ตอนที่ 2
ระหว่างที่ตี๋ใหญ่นั่งให้อาจารย์ทองสักลงอาคมและตรวจดูดวงชะตา เนตรดาวร้องไชโยด้วยความดีใจสุดขีดที่ผู้อำนวยการสถานีอนุญาตให้เธอออกภาคสนามทำสกู๊ปพิเศษเกี่ยวกับตี๋ใหญ่
“เตรียมกล้องได้เลยพี่หมี เราจะไปลุยตำหนักอาจารย์ทอง พิสูจน์กันให้เห็นจะจะไปเลยว่าอิทธิฤทธิ์ของตี๋ใหญ่ที่คนเขาเล่าลือมันจริงหรือเปล่า แล้วถ้าเราโชคดีอาจได้เบาะแสตี๋ใหญ่บ้างก็ได้”
อาจารย์ทองสัมผัสได้จากญาณพิเศษว่าจะมีผู้บุกรุก รีบไล่ตี๋ใหญ่ให้กลับก่อน ส่วนตัวเขาจะถ่วงเวลาผู้บุกรุก...คณะของเนตรดาวนั่นเองที่ใกล้ถึงสำนักของอาจารย์ทองเต็มที แต่ต้องหยุดชะงักกลางทางเพราะยางแตก!
หมีตากล้องหนุ่มพยายามจะเปลี่ยนยางที่แตก แต่เงอะงะเต็มทีเพราะไม่ได้ทำมานาน โชคดีที่อุดมขับรถผ่านมาเลยช่วยเปลี่ยนให้ด้วยความเต็มใจ จนเนตรดาวมองเขาด้วยสายตาดีขึ้น
“ขอบคุณนะคะ...ไม่คิดว่าของแบบนี้ก็ทำเป็นด้วย”
“ที่จริงผมนี่ความสามารถเพียบเลยนะจะบอกให้”
“ขี้คุยจริงนะคุณ แต่ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”
“ด้วยความยินดีครับ”
บรรดลกลับจากขายยาก็ไปรายงานตัวที่บ้านทิพย์ ได้ยินพวกสมาชิกแก๊งพูดเรื่องเขาไม่หยุดปาก ก็เดาได้ว่าปื้ดคงรายงานทุกอย่างแล้ว ตำรวจหนุ่มไม่กระโตกกระตาก เก็บอาการอย่างดี เดินไปพูดกับหนูยิ้มๆและขอเลี้ยงขอบคุณที่ทำให้เขามีงานทำ หนูไม่ติดใจสงสัยและเสนอตัวเป็นเจ้ามือแทน
หนูพาสมาชิกแก๊ง ยกเว้นทิพย์ โตและตี๋ใหญ่ไปเลี้ยงที่โรงน้ำชาของเสี่ยปิ่น บรรดลมองสภาพรอบตัวด้วยความอึดอัดใจ ทั้งสุรานารีทำให้เขามึนหัวเพราะชีวิตจริงไม่เคยเที่ยวแบบนี้ โชคดีที่อุดมกับสมศักดิ์ปลอมตัวเป็นแขกต่างถิ่นมาสังเกตการณ์ด้วย เลยเบาใจว่าคงไม่น่าเบื่อมาก
ท่าทางเหมือนหวงเนื้อหวงตัวของบรรดลในคราบจงทำให้หนูกับปื้ดหัวเราะ แซวขำๆว่าอีกฝ่ายคงเป็นพวกไก่อ่อนไม่เคยควงหญิง บรรดลไม่ทันแก้ตัว เสี่ยปิ่นเจ้าของโรงน้ำชาก็แวะมาทักพวกหนู
“เป็นไง...โอเคกันหรือเปล่า”
“โอเคอยู่แล้วครับเฮีย”
“แล้วเอ็งล่ะหนู...ไม่ได้เจอนานเลย โอเคหรือเปล่าวะ”
“ก็ส่วนใหญ่ แต่มีอยู่เรื่องที่ไม่โอเค...เมื่อไร
จะถึงเวลาที่ฉันจะได้คิดบัญชีกับไอ้เสี่ยโจซะที”
“รอหน่อย...รู้อยู่ว่าไอ้เสี่ยโจมันมีผู้ใหญ่คุ้มหัวกบาล จะซัดกับมันต้องให้มั่นใจว่ายกเดียวมันตายเรียบ!”
หนูพยักหน้ายอมรับแบบไม่เต็มใจนัก เสี่ยปิ่นเลยเรียกสาวๆในร้านมาช่วยปลอบใจ แถมส่งฟ้าดาวเด่นประจำร้านมาดูแลจงด้วย ในฐานะที่ช่วยชีวิตหนูไว้
สมศักดิ์กับอุดมเฝ้ามองเหตุการณ์ห่างๆ และตัดสินใจสวมบทบาทเป็นแขกขี้เมา แกล้งถ่ายรูปรอบร้านและแอบถ่ายบรรดาสมาชิกแก๊งของตี๋ใหญ่ ทั้งหนู ประทีปและปื้ด ตามคำสั่งของศิริเพื่อขยายผลการจับกุม
จ่ายะสายข่าวประจำดำเนินสะดวกถูกเรียกตัวมาทำภารกิจในโรงน้ำชาด้วย และหวิดโดนลูกหลงจากแก๊งตี๋ใหญ่ที่โวยวายทันทีที่เห็นแสงแฟลชจากโต๊ะอุดม!
ooooooo
บรรดลในคราบจงรู้แผนการของเพื่อนดี แต่เมื่อเกิดฉุกเฉิน เขาเลยต้องผละจากฟ้า แหล่งข่าวชั้นดีเพราะได้ยินว่าเป็นคนโปรดของตี๋ใหญ่ ไปเล่นละครตบตาสมาชิกแก๊งทุกคนด้วยการต่อยอุดมจนเลือดกบปาก!
