ชื่อชั้นอันเป็นศักดิ์ศรี ของหนังสือ เกร็ดภาษา หนังสือไทย (เล่ม 2 งานค้นคว้าของอาจารย์ ส.พลายน้อย สำนักพิมพ์พิมพ์คำ พิมพ์ครั้งที่ 7 พ.ศ.2553) เปิดสารบัญ เริ่มที่หน้า 163 มีคำหลายคำผมผ่านเลยคำ “ไข้เรือรบ” หลายครั้งด้วยเหตุที่เคยถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารเรือ ประจำการ ร.ล.จันทร กว่าครึ่งปี เคยนอนเรือรบสุโขทัย (จอดในอู่บางกอกด๊อก) ก็หลายคืน ไม่เคยเป็น “ไข้เรือรบ” กับเขาเลย จึงสะดุดใจ ตั้งตาอ่านส.พลายน้อย อธิบายคำว่าไข้ในสำนวนภาษาไทย ใช้ในรูปความต่างๆ ถ้าหมายถึงความระทมใจ ก็ใช้ว่าไข้ใจ หรือถ้าหมกมุ่นอยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น สนใจอยู่กับเรื่องเรือรบ ก็เรียกว่าไข้เรือรบสำนวนนี้ มีปรากฏอยู่ในบทละครพูดเรื่อง มหาตมะ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตอนหนึ่ง “อ้ายพุก นี่มึงก็เป็นไข้เรือรบด้วยเหมือนกันฤา”เพื่อให้เข้าใจเรื่องดีขึ้น ส.พลายน้อย เล่าถึงบทละครเรื่องมหาตมะ ในสมัยรัชกาลที่ 6 นั้น ได้มีการเรี่ยไรซื้อเรือรบพระร่วง เพราะเห็นว่าเมืองไทยเรายังขาดกำลังป้องกันประเทศทางทะเลการเรี่ยไรครั้งนั้น คนที่เห็นด้วยก็มีมาก คนที่ไม่ชอบก็มีในสมัยนั้น ร.6 ทรงเปิดโอกาสให้คนที่มีความรู้ แสดงความคิดเห็นได้โดยเสรีบรรดาผู้ไม่เห็นด้วยก็เขียนบทความคัดค้าน ลงในหน้าหนังสือพิมพ์ผู้ที่เขียนคัดค้านจนเป็นที่รู้จักกันดี คือผู้ใช้นามแฝงว่า “ทุ่นดำ”ส.พลายน้อย เข้าใจว่า จากเสียงคัดค้านเรื่องการเรี่ยไรซื้อเรือรบนี่เอง ร.6 ทรงนำมาผูกเป็นโครงเรื่อง มหาตมะ เมื่อแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง เนื้อเรื่องจึงเกี่ยวกับการเรี่ยไรซื้อเรือรบทั้งสิ้นรวมถึงกล่าวถึงตัวละคร ที่เป็น “ทุ่นดำ” ด้วยมีผู้วิจารณ์เรื่องมหาตมะว่า ทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเพื่อจะด่าทุ่นดำ แต่ ส.พลายน้อย ไม่เห็นด้วยทีเดียวนัก เพราะรู้ว่า ทางจะกำจัดทุ่นดำนั้นง่ายมากทุ่นดำนั้นไม่ใช่คนอื่นไกล ที่แท้เป็นข้าราชการ มียศบรรดาศักดิ์ถึงพระยา เป็นนายทหารเรือ คือพลเรือตรีพระยาวินัยสุนทร (วิม พลกุล)ถ้าหากพระองค์จะทรงแค้นเคืองแล้ว ก็ไม่เป็นการยากที่จะจัดการ เมื่อมีเสนาบดีขอพระราชทานปลด พลเรือตรีพระยาวินัยสุนทรออกจากราชการนอกจากพระองค์ไม่ทรงเห็นชอบ แทนการปลดออกจากราชการ พระองค์ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งเป็นลายพระหัตถ์ลงไปว่า ให้นายพลตรี “ทุ่นดำ” ได้รับพระราชทานสายสะพายมงกุฎสยาม ในงานพระราชพิธีฉัตรมงคลผมอ่านถึงตรงนี้ มีเรื่องให้คิดต่อ พลเรือตรีพระยาวินัย สุนทร (วิม พลกุล) คนนี้ เป็นบรรพบุรุษของพี่น้องนักหนังสือพิมพ์รุ่นตำนาน ประจำการ“ไทยรัฐ”สองคนคนแรก อุทธรณ์ พลกุล นามปากกา“งาแซง” เขียนคอลัมน์การเมืองหน้า 3 ก็คอลัมน์เดียวกับที่ผมกำลังเขียนให้ท่านผู้อ่านอยู่นี่ไง! คนที่สอง วิมล พลกุล เคยเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการ ตั้งแต่ยุคเสียงอ่างทอง ต่อถึง ไทยรัฐรู้กันถึงขั้นนี้แล้วก็ยิ่งชัดเจน พระเจ้าแผ่นดิน องค์ที่ตั้งพระทัยวางรากฐาน การปกครองแบบประชาธิปไตยให้เมืองไทย ทรงมีน้ำพระทัยเมตตา ลุ่มลึก กว้างขวาง และยิ่งใหญ่เกินประเมินประมาณเสียดาย ผมเป็นพลทหารเรือสองปี ไม่เคยหือเคยอือกับผู้บังคับบัญชา ตั้งแต่จ่าไปถึงนายพล...จึงไม่เคยเป็นไข้เรือรบกับเขาสักครั้งวันนี้ใครโชคไม่ดี เป็นไข้เรือรบ อาการหนักหนามากน้อยแค่ไหน คุยมาให้รู้กันบ้างเน้อ!กิเลน ประลองเชิง
