นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE
    • หน้าที่ 3
    • 1
    • 2
    • 3

    สิ่งที่ช่อเอื้องอยากอวดพี่สาวก็คือการรำผาง ที่ตัวเองฝึกจนคล่องแคล่วโดยมีคำปันตีกลองสะบัดชัยให้จังหวะ ดาวนิลมองท่วงท่าอันสวยงามของน้องก็อดยิ้มชื่นชมไม่ได้ เสียงกลองเร้าใจเรียกคนในคณะที่เคยเป็นลูกทีมของคำปันให้เข้ามาดู และขอร่วมวงเล่นดนตรีด้วย เมื่อได้ดนตรีคณะใหญ่ ดาวนิลนึกสนุกเข้าไปรำผางกับน้อง คำปันจึงส่งไม้ตีกลองให้ชาวคณะรับไปตีต่อ ส่วนตัวเองมาช่วยดูกลองที่นอนหลับอยู่ในเปล

    เสียงดนตรีในจังหวะสนุกสนาน ทำให้ชาวบ้านต่างเข้ามามุงดูพลางชื่นชมว่าคณะของคำปันแสดงได้สวยงามกว่าคณะของหนานเมืองเป็นไหนๆ รินคำยืนมองอยู่ด้านหลังไม่พอใจที่ชาวคณะของตัวเองมาช่วยคำปันซ้อมการแสดง แหวกชาวบ้านเข้าไปสั่งให้เลิกเล่นดนตรีไม่อย่างนั้นจะให้พ่อไล่ออก

    “ใจดำไปหน่อยไหมรินคำ คนเขาแค่มีน้ำใจมาช่วยซ้อมให้”

    ไม่ใช่แค่ดาวนิลเท่านั้นที่ต่อว่ารินคำ ช่อเอื้องก็ช่วยพี่สาวเล่นงานเธออีกแรงหนึ่ง รินคำไม่พอใจร้องกรี๊ดๆ เสียงแผดแปดหลอดของเธอทำให้กลองตกใจตื่นร้องไห้เสียงลั่น ดาวนิลรีบเข้าไปอุ้มลูกไว้อย่างปลอบโยน รินคำมองๆ สงสัยเด็กนั่นเป็นลูกใครมาจากไหน หรือว่าที่ดาวนิลหายไปอยู่กรุงเทพฯหลายเดือนเพราะท้องไม่มีพ่อจึงต้องเอาลูกกลับมาให้คำปันเลี้ยง ช่อเอื้องปฏิเสธแทนพี่สาวว่าไม่ได้เป็นอย่างนั้น

    “พี่ดาวนิลเก็บเด็กคนนี้มาเลี้ยงต่างหาก เด็กคนนี้โดนแม่ทิ้งตั้งแต่เกิด พี่ดาวนิลสงสารก็เลยเอามาเลี้ยง”

    “เด็กเพิ่งเกิดแบบนี้ แม่มันจะทิ้งทำไม” รินคำซักไม่เลิก

    ช่อเอื้องเดินไปเปิดผ้าที่ห่มตัวกลองออก พร้อมกับแจงว่าที่แม่ของแกทิ้งไปเพราะแกพิการแต่กำเนิด ชาวบ้านส่งเสียงฮือฮา ดาวนิลรีบเอาผ้าปิดไว้อย่างเดิม คำปันขอร้องให้หยุดเถียงกัน บอกให้รินคำกลับไปได้แล้ว ตนผิดเองนึกว่าแค่ซ้อมไม่ทำให้ใครเดือดร้อน คราวหน้าใครจะมาช่วยตนจะได้บอกปัด ชาวบ้านเห็นใจทางฝ่ายดาวนิลช่วยกันรุมต่อว่ารินคำจนต้องเดินหนี

    ดาวนิลมองลูกที่อุ้มอย่างรู้สึกผิดโดยไม่ทันเห็นทอนแอบมองอยู่ด้วยสีหน้าผิดหวัง...

