ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มือปราบเหยี่ยวดำ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

ณ สนามกีฬาร้างแห่งหนึ่ง หน่วยปฏิบัติการพิเศษภายใต้การนำทีมของบรรดล ตำรวจหนุ่มไฟแรง ลอบซุ่มโจมตีและล้อมจับเล้ง พระกาฬ หัวหน้ากลุ่มโจรปล้นฆ่า หลังจากที่อีกฝ่ายได้สังหาร โจ้ สายตำรวจอย่างเลือดเย็น

ปฏิบัติการล้อมจับเป็นไปอย่างยากลำบากเพราะเล้งมีลูกสมุนจำนวนมาก บรรดลต้องสลัดคราบพ่อค้ารถเข็นขายผลไม้ไปตามจับหัวหน้าโจรอย่างจริงจัง ท่ามกลางความลุ้นระทึกของเหล่าตำรวจลูกน้องและอุดม เพื่อนตำรวจคนสนิทที่กลัวใจและความบ้าระห่ำของบรรดลจะทำให้บาดเจ็บสาหัส

บรรดลไล่ล่าพวกเล้งจนถึงบริเวณตึกก่อสร้าง อุดมตามมาช่วยเพื่อนและล่อลูกสมุนของเล้งไปอีกทาง ทิ้งบรรดลสู้กับเล้งตามลำพัง ก่อนที่เล้งจะตกจากชั้นดาดฟ้าตายคาที่!

ผลสรุปปฏิบัติการคือบรรดลจับตายเล้งและรวบตัวลูกสมุนที่เหลือได้ทั้งหมด ตำรวจหนุ่มภูมิใจมากที่ได้ทำหน้าที่เพื่อชาติ แลกกับสภาพสะบักสะบอมเพราะต้องปะทะกับเหล่าโจร นายแพทย์หนุ่มเพื่อนสนิทของ

บรรดลได้แต่มองแผลฉกรรจ์ด้วยแววตาอ่อนใจ แต่ก็ยินดีกับความสำเร็จเพราะรู้จักนิสัยใจคอของเพื่อนดี

การมาทำแผลที่โรงพยาบาลครั้งนี้ของบรรดล นอกจากจะได้เจอเพื่อนหมอและได้รักษาแผลฉกรรจ์ของตนแล้ว ตำรวจหนุ่มยังได้เจอนพวรรณ นางพยาบาลฝึกหัดคนสวยด้วย...จนกลายเป็นรักแรกพบ

ไม่ใช่แค่บรรดลที่รู้สึกดี นพวรรณก็ตะลึงงันที่ได้เจอหนุ่มหล่อ จนเขาต้องแกล้งทักขำๆ

“ตกลงจะทำแผลให้หรือเปล่าครับคุณพยาบาล”

นพวรรณสะดุ้งจากภวังค์ ลงมือทำแผลให้แต่ใจก็เต้นแรงจนดูเหมือนเก้ๆกังๆ

“ขอโทษค่ะ พอดี...ยังเป็นแค่พยาบาลฝึกหัดน่ะค่ะ”

บรรดลลอบมองหน้าแดงๆของเธอก่อนจะเย้าและ หยอด

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เอางี้ไหม...เพื่อช่วยให้คุณเก่งเร็วๆ ผมอาสาจะมาให้คุณฝึกทำแผลให้ทุกวันเอง”

“จะดีเหรอคะ...ที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องมาที่นี่

ทุกวันหรอก ทำแผลที่ไหนก็ได้ ตามสะดวกเลยค่ะ”

“ผมสะดวกที่นี่แหละครับ แล้วจะให้สะดวกยิ่งขึ้น ถ้าคุณเป็นคนทำให้”

คำพูดจีบตรงๆของเขาทำให้นพวรรณเขินจัด แต่เพียงแวบเดียวก็แกล้งทำแผลเจ็บๆเพื่อลองใจ บรรดลกัดฟันแน่นเพราะแสบแผลที่เธอใช้แอลกอฮอล์ล้าง แต่ไม่ถือสาเพราะชอบใจมากกว่าที่เธอมีปฏิสัมพันธ์ด้วย

