ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มือปราบเหยี่ยวดำ

SHARE
  • หน้าที่ 3
  • 1
  • 2
  • 3

ปรีชาตอบเสียงเรียบ สมศักดิ์พยักหน้าเห็นด้วย แล้วหันไปพูดกับวสันต์

“คนแบบตี๋ใหญ่มันผูกใจเจ็บ ไม่เว้นใครทั้งนั้น เพราะฉะนั้นผมถึงเตือนให้คุณคอยระวังไอ้เสือร้ายตัวนี้ให้ดี”

“ผมรู้แล้วน่า แต่อย่างที่บอก...ผมไม่เคยกลัวตาย ถ้าตี๋ใหญ่มันจะฆ่าผมจริงๆ ทั้งมันและผมก็ต้องตายด้วยกัน”

วสันต์ประกาศกร้าว ปรีชาไม่มีความเห็นเรื่องเพื่อนรักอย่างตี๋ใหญ่ ขอตัวไปทำงาน สารวัตรใหญ่แห่งดำเนินสะดวกมองตามนิ่งๆ ก่อนหันไปถามสมศักดิ์

“คิดว่าคราวนี้หมอปรีชารู้เห็นเป็นใจกับตี๋ใหญ่อีกหรือเปล่า”

“ที่ผ่านมาผมสงสัยเขามาตลอด แต่คราวนี้

ผมว่าเขาพูดจริง”

ปรีชาไม่ได้โกหกเรื่องความเจ็บแค้นของตี๋ใหญ่ แต่ที่หมอหนุ่มคิดไม่ถึง คือเพื่อนรักจะโทร.หาเขาอึดใจต่อมาเพื่อถามอาการของพ่อ

“ยังอยู่ในห้องผ่าตัด คงอีกหลายชั่วโมงกว่าจะออกมา”

“แล้วแกจะโอเคหรือเปล่าวะ”

“ตอนนี้ยังบอกอะไรไม่ได้ ต้องรอจนกว่าจะฟื้น”

“ฝากบอกไอ้หมอที่ผ่าตัดด้วย ถ้าพ่อฉันตาย

ฉันจะไปฆ่าพวกมันให้หมด”

“เฮ้ย...คิดงี้ได้ไงวะ หมอทุกคนมีหน้าที่ช่วยชีวิต ไม่มีใครอยากเห็นคนตายไปกับมือหรอก”

“เออ...ยังไงฝากดูพ่อให้ด้วย แล้วฉันจะโทร.มาใหม่”

ทิ้งท้ายพร้อมวางสาย ปรีชามองโทรศัพท์ในมืออึ้งๆ โดยไม่รู้เลยว่าบรรดลกับนพวรรณแอบมองเขาจาก

มุมไกลๆ มั่นใจว่าปลายสายที่เพิ่งวางต้องเป็นตี๋ใหญ่

ตี๋ใหญ่เป็นห่วงพ่อมาก ตัดสินใจไปเยี่ยม แม้รู้ดีว่าเสี่ยงมากหากจะไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล พวกตำรวจอาจเดาทางถูกและมาดักรอแบบครั้งก่อน ทิพย์พยายามท้วง

“รู้ไหม...ถ้าเอ็งไปคราวนี้ก็เท่ากับไปตาย ป่านนี้ตำรวจคงรอเอ็งอยู่ที่นั่นเป็นร้อยๆ ถ้าเอ็งไม่ยอมให้พวกมันจับเป็น ยังไงพวกมันก็ไม่ปล่อยเอ็งไว้แน่”

คำเตือนของทิพย์ทำให้ตี๋ใหญ่ชะงัก แต่ไม่เปลี่ยนใจ ทิพย์โมโหแขวะทิ้งท้าย

“แต่ถ้าเอ็งอยากตายนักก็ตามใจ!”

ooooooo

การผ่าตัดสุภาพผ่านพ้นไปด้วยดี สำอางกับแตนดีใจมาก รับปากหมอจะดูแลอย่างดีหลังจากนี้ ไม่ให้กินเหล้าต่างข้าวต่างน้ำเหมือนเคย ปรีชาระบายลมหายใจอย่างโล่งอกเมื่อรู้ผลการผ่าตัด แต่ไม่นานก็ต้องหนักใจเมื่อเห็นตี๋ใหญ่ปลอมตัวมาหาเขาถึงโรงพยาบาล

ปรีชากวาดตามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง กลัวใครมาเห็น

“ถ้าจะมาถามเรื่องพ่อ ตอนนี้แกปลอดภัยแล้ว ฉันอยู่รอจนแกฟื้นถึงได้ออกมานี่แหละ”

“ขอบใจมากนะหมอ มีอีกเรื่องที่อยากให้ช่วย”

“จะให้ฉันทำอะไร”

ตี๋ใหญ่ไม่ตอบแต่ควักเงินถุงใหญ่ยื่นให้

“ช่วยเอาเงินนี้ไปให้แม่ฉันด้วย ค่าโรงพยาบาล ค่าผ่าตัด แล้วก็ค่าใช้จ่ายทุกอย่างอยู่ในนี้”

“แกเอาเงินนี่มาจากไหน”

“สำคัญด้วยเหรอ เงินยังไงก็เป็นเงินอยู่วันยังค่ำ”

ปรีชารับมาแบบเสียไม่ได้

“มีอะไรอีกหรือเปล่า”

“แค่นี้แหละ ขอบใจอีกทีนะ”

ตี๋ใหญ่ตบบ่าปรีชาแล้วผละไป โดยไม่รู้เลยว่าบรรดลกับนพวรรณจะเห็นเขาจากมุมไกลๆ

“ตี๋ใหญ่จริงๆด้วยค่ะ...ทำไงดีคะ”

“คราวนี้ผมจะไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดมือไปได้อีก!”

บรรดลรีบไปบอกสมศักดิ์กับคนอื่นให้เตรียมจับตี๋ใหญ่ ส่วนจอมโจรใหญ่เล็ดลอดออกจากโรงพยาบาลไปขึ้นรถแท็กซี่ซึ่งประทีปจอดรอด้านหน้า

“นี่เอ็งไปเอาเงินเยอะแยะมาจากไหนวะไอ้ตี๋”

“ขอเฮียปิ่นมาก่อนส่วนหนึ่ง ค่าหัวไอ้สารวัตรวสันต์น่ะ”

“ถ้างั้นเราก็รีบลงมือแล้วสิวะ”

“ใช่...ต้องรีบให้มันตายโดยเร็วที่สุด!”

ooooooo

บรรดลพาพวกตำรวจสะกดรอยตามตี๋ใหญ่ไปจนถึงบ้านยุทธ ภารโรงเพื่อนเก่าของตี๋ใหญ่ตั้งแต่เด็ก ประทีปรับหน้าที่มาส่งเหมือนเคยแต่ไม่ยอมอยู่สังสรรค์ด้วยเหมือนเคย

อุดมพาเนตรดาวมาสมทบ เจอกับบรรดลที่เฝ้าหน้าบ้านยุทธ

“ตี๋ใหญ่ยังอยู่ในบ้านเหรอคะ”

“ใช่ครับ...ไม่รู้อยู่ในนั้นกี่คน แต่ที่แน่ๆมีตี๋ใหญ่ แล้วก็เจ้าของบ้านกับลูกเมีย”

“กว่าพวกมันจะรู้ตัว ตำรวจก็ล้อมบ้านนี้ไว้แล้ว คราวนี้ต่อให้มันมีปีกบินก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้”

อุดมประกาศกร้าว ก่อนหันไปรอรับคำสั่งจากสมศักดิ์ที่ส่องกล้องสังเกตการณ์ไม่ไกลกันนั้น

“บุกเข้าไปเลยไหมพี่”

“เสี่ยงเกินไป...ในบ้านอาจมีลูกเมียนายยุทธอยู่ด้วย ถ้าเกิดอะไรขึ้น พวกนั้นอาจโดนลูกหลงได้”

“แล้วเราจะเอาไงดีล่ะพี่”

“ล้อมไว้ก่อน รอให้สว่างค่อยหาทางบุกเข้าไป”

ขณะที่พวกตำรวจล้อมจับตี๋ใหญ่หน้าบ้านยุทธ... สุภาพรู้สึกตัวหลังผ่าตัดแล้ว สำอางกับแตนไปเยี่ยมและอยู่เฝ้าด้วยความเป็นห่วง แต่สุภาพกลับไม่ยินดียินร้าย มัวคิดถึงลูกชายคนโตที่ถลำลึกในเส้นทางโจรมากขึ้นทุกวัน

