วังนางโหง
ตอนที่ 4
ในห้องรับแขกบ้านธนารักษ์คุณทับอธิบายว่านางโหงคือวิญญาณที่บรรพบุรุษของเราเคยล่วงเกินไว้ดานุถามอย่างตกใจว่านางโหงเป็นใครแล้วตระกูลเราไปล่วงเกินอะไรไว้
คุณทับหันมองดานุแล้วจ้องหน้าสมาชิกในครอบครัวทีละคนพูดจริงจัง“หากคิดว่าเป็นคนของในตระกูลนี้ก็ขอให้ทุกคนอยู่ในพิธีคืนนี้ด้วยฉันขอเพียงเท่านี้แหละ”
พอคุณทับพูดจบก็หันหลังเดินออกไปทันทีโดยไม่ใส่ใจว่าใครจะไม่เห็นด้วยดาราโมโหคิดว่าพ่อคงโดนสะกดจิตให้ทำแบบนี้และเธอจะไม่ยอมให้พิกุลเข้ามาทำพิธีบูชานางโหงในบ้านนี้เด็ดขาด
ดาราจะตามไปคุยกับพ่อแต่ดาริกาดึงมือไว้บอกให้ปล่อยพ่อทำตามใจสองพี่น้องพูดเสียดสีจนทะเลาะกันดานุต้องห้ามทัพว่าในเมื่อคุณตาคิดดีแล้วก็ให้ลองดูเพราะถ้าห้ามอาจกลายเป็นเรื่องใหญ่เลยถูกดาราเหวี่ยงใส่ว่าเป็นหลานชายคนโปรดไม่ต้องทำอะไรก็เป็นที่รัก
ดาราเดินตึงตังกลับห้องโดยมีพัวก้าวตามดาริกาส่ายหน้าเอือมระอาเมื่อถึงห้องนอนดาราทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงด้วยความโมโหบอกพัวว่าหัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่เข้าร่วมพิธีคนสนิทหวั่นใจกลัวเจ้านายจะโดนผีเล่นงานอีกแต่ดาราไม่สนใจ
ทางห้องรับแขกดาริกาหัวเสียมากกับคำพูดของดาราแต่ดานุบอกว่าน้าพูดถูกเพราะเขาไม่เคยมาดูแลคุณตาคุณยายจริงๆ
“ไม่ใช่ความผิดของลูกเลยที่แม่ไม่อยากอยู่ที่นี่ก็เพราะไม่อยากมีเรื่องลูกก็เห็นๆอยู่ว่าคนที่บ้านนี้เป็นอย่างไรโดยเฉพาะน้าดาราของแกน่ะนี่ถ้าไม่มีธุระสำคัญหรือจำเป็นอะไรแม่ก็ไม่อยากมาที่นี่นักหรอกนะ”
“แม่พูดเหมือนมีธุระอะไรสำคัญมากกว่าการป่วยของน้าดาเรศ”
ดาริกามองหน้าลูกชายตัดสินใจยังไม่เล่า“ใช่สำคัญมากดีแล้วล่ะที่วันนี้นุไม่ขัดคอคุณตาจะได้ช่วยแม่พูดอีกแรงแต่ตอนนี้ขอไปอาบน้ำก่อนเสร็จพิธีคืนนี้แม่จะเล่าให้ฟัง”
ในห้องนอนดาเรศหญิงสาวอารมณ์ดีแย่งคนรับใช้ร้อยมาลัยพันห้ามเพราะกลัวคุณดวงมาเห็นแล้วจะโดนดุเสียงเคาะประตูดังดานุเปิดเข้ามาพยายามง้อน้าสาวโดยชมฝีมือร้อยมาลัยพันฝากเขาดูแลดาเรศตนจะได้ไปช่วยพัวเตรียมของทำพิธี
ดานุลงนั่งข้างๆชวนคุยเรื่องร้อยมาลัยดาเรศเริ่มพอใจบอกว่าอยากทำเพื่อบูชานางโหงเขาได้โอกาสถามต่อ
“น้าดาเรศรู้จักนางโหงด้วยเหรอครับ”
“หมอพิกุลบอกว่านางโหงก็คือวิญญาณที่โกรธแค้นพวกเรา”
“มันน่าจะมีคำอธิบายมากกว่านี้ไม่อย่างนั้นใครๆก็พูดได้”
ดาเรศไม่พอใจเอ็ดดานุว่าถ้าไม่เชื่อก็ไม่ต้องมาพูดกันจากนั้นเธอก้มหน้าร้อยมาลัยต่อแต่โดนเข็มตำนิ้วจนเลือดออกดานุรีบดึงนิ้วมาบีบเลือดแล้วใช้ผ้าเช็ดหน้ากดซับดาเรศกลัวคุณดวงดุจึงขอร้องหลานชายไม่ให้ฟ้องดานุนึกถึงคำพูดของจิตแพทย์ที่บอกว่าต้องทำให้คนป่วยไว้ใจจึงยอมรับปากแต่ดาเรศต้องล้างแผลก่อนเธอยอมโดยดี
