นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    ทัศนัยกลอกตาสวนทันควัน “กูรู้สันดานมึงดี มึงปลิ้นปล้อนหักหลังได้ทุกคนเพื่อผลประโยชน์ มึงคิดฆ่ากูใส่ร้ายลูกกูจนเกือบเป็นฆาตกร กูไม่มีวันปล่อยให้มึงกลับไปทำร้ายเจ้าทศอีก ถ้ามึงยังมีชีวิตอยู่  กูไม่มีวันนอนตายตาหลับ”

    พูดจบก็จะยิงปราการ เหมันต์ต้องร้องห้ามก่อนเริ่มไกล่เกลี่ยให้สองพี่น้องเลิกโกรธกัน

    “เสี่ยคิดผิดแล้ว...ตอนที่พ่อเหมวัตยังอยู่  เสี่ยคิดว่าพ่อเป็นคนมาขวางความสุขของเสี่ย แต่พอไม่มีพ่อเสี่ยก็ยังต้องเข่นฆ่ากันเอง แล้วถ้าไม่มีพวกเสี่ยแล้วเสี่ยคิดว่าลูกๆของเสี่ยจะอยู่กันได้อย่างสงบสุขอย่างงั้นเหรอ...ไม่หรอก พวกเขาก็จะทำอย่างที่เสี่ยเคยทำ เกลียดชัง แย่งชิง เอาชนะกันต่อไป แล้วสุดท้ายก็ไม่มีใคร ได้อะไรเลย”

    ทั้งทัศนัยกับปราการอ้าปากค้าง เถียงไม่ออก เหมันต์เห็นดังนั้นรีบกล่อมต่อ

    “เสี่ยก็รู้กันอยู่แก่ใจว่าสิ่งที่พวกเสี่ยอยากได้มากที่สุดไม่ใช่สมบัติ แต่ต้องการล้างปมด้อยที่ฝังในใจนั่นคือความเป็นเด็กกำพร้าอย่างพวกเรา และสิ่งที่มันชดเชยได้ก็คือความอบอุ่น ความห่วงใยจากพ่อแม่ที่รับพวกเสี่ยเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ความรักในแบบที่พ่อแม่มีให้กับลูกจริงๆต่างหากที่เราต้องการ”

    สถานการณ์ระหว่างทัศนัยกับปราการยังน่าเป็นห่วง ดาบหลงที่ตามเหมันต์มาจับปราการรีบส่งข่าวบอกผาณิตา เหมทองเป็นห่วงลูกชายทั้งสองจะตามไปช่วย ประกิตห้ามไม่ไหวเลยอาสาไปส่งพร้อมลูกสาว

    ดาบหลงพยายามเกลี้ยกล่อมทัศนัยให้มอบตัว เหมันต์ช่วยอีกแรงเพราะห่วงปราการที่เลือดออกไม่หยุด ทัศนัยไม่ยอมไล่ให้เหมันต์ออกไปหาตำรวจพร้อมปราการ ดาบหลงเข้ามาข้างในพอดีเลยเกิดการปะทะจนเหมันต์ถูกยิงถากๆที่หัวไหล่ ทัศนัยตกใจมากยกปืนจะฆ่าตัวตาย เหมทองมาถึงทันเวลาตะโกนห้าม

    “พอเถอะเจ้าสาม หยุดทำโง่ๆได้แล้ว”

    ทัศนัยหน้าซีดเมื่อเห็นพ่อบุญธรรม เหมทองนั่งบนรถเข็นโดยมีประกิตเข็นมาให้

    “ใช่ ผมมันโง่....ทำอะไรก็ไม่ได้ดังใจ สู้ไอ้เหมวัตไม่ได้ ชอบไล่ผมไปตายไม่ใช่เหรอ วันนี้ผมจะตายให้ดู”

    ขาดคำก็จะเหนี่ยวไกปลิดชีวิตตัวเองแต่กระสุนหมด เปิดโอกาสให้พวกตำรวจจับกุมเขาแทน ผาณิตาเห็นเหมันต์กุมไหล่เลือดอาบจึงรีบไปดูด้วยความเป็นห่วง ส่วนลาวัลย์วิ่งไปดูปราการที่ถูกตำรวจหามใส่เปลเตรียมส่งโรงพยาบาล

    เหมทองให้ประกิตเข็นรถไปหาทัศนัยแล้วลูบหัวเบาๆ

    “ไอ้ลูกโง่...แกไม่รู้เหรอว่าถ้าแกตายพ่อจะเสียใจแค่ไหน”

    ทัศนัยน้ำตาไหล สะเทือนใจต้องก้มกอดขาพ่อบุญธรรม เหมทองก็โน้มตัวกอดตอบ

    “พ่อไม่เคยเกลียดแก เพราะแกคือลูกชายของพ่อ ทั้งหมดพ่อผิดเอง...พ่อขอโทษ”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 15:35 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์