ลางสังหรณ์ของสุภาพไม่เกินจริงเลย ไม่กี่ชั่วโมงหลังการล้อมบ้านยุทธ สมศักดิ์ก็เห็นว่าเจ้าของบ้านเดินโซซัดโซเซเพราะความเมาออกมาปลดทุกข์นอกบ้าน

ยุทธถึงกับหายเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นมีตำรวจรอบบ้าน ก่อนจะยอมพูดถึงสถานการณ์ในบ้านว่ามีพวกตี๋ใหญ่รวมตัวกันห้าคน และตี๋ใหญ่มีปืนพกขนาดสิบเอ็ดมม. เป็นอาวุธ

“เวลานี้พวกมันทำอะไรอยู่”

“กินเหล้าครับ...แต่ขอร้องว่าอย่าจับผมเลยนะครับ ผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกมัน”

“เอาไว้ให้งานสำเร็จก่อนแล้วค่อยว่ากัน...ตกลงไหม”

สมศักดิ์ยื่นข้อเสนอ ยุทธไม่มีทางเลือกต้องร่วมมือกับตำรวจจับกุมเพื่อนรัก แม้ไม่เต็มใจแต่เพราะลึกๆอยากให้ตี๋ใหญ่กลับตัวเป็นคนดีเหมือนเดิม จึงตัดใจยอมตกลง

ยุทธหายไปนานจนพวกตี๋ใหญ่สงสัย ตะโกนเรียก เข้าทางพวกตำรวจที่บอกให้ยุทธล่อตี๋ใหญ่ออกมาจากบ้าน บรรดล อุดมและเนตรดาวมองดูเหตุการณ์ห่างๆ สีหน้าลุ้นระทึกและเคร่งเครียด กลัวตี๋ใหญ่ไม่ตกหลุมพราง แล้วก็จริงดังคาด นอกจากตี๋ใหญ่จะไม่ออกมาตามที่ยุทธเรียก ยังสำเหนียกถึงความผิดปกติ ควักปืนมาถือและขู่เสียงเข้ม

“บอกตำรวจ ห้ามเข้ามาเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นลูกเมียแกตายแน่!”

“เฮ้ยๆ อย่าทำอะไรลูกเมียฉันนะเว้ย”

ยุทธร้องโวยวาย หันไปบอกสมศักดิ์

“ท่านๆได้ยินแล้วใช่ไหม ไอ้ตี๋มันจะฆ่าลูกเมียผมน่ะ”

“ใจเย็นๆ ถ้าไม่แน่ใจ ตำรวจไม่ผลีผลามทำอะไรหรอก”

“แต่...ไอ้นี่มันไม่ได้พูดเล่นนะครับ มันเอาจริง”

สมศักดิ์กลัวยุทธทำเสียเรื่อง สั่งลูกน้องพาไปรอที่รถ ส่วนตัวเองไปรวมตัวกับทีมเพื่อเตรียมบุกจับ เนตรดาวเห็นพวกตำรวจวุ่นวาย จึงผละไปรอหน้าโรงเรียนและรายงานสดไปทั่วประเทศ

“ขณะนี้สถานการณ์กำลังอยู่ในความตึงเครียด พยานยืนยันว่าผู้ที่ซ่อนตัวในบ้านคือตี๋ใหญ่ อาชญากรที่ตำรวจกำลังต้องการตัวมากที่สุด นอกจากนี้ก็ยังมีกลุ่มคนไม่ทราบชื่อและตัวประกันที่ตี๋ใหญ่จับตัวไว้ แต่ถึงอย่างนั้น...ภายในบ้านก็ยังไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ ตำรวจจึงต้องตัดสินใจว่าจะทำยังไงกันต่อ อย่างไรก็ตาม...เพื่อให้ปฏิบัติการครั้งนี้ดำเนินไปอย่างราบรื่น ทางตำรวจจึงขอร้องให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้ามาในบริเวณที่เกิดเหตุโดยเด็ดขาด!”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"ไม้-พาย" ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว เปิดตัวแบบคอมเมดี้ ชวนฟินใน "เมียจำเป็น"

"ไม้-พาย" ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว เปิดตัวแบบคอมเมดี้ ชวนฟินใน "เมียจำเป็น"
20 ม.ค. 2564

07:30 น.

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 20 มกราคม 2564 เวลา 13:53 น.