โลกสีชมพูของบรรดลอยู่ได้ไม่นาน สมศักดิ์ ตำรวจหนุ่มรุ่นพี่ของบรรดลก็มาบอกข่าวสำคัญว่า

มีภารกิจใหม่ที่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่มอบหมายและเฉพาะเจาะจงว่าต้องเป็นเขาเท่านั้น...

ooooooo

ภาพข่าวการจับกุมแก๊งปล้นฆ่าของเล้ง พระกาฬ ถูกถ่ายทอดทั่วประเทศ ตี๋ใหญ่ จอมโจรหนุ่มชื่อดังจากดำเนินสะดวก ได้แต่มองการรายงานข่าวของ เนตรดาว นักข่าวสาวภาคสนามด้วยแววตานิ่งเฉย

“เป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือนเต็มแล้ว หลังเหตุการณ์ปล้นฆ่าอุกอาจของกลุ่มโจรนำโดยนายคมสัน หรือเล้ง พระกาฬ แต่ในที่สุดโจรกลุ่มนี้ก็ต้องชดใช้กรรมที่ก่อไว้ด้วยการทำงานอย่างไม่ลดละของตำรวจชุดปฏิบัติการพิเศษ”

ตี๋ใหญ่มองภาพบนจอโทรทัศน์ด้วยแววตาว่างเปล่า ก่อนจะแข็งกร้าวขึ้นเมื่อเห็นกิตติโชติ ตำรวจหนุ่มใหญ่ ตัวแทนจากกองปราบปรามออกมาแถลงการณ์ถึงปฏิบัติการครั้งนี้

“ด้วยจิตวิญญาณของตำรวจ...ผมขอสัญญาว่าไม่ว่าอาชญากรหน้าไหน ไม่ว่ามันจะยิ่งใหญ่สักปานใด ผมและตำรวจทั้งหลายขอตั้งสัตย์ปฏิญาณว่าเราจะจับคนเหล่านั้นมาลงโทษให้ได้”

โต สมุนมือขวาของตี๋ใหญ่เล่าถึงข่าววงในที่ได้ยินมาว่าเล้งถูกจับเพราะมีสายตำรวจแฝงตัวในแก๊งทิพย์ ผู้หญิงคนเดียวในแก๊งตี๋ใหญ่ ส่ายหน้าเซ็งๆ ก่อนประกาศกร้าวจะฆ่ายกครัวหากรู้ว่าใครในแก๊งเป็นสายตำรวจ

ประทีป สมาชิกแก๊งและเพื่อนสนิทของตี๋ใหญ่ ได้ยินทิพย์พูดแบบนั้นก็ขนลุกตามประสาพวกขี้ปอดแหก ทิพย์ไม่ยี่หระท่าทางนั้น แต่หันไปถามตี๋ใหญ่เรื่องการรับมือพวกตำรวจที่เล่นหนักข้อขึ้นทุกวัน

ตี๋ใหญ่นั่งนิ่งอึดใจเดียว ก่อนโพล่งเสียงเข้ม

“พวกมันแรงมาเท่าไร เราก็จะแรงกลับเท่านั้น พวกมันอยู่ที่สว่าง พวกเราอยู่ในที่มืด ดูสิว่าใครจะแน่กว่ากัน!”