    ในเมื่อดาวนิลกลับมาอยู่พร้อมหน้าอีกครั้ง ช่อเอื้องขอให้เรื่องที่ผ่านมาก็ให้ผ่านไป ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราสามคนจะสู้ไปด้วยกัน คำปันทักท้วง สี่คนต่างหาก ช่อเอื้องนิ่งอึ้งไปชั่วขณะก่อนจะนึกขึ้นได้

    “ใช่ๆ เจ้ากลองด้วยเกือบลืมแหนะ”

    ooooooo

    หลังจากเบี้ยวนัดกับหมอตามาหลายครั้ง แต่คราวนี้ดาวนิลไม่ยอมให้พ่อผัดผ่อน เอาตัวไปพบหมอจนได้ หมอทวงถามเรื่องที่เขารับปากจะผ่าตัดหากลูกสาวคนโตกลับมา ตอนนี้เธอกลับมาแล้วเขาควรทำตามที่พูด

    “ไม่เอาครับ คุณหมอ...ผมขอยาเหมือนเดิม สัญญาเลยว่าคราวนี้ผมจะมาหาตามที่คุณหมอนัดทุกครั้ง”

    หมอได้แต่ส่ายหน้าเหนื่อยใจที่คำปันหาเรื่องผัดผ่อนได้ตลอดเวลา ในเวลาต่อมา ระหว่างรอรับยาให้พ่อ ช่อเอื้องยุให้ดาวนิลบอกให้พ่อผ่าตัดดวงตาได้แล้ว รับรองท่านต้องฟังที่พี่พูด ดาวนิลจะลองคุยกับท่านดู แล้วถามถึงทอนว่าหายหน้าไปไหนตั้งแต่เธอกลับมายังไม่เจอกันเลย

    “ไม่รู้พี่เขาหายไปไหน แรกๆ ก็พาพ่อมาหาหมอนะ แต่อยู่ๆก็หายไปเลย คงยุ่งล่ะมั้ง”...

    บ่ายคล้อยวันเดียวกัน ดาวนิลกับกลองและช่อเอื้องพากันมาเที่ยวเล่นที่น้ำตก ทอนที่แอบสะกดรอยตามตัดสินใจโผล่จากหลังต้นไม้เข้ามาขอคุยกับดาวนิลเป็นการส่วนตัว ช่อเอื้องรู้งานรับกลองไปจากอ้อมแขนพี่สาวจะพาไปกินนมนอน เชิญทั้งคู่ตามสบาย ไม่เจอกันนานคงจะมีเรื่องคุยกันเยอะ ดาวนิลรอจนน้องอุ้มกลองไปพ้นสายตาแล้ว รีบออกตัวกับทอนว่ากลองถูกแม่ทิ้ง ตนก็เลยเอามาเลี้ยง

    “หยุดเล่นละครสักทีเถอะดาวนิล พี่รู้ความจริงทุกอย่าง หยุดตีหน้าซื่อเป็นคนดีสักที”

    ดาวนิลยังคงทำหน้าใสซื่อไม่รู้ว่าทอนพูดอะไร เขารู้เรื่องทุกอย่างจากป้าบัวแล้ว ทีแรกเขาก็ไม่เชื่อแต่พอได้ยินเธอโกหกคำโตทำให้เขาเชื่อสนิทใจ ดาวนิลหน้าเสีย ซักเป็นการใหญ่ว่าป้าบัวบอกอะไร ถึงกับอึ้งเมื่อรู้ว่ายัยป้านั่นเล่าให้ทอนฟังว่าเธอไปขายตัวที่กรุงเทพฯ เธอพยายามจะอธิบายว่าถูกหลอกไปขายตัวไม่ได้เต็มใจแต่เขาไม่ฟัง เขายังรู้อีกว่าเด็กกลองนั่นเป็นลูกเธอ ดาวนิลอึ้งอีกครั้ง

    “ไม่ต้องห่วงนะพี่เอาเงินปิดปากป้าบัวไปแล้วล่ะ จะได้ไม่ต้องมีใครผิดหวังนอกจากพี่...พี่ไม่รู้หรอกนะว่าดาวนิลกลับมาที่แม่อายอีกทำไมหรืองานที่กรุงเทพฯมันหมดสนุกซะแล้ว พี่จะไม่บอกเรื่องนี้กับใครแต่พี่ไม่อยากเห็นหน้าดาวนิลอีกต่อไปแล้ว” ต่อว่าจบทอนเดินจากไป ดาวนิลได้แต่มองตามใจเสีย...

     ตั้งแต่ดาวนิลไปจากร้านคุณติ๊ดทุกอย่างดูวุ่นวายไปหมด เสื้อลูกค้าเสร็จไม่ทันตามกำหนดแถมช่างที่เหลืออยู่ก็ไร้ฝีมือ เย็บไม่ละเอียดถูกตีกลับมาแก้ ลูกค้าพากันถามหาช่างคนเก่ากันให้ควั่ก คุณนายติ๊ดตระหนักทันทีว่าดาวนิลสำคัญแค่ไหน รีบโทร.ไป

    ขอเบอร์ติดต่อเธอจากเทวัญ...

