พรายสังคีต
ตอนที่ 15
เมมองยชญ์อย่างทึ่ง บอกว่า “ชอบนายก็ตรงนี้ นายเป็นคนคิดบวกทุกเรื่องจริงๆ”
ยชญ์มองล้อๆ ติงว่าเป็นผู้หญิงบอกชอบผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง เมทำหน้าดุว่ามโนอีกแล้ว ตนชอบนิสัยเขาต่างหาก บอกว่าตนจะไม่คิดมากแล้วและจะสู้ไปกับเขาเพื่อทุกคน
“นี่แหละคือเมญากรที่ฉันชอบ ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ” เมรีบขอบใจที่เขาแค่ชอบนิสัย “ไม่ใช่แค่นิสัย ฉันชอบทั้งหมดที่เป็นเธอ เราไปซ้อมกันได้แล้ว”
ยชญ์พูดแล้วลุกเดินไปเลย เมนั่งเหวอ พึมพำกับตัวเองเขินๆ
“นี่...นายกำลังบอกชอบฉันทางอ้อมเหรอ อีตาบ้า จะพูดให้มันดีกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้”
ooooooo
กองไฟที่เทิด พุกและดวงนั่งล้อมวงคุยกันมอดแล้ว เทิดกับพุกนอนหลับอยู่ข้างกองไฟ ครู่หนึ่งเทิดตื่นขึ้นมองไปรอบๆแล้วตกใจปลุกพุกถามว่า แม่ดวงหายไปไหน
พุกตาสว่าง เมื่อเทิดออกวิ่งร้องเรียก “แม่ดวง... แม่ดวง...” พุกลุกวิ่งร้องบอกเทิดให้รอด้วย แล้ววิ่งตามไป ช่วยกันร้องเรียกดวงก้องป่า
วิ่งร้องหากันจนหอบ พุกนึกขึ้นได้หยุดบอกเทิด
“เดี๋ยวนะพี่เทิด...ฉันแปลกใจ อยู่ๆแม่ดวงจะหายไปได้ยังไง หรือจะเป็นเพราะอำนาจคุณไสย”
“ไม่ใช่อำนาจคุณไสย แย่แล้ว” เทิดฉุกคิดได้พูดแล้ววิ่งอ้าวไปเลย พุกรีบตามทั้งที่ยังไม่เข้าใจ
ดวงยืนอยู่หน้าอุโมงค์ที่คุมขัง มองเข้าไปด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวมาก บรรยากาศหน้าอุโมงค์แปรเปลี่ยนไปทันที มีเมฆทะมึน อีกากลับมาบินวนเวียนจ้องมาเบื้องล่าง เสียงหัวเราะมีอำนาจของไสยดำก้องขึ้นอย่างสะใจ ถามว่า
“อีดวง...มึงแน่ใจแล้วรึที่มาต่อรองกับกู”
“ฉันแน่ใจ สิ่งที่ฉันต้องการและรอคอยมาตลอดชั่วกัปชั่วกัลป์ก็คือให้พี่เทิดเข้าใจในตัวฉันอย่างถูกต้อง และบัดนี้ฉันก็สมใจปรารถนาแล้ว ฉันไม่ต้องการสิ่งใดอีก ขอเพียงท่านปล่อยพี่เทิดและพี่พุกกลับไป ฉันยอมที่จะถูกจองจำอยู่ที่นี่ตลอดไป”
“ไม่ได้นะแม่ดวง” เสียงเทิดตะโกนขึ้น
ดวงตกใจหันมอง เห็นเทิดกับพุกกำลังวิ่ง
เข้ามา แต่ถูกวิญญาณผีสามตัวที่เฝ้าอยู่ขวางเอาไว้
จ้องทั้งสองอย่างน่ากลัว ทั้งสองชะงัก เทิดตวาด
“หลีกไป”
“เจ้าต่างหากที่ต้องไป” วิญญาณตวาดสวนมาทันที
ราตรีอยู่ที่เรือนเล็ก รับรู้เหตุการณ์ทั้งหมด แสยะยิ้มสะใจกับทุกอย่างที่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ประกาศก้อง
“วิญญาณอีดวงเป็นของกู” แล้วก็เปลี่ยนเป็นเสียงของไสยดำ “พวกมึงจะต้องพลัดพรากจากกันไปตลอดกาล”
สิ้นเสียงไสยดำ ฟ้าผ่ากัมปนาท ดินฟ้าอากาศแปรปรวนอื้ออึง เทิดตะโกนสุดเสียง
“ไม่นะ...ข้าไม่ยอม!!”
ดวงหันมองเทิดอย่างอาลัยรักก่อนตัดสินใจเดินเข้าไปในอุโมงค์อย่างเร็ว เทิดพุ่งตามทันทีแต่ถูกวิญญาณทั้งสามกระแทกจนกระเด็นกลับมากลิ้งกับพื้นไม่เป็นท่า พุกรีบเข้าประคองถามตระหนก
“พี่เทิด พี่เทิดเป็นยังไงบ้าง”
“แม่ดวง...อย่าไป อย่าทิ้งพี่ไปแบบนี้” เทิดพยายามลุกขึ้นตะโกนตามดวงไป แต่ถูกพุกดึงไว้ เทิดยังดิ้นฟูมฟายแทบขาดใจ...
เสียงอำนาจจากคุณไสยหัวเราะอย่างสาแก่ใจ วิญญาณทั้งสามทำท่าจะเข้าทำร้ายเทิดอีก พุกรีบลากเทิดออกไป เทิดยังดิ้นรนสุดแรง
