นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เงินปากผี

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1
    • 2
    • 3

    เสียงฟ้าคำรามและสัมผัสสุดสะพรึงทำให้มาลินต้องถอย หนีไปตั้งหลักในห้อง โดยมีเมฆาตามติด ขนหัวลุกไปหมดเพราะความกลัวผีกับสิ่งประหลาดรอบตัว

    “พี่...พายุอะไร มันดูแปลกๆ”

    “มันไม่ใช่พายุหรอกเมฆา ต้องมีใครมีอาคมส่งของมาทำร้ายเรา”

    “หา...พี่...ผมกลัว”

    “อยู่กับฉัน ไม่ต้องกลัว ฉันยังมีของดีอีกตั้งเยอะ อาจารย์หยดให้มา”

    ชื่อหมอผีใหญ่ทำให้เลี้ยงผละไปทันที ทิ้งให้มาลินกับเมฆาเข้าใจผิด คิดว่าชื่อของหยดขู่ให้ผีร้ายกลัวได้ แต่ที่สองพี่น้องใจโฉดคิดไม่ถึงคือเลี้ยงไม่ได้หายตัวเพราะความกลัว แต่บุกไปเอาเรื่องอาจารย์หยดถึงสำนัก!

    อาจารย์หยดสำเหนียกถึงพลังรุนแรงบางอย่าง ทันทีที่ไฟจากเทียนเล่มใหญ่ในสำนักดับพึ่บ!

    “ใครลองดีกู”

    ร่างโปร่งใสของเลี้ยงปรากฏให้เห็นเลือนราง ชี้หน้าด่าหมอผีใหญ่

    “ใช้อาคมทำร้ายคนอื่น หากินในทางผิดๆ”

    เสียงตวาดดังก้องทั่วสำนัก เหล่าลูกศิษย์มองหน้ากันเลิ่กลั่ก อาจารย์หยดกลัวเสียฟอร์มแหวตอบเสียงดัง

    “มาถึงที่...กูจะสะกดมึงใส่หม้อ มึงต้องเป็นทาสรับใช้กู”

    พูดพลางร่ายคาถา แต่มีหรือเลี้ยงจะกลัว  เล่นงานคืนจนเกิดไฟลุกลามทั่วรอยสักบนหลังอาจารย์หยด

    “มึงต้องตายด้วยอาคมของมึงเอง!”

    จบคำก็ใช้คาถาฆ่าหมอผีใหญ่ตายอย่างสยดสยอง เหล่าลูกศิษย์เห็นสภาพอาจารย์ก็หนีตายไม่คิดชีวิต

    โดยมีเลี้ยงมองตามด้วยความสะใจ...ใครมันกล้าทำร้ายคนที่เขารัก เขาจะฆ่าให้ตายทั้งหมดเลย!

    ooooooo

    เมื่อวันพุธกับรุ้งแก้วกลับจากโรงพยาบาล พินทุอรยังนั่งตัวสั่นเพราะเพิ่งสู้กับมาลิน ชายหนุ่มเห็นกระปุกที่ตัวเองหิ้วมาฝากน้องสาวแตกกระจายก็ถามเสียงเข้ม และผละไปเอาเรื่องมาลินทันที

    มาลินเห็นท่าทางดุดันของวันพุธก็ถอยหนี เมฆาที่เดินมาด้วยเลยโพล่งถามแทน

    “มีปัญหาอะไรวะไอ้พุธ”

    “ไม่ได้มีปัญหากับมึง แต่มีปัญหากับพี่สาวมึง”

    “ปัญหาอะไร”

    “ทำไมพี่สาวมึงต้องทำร้ายน้องสาวกูด้วย”

    พินทุอรกับรุ้งแก้วตามเสียงเอะอะลงมา มาลินเห็นสภาพลูกเลี้ยงสาวก็ยิ้มเยาะ

    “ทำไม...ในเมื่อนังพินมันปากดี ฉันก็ต้องสั่งสอนน้องสาวแกในฐานะผู้ปกครอง ฉันผิดเหรอ...ไอ้พุธ”