ภารกิจใหม่ทำให้บรรดลต้องเข้ารายงานตัว

ที่กองปราบปราม สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในคืนเดียวกัน

ศิริ ตำรวจหนุ่มรุ่นพี่เป็นคนบอกรายละเอียดภารกิจใหม่ที่เสี่ยงอันตรายมากกว่าครั้งก่อน

“ที่เรียกดลมาเนี่ย...พี่มีงานใหญ่ให้ทำ”

“บอกมาได้เลยครับ ผมพร้อมเสมอ”

“อย่าเพิ่งรับปากง่ายๆ งานนี้มันเสี่ยงอันตรายมาก ถ้าดลไม่สมัครใจจะทำ พี่ก็ไม่บังคับ”

บรรดลพยักหน้ารอฟังอย่างตั้งใจ ศิริเลยหยิบแฟ้มข้อมูลเกี่ยวกับแก๊งตี๋ใหญ่ยื่นให้

“ดลคงเคยได้ยินชื่อตี๋ใหญ่สินะ...พี่อยากให้ดลแฝงตัวเข้าแก๊งตี๋ใหญ่ เราจะช่วยกันลากคอพวกมันมาลงโทษ!”

ข้อมูลของตี๋ใหญ่ในแฟ้มหยุดสายตาบรรดลไว้ได้ ศิริเห็นดังนั้นเลยเล่าข้อมูลส่วนที่ตนรู้คร่าวๆว่าตี๋ใหญ่ได้ชื่อว่าเป็นจอมโจรอัจฉริยะ เพราะขนาดถูกจับตัวได้แล้ว ยังหนีไปได้อย่างไร้ร่องรอย

“เดิมทีมันก็แค่วัยรุ่นเลือดร้อนที่ใครแรงมา มันก็แรงกลับไปหลายเท่าทวีคูณด้วยเลือดบ้าในตัวมัน”

ศิริบอกว่าตี๋ใหญ่กลายเป็นนักเลงใหญ่เพราะชื่อเสียงการต่อสู้กับเหล่าอริอันธพาล นิสัยมุ่งมั่น ฉลาดและใจสู้ทำให้ชื่อของตี๋ใหญ่เป็นที่รู้จักในเวลาไม่นาน จากวัยรุ่นหาเช้ากินค่ำ กลายเป็นโจรในชั่วข้ามคืน

ชื่อเสียงตี๋ใหญ่รู้ถึงหูเสี่ยปิ่น เจ้าพ่อดำเนินสะดวกและเจ้าของบาร์ท้องถิ่น เลยดึงตัวมาช่วยงานกำจัดพวกเสี้ยนหนามและนักเลงปลายแถวให้ แถมมอบปืนพกกระบอกแรกให้อีกต่างหาก

“หลังจากติดเขี้ยวเล็บ ตี๋ใหญ่ก็เอาทุกทาง...ไม่แค่รวบรวมสมัครพรรคพวก ปล้นฆ่าเจ้าทรัพย์หลายต่อหลายครั้งเท่านั้น มันยังรับงานมือปืน ฆ่าคนไม่เลือกหน้าด้วย”

เหยื่อหรือผู้ตายในหลายคดีถูกยิงตายอย่างเลือดเย็น เหล่าตำรวจจับตัวคนร้ายไม่ได้ ศิริมั่นใจว่าทุกคดี ตี๋ใหญ่ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่ไม่มีพยานคนไหนปริปากเพราะกลัวตาย

บรรดลใช้เวลาเพียงคืนเดียวก็ตัดสินใจรับงานนี้ และรีบไปรายงานศิริในวันต่อมา

“ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อเอาตัวตี๋ใหญ่กับพวกมาลงโทษให้ได้”

“ดีมาก...แต่จำไว้...ภารกิจนี้เป็นความลับสุดยอด บอกใครไม่ได้เด็ดขาด รู้กันเฉพาะภายในทีมของเราเท่านั้น!”

ooooooo

ศิริมอบหมายภารกิจล่าตี๋ใหญ่ไว้กับบรรดล ร่วมด้วยสมศักดิ์และอุดม สองตำรวจหนุ่มร่วมสังกัดปราบปราม ทั้งสามหนุ่มไฟแรงไม่รอช้า เปิดประชุมแผนล่าตี๋ใหญ่ในวันเดียวกันนั่นเอง