ooooooo
ในห้องพระที่บ้านธนารักษ์คุณดวงชวนคุณทับคุยเรื่องบูชานางโหงว่าต่อไปครอบครัวคงไม่เจอเรื่องร้ายคุณทับไม่ค่อยเชื่อจึงเท้าความเรื่องที่พ่อของเขาตายบนเรือส่วนน้องชายทั้งสองจมน้ำตายคุณดวงจำได้แค่บ้านที่ระยองมีวิญญาณร้ายจนต้องนิมนต์พระยันต์ไปทำพิธี
คุณทับเฉลยว่าที่เป็นแบบนี้เพราะครอบครัวธนารักษ์ไม่ยอมทำตามคำบนบานของบรรพบุรุษว่าจะเอาชีวิตคนเป็นเครื่องบูชายัญคุณดวงไม่เชื่อ
“แต่มันอาจจะไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้นะคะตอนนั้นคุณพ่ออาจจะเพ้อเพราะป่วยหนัก”
“ผมก็คิดแบบนั้นถึงไม่ยอมบอกใครจนทุกอย่างเลวร้ายแบบนี้ถ้านางโหงไม่ให้อภัยผมคงต้องยอมแลกด้วยชีวิตของตัวเองแต่ผมจะไม่ยอมให้คนในครอบครัวเป็นอะไรไปเด็ดขาด”
คุณดวงเดินเครียดออกจากห้องพระมาถึงหน้าห้องนอนดาเรศได้ยินเสียงหัวเราะเลยเปิดประตูเข้าไปเห็นดานุกับดาเรศหยอกล้อกันน่ารักคุณดวงยิ้มดีใจเดินเข้าไปหา
“แม่ดีใจที่เห็นลูกหัวเราะได้ขอบใจนะนุที่มาคุยเป็นเพื่อนน้า”
“น้าดาเรศคุยสนุกน่ะครับ...อย่าลืมที่สัญญานะครับน้าดาเรศ”
สองน้าหลานมีลับลมคมในกันจนคุณดวงสงสัยดาเรศเฉไฉไล่ดานุออกไปบอกว่าจะรีบร้อยมาลัยให้เสร็จเดี๋ยวไม่ทันพิกุลดานุอยากรู้ว่าพิกุลจะมาถึงเมื่อไร
ช่วงเวลาเดียวกันในโรงเก็บเรือที่บ้านเรือนไทยตระกูลธนารักษ์เรือมาดลำหนึ่งจอดอยู่บนคานพิกุลเดินช้าๆก้าวขึ้นไปนั่งบนเรือผีไอ้ทองกับผีอีแก้วยืนขนาบอยู่สองข้างทันใดนั้นประตูโรงเก็บเรือก็เปิดออก
ที่บ้านพรรวีเพียงฟ้ากับจอมขวัญนั่งจิบชากินขนมขณะที่เจ้าของบ้านเดินกดโทรศัพท์ไปมาอย่างหงุดหงิดเมื่อโทร.ไม่ติดจึงมานั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนๆบ่นเรื่องดานุไม่สนใจเพราะมัวแต่ห่วงที่บ้านสองสาวเพื่อนสนิทยุส่งให้พรรวีตามไปดูถึงบ้านคุณตาดานุว่าเขาพูดจริงหรือไม่พรรวีเริ่มสนใจจอมขวัญลองค้นหาบ้านธนารักษ์ราชภักดีจากกูเกิล...แล้วก็เจอจริงๆ
ooooooo
กลุ่มเมฆลอยมาบังดวงจันทร์จนมิด คืนนี้จึงมืดสนิท...หลังจากคุณทับกราบพระเสร็จก็เดินออกมาคล้องกุญแจห้องพระ ปิดประตูตาย
เมื่อสมาชิกในครอบครัวธนารักษ์มารวมตัวกันที่ศาลาท่าน้ำ ดาริกาเดินตรวจของเซ่นไหว้ คุณดวงมองอย่างแหยงๆถามว่าทำไมมีแต่ของดิบ ดาริกาหลุดปากว่าเพราะเป็นการไหว้ผี คุณทับได้ยินเลยมองปราม ดาเรศแย้งว่านางโหงเป็นบริวารเจ้าแม่วารี ไม่ใช่ผี
ระหว่างที่ทุกคนสงสัย ดาเรศเห็นพิกุลพายเรือใกล้เข้ามา ดานุกำลังถ่ายรูปเครื่องเซ่นด้วยโทรศัพท์กลับไม่เห็นพิกุลผ่านหน้าจอ แต่เมื่อลดโทรศัพท์ลงมองด้วยตาเปล่าจึงเห็นเธอพายเรือมาจอดเทียบท่าน้ำแล้ว