    “ถ้าถึงขั้นจะฆ่ากันอย่างนี้ ไม่เรียกว่าสั่งสอนแล้วมั้ง...มีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอนเรา ไม่ได้เป็นอะไรกับเราซะหน่อย”

    “สมองฝ่อหรือไง จะต้องให้ฉันเขียนใส่มือให้แกสองคนท่องรึไงว่าฉันกับพ่อแกจดทะเบียนสมรสกันถูกต้องตามกฎหมาย...จำใส่หัวไว้ ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่างในบ้านนี้ รวมถึงไล่พวกแกทุกคนออกไปจากบ้านหลังนี้ด้วย”

    รุ้งแก้วทนไม่ไหว โต้ตอบแทนสองพี่น้องเจ้าของบ้าน

    “แต่คุณมาลินก็ไม่น่าทำรุนแรงขนาดนี้ รุ้งว่ามันเกินคำว่าสั่งสอนนะคะ”

    “หุบปากไปเลยนังรุ้งแก้ว แกมันก็แค่คนอาศัย อย่าสะเออะมาออกความเห็น”

    “ค่ะ...รุ้งแค่คนอาศัย รุ้งอาศัยบ้านนี้มานานแล้ว แต่ไม่เคยทำความเดือดร้อนให้คนบ้านนี้แม้แต่ครั้งเดียว”

    มาลินหัวเสีย เงื้อมือจะตบรุ้งแก้ว แต่วันพุธเข้ามาขวางและตะคอกด่าไม่ไว้หน้า

    “ผมเสียใจแทนคุณพ่อจริงๆที่เลือกคนอย่างเธอมาเป็นคู่ชีวิต ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่...ผมยังไม่เห็นมีอะไรดีสักอย่าง”

    เมฆาโมโหแทนพี่สาว จะปรี่มาเอาเรื่องวันพุธ แต่เลี้ยงโผล่มาช่วย ใช้คาถาเรียกฝูงอีกามาจิกทึ้งเมฆากับมาลินจนต้องหนีกลับห้อง อุไรมองตามยิ้มเยาะ มั่นใจว่าเป็นฝีมือเลี้ยง อดีตเจ้านายและเจ้าของบ้านตัวจริง ต่างจากรุ้งแก้วที่หน้าซีดด้วยความกลัว เมื่อเห็นเงาดำของชายหนุ่มปริศนาหายวับไปแบบต่อหน้าต่อตา!

    ooooooo

    มาลินวิ่งตัวสั่นเข้ามาในห้อง ภาพฝูงอีการุมทึ้งยังติดตาจนหลอน คิดว่าพินทุอรอาจเลี้ยงผีไว้สู้กับเธอ เมฆาเห็นอาการหวาดกลัวของพี่สาวก็เข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง

    “พี่เป็นอะไรไป ผมตกใจหมดเลย เหมือนพี่กลัวอะไรสักอย่าง”

    ท่าทางวิตกกังวลของน้องชายทำให้มาลินได้สติ พยายามฝืนยิ้มให้

    “ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่แกเถอะ...เป็นไงบ้าง”

    “ผมว่าบ้านนี้มีอะไรแปลกๆ ตอนผมจะต่อยไอ้พุธ จู่ๆก็รู้สึกเหมือนมีลมแรงๆปะทะตัวผม แรงมากๆเลยนะพี่”

    “ใช่...ตะกี้ฉันก็เห็นภาพหลอนเป็นอีกาฝูงใหญ่บินมาจิกตีฉัน ฉันพยายามปัดป้อง แล้วจู่ๆมันก็หายวับไปกับตา”

    “เราจะทำยังไงกันดีพี่”

    เมฆาใจไม่ดี มาลินต้องเดินไปหยิบสายสิญจน์ในกระเป๋ามายื่นให้

    “เอาติดตัวไว้ ฉันได้มาตอนไปเข้าพิธีสวดนพเคราะห์ ศักดิ์สิทธิ์มากนะเมฆา”

