ตอนที่ 6
เนตรดาวได้ข่าวจากจ่ายะเรื่องตี๋ใหญ่วางแผนจะบุกโรงพักชิงตัวผู้ต้องหา เลยรีบไปบอกอุดม
“สายของเนตรแจ้งมาว่าตี๋ใหญ่กำลังพยายามหาทางช่วยลูกน้อง”
“ทางผมก็ได้ข่าวเหมือนกัน แต่ยังเดาใจมันไม่ถูกว่ามันจะเล่นไม้ไหน”
“คิดอีกที ไม่แน่เขาอาจปล่อยข่าวเพื่อปั่นหัวตำรวจเล่นก็ได้นะคะ”
“ไม่หรอก ผู้ต้องหาที่เราจับได้เป็นลูกน้องคนสนิทของมัน ตี๋ใหญ่มันคงไม่นิ่งเฉยอยู่แน่ๆ”
“แล้วตำรวจจะทำยังไงกันต่อล่ะคะ”
“คงมีทางเดียวคือรอพวกมัน พวกมันมากันเมื่อไร ค่อยจัดการต้อนรับพวกมันให้สาสม!”
ooooooo
ระหว่างรอหนูที่บาร์เสี่ยปิ่น บรรดลแอบไปโทร.บอกอุดมเรื่องท่าทางน่าสงสัยของหนู พร้อมสันนิษฐานว่าอาจตามไปสมทบพวกตี๋ใหญ่เพื่อชิงตัว ผู้ต้องหาจากโรงพัก
อุดมเป็นห่วงพวกสมศักดิ์ รีบวางสายและไปโรงพักทันทีพร้อมเนตรดาว บรรดลจะไปด้วย เลยส่งสัญญาณกับอาเจ็ก แกล้งเมาแล้วท้องเสียเพื่อตบตาคนในบาร์ และรีบปลีกตัวไปทันที
สองลุงหลานหลอกๆหายใจไม่ทั่วท้อง จนเมื่ออยู่ตามลำพังบนรถ อาเจ็กถึงโพล่งออกไป
“เอาไงดี ป่านนี้ไอ้หนูมันไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้”
“ถ้าพวกมันคิดจะบุกโรงพักจริงๆ คราวนี้คงได้ซัดกันเละแน่”
“มันจะกล้าขนาดนั้นเลยเหรอวะ”
“กล้าสิ...เจ็กก็เห็นเหมือนกับฉันนี่ว่าอาวุธพวกมันเพียบขนาดไหน แล้วไอ้พวกนี้มันเดนนรก ไม่เคยกลัวตาย”
“แต่ยังไงพวกมันคงไม่กล้าบุกกลางวันแสกๆหรอก”
“ตอนนี้อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ เรารีบไปกันเถอะ”
ตี๋ใหญ่พร้อมพวกที่เหลือทั้งหมดบุกไปโรงพักจริงๆ แต่เพื่อล่อให้พวกตำรวจในโรงพักเข้าใจผิดคิดว่าจะเกิดการปะทะเพื่อชิงตัวผู้ต้องหา และเปิดโอกาสให้พวกปื๊ดหาทางออกมาจากห้องขังได้ในที่สุด
วาฬไม่ได้ออกไปด้วยเพราะถูกจับขังแยก พวกปื๊ดลัดเลาะไปทางหลังโรงพักเพื่อเจอพวกตี๋ใหญ่ กว่าสมศักดิ์จะรู้ตัวว่าถูกหลอก ปื๊ด ดำและสมก็หนีไปได้แล้ว
ตี๋ใหญ่วางแผนครั้งนี้อย่างรอบคอบ ใช้ตัวเองเป็นตัวล่อให้พวกตำรวจหันเหความสนใจมายิงปะทะกับเขา แล้วส่งโตกับหนูให้เอารถไปรับพวกปื๊ดหนีไปได้ในที่สุด