    ทางด้านดาวนิลมัวครุ่นคิดหนักเรื่องที่ทอนรู้ ความลับจึงไม่ได้ยินที่ช่อเอื้องเรียก ฝ่ายหลังก็เลยต้องสะกิดถามทำไมมานั่งตรงนี้ เธอกลับย้อนถามน้องสาวว่าถ้าตนทำอะไรให้เธอผิดหวัง เธอจะให้อภัยไหม

    “นี่พี่ยังรู้สึกผิดเรื่องที่ไปอยู่กรุงเทพฯอีกเหรอ ไม่เอาน่าพี่ก็กลับมาแล้ว แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับฉันกับพ่อ”

    “ตอนพี่ไม่อยู่ลำบากกันมากไหม”

    ช่อเอื้องยอมรับว่าลำบากแต่ไม่มากนัก แล้วเล่าเรื่องที่ถูกอ้ายศักดิ์กลั่นแกล้งเอางานของเราไปให้หนานเมือง พอเราไม่มีงานชาวคณะเลยลาออกไปทำงานกับหนานเมืองกันหมด ส่วนเงินเก็บพ่อเอาไปวางมัดจำการแสดงไว้กับอ้ายศักดิ์ เพราะคิดว่าดาวนิลจะกลับมา ก็เลยถูกริบไปหมด เธอต้องแอบพ่อไปทำงานพิเศษในไร่ก็เลยพอมีเงินค่ากับข้าว ดาวนิลเสียใจที่ทำให้ทุกคนลำบาก

    “ไม่เป็นไรหรอกพี่เรื่องมันผ่านไปแล้ว เมื่อก่อนเหลือแค่ฉันกับพ่อก็เลยไม่มีใครมาจ้างแสดง แต่ตอนนี้พี่กลับมาแล้ว ฉันว่าต้องมีคนอยากจ้างเราไปแสดงเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ ใครๆก็อยากดูพี่ดาวนิลแสดงทั้งนั้น แล้ววันนี้คุยกับพี่ทอนเป็นยังไงบ้าง ตอนพี่ไม่อยู่ ฉันจับตาดูพี่ทอนอย่างดีเลยนะ พี่ทอนเขาก็ไม่ได้มองใครเลย ขนาดรินคำวิ่งตามอยู่ทุกวันพี่เขาก็ไม่ได้สนใจเลย” ช่อเอื้องพูดไปอมยิ้มไปเป็นทำนองแหย่เล่น ดาวนิลไม่อยากพูดถึงทอนจึงตัดบทขอตัวไปนอนก่อนง่วงแล้ว พรุ่งนี้จะได้รีบตื่นมาหางานทำ

    ooooooo

    ดาวนิลลุกขึ้นแต่งตัวแต่เช้าหวังจะไปหางานในตัวเมือง ยังไม่ทันจะขึ้นรถสองแถว รินคำมาดักหน้าไว้ แถมพูดดักคอหากคิดจะไปหางานก็ให้ล้มเลิกความคิดไปได้เลยเสียเวลาเปล่าๆ อ้ายศักดิ์ตกลงกับพ่อของตนไว้แล้วว่างานทุกงานในเชียงใหม่ต้องเป็นการแสดงของคณะหนานเมืองเท่านั้น

    “ให้ฉันแนะนำนะ ทำไมไม่กลับกรุงเทพฯ ตั้งใจทำงานทางโน้นส่งเงินมาให้พ่อให้น้องดีกว่ามั้ง”

    สองสาวมีปากเสียงเถียงกัน รินคำเถียงสู้ไม่ได้เงื้อมือจะตบสั่งสอน ทอนเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน ไม่คิดจะมาห้ามปรามอะไร แต่จะมาชวนรินคำเข้าเมืองด้วยกัน คนถูกชวนอึ้งไปอึดใจก่อนจะตอบตกลง

    “งั้นก็รีบไป พี่ไม่อยากอยู่แถวนี้นาน” พูดจบทอนพารินคำไปที่รถตัวเองโดยไม่พูดหรือทักทายอะไรดาวนิลแม้แต่คำเดียว เธอได้แต่มองตามเสียใจ ระหว่างนั้นคุณนายติ๊ดโทร.มาหา ชวนให้กลับไปทำงานด้วยกัน ลูกค้าของตนอยากให้เธอกลับมาตัดเสื้อให้ อยากได้เงินเท่าไหร่ว่ามาได้เลย

    “เก็บเงินคุณนายไว้ฟาดหัวคนอื่นเถอะค่ะ ฉันทนมามากพอแล้ว” ดาวนิลวางสายทันที คุณนายติ๊ดหงุดหงิดที่กล่อมเธอให้กลับมาไม่สำเร็จ หันไปเล่นงานผึ้งระบายอารมณ์...

