เงินปากผี
ตอนที่ 8
ขณะที่จูหยวนทำพิธีรอบบ้านและตั้งผันเป็นผีบ้านผีเรือน พวกวันพุธได้รู้จากสยามกับดาเรศเรื่องมาลินใช้ยาเสน่ห์ฉีดใส่หน้าและบังคับให้บอกชื่อคนถือพินัยกรรมของเสริม
รุ้งแก้วแวะมางานศพของเสริมเหมือนเดิม วันพุธรอจังหวะอยู่แล้ว เมื่องานเลิกจึงมาดักรอและตัดพ้อด้วยความน้อยใจที่เธอไม่มาให้เห็นหน้า รุ้งแก้วหน้าเจื่อน ก่อนยอมตามแฟนหนุ่มไปบ้านเสริมแต่โดยดี
หลังทำพิธีเสร็จสิ้น มาลินก็มอบหมายให้ผันเฝ้าบ้านกับเมฆา ส่วนตัวเองไปสมทบอาคม จับสยามมัดมือมัดเท้าในบ้านตัวเองและเอาปืนจี้ให้ทำพินัยกรรมปลอมขึ้นใหม่
สยามจะไม่ทำ แต่ถูกบังคับจนได้ มาลินย่ามใจมากที่ยึดสมบัติทุกอย่างของเสริมมาเป็นของตนได้ สยามต้องกัดฟันแน่น ข่มใจไม่บอกความจริงว่าเลี้ยงคือเจ้าของสมบัติตัวจริง ไม่ใช่เสริมอย่างที่มาลินกับอาคมเข้าใจมาตลอด
วิญญาณเสริมได้รับการช่วยเหลือจากหลวงตาอ่ำไม่ให้หลงทางอีก แต่แทบกระอักเลือดตายเมื่อรับรู้จากญาณพิเศษว่ามาลินคิดแผนชั่ว ปลอมพินัยกรรมจะฮุบสมบัติของวันพุธกับพินทุอร
“โธ่...พุธ พิน พ่อจะช่วยลูกได้ยังไง”
หลวงตาอ่ำซึ่งนั่งสมาธิไม่ไกล ถอดจิตมาปลอบ
“ทำใจให้สงบเถิดโยมเสริม สมบัตินอกกายหาใช่ของเราอย่างแท้จริงไม่”
“แต่มันโกงลูกผม มันปลอมพินัยกรรม...แต่ผมกลับช่วยลูกไม่ได้”
“ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามกรรม แม้นโยมเสริมจะเรืองฤทธิ์เป็นผู้วิเศษ ก็ไม่อาจฝืนกรรมได้”
“พ่อขอโทษนะลูก”
เลี้ยงพยายามจะเข้าไปในบ้านเสริมเพื่อช่วยลูกๆ แต่กำแพงศักดิ์สิทธิ์ของจูหยวนทำให้บาดเจ็บสาหัส ต้องถอยมาตั้งหลักที่กุฏิหลวงตาอ่ำ หลวงตามองมาด้วยแววตาเมตตาและเชื้อเชิญให้เข้ามาพักข้างในกุฏิ
“ทุกคนมีกรรมเป็นแดนเกิด หลีกเลี่ยงกรรมไม่พ้น ความดีและบุญบารมีที่สั่งสมทุกภพทุกชาติจะเป็นปราการ ให้พ้นจากความชั่วร้าย...โยมเลี้ยงคงต้องซ่อนตัวสักพัก”
“แต่ผมยังหาวิญญาณเสริมไม่พบ ไม่รู้ป่านนี้จะร่อนเร่ไปที่ไหน”
“โยมเสริมปลอดภัยดี”
วิญญาณของเสริมปรากฏตัวให้เห็นหลังจากนั้น เลี้ยงดีใจมาก
“เสริม...นั่นแกใช่ไหมเสริม”
