ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มือปราบเหยี่ยวดำ

SHARE
  • หน้าที่ 3
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

สำอางกับแตนแวะมาเยี่ยมปื๊ดที่โรงพัก น้ำตาร่วงเมื่อเห็นสภาพนักโทษของหลานชาย ปื๊ดหน้าจ๋อยด้วยความรู้สึกผิด ถึงไม่ใช่แม่แท้ๆ แต่สำอางก็เลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย

สองป้าหลานทักทายกันเครียดๆ เพราะสำอางหว่านล้อมให้ปื๊ดสารภาพความผิดและติดคุกชดใช้ความผิด แตนสงสารคว้าถุงใส่ของใช้จำพวก สบู่ ยาสีฟันและแปรงสีฟันมายื่นให้

ตำรวจเวรเห็นเป็นของใช้ทั่วไปเลยไม่ยึด สำอางเห็นดังนั้นก็อดเวทนาหลานชายคนเดียวไม่ได้

“ปื๊ด...เอ็งไม่น่าเลย ทีนี้ป้าจะบอกแม่เอ็งยังไง ก่อนตาย...แม่เอ็งอุตส่าห์ฝากฝังเอ็งไว้ แต่ดันมาเป็นแบบนี้”

“ป้า! ป้าไม่ผิดหรอก ฉันมันเลวเอง”

ปื๊ดไม่กล้าสบตาป้า สำอางยิ่งร้องไห้ด้วยความสะเทือนใจ แตนต้องพาตัวออกไปก่อน...

บรรดลมานอนเฝ้านพวรรณที่ห้องพัก กว่าจะรู้สึกตัวก็เช้าวันต่อมาเมื่อพยาบาลสาวจะไปเข้าเวร ตำรวจหนุ่มรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่เจอหน้าเธอตอนตื่นแบบนี้ แต่ไม่ทันฝันหวานต่อ อาเจ็กก็โทร.แจ้งเบาะแสสำคัญ

“อั๊วได้ข่าวมาว่าตี๋ใหญ่มันกำลังหาทางช่วยลูกน้องมันอยู่”

“จริงเหรอเจ็ก แล้วรู้หรือเปล่าว่าพวกมันจะใช้วิธีไหน”

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ยังไงระวังให้ดีก็แล้วกัน พวกมันน่าจะลงมือเร็วๆนี่แหละ”

“ถ้างั้นเจ็กช่วยสืบต่อให้หน่อยนะ ได้อะไรเพิ่มเติม รีบโทร.บอกฉันทันที”

สมศักดิ์กับวสันต์สารวัตรเจ้าถิ่นก็รู้เบาะแสเรื่องตี๋ใหญ่จะบุกโรงพักแล้ว และกำลังหาทางป้องกันเต็มที่

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับ ผมจัดกำลังไว้เต็มที่ ถ้าพวกมันกล้าบุกมาจริงๆก็ให้มันรู้กันไปเลย”

“ผมรู้ว่าทางนี้พร้อม แต่ยังไงเราก็ประมาทตี๋ใหญ่ไม่ได้ ไอ้พวกนี้มันบ้าดีเดือด อะไรที่คนธรรมดาเขาไม่กล้าทำ พวกมันทำกันมาแล้วทั้งนั้น”

แม้จะวางกำลังแน่นหนาเพื่อป้องกันการชิงตัว ผู้ต้องหา สมศักดิ์ก็ไม่ไว้ใจ เร่งดำเนินการสอบปากคำเพิ่มเติมเพื่อสรุปคดี วาฬเลยถูกควบคุมตัวมาสอบสวนตามลำพังเวลาต่อมา

“สรุปที่เอ็งทะเลาะกับพวกมัน ไม่ใช่เรื่องผู้หญิงใช่ไหมวะ”

วาฬสีหน้าไม่ดี การถูกจับกุมถึงสองครั้งติดทำให้เริ่มหวาดระแวง และตัดสินใจกลับคำให้การ

“ไม่...ก็เรื่องปล้นนั่นแหละ พวกมันชวนฉันทำ พอฉันไม่เอาด้วย พวกมันเลยกลัวฉันเป็นพยานให้ตำรวจ”

