ป.” จัดให้เต็มคาราเบล ประทับใจทั้งประเทศนาทีนี้นาทีทอง หรือ รมว.การท่องเที่ยวและกีฬา ค่ายภูมิใจไทยจะประกาศทุบโต๊ะเปรี้ยงปาดหน้าคว้าพุงปลาไปบริหารจัดการเบ็ดเสร็จ ก็คงไม่มีใครกล้าบอกว่าน่าเกลียดได้แต้มจากคนไทยทุกเพศ ทุกวัย ยิ่งใกล้เลือกตั้งต้องชิงเหลี่ยมกันทุกเม็ดอยู่แล้ว ประเภททุนใหญ่ใจป๋าไม่น่าพลาด ได้คะแนนตูมตามวันนี้ แถมเอาไปหาเสียงได้อีกยาวเรื่องของเรื่อง สาเหตุปัญหามาจากความล่าช้าไม่ใส่ใจ ทำเหมือนธุระไม่ใช่ประเทศเพื่อนบ้านเขาได้ลิขสิทธิ์กันไปเรียบร้อยตั้งแต่ต้นปี แล้วเราทำอะไรกันอยู่ พอยต์คือไม่มีเจ้าภาพหลัก ติดกับดักกฎหมาย Must Have และ Must Carry โดย กสทช. อีกแล้วครับท่าน ความวัวยังไม่ทันหายความควายก็เข้ามาแทรก เรื่องควบรวม “ทรู-ดีแทค” ยังนัวเนียในชั้นศาลอยู่เลยคำสั่ง ระเบียบ หลายอย่าง อ้างเจตนาป้องโกง แต่เข้าตำรา “คนทำไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ทำ” เสียเวลา โอกาส ต้องตามล้างตามเช็ด ตีเป็นมูลค่าแล้วเสียหายยิ่งกว่าเรื่องลิขสิทธิ์บอลโลกลีลาเยอะจนโดนโก่งราคาลิขสิทธิ์ไปไกลถึง 1,600 ล้านบาท ตอนนี้ตาลีตาเหลือกไฟลนก้น แต่ก็ไม่กล้าควักเกิน 600 ล้าน ราคามาตรฐานที่ประเทศเพื่อนบ้านได้ไปตั้งแต่ไก่โห่ กลัวโดนด่าผลาญภาษีสุดท้ายต้องบากหน้าไปเรี่ยไรเอกชน บริหารจัดการกันแบบนี้ยังไงก็โดนด่าทั้งขึ้นทั้งล่องเห็นแล้วหงุดหงิด หันไปโฟกัสที่งานใหญ่ประชุมเอเปก คำถามยังวนเวียนอยู่ที่ไทยได้อะไรในแง่มหภาค เวทีโลกสมาชิก 21 เขตเศรษฐกิจ ขนาดของ GDP ปริมาณการค้าเกิน 50% ของโลก ตลาดใหญ่ขนาดนี้ อย่าว่าแต่ฟื้นเศรษฐกิจไทย พลิกฟื้นเศรษฐกิจโลกยังได้ แต่แก่นคือ ประเทศไทยเราตักตวง ไขว่คว้าโอกาสมาได้แค่ไหน ถ้ายังคิดวนเวียนอยู่แค่ soft power ก็หน่อมแน้มไปหน่อย และประเด็นมันดันไปอยู่ที่ปม “ดราม่าปลาเค็ม” ซะงั้น อ่านข่าวกันไปแบบฮาๆ แต่น้ำตาไหล เพราะมันหมายความว่าไม่มีเรื่องใหญ่ เรื่องสำคัญให้โฟกัสเลยชาวบ้านร้านตลาดทั่วไปได้ยินทุกครั้งบนเวทีระดับโลก คือแนวทางสวยหรูชูประเด็นลดโลกร้อน แต่ไม่เคยรู้เลยว่าจะแก้ปัญหาร้อนเงินกันยังไงเลยไม่รู้จะสนใจไปทำไม อยากรู้แค่ว่าจะได้หยุดงานวันไหนบ้างแค่นั้นและดูเหมือนว่าเวทีใหญ่ประเทศไทยจะไม่ได้ถูกโฟกัสให้ความสำคัญจากชาติมหาอำนาจ หรือชาติใหญ่ๆ ระดับบิ๊กไปพบกันเวทีรอง เวทีย่อยกันหมดแล้วงานนี้ต้องมีหน้าชากันบ้าง ตั้งความหวังไว้เยอะ วาดฝันสร้างเกียรติยศชนิดที่โลกต้องจำ แต่ดูทรงแล้วไม่ “พรีเมียม” อย่างที่คิดสุดท้ายต้องถามว่านอกจากมีชื่อเป็นเจ้าภาพ ยังมีสิ่งอื่นอีกไหมให้ได้จดจำงานนี้ถือเป็นเดิมพันสุดท้ายของรัฐบาล ผลงานจะชี้วัดว่าควรอยู่ต่อหรือพอกันทีการเคลื่อนไหวของม็อบต่อต้านตอนนี้ ถูกตั้งแง่ไปในทางสร้างความเดือดร้อนรำคาญ ไม่รู้กาลเทศะ เป็นอุปสรรคขัดขวาง ตะบันค้านทุกเรื่อง แต่พอหลังจบงานความคิดคนไทยอาจเปลี่ยนไปสิ้นเชิง ถ้าทำเสียของ จัดประชุมระดับโลกแล้วคว้าน้ำเหลว รัฐบาลจะยิ่งเสียเรตติ้งกันไปใหญ่สูงสุดคืนสู่สามัญ ถ้าเอเปกไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน รัฐบาลหนีไม่พ้นต้องงัดไม้ตายขายผ้าเอาหน้ารอดหว่านนโยบายประชานิยมอัดใส่มือชาวบ้านช่วงโค้งสุดท้ายปลายเทอม หรืออาจต้องจัดหนักกว่า ราวกับเป็นรัฐสวัสดิการยังไงยังงั้น เพื่อชดเชยปะผุและเมื่องานใหญ่ไม่ปัง แผนแยกค่ายแข่งกันใหญ่ของ “2 ป.” อาจต้องล้มเลิกเพราะมีโอกาสแยกกันไปตาย ขายขี้หน้ามากกว่า“บิ๊กตู่” พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกฯและ รมว.กลาโหม “บิ๊กป้อม” พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกฯ และหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ อาจต้องเรียก “บิ๊กป๊อก” พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา รมว.มหาดไทย เข้ามาจับเข่าคุยเหมือนที่เคยทำมาทุกครั้ง เมื่อ “3 ป.” อาการไม่ดี ส่อไปไม่รอดต้องกอดคอประคองอำนาจกันต่อไปอย่างทุลักทุเล.ทีมข่าวการเมือง