“คุณท่าน...ผมขอโทษ”
“แกคงไม่คิดสินะว่าจะตายเร็วยังงี้ ชีวิตแกเปลี่ยนไปตั้งแต่แกรับนังปีศาจนั่นเข้าบ้าน แกก็ลืมสัญญาว่าทำงานให้ฉัน จะเลี้ยงดูลูกของฉันให้เหมือนลูกของแก”
วิญญาณของเสริมร้องไห้สะอึกสะอื้น ก่อนก้มกราบเลี้ยง
“ผมผิดไปแล้ว ผมผิดต่อคุณท่าน ผิดต่อลูก ผมสมควรได้รับเคราะห์กรรมครั้งนี้”
“แกตายก่อนกำหนดก็จริง แต่แกก็ไม่ต้องเป็นสัมภเวสีเร่ร่อนไปไหน อยู่รับใช้ฉันที่นี่ เรียนวิชากับฉันจนอาคมแก่กล้า แล้วช่วยฉันต่อสู้กับไอ้พวกศัตรู...แกจะทำได้ไหม”
“ผมจะทำทุกอย่าง ถ้ามันจะไถ่บาปที่ผมทำกับคุณท่านและคุณหนูทั้งสองได้”
เลี้ยงยิ้มพอใจ แต่ต้องหุบฉับเมื่อหลวงตาอ่ำห้ามไว้เพราะจะส่งวิญญาณเสริมกลับเข้าร่าง...
ooooooo
มาลินเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่เลิก แวะไปหาจูหยวนที่ศาลเจ้าแต่เช้าเพราะอยากเอาคืนเสริม
“ซินแส...ทำไมไม่คิดจะเอาวิญญาณไอ้เสริมไปใช้งานล่ะคะ”
“ไม่สงสารเขาหรือมาลิน”
“ในเมื่อมันไม่รักฉัน ไม่ยอมยกสมบัติให้ฉัน ฉันก็ไม่รักมัน เรียกวิญญาณมันออกมาสะกดเถอะค่ะ”
จูหยวนรับปากตัดรำคาญ มาลินเลยยอมกลับทิ้งยุรีให้มองตามหน่ายๆ
“คนอะไร...สะกดได้กระทั่งวิญญาณผัว...เลี้ยงไม่เชื่องจริงๆ”
บรรยากาศบ้านเสริมเงียบสงบเมื่อปราศจากมาลินกับเมฆาที่ออกจากบ้านแต่เช้า วันพุธ พินทุอรและรุ้งแก้วเรียกอุไรมานั่งกินข้าวเช้าด้วยกัน แต่ไม่ทันได้ทำ มาลินก็กลับมาแขวะแม่บ้านเก่าแก่เสียก่อนว่าเป็นพวกคางคกขึ้นวอ
วันพุธโมโห โต้แทนแม่บ้านเก่าแก่อย่างดุเดือด
“คางคกน่ะมันคุณ ไม่ใช่ป้าอุไร...รู้ตัวไว้ซะด้วย ตัวเองต่ำก็อย่าดึงคนอื่นให้ต่ำเหมือนตัวด้วย”
“ไอ้พุธ...นี่แกด่าฉันเหรอ”
มาลินเดือดจัด พาลพาโลถึงรุ้งแก้ว วันพุธทนไม่ไหว เอ็ดลั่น
“พอทีเถอะ...เลิกแสดงกิริยาไพร่ๆในบ้านผมซะที”
“ก็ได้...ถ้าบ้านนี้เป็นของฉันเมื่อไหร่ สิ่งแรกที่ฉันจะทำคือเฉดหัวพวกแกออกไปให้หมด...รอพรุ่งนี้ก่อนเถอะ”
“ทำไมต้องพรุ่งนี้...พรุ่งนี้มันสำคัญยังไงรึ”
“ก็เพราะพรุ่งนี้...เราจะเปิดพินัยกรรมของคุณเสริม...ที่นี่!”