    หลังวางสายจากคุณนายติ๊ด ดาวนิลมีเหตุให้มีเรื่องต้องใช้เงิน ทั้งต้องการจะซื้อเครื่องดนตรีใหม่ให้พ่อ เพื่อให้หางานแสดงได้ง่ายขึ้น อีกทั้งป้าบัวยังมาแบล็กเมล์เรื่องที่เธอไปขายตัวในกรุงเทพฯ ถ้าไม่ให้เงินจะแฉ ทำให้ดาวนิลต้องเปลี่ยนใจโทร.กลับไปหาคุณนายติ๊ด ตกลงจะกลับมาทำงานด้วยแต่ต้องโอนเงินค่าเดินทางรวมทั้งเงินเดือนที่เคยหักตนไว้มาให้ก่อน คุณนายติ๊ดต้องการได้ตัวเธอกลับมาจึงยอมตามข้อเรียกร้อง...

    จากนั้นดาวนิลนำเรื่องความจำเป็นต้องกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯมาบอกพ่อกับน้อง สัญญาจะไปไม่นาน แค่เดือนเดียวจะเก็บเงินกลับมาให้พ่อไว้ซื้ออุปกรณ์การแสดงใหม่ เธอจะต้องเดินทางวันนี้เลยเพราะทางโน้นโอนเงินค่าเดินทางกับเงินเดือนบางส่วนมาให้แล้ว ช่อเอื้องไม่เห็นด้วยที่พี่จะกลับไป ไหนสัญญาจะไม่ไปไหนอีกทำไมถึงกลับคำ ดาวนิลอ้างถ้าไม่จำเป็นจะไม่ทำแบบนี้ ช่อเอื้องขอตามไปด้วย

    “ไม่ได้ถ้าช่อเอื้องไปกับพี่ใครจะดูแลพ่อดูแลกลอง พ่อจ๋า ดาวนิลขอฝากกลองไว้กับพ่อก่อนนะดาวนิลสัญญาด้วยชีวิตจะรีบกลับมา มือถือของดาวนิลพ่อเก็บไว้นะ ดาวนิลไปหนนี้จะโทร.หาพ่อทุกวันไม่ทำให้พ่อเป็นห่วงอีก” พูดจบดาวนิลเอามือถือใส่มือพ่อไว้ ช่อเอื้องได้แต่นิ่งอึ้งไม่รู้จะห้ามพี่อย่างไร...

    ในเวลาต่อมา ดาวนิลจ่ายค่าปิดปากให้ป้าบัวเสร็จ หันไปล่ำลาพ่อกับน้องและกลอง สัญญาจะกลับมาให้ทันพาพ่อไปหาหมอตาคราวหน้า แล้วคว้ากระเป๋าเดินผ่านหน้ารินคำกับทอนที่รู้ข่าวเธอจะกลับกรุงเทพฯ ก็ตามมาดู รินคำไม่วายปากเสีย ความจริงดาวนิลน่าจะกลับไปตั้งนานแล้ว

    “ทำไม อิจฉาเหรอที่ฉันได้ไปทำงานกรุงเทพฯ” ดาวนิลแดกดัน ทอนรีบออกตัวแทนรินคำ

    “รินคำเขาจะอิจฉาทำไม เขาคงไม่ชอบทำงานแบบนั้นหรอก”

    “ฉันจะพิสูจน์ให้พี่ทอนเห็นว่าฉันไม่ได้เป็นอย่างที่พี่คิด” ว่าแล้วดาวนิลเดินเชิดหน้าจากไป

    ooooooo

    การกลับมาทำงานกับคุณนายติ๊ดครั้งนี้ ดาวนิลขยันทำงานตัวเป็นเกลียวหวังจะเก็บเงินให้ได้มากที่สุดเพื่อเอากลับไปให้พ่อตามที่ได้สัญญาเอาไว้ คราวนี้เธอไม่ใช่เด็กสาวใสซื่อให้คุณนายติ๊ดเคี้ยวเล่นอีกแล้ว เงินมาก่อนงานถึงเดิน คุณนายจอมตืดแค้นมากแต่ทำอะไรไม่ได้เพราะต้องเก็บเธอไว้ใช้งาน

     ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่ทำให้ดาวนิลต้องมาพานพบกับหลิวหลิวซึ่งมาเอาชุดที่ร้านคุณติ๊ดจะไปให้แพมมี่ดาราสาวที่ตัวเองดูแลอยู่สวมใส่ และให้บังเอิญอีกเช่นกันที่แพมมี่โทร.มาแจ้งว่าจะไม่ไปงานนี้ หลิวหลิวขอร้องให้ไปหน่อย ไปเดินแบบแค่ ครู่เดียวเอง เธออ้างไม่ว่าง วางหูใส่หน้าตาเฉย

    หลิวหลิวจำเป็นต้องหาคนไปแทนแพมมี่ เห็นหน้าตาสะสวยแถมหน่วยก้านดีของดาวนิล จึงขอยืมตัวไปจากคุณนายติ๊ดหวังจะแก้ขัดไปพลางก่อน ดาวนิลเห็นว่าได้เงินดีเดินแบบแค่แป๊บเดียวก็เลยยอมไปด้วย ส่วนคุณนายติ๊ดก็ไม่ขัดข้องเนื่องจากหลิวหลิวจ่ายเงินค่ายืมตัวดาวนิลให้อย่างงาม

    หลังจากแต่งหน้าทำผม ขัดสีฉวีวรรณตั้งแต่หัวจดเท้า ดาวนิลก็สวยสู้นางแบบคนอื่นได้ไม่อายใคร...

    งานที่ดาวนิลมาทำแทนแพมมี่เป็นงานเดินแบบนาฬิกา งานจัดขึ้น ณ ห้างฯหรูกลางกรุง ด้วยความที่ดาวนิลเคยแสดงรำดาบให้คนหมู่มากดูมาก่อน จึงไม่ตื่นเวที แถมเดินแบบได้ดีตามที่หลิวหลิวเทรนมาให้ ความสวยและสง่างามของเธอ ทำให้ทรงพลซึ่งมาร่วมงานนี้ด้วยมองเธอไม่วางตารู้สึกคุ้นหน้าแต่จำไม่ได้ว่าเจอที่ไหนจนเพื่อนของเขาเข้ามาทักว่าสนใจหรือ เดี๋ยวจะให้เลขาฯถามให้ อาจจะเป็นลูกไฮโซในงานคนใดคนหนึ่ง

    ดาวนิลเดินแบบมาถึงจุดมาร์กกิ้งที่หน้าเวที เห็นทรงพลจ้องอยู่ก็ชะงักหยุดเดิน จนนางแบบคนอื่นเดินมารอ เธอรู้สึกตัวรีบโพสท่าแล้วกลับเข้าหลังเวที หลิวหลิวเห็นหน้าเธอก็พูดขึ้นลอยๆว่าเก่งมาก ดาวนิลคิดว่าชมรีบขอบคุณ หลิวหลิวไม่ได้ชมเธอสักหน่อยชมตัวเองต่างหาก

    “สมแล้วที่เป็นว่าที่นักปั้นดาราเบอร์หนึ่ง เนรมิตเด็กก้นครัวให้เป็นเจ้าหญิงได้จริงๆด้วย”

    จังหวะนั้นมีนักข่าวกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามาจะขอสัมภาษณ์และถ่ายรูปดาวนิลเพราะคิดว่าเป็นดาราใหม่ หลิวหลิวกระซิบบอกให้เธอเงียบไว้ พยักหน้าตามที่ตนพูด แล้วหันไปตอบคำถามนักข่าวว่านี่เป็นดาราใหม่ กำลังจะได้เป็นนางเอกละครฟอร์มยักษ์ แต่ยังบอกอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ นักข่าวอยากรู้ว่าชื่ออะไร

    “ขอเก็บเป็นความลับก่อน แหมวันนี้พี่หลิวหลิวแค่พาน้องมาลองงานเดินแบบไม่อยากให้เป็นข่าวเลย เดี๋ยวช่องจะว่าเอายังไงขอแค่ถ่ายรูปก่อนได้ไหมคะ”...

    ไม่ได้มีแต่นักข่าวเท่านั้นที่สนใจในตัวดาวนิล ทรงพลเองก็ชื่นชอบเธอเช่นกัน ติดต่อขอตัวไปเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับธุรกิจสปาที่กำลังจะเปิดตัวในโรงแรมของเขา หลิวหลิวดีใจเนื้อเต้นที่มีงานเข้ามาทั้งที่ดาวนิลเป็นแค่ดารานางแบบเฉพาะกิจ แต่ทำวางฟอร์มขอตนดูคิวของเธอก่อน แล้วจะติดต่อกลับไปอีกที

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 15:45 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์