สมศักดิ์เป็นฝ่ายเปิดฉากกางแผนที่ โดยมีบรรดลกับอุดมเข้าล้อมดู

“ไอ้พวกนี้มันเหมือนหนูมุดลงท่อ ไม่มีใครรู้หลักแหล่งที่แน่นอน ไม่รู้ใครบอกได้ว่าพวกมันจะไปโผล่ที่ตรงไหน แต่ทุกครั้งที่พวกมันจบงาน มันมักกลับไปซุกตัวอยู่ที่บ้านเกิดของมันเสมอ...ที่นี่...ดำเนินสะดวก”

บรรดลมองจุดบนแผนที่ที่ระบุถึงถิ่นดำเนินสะดวก ...บ้านเกิดของตี๋ใหญ่ด้วยแววตามุ่งมั่น

“หมายความว่าผมต้องเข้าไปแฝงตัว สืบหาข้อมูลว่าพวกมันมุดหัวกันอยู่ที่ไหนกันแน่”

“ทางเดียวที่จะจับพวกมันได้คือต้องทำให้พวกมันตายใจ แล้วถึงค่อยล่อพวกมันเข้าไปติดกับของเรา ระลึกไว้เสมอว่าภารกิจนี้เป้าหมายสำคัญคือตี๋ใหญ่ ถ้าไม่มีตี๋ใหญ่สักคน พวกที่เหลือก็หมดพิษสง”

“เข้าใจแล้วครับพี่”

“พร้อมเมื่อไหร่ออกเดินทางได้เลย มีอะไรคืบหน้า ...รายงานให้พี่กับนายทราบเป็นระยะ”

หลังประชุมเพื่อวางแผน บรรดลก็แวะไปหานพวรรณที่โรงพยาบาลเพื่อบอกลา ตำรวจหนุ่มอาสาไปส่งเธอที่หอพัก แต่ขอพาแวะร้านกาแฟก่อน

“ที่จริงวันนี้ตั้งใจจะไปให้ทันคุณทำแผลให้ เสียดายที่ไปไม่ทัน นี่ยังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสให้คุณทำแผลอีกเมื่อไหร่”

นพวรรณนิ่วหน้าสงสัย บรรดลบอกว่าจะหายหน้าไปสักพักเพราะมีงานสำคัญ นางพยาบาลฝึกหัดอยากรู้ว่าคืองานอะไร แต่เขาบอกไม่ได้เพราะเป็นความลับของราชการ

“ไม่เป็นไรค่ะ...คนเราก็ต้องมีความลับกันทั้งนั้น โดยเฉพาะกับคนที่เพิ่งรู้จักกัน”

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ แต่ว่า...”

“ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ คนอย่างดิฉันเข้าใจอะไรไม่ยากหรอกค่ะ”

น้ำเสียงน้อยใจของเธอทำให้บรรดลรู้สึกผิด แต่ด้วยภาระหน้าที่ทำให้ต้องปิดปากเงียบ ทำได้แค่บอกลา

“งานนี้มันอันตรายมาก ไม่แน่...ผมอาจไม่ได้มาเจอหน้าคุณอีกก็ได้”

“ครั้งที่แล้วคุณอาจจะโชคดี แต่คนเราไม่ได้มีโชคกันไปทุกครั้งหรอกนะคะ”

บรรยากาศระหว่างหนุ่มสาวเงียบงันหลังจากนั้น ไม่มีใครพูดอะไร จนกระทั่งบรรดลพานพวรรณไปส่งถึงหอพัก นางพยาบาลฝึกหัดอดไม่ได้ อวยพรให้เขาโชคดี บรรดลใจชื้น ยิ้มให้พร้อมสัญญาจะกลับมาหาเธอให้ได้...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"พิ้งค์พลอย" พลิกคาแรกเตอร์ ตบเป็นตบ วีนเป็นวีน ให้คนดูสะใจ ใน "รหัสริษยา"

"พิ้งค์พลอย" พลิกคาแรกเตอร์ ตบเป็นตบ วีนเป็นวีน ให้คนดูสะใจ ใน "รหัสริษยา"
27 พ.ย. 2563

01:20 น.

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน 2563 เวลา 07:44 น.