นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ประกาศิตกามเทพ

    SHARE

    ทัศนัยเห็นข่าวปราการคิดฆ่าเหมทองและใส่ร้ายทศนาถลูกชายคนเดียวของเขาก็แค้นใจคิดหาทางแหกคุกไปล้างแค้น ปราการก็รู้ตัวว่าจะถูกจับแอบจ้างวานหมวดอาทให้พาหนี

    ดาบหลงเฝ้าจับตาหมวดอาทอยู่แล้วและคอยรายงานเรื่องตามจับปราการให้เหมันต์ทราบเป็นระยะๆ

    “ตอนนี้เราสกัดทุกทางไม่น่าเล็ดลอดได้ง่ายๆนอกจากจะไปเส้นทางธรรมชาติแต่ก็ต้องมีเจ้าหน้าที่คอยช่วย”

    “ผมเป็นห่วงวัลย์ ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง”

    “เขาพ่อลูกกันแท้ๆคงไม่ทำร้ายกันหรอก ขนาดท่านประธานเหมพวกเสี่ยสองเป็นแค่ลูกเลี้ยงแถมทำชั่วสารพัด แกยังเป็นห่วงเลย” เหมันต์นิ่วหน้า ดาบหลงจึงเล่าเรื่องเหมทองโทร.มาขอร้องพวกตำรวจ “แกโทร.มาหาสารวัตรถามเรื่องคดีแล้วก็กำชับว่าถ้าตามตัวเจอขอให้อย่าวิสามัญ”

    คำบอกเล่าของดาบหลงทำให้เหมันต์พูดไม่ออก ดาบหลงตบบ่าเบาๆด้วยความเห็นใจ

    “ฉันล่ะเห็นใจนายจริงๆ ทางนั้นก็ปู่แท้ๆ พ่อกับน้องทางนี้ก็ถูกลูกเลี้ยงปู่ฆ่า เป็นนายฉันคงเป็นบ้าไปแล้ว”

    “ผมก็ไม่รู้ว่ายังมีสติถึงตอนนี้ได้ยังไง รู้แต่ว่าพ่อกับหริทธ์มองดูผมอยู่และทั้งคู่ต้องการให้ผมหยุดเสี่ยสองให้ได้!”

    เหมันต์หมกมุ่นตามหาตัวปราการจนผาณิตาเป็นห่วง ได้แต่ส่งข้อความไปหาจนเขาใจอ่อนยอมไปพบและถือโอกาสเอารถเธอไปเช็กสภาพแต่เช้า ผาณิตาตื่นมาไม่เห็นรถก็งง ผกาบอกว่าเหมันต์เป็นคนขับออกไป 

    ผาณิตาหงุดหงิดเพราะเขาไม่มาให้เห็นหน้า ตั้งท่าจะเอาเรื่องแต่เขาก็โผล่มาก่อนพร้อมรถของเธอ

    “นายมาเอารถฉันไปทำไมไม่ทราบ”

    “ผมเอาไปเช็กเครื่อง เปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่องแล้วก็เติมน้ำในหม้อน้ำ เช็กลมยางหลายอย่างเลย”

    “เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า...นี่มันรถฉัน”

    “ก็คุณเอาแต่ขับอย่างเดียว คราวก่อนก็ปล่อยให้หม้อน้ำแห้ง รถไปตายกลางทางอีกทำไง”

    “มันเป็นหน้าที่ของคุณทิม”

    “แต่ก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ควรเป็นหน้าที่ผม...ขอบคุณสักคำให้ชื่นใจหน่อยไม่ได้หรือ”

    “คุณปู่ตื่นแล้ว ถ้านายเข้าไปหาคุณปู่ฉันถึงจะขอบคุณ”

    ผาณิตาตะล่อมให้แฟนหนุ่มไปเยี่ยมปู่ เหมันต์บ่ายเบี่ยงไม่ไปเหมือนเคยได้แต่แอบมองห่างๆจนเห็นว่าเหมทองอาการดีขึ้น มนตราก็เช่นกันฟื้นความทรงจำได้จนพูดรู้เรื่อง ผาณิตาเห็นเขาด้อมๆมองๆห้องปู่ย่าก็แกล้งชวนอีกรอบ

    “ถ้าอยากเข้าไปเยี่ยมคุณปู่ทำไมไม่เข้าไป”

    “ก็คุณช้าผมก็เลยไปเดินหาคุณ”

    “อ๋อ...แล้วก็หลงไปหาผิดห้องงั้นหรือ เอาเป็นว่าฉันเชื่อก็แล้วกัน แต่ถ้านายยังเล่นตัวอยู่อย่างนี้ระวังนะฉันจะฮุบมรดกนายไปคนเดียวแล้วอย่ามาเสียดายทีหลัง”

    “ยังไงผมก็ต้องแต่งงานกับคุณอยู่แล้วไม่เห็นต้องเดือดร้อน”

    “ใครจะแต่งด้วย”

    “อ้าว...ไม่แต่งแล้วรับหมั้นทำไม แหวนก็ยังใส่อยู่นี่ ถ้าไม่แต่งงั้นถอดออก”

    เหมันต์หมั่นไส้แฟนสาวจะจับถอดแหวน ผาณิตายื้อยุดขำๆเลยกลายเป็นกอดกันนัวเนีย ทิมมาเห็นก็ลอบถอนใจยาว แกล้งกระแอมใส่ก่อนรายงานเรื่องบอดี้การ์ดที่เหมันต์จ้างมาคุ้มกันบ้านเหมทองจากปราการที่ยังหนีคดี

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:33 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์