ผลการปะทะคือตำรวจถูกตี๋ใหญ่ยิงตาย สมศักดิ์เจ็บใจมาก รีบสั่งค้นห้องขัง แล้วพบว่ามีใบเลื่อยเล็กๆหล่นอยู่ ตำรวจเวรยืนยันว่าตรวจสอบทุกขั้นตอน โดยเฉพาะเวลาอาหารที่ผู้ต้องหามีสิทธิ์รับของจากคนอื่นมากสุด ก่อนจะนึกได้ว่าปื๊ดได้รับถุงของใช้จากคนที่มาเยี่ยม
สมศักดิ์บุกไปบ้านตี๋ใหญ่เพื่อสอบปากคำสำอาง เพราะคิดว่าอีกฝ่ายอาจให้ความช่วยเหลือปื๊ดในฐานะหลาน สำอางยืนกรานไม่รู้เรื่อง ก่อนจะหน้าซีดเมื่อแตนเดินมาสารภาพ
“แม่...ของใช้ที่ให้ไอ้ปื๊ดน่ะ แตนไม่ได้ซื้อเองหรอก”
“อ้าว...แล้วเอ็งเอามาจากไหนล่ะ”
“มีคนฝากแตนเอาของพวกนั้นไปให้ไอ้ปื๊ดมัน เขาบอกว่าเข้าไปเยี่ยมมันเองไม่ได้”
แผนของตี๋ใหญ่ถูกแฉหลังจากนั้น เมื่อแตนยอมเปิดปากว่าได้ถุงของใช้จากประทีปที่บังเอิญขับรถผ่านมาวันที่เธอกับแม่ไปเยี่ยมปื๊ด และแกล้งฝากถุงของใช้นี้ไปให้ โดยอ้างว่าตนเอาเข้าไปเองไม่ได้
สมศักดิ์รีบนำคำให้การทั้งหมดไปบอกตำรวจที่โรงพัก โดยมีวสันต์ร่วมฟังด้วย
“ชัดเจนแล้วว่าผู้ร้ายแอบเอาใบเลื่อยซุกซ่อนมาในหลอดยาสีฟัน ด้วยวิธีเปิดก้นหลอด สอดใบเลื่อยเข้าไป แล้วปิดก้นหลอดคืนกลับเหมือนเดิม จากนั้นก็ค่อยๆใช้ใบเลื่อยเลื่อยซี่กรงหน้าต่างจนขาด แล้วปีนหนีออกมาทางนั้น โดยฉวยจังหวะที่เราส่วนใหญ่คอยระวังด้านนอกกันอยู่”
“มันแกล้งปล่อยข่าวให้เราพุ่งความสนใจไปนอกสถานีจนหมด ขณะที่พวกมันหนีออกจากทางด้านในกัน”
“งานนี้พวกเราโดนตำหนิกันมาก ทั้งจากเจ้านายและพวกนักข่าว แต่ผมยังเชื่อมั่นในพวกเราทุกคนว่าพวกเราจะต้องตามล่าพวกมันกลับมาจนได้ ไม่ใช่แค่ไอ้พวกปลายแถวเท่านั้น แต่ตี๋ใหญ่จะต้องไม่รอดพ้นมือเราด้วย!”
ตี๋ใหญ่ไม่หวั่นเกรงการตามล่าของพวกตำรวจเลย เมื่อรวมตัวแก๊งได้ใหม่ก็จัดการให้ส่วนแบ่งจากการปล้น โดยตัดสินใจยกให้ทิพย์ด้วยเพราะแม้เธอจะไม่ได้ร่วมปล้น แต่ก็เป็นคนเข้าไปดูลาดเลาในธนาคาร
สถานการณ์ของแก๊งดีขึ้นมาก ฮึกเหิมจนตี๋ใหญ่ พอใจ แต่ไม่วายประกาศกร้าว
“ต่อจากนี้...ตำรวจคงตามล่าเราสุดชีวิต แต่จำไว้ ...อย่ายอมให้ตำรวจจับขังคุกได้อีก ถ้ามันจะจับก็ต้องให้มันจับตายเท่านั้น!”
ooooooo










