เสน่ห์รักนางซิน

ภควัตเห็นพริมเอาแต่นั่งใจลอย ไม่เป็นอันทำงาน ก็มองออกว่าเธอรู้สึกไม่ต่างจากภูรี พยายามจะเป็นกาวใจให้ทั้งคู่ได้กลับมารักกัน เล่าว่าเมื่อคืนภูรีไม่ได้นอนทั้งคืนเพราะมัวแต่คิดถึงเธออยู่ ถ้าเขาไม่ได้มาง้อเธอไม่ได้แปลว่าไม่แคร์ แต่เขาเป็นคนแบบนี้เองขนาดคิดถึงพ่อแทบตายยังไม่เคยคิดจะไปง้อ เธออย่าไปถือสาเขาเลย

“เขาไม่มาดีแล้วค่ะ เพราะถ้าฉันเห็นเขาฉันจะ ...จะทำใจไม่ได้” พูดจบพริมปล่อยโฮ ภควัตได้แต่มองด้วยความสงสารไม่รู้จะช่วยอย่างไร เมื่อได้อยู่ลำพังกับบุสกร ภควัตขอให้ช่วยกล่อมพริมให้ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับวิกกี้ เธอจะได้กลับมารักกับภูรีเหมือนเดิม บุสกรออกตัวถ้าทำได้คงทำไปนานแล้ว ตนก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องเป็นทุกข์เหมือนกัน ทั้งคู่มัวแต่คุยกันไม่ทันสังเกตเห็นบารมีแอบฟังอยู่ด้วยสีหน้าไม่สบายใจ...

บารมีไม่รอช้าโทร.นัดให้ภูรีมาพบเพื่อบอกเหตุผลว่าทำไมพริมถึงต้องทำแบบนั้นเพราะเธอเหมือนพาพรแม่ของเธอ ที่เลือกจะให้ความทุกข์อยู่กับตัวเองดีกว่าให้ตัวเองมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น คำพูดของบารมีทำให้ภูรีคลายความขุ่นเคืองในตัวพริมลงไปได้มาก...

ทางด้านพัชรารู้เรื่องคำสัญญาของพริมที่ให้ไว้กับวิกกี้ จัดแจงโทร.ตามพริมให้มาพบที่หน้าห้องพักฟื้นของวิกกี้ ยื่นข้อเสนอว่าถ้าพริมทำให้วิกกี้กับภูรีได้แต่งงานกัน ท่านจะยอมรับวีรีเป็นสะใภ้ จะยอมรับลูกของวีรีเป็นหลานและยอมให้พงศกรทำในสิ่งที่อยากทำจะไม่บังคับใครให้เป็นอย่างที่ท่านต้องการอีก

“และฉันก็จะยอมให้เธอเป็นพี่สาวของลูกฉัน...ฉันพูดจริงๆนะ ที่ผ่านมาฉันอาจจะทำไม่ดีกับเธอ เพราะฉันกลัวว่าเธอจะมาแย่งความรักจากครอบครัวฉันไป แต่ตอนนี้ฉันแน่ใจแล้ว ว่าเธอคนเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ครอบครัวเรามีความสุข”

พริมยังไม่ทันจะตอบอะไรมีเสียงพยาบาลร้องเอะอะดังมาจากในห้อง พัชรากับพริมรีบเข้าไปในห้อง เห็นพยาบาลประคองวิกกี้ลุกขึ้นจากพื้น พัชราตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้นได้ความว่าฝึกเดินให้วิกกี้อยู่ดีๆก็ล้มไป

“วิกกี้ไม่อยากทำแล้วค่ะ วิกกี้เบื่อๆๆๆ วิกกี้ไม่อยากทำอะไรทั้งสิ้น” วิกกี้ตีอกชกตัวล้มลงไปอีกครั้ง จังหวะนั้นภูรีเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับช่อดอกไม้ในมือ วิกกี้เห็นเขามาก็ตัดพ้อต่อว่าทำไมไม่มาหากันบ้าง เขาขอโทษนี่เพิ่งเคลียร์งานเสร็จก็รีบมาหาเธอเลย ต่อไปนี้เขาจะอยู่ข้างๆ คอยดูแลและให้กำลังใจเธอ เราสองคนจะสู้ไปด้วยกัน ยื่นช่อดอกไม้ให้แล้วดึงเธอมากอด พริมต้องก้มหน้าไม่อยากดูภาพบาดตา