ทุกคนในบ้านเสริมตกใจมาก มาลินสะใจนัก สั่งเสียงหยัน
“ฉันนัดทนายแล้วก็พยานไว้เรียบร้อยแล้ว...อยู่บ้านกันด้วยล่ะ”
“จะเปิดพินัยกรรม บ้าหรือเปล่า ศพคุณพ่อยังไม่ได้บรรจุ จะรีบเปิดพินัยกรรมไปไหน”
พินทุอรเต้นเป็นเจ้าเข้า มาลินไม่สน สวนไม่ไว้หน้า “จะบรรจุหรือไม่บรรจุ มันก็ต้องเปิดวันยังค่ำ คนตายไปแล้วจะรออะไร สู้เปิดๆซะให้มันเสร็จเรียบร้อย จะได้สิ้นเรื่องสิ้นราว”
“พินไม่ยอม...เราจะไม่อยู่บ้านกันหมด”
“ไม่กลัวฉันโกงเหรอ นี่...นังพิน...แกจะอยู่หรือไม่...ไม่สำคัญ เพราะแค่มีทนาย แล้วก็พยานร่วมรับรู้ ทุกอย่างก็ถือว่าถูกต้องตามกฎหมายแล้ว”
ท่าทางมั่นใจของมาลินทำให้อุไรสงสัย และไม่รอช้าจะโพล่งถามตรงๆ
“จะเชื่อได้ยังไงว่าพินัยกรรมเป็นของจริง”
“จริงหรือไม่จริง คุณเสริมก็ทำไว้”
“คุณเพิ่งมาอยู่ จะทราบได้ยังไงว่าคุณเสริมให้ใครเป็นผู้ดูแลพินัยกรรม”
“ฉันไม่ได้โง่อย่างแกนี่ ฮึ...นังอุไร...ทำไมฉันจะไม่รู้จักคุณสยาม เขากับฉันสนิทสนมกันจะตาย พรุ่งนี้เขาจะมาที่นี่ แกคอยถ่างหูฟังให้ดีแล้วกัน”
แหวจบก็จะผละไป แต่ไม่ทันขยับตัว หางตาก็เหลือบเห็นใครบางคนซ่อนตัวในมุมมืด รุ้งแก้วนั่นเองที่ต้องปรากฏตัวหลังจากนั้นเพราะถูกจับได้ มาลินหัวเสียมาก ปรี่ไปหยิก
“แกแอบฟังฉันเหรอ...เสียมารยาท ไม่มีใครอบรมสั่งสอนหรือไง จำไว้เลยนะ...ถ้าฉันได้เป็นเจ้าของบ้าน แกจะไม่มีสิทธิ์เข้ามาเหยียบที่นี่อีกเป็นอันขาด!”
ooooooo
อุไรเป็นห่วงวันพุธกับพินทุอร ยิ่งมาลินพูดจาน่าสงสัยเกี่ยวกับพินัยกรรม ยิ่งร้อนใจจนนอนไม่หลับ ต้องผุดลุกกลางดึกไปโทรศัพท์หาสยามเพื่อถามให้รู้เรื่อง
แต่สยามถูกฤทธิ์ยาเสน่ห์ของมาลินสะกดไว้เลยไม่รับสาย ผันซึ่งกลายเป็นผีบ้านผีเรือนเห็นอุไรจึงโผล่มาทำร้ายเกือบตาย ถ้าวันพุธจะไม่มาช่วยไว้
เลี้ยงสัมผัสได้จากญาณพิเศษว่าคนในบ้านเสริมมีอันตราย พยายามจะเข้าไปช่วยแต่ถูกของขลังจากจูหยวนขวางไว้รอบบ้าน ผันโผล่มาเยาะเย้ย เลี้ยงได้แต่เจ็บใจและหมายมาดจะจับอีกฝ่ายขังลืมหากเข้าไปได้
อุไรขอร้องไม่ให้วันพุธบอกรุ้งแก้วกับพินทุอรเรื่องเธอถูกทำร้าย ก่อนหยิบเบี้ยแก้ของหลวงตาอ่ำซึ่งซ่อนไว้ใต้หมอนมากำแน่น พึมพำกับตัวเองเบาๆแต่หนักแน่น
“อย่าหวังเลยว่าคนเลวๆ ผีชั่วๆอย่างพวกแกจะทำอะไรคนในบ้านนี้ได้ ฉันไม่มีวันยอมเด็ดขาด!”
มาลินตื่นแต่เช้าไปบ้านสยามเพื่อทดสอบฤทธิ์ยาเสน่ห์ ผลลัพธ์ดีดั่งใจเมื่อสยามท่องบทเรื่องพินัยกรรมปลอมได้อย่างไม่ผิดเพี้ยน อุไรรู้ดีว่ามาลินต้องเล่นของเพื่อฮุบสมบัติ จัดแจงเอาเบี้ยแก้ของหลวงตาอ่ำผสมน้ำให้รุ้งแก้วไปเสิร์ฟสยาม แต่ก็ยังไม่ทันใจเพราะทรัพย์สมบัติหลายอย่าง โดยเฉพาะบริษัทถูกประกาศยกให้มาลินแล้ว
ชานนท์หนึ่งในพยานบนพินัยกรรมของเสริมเอะใจ พยายามทักท้วงแต่ถูกมาลินแหวใส่
“รักษามารยาทหน่อยสิคะ คุณเสริมตายไปแล้ว ใครจะพูดยังไงก็ได้ อ้างโน่นอ้างนี่สารพัด ขอโทษ...กฎหมายน่ะ เขาสนใจหลักฐานไม่ได้สนใจความรู้สึกนะคะ...อย่ามาอ้างความชอบธรรมบ้าบออะไร...ฉันไม่ฟัง!”
วันพุธ พินทุอรและดาเรศต่างไม่เห็นด้วยกับข้อความในพินัยกรรม เรียกร้องให้ตรวจสอบอีกครั้ง มาลินไม่ยอม ตั้งท่าจะรวบรัดตัดความ อุไรเลยตัดสินใจเอาแก้วน้ำผสมเบี้ยแก้สาดใส่หน้าสยามทันที
อานุภาพเบี้ยแก้ทำให้สยามรู้สึกตัว มองคนโน้นคนนี้งงๆ อุไรต้องอธิบาย
“งานนี้มันไม่ชอบมาพากลแล้วล่ะค่ะ น้ำที่อิฉันสาดหน้าคุณสยามเป็นน้ำมนต์ที่แก้มนตร์ดำที่คุณมาลินทำขึ้น”
มาลินปรี๊ดแตก ชี้นิ้วด่าอุไรตามประสาพวกร้อนตัว
“นังอุไร...แกอย่ามาปรักปรำฉันนะ นี่มันยุคไหนสมัยไหนแล้ว มีแต่แกน่ะแหละที่งมงายกับเรื่องไร้สาระ”
ดาเรศไม่ยี่หระท่าทางเกรี้ยวกราดของมาลินหันไปคาดคั้นสยาม
“ค่อยๆตั้งสตินะคะ แล้วตอบดิฉันว่าคุณโดนมนตร์ดำของมันหรือเปล่า”
สถานการณ์ของมาลินตกเป็นรองทันทีที่สยามได้สติ ผันเห็นดังนั้นจึงเข้าสิงร่างสยามเพื่อโกหกทุกคนว่าพินัยกรรมเป็นของจริง เสริมสั่งให้ทำใหม่ก่อนเสียชีวิตไม่นาน ชานนท์กับดาเรศไม่เชื่อและจะหาทางพิสูจน์ความจริงให้ได้ เช่นเดียวกับวันพุธกับพินทุอรที่ไม่มีวันเชื่อว่าเสริมจะใจร้ายใจดำกับพวกเขาได้ลงคอ
สิ่งแรกที่มาลินทำหลังจบการอ่านพินัยกรรมคือไล่อุไรออกจากบ้าน แม่บ้านเก่าแก่ช้ำใจแทบกระอัก แต่ไม่อาจทนให้มาลินกับเมฆาเยาะเย้ยและเหยียดหยามได้อีก ตัดสินใจเก็บกระเป๋าออกจากบ้าน
รุ้งแก้วสะเทือนใจกับเหตุการณ์ทั้งหมด พยายามบอกวันพุธกับพินทุอรเรื่องมีผีสิงสยามให้พูดเรื่องพินัยกรรม แต่นอกจากสองพี่น้องจะไม่เชื่อ ยังประกาศกร้าวจะหาทางเอาคืนมาลินให้ได้