ละครฉากใหญ่เพื่อปกปิดภารกิจแฝงตัวทำให้ทุกคนในเหตุการณ์เชื่อสนิทว่าจงไม่ใช่สายตำรวจ อุดมเข้าใจดีว่าเพื่อนชกเพื่อให้สมบทบาท แต่ก็อดบ่นไม่ได้เมื่อเจอหน้ากันที่กองปราบปรามในวันต่อมา
ศิริไม่ได้สนใจเสียงพูดคุยของเหล่าลูกน้อง แต่สายตาจับจ้องไปที่รูปถ่ายบนหน้าจอ นับเป็นครั้งแรกของทางตำรวจที่มีภาพสมาชิกแก๊งของตี๋ใหญ่ ไม่ใช่แค่ภาพสเกตช์เหมือนที่ผ่านมา
สมศักดิ์รับหน้าที่เปิดประชุมและชี้ไปที่ภาพของประทีป...สมุนคนแรกของแก๊งตี๋ใหญ่ที่แอบถ่ายภาพมาได้
“ไอ้หมอนี่เป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของตี๋ใหญ่ ไม่มีอะไรโดดเด่นพิเศษ นอกจากเรื่องขับรถ ไม่ว่าจะสองล้อ สี่ล้อ หรือสิบล้อ มันได้หมดทุกรูปแบบ ในบรรดาคนในแก๊งทั้งหมด ตี๋ใหญ่เชื่อใจประทีปมากที่สุด”
พูดจบก็เลื่อนเป็นภาพต่อไป...ภาพของหนู สมุนคนสำคัญของแก๊งตี๋ใหญ่
“ถือเป็นมือซ้ายของตี๋ใหญ่ ใจถึง เหี้ยมโหด ยิงปืนแม่น ทุกครั้งที่ลงมือปล้น มันจะฆ่าทุกคนในนั้นเสมอ เพราะไม่ต้องการให้ใครมาเป็นพยานเอาผิดมันได้ ข้อเสียของหนูคือไม่ค่อยนิ่ง ใจร้อน บ้าพนัน แล้วก็บ้าผู้หญิงด้วย”
บรรดลนั่งฟังเงียบๆ ช่วงเวลาสั้นๆที่ได้พูดคุยและคลุกคลีกับหนูทำให้อดเห็นด้วยไม่ได้ สมศักดิ์รอให้เหล่าตำรวจจดข้อมูลของหนู จึงเลื่อนมาที่ภาพของปื้ด
“คนสุดท้ายเป็นเด็กใหม่ชื่อปี๊ด เป็นญาติผู้น้องของตี๋ใหญ่ ยังไม่มีโอกาสได้แสดงฝีมืออะไรมากนัก แต่มีแววว่าจะร่วมกับแก๊งนี้ถาวร และจะเป็นตัวแสบอีกตัวหนึ่งที่จะทำให้เรายิ่งปวดหัว”
ทั้งอุดมกับบรรดลพยักหน้าเห็นด้วยเพราะเคยเห็นฤทธิ์ปื้ด สมศักดิ์เลื่อนไปที่ภาพถัดมา เป็นภาพของตุ่นและตี๋ใหญ่ในชุดนักโทษ
“อีกสองคนคือตุ่นที่หลบหนีไปพร้อมตี๋ใหญ่ ตอนนี้ยังไม่มีเบาะแสว่าไปซ่อนตัวที่ไหน และแน่นอน... อาชญากรที่เรากำลังต้องการตัวมากที่สุดก็คือตี๋ใหญ่”
สมศักดิ์นิ่งไปอึดใจ ก่อนเปิดภาพสมาชิกแก๊งทุกคนที่มีบนหน้าจอเดียวกัน
“แก๊งนี้ไม่มีหลักแหล่งแน่นอน พวกมันจะเปลี่ยนที่ทำงานตลอด เพราะฉะนั้นเราต้องขอความร่วมมือจากตำรวจทุกพื้นที่ ดำเนินการส่งรูปทั้งห้าคนไปทุกโรงพักทั่วประเทศได้เลย”
เหล่าตำรวจรับคำสั่งและออกจากห้องประชุม เหลือแค่ทีมล่าตี๋ใหญ่ ศิริยิ้มด้วยความพอใจในผลงานล่าสุด
“ขอบใจพวกน้องๆมากนะ อย่างน้อยงานเราก็คืบหน้าไปแล้ว จากนี้ไป...ดลต้องฝังตัวอยู่กับพวกมัน และสืบให้ได้ว่าพวกมันจะลงมืออีกครั้งที่ไหน เมื่อไร แล้วเราจะไปรวบตัวพวกมันด้วยกัน!”
ooooooo