    มาลินคิดว่าสายสิญจน์จะช่วยคุ้มครองเธอกับน้องชายได้ ไหนจะผีเด็กบริวารของอาจารย์หยด แต่นอกจากผีเด็กจะไม่กล้าหือกับเลี้ยง เมฆายังถูกเลี้ยงใช้เป็นเครื่องมือลวงเธอมาที่สระน้ำอีก

    สภาพนอนคว่ำหน้าลอยในสระของเมฆาทำให้มาลินสติแตก วิ่งไปดูแล้วถึงกับตะลึง เมื่อร่างของน้องชายหายไป กลายเป็นร่างของเธอลอยขึ้นอืด มาลินพยายามว่ายกลับมาที่ขอบสระ แต่ถูกมือใครบางคนฉุดให้จมน้ำ เลี้ยงนั่นเองที่จะเอาชีวิตเธอล้างแค้นให้ลูกทั้งสอง แต่หลวงตาอ่ำส่งกระแสจิตมาห้ามไว้

    “การฆ่าคนเป็นบาป จะทำให้โยมเลี้ยงไม่มีวันได้ไปผุดไปเกิดเหมือนคนอื่นเขา”

    หลวงตาอ่ำส่งกระแสจิตจากบ้านร้างที่เก็บโลงศพเลี้ยง พลันเจ้าของบ้านก็โผล่ร่างโปร่งแสงมาเอาเรื่อง

    “หลวงตามาขวางผมทำไม ผมจะฆ่ามัน”

    “การฆ่าคนอื่นเป็นบาปมหันต์นะ ทำไมโยมเลี้ยงถึงคิดจะฆ่าคนอื่นล่ะ”

    “ใครก็ตามที่มันทำร้ายผม หรือทำร้ายคนที่ผมรัก ผมจะไม่ไว้ชีวิตมัน ผมต้องแก้แค้น ไม่มีใครห้ามผมได้หรอก”

    “ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่กว่าพุทธคุณหรอก พุทธคุณบริสุทธิ์...มีพลังยิ่งกว่าพลังทั้งมวล ต่อให้โยมเลี้ยงมีอาคมแค่ไหน ก็สู้พุทธคุณไม่ได้ โยมเลี้ยงอย่าประมาท...เชื่อหลวงตาเถอะ”

    เลี้ยงไม่เชื่อ หัวเราะเยาะหยันเสียงดัง ก่อนประกาศกร้าว

    “ถ้ามันทำร้ายผมหรือคนที่ผมรัก ผมก็ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!”

    ooooooo

    ความอาฆาตของเลี้ยงทำให้หลวงตาอ่ำหนักใจ แต่ทำได้แค่เพียงช่วยแผ่เมตตาให้เลี้ยงคิดได้เท่านั้น ธงชาติกับทศเพิ่งกลับจากตระเวนขายเหรียญเงินปากผีที่ได้จากโลงศพของเลี้ยง เห็นหลวงตาก็ละล่ำละลักแก้ตัวว่ากลับดึกเพราะทำงานพิเศษ เลยถูกย้อนอย่างรู้ทันว่าโกหกพระเป็นบาป

    คำพูดของหลวงตาอ่ำทำให้ธงชาติกับทศร้อนตัว รีบเค้นคอตันเพราะเห็นว่าหลวงตาเพิ่งออกมาจากบ้านร้าง

    “มึงบอกมา...หลวงตาไปที่บ้านร้างทำไม”

    ตันตกใจเสียงดังของลูกศิษย์วัดทั้งสอง ตะกุกตะกักตอบเสียงสั่น

    “คุณท่านบอกหลวงตาว่าจะ...จะฆ่าไอ้...ไอ้คนที่เอาเหรียญ...เอาเหรียญไป”

    ธงชาติกับทศหน้าซีดเพราะมีชนักติดหลังแอบขโมยเงินปากผี ตันพอเดาท่าทางนั้นได้ เบิกตาโพลง

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”

    “เดียร์น่า” เล่นใหญ่ไม่ห่วงสวย ปรับลุคเป็นสาวโก๊ะ ใน “Help Me คุณผีช่วยด้วย”
    20 ต.ค. 2564

    09:40 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 20 ตุลาคม 2564 เวลา 21:02 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์