ห้องสมุดบอดเลียนแห่งมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ได้เก็บต้นฉบับแผ่นจารึกที่ทำจากเปลือกไม้ของต้นเบิร์ช ถูกขุดพบในทุ่งนาหมู่บ้าน Bakshali เมื่อปี พ.ศ.2424 โดยแผ่นจารึกดังกล่าวเคยเป็นส่วนหนึ่งของผนังโบสถ์ในหมู่บ้านแห่งนั้น ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองกวาลิเออร์ รัฐมัธยประเทศ ในประเทศอินเดีย เป็นแผ่นจารึกที่มีชื่อเสียงและถูกเก็บไว้ในห้องสมุดในอังกฤษมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2445แต่เดิมนั้นนักวิจัยจากห้องสมุดบอดเลียนคาดว่าแผ่นจารึก Bakhshali นั้นอายุเก่าแก่ราว 500 ปี แต่จากการตรวจสอบใหม่โดยคำนวณอายุด้วยการดูปริมาณคาร์บอน หรือที่รู้จักกันว่าการหาอายุคาร์บอน (Carbon dating) ของแผ่นจารึกที่มีอยู่ 70 ชิ้น สืบค้นต้นกำเนิดของตัวเลข “ศูนย์” ที่ชาวฮินดูโบราณใช้กัน พบว่าแผ่นจารึกมีความแตกต่างของเวลาอย่างน้อย 3 ช่วงเวลา และในยุคโบราณนั้นคนอินเดียใช้ “จุด” แทนเลขศูนย์ ก่อนที่จะวิวัฒนาการมาเป็นการใช้เลข “ศูนย์” ในปัจจุบันนี้ โดยแผ่นจารึกนี้ยังมีอายุเก่าแก่กว่าที่เคยคิดไว้ โดยสามารถระบุได้ว่ามีเกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 3-4นักวิจัยเผยว่าแผ่นจารึกดังกล่าว แสดงให้เห็นว่านักคณิตศาสตร์ในอินเดียได้สร้างความรู้ และส่งต่อพื้นฐานความคิดในเรื่องของคณิตศาสตร์ตกทอดสู่ลูกหลาน ให้ได้ใช้ประโยชน์มาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์.