ยงเข้าไปช่วยผูกเรือให้พิกุล ดานุยื่นมือให้เธอเกาะ แต่ต้องตะลึงเพราะความงาม พิกุลเกาะแขนดานุขึ้นมายกมือไหว้ผู้ใหญ่อย่างนอบน้อม บรรดาคนรับใช้ไหว้พิกุล ยกเว้นพัวที่ไหว้แบบเสียไม่ได้
คุณทับเข้ามาบอกพิกุลว่าเตรียมของเซ่นตามคำบอก ให้ช่วยตรวจว่าถูกต้องครบถ้วนไหม เธอเดินดูสักพักก็ตอบว่าทุกอย่างครบถ้วน ยกเว้นคน...ดารานั่นเอง
คุณทับโกรธให้พัวไปตาม พัวบอกว่าดาราปวดหัว นอนพักอยู่ พิกุลบอกไม่เป็นไร อยากอยู่ในห้องคนเดียวก็ให้อยู่จนพอใจ
เวลานั้นดาราล็อกประตูห้องนอน พอถอยออกมาหน้าต่างทุกบานปิดเองพร้อมกัน เธอรวบรวมความกล้าเดินไปเปิด แต่แล้วมันกลับเปิดปิดเองสลับไปมาอยู่อย่างนี้ และปิดพร้อมกันหมดในที่สุด ดาราใจคอไม่ดีรีบเปิดประตู แต่เห็นผีผู้ชายที่เคยเจอในโรงเรียนยืนขวางอยู่ เธอตกใจจะกรีดร้อง แต่โดนผีผู้หญิงเข้ามาปิดปากไว้ ดาราหวาดกลัวจนตัวสั่น
ส่วนที่ท่าน้ำบ้านธนารักษ์ ทุกคนยืนอยู่หน้าโต๊ะบวงสรวง ดาเรศขอให้พิกุลเริ่มทำพิธี หญิงสาวร้องขอให้ดาริกาเป็นผู้ช่วย แต่ปฏิเสธดานุที่อาสา ดาริกากลัวเพราะไม่เคย พิกุลจึงให้ความมั่นใจ ขอแค่ตั้งจิตเป็นสมาธินึกถึงผู้ที่เราจะขอขมา ทุกอย่างจะราบรื่น
ดาริกาสูดลมหายใจตั้งสมาธิมองไปที่โต๊ะบวงสรวงที่ปูผ้าขาว พลันโต๊ะกลายเป็นแท่นเตี้ยๆ มีเครื่องบวงสรวงตั้งอยู่ ภาชนะกลายเป็นจานชามโบราณและกระทงใบตอง บรรยากาศรอบๆกลายเป็นวัดวังลุ่มริมน้ำระยอง
ดาริกาหยิบผ้าขาวมาปูบนพานเปล่าด้วยท่าทีกล้าๆกลัวๆ แต่แล้วเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เธอหยิบขนมต่างๆมาวางอย่างคล่องแคล่วจนครบเหมือนเคยทำ
แล้วถือพานออกไปกลางแจ้ง ยกขึ้นเหนือหัว จากนั้นเดินกลับมาบอกทุกคนเสียงเข้มให้จุดธูปคนละดอก
ปักเครื่องเซ่น ยงวิ่งไปช่วยจุดธูปแจกทุกคน
พิกุลยิ้มให้ดาริกาอย่างพอใจ ดานุกระซิบชมแม่ที่รู้ขั้นตอนพร้อมจับแขน ดาริกาสะดุ้งตอบลูกชายว่า
ตนงงเหมือนกันที่ทำได้เหมือนเคยทำมาก่อนจริงๆ
จากนั้นพิกุลสั่งให้ทุกคนพนมมือ จู่ๆดาริการ้องเพลงขึ้นมา ทุกคนมองแปลกใจ โดยเฉพาะดานุเพราะคุ้นกลอนบทนี้มาก พิกุลยิ้มแล้วร่ายรำตามเพลง ลมพัดแรงจนทุกคนหวั่นใจ
ดานุตะลึงจ้องพิกุลไม่วางตา พลันเห็นภาพซ้อน หญิงสาวผู้หนึ่งร่ายรำอยู่บนเรือแต่ไม่เห็นหน้าเพราะผมยาวลุ่ยลงมาปิด เขาก้าวไปใกล้เพื่อมองให้ชัด หญิงสาวหยุดรำแล้วดึงปิ่นออกจากมวยผมยาวหลุดกระจาย จากนั้นจ้วงปิ่นแทงคอตัวเองและทิ้งร่างลงน้ำ
ดานุเข้าไปกระชากพิกุลบอกให้หยุด คุณทับตกใจร้องถาม เขาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ อึ้งที่เห็นพิกุลอยู่ในอ้อมแขน ทุกคนจ้องดานุ หญิงสาวแก้ตัวแทนว่าเขาเห็นเธอจะล้มเลยวิ่งมาประคอง แล้วตัดบทขอบคุณทุกคน ตอนนี้พิธีเสร็จเรียบร้อยแล้ว