อุไรย้ายไปพักกับรุ้งแก้วชั่วคราว ระหว่างรอให้เสร็จงานศพของเสริม วันพุธจะหาบ้านเช่าหลังใหม่ให้หลังจากนั้น เผื่อเขากับพินทุอรจะไปขออาศัยด้วย ส่วนชานนท์กับดาเรศเจ็บใจที่ถูกมาลินหักหน้า รีบไปบ้านสยามเพื่อเคลียร์เรื่องทั้งหมด จนได้รู้จากเจ้าของบ้านว่ามาลินพาพวกบุกบ้านเมื่อไม่กี่วันก่อน
“เขาจับผมมัด ข่มขู่ผมสารพัด แต่ที่สำคัญก็คือมันเอาสเปรย์ฉีดหน้าผม หลังจากนั้น...ผมก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย”
“ฉันเข้าใจค่ะ ฉันก็เคยโดน มันทำให้ฉันต้องบอกนังมาลินว่าคุณสยามเป็นคนดูแลพินัยกรรมของคุณเสริม”
ดาเรศเสริมด้วยความแค้นใจ แต่ชานนท์ยังทำใจให้เชื่อไม่ได้
“สมัยนี้พวกไสยศาสตร์มนตร์ดำยังมีอยู่ในสังคมเราอีกหรือ”
“คุณชานนท์ลืมไปแล้วหรือครับว่าคุณเลี้ยง เจ้าของบริษัทตัวจริงก็หลงใหลไสยศาสตร์จนทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง”
“เราต้องหาทางช่วยเด็กๆ สมบัติเขาถูกแย่งไปโดยที่เรามีส่วนผิดด้วย”
“งั้นเอายังงี้ พวกเรารวบรวมหลักฐานที่คิดว่าจะเกี่ยวกับเรื่องพินัยกรรมนี้ แล้วพรุ่งนี้มาเจอกันที่นี่เป็นไงสยาม”
“ได้เลยครับ...ที่นี่ยินดีต้อนรับเสมอ ขออย่างเดียวเอาสมบัติคืนคุณพุธกับคุณพินให้ได้”
“เราลืมใครบางคนหรือเปล่า”
สยามกับชานนท์มองหน้ากันงงๆ ดาเรศเฉลยยิ้มๆ
“คุณอุไร...แม่บ้านของคุณเสริมไง แกรู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับคุณเสริม บางทีแกอาจจะช่วยเราได้”
“ถ้างั้นผมจะไปพบแกเอง”
ชานนท์บุกไปหาอุไรที่บ้านเสริมและประกาศศึกอย่างเป็นทางการกับมาลิน
“อย่าคิดนะว่าคุณจะได้สมบัติของคุณเสริมไปง่ายๆ ผมกำลังรวบรวมหลักฐาน แล้วจะร้องต่อศาลให้พิจารณา เรื่องพินัยกรรมใหม่ ระวังจะต้องไปนอนในคุก”
“ถ้าคิดว่าฉันปลอมก็ไปหาฉบับจริงมาสิ หาให้ได้นะ ฉันจะรอดู มีหลักฐานแล้วค่อยพูดกัน จะเจอกันที่ไหนก็ได้ แม้กระทั่งในศาล กฎหมายเอาผิดฉันไม่ได้หรอก”
“ถึงกฎหมายจะเอาผิดคุณไม่ได้ นรกก็ต้องตามเอาผิดคุณ!”