สมศักดิ์เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ดูออกว่าคนอย่างวาฬน่าจะโกหกได้ทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด

“แล้วถ้าเผื่อให้เป็นพยาน เอ็งพร้อมหรือเปล่า”

“พร้อมครับพร้อม”

“โอเค...งั้นขอฟังไอ้พวกนั้นอีกหน่อยว่าพวกมันจะพูดถึงเอ็งว่าไงมั่ง”

วาฬหน้าเสีย มีท่าทีหลุกหลิกอย่างที่สมศักดิ์คาดไว้ไม่ผิด

“พี่อย่าไปเชื่อพวกมันนะ ไอ้พวกนั้นมันตอแหล แม่งโกหกเป็นไฟกันทั้งนั้นแหละ พี่อย่าไปหลงเชื่อพวกมันนะ!”

ooooooo

บรรดลเก็บตัวที่อู่อาเจ็ก พร้อมสวมบทบาทจงอีกครั้ง หนูยังไม่สงสัยและแวะมาหาในบ่ายวันหนึ่ง

“ว่าไงไอ้จง...ได้ยินพี่โชติเขาบอกว่าเอ็งคึดถึง พอดีผ่านมาแถวนี้ก็เลยแวะมาหา”

“ก็เรื่องของน่ะ ฉันอยากได้ของ”

“ไม่ต้องห่วง อีกหน่อยเราจะยิ่งสบาย นี่กะว่าจะลงทุนกับเพื่อนผลิตเองเลย ทีนี้แหละเอ็งเอ๊ย...รวยกันเละ”

“นึกว่าเอ็งไม่สนใจเรื่องยาแล้วซะอีก”

“ทำไมวะ”

“ก็เห็นเอ็งเงียบๆไป แล้วก็มีข่าวหนาหูเรื่องปล้นแบงก์ ก็เลยคิดว่าเอ็งคงเอาดีทางนั้นไปแล้ว”

“เอาดงเอาดีอะไร อะไรได้เงินก็เอามันทุกทางนั่นแหละ ขายยา ฆ่า ปล้น จับคนมาเรียกค่าไถ่ หรือฉุดผู้หญิงมาขาย รักจะเป็นนักเลง มันต้องให้ได้ทุกรูปแบบโว้ย!”

คำบอกเล่าของหนูทำให้บรรดลต้องข่มใจแทบแย่ไม่ให้ต่อยหน้าอีกฝ่าย แถมต้องปั้นหน้าระรื่น ตอบรับด้วยความยินดีเมื่ออีกฝ่ายชวนไปดื่มเหล้าที่บาร์เสี่ยปิ่นแก้เครียด

อาเจ็กตามไปด้วยเพื่อกันไม่ให้หนูสงสัย แล้วถือโอกาสหลอกถามเรื่องตี๋ใหญ่ตอนหนูเริ่มเมา

“ไอ้ตี๋มันเอาเงินไปแบบนี้ เอ็งไม่กลัวมันชวดเงินไปคนเดียวเหรอ”

 “ไม่หรอก...ทำงานกันมานาน ถ้าเฮียแกจะโกงคงโกงไปนานแล้ว”

“เฮ้ย...อย่ามั่นใจไป อะไรๆมันก็มีครั้งแรกกันทั้งนั้นแหละ”

“ถ้าเฮียแกจะโกงจริงๆ อย่างมากก็ตามไปทวง ทวงไม่ได้ก็แถมลูกปืนให้ไปด้วย...ก็เท่านั้นเอง”

พูดจบเสียงมือถือก็ดัง หนูรับสายแล้วขอตัวไปทำธุระข้างนอกดื้อๆ บรรดลสงสัยแกล้งขอตามไปด้วย แต่หนูปฏิเสธและขอให้รอที่นี่ อย่าเพิ่งหนีกลับ

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"ไม้-พาย" ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว เปิดตัวแบบคอมเมดี้ ชวนฟินใน "เมียจำเป็น"

"ไม้-พาย" ว่าที่เจ้าบ่าวเจ้าสาว เปิดตัวแบบคอมเมดี้ ชวนฟินใน "เมียจำเป็น"
20 ม.ค. 2564

07:30 น.

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 20 มกราคม 2564 เวลา 12:16 น.