ooooooo
มาลินไม่ยอมให้ชานนท์แฉง่ายๆ ไปขอให้จูหยวนช่วย ซินแสใหญ่เปิดโอกาสให้ยุรีกับทศทดสอบฝีมือตัวเองในคืนนี้ โดยทศจะเล่นงานสยาม ยุรีจัดการดาเรศ และตัวเขาเองจะปิดปากชานนท์
ทศถอดจิตไปเล่นงานสยาม และร่ายคาถาส่งงูใหญ่ไปฉก แต่เลี้ยงมาช่วย ส่งวิญญาณหลงทางของสยามกลับร่างและให้ไปบวชซ่อนตัวที่วัดของหลวงตาอ่ำในเช้าวันต่อมา
ทศไม่รู้เรื่องว่าสยามรอดไปได้ มัวลุ้นกับผลงานของยุรีที่สะกดจิตดาเรศให้แทงตัวตาย เช่นเดียวกับชานนท์ที่ถูกจูหยวนสะกดให้ใช้ปืนจ่อยิงตัวเองตายคาที่
การตายของชานนท์กับดาเรศ และการหายตัวไปอย่างลึกลับของสยามทำให้วันพุธกับพินทุอรตกใจมาก
“พี่ไม่เชื่อ...อาชานนท์ไม่มีทางยิงตัวตาย”
มาลินผ่านมาได้ยินสองพี่น้องคุยกันก็อดเยาะเย้ยไม่ได้
“เชื่อหรือไม่เชื่อก็ตายแล้ว อ้อ...คุณดาเรศก็ฆ่าตัวตาย นังนี่สงสัยติดยา ใช้กรรไกรแทงข้อมือตัวเอง เส้นเลือดใหญ่ขาด กว่าตำรวจจะไปเจอเข้า เลือดแทบหมดตัว”
วันพุธส่ายหน้าไม่เชื่อ “มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล จู่ๆคนที่เป็นฝ่ายตรงข้ามกับคุณตายพร้อมกันในคืนเดียวกันถึงสองคน นี่ดีนะอาสยามไม่เป็นอะไรด้วย”
มาลินหันขวับ ของขึ้นเพราะอารมณ์ค้าง หาตัวสยามไม่พบ “บางทีมันอาจจะไม่รอดก็ได้ เอ๊ย...มันอาจจะถึงฆาตพร้อมกันก็ได้ ใครตั้งตัวเป็นศัตรูกับคนคิดดีทำดีอย่างฉัน ได้รับผลกรรมกันทุกคน!”
พินทุอรทนฟังอยู่นาน อดใจไม่ไหว โพล่งใส่หน้าแม่เลี้ยงใจโฉด
“แกฆ่าเขาใช่ไหมนังมาลิน ถึงกล้าพูดเต็มปากอย่างนี้”
“นังพิน...ปากดีนัก จู่ๆแกจะเอาตะรางมาให้ฉันรึ”
“ยอมรับแล้วใช่ไหมล่ะ...เลว!”
มาลินไม่สะทกสะท้าน ปรี่ไปจิ้มหน้าผากลูกเลี้ยงสาวจนหน้าหงาย ก่อนตวาดขู่ “ถ้ายังไม่อยากเคราะห์ร้ายอย่างไอ้อีสองคนนั่นก็สงบปากสงบคำซะ ฉันยังเมตตาแกสองคนอยู่ อย่าทำให้ฉันต้องเปลี่ยนใจ”
สถานการณ์เลวร้ายลงเรื่อยๆ วันพุธเครียดจัดและพาลโทษทุกอย่างเป็นความผิดของเหรียญทองจากโลงศพในบ้านร้าง จนอยากนำไปโยนทิ้งวันละหลายๆรอบ ส่วนพวกมาลินก็ประสาทเสียไม่แพ้กัน เพราะแม้จะปลอมพินัยกรรมสำเร็จ แต่ยังหาตัวสยามไม่พบ ทั้งที่ทศยืนยันว่าส่งงูไปฆ่าถึงบ้าน